บทที่ 13: อาศัยความป๊อปในหมู่ผู้เล่น

บทที่ 13: อาศัยความป๊อปในหมู่ผู้เล่น

อันยารู้สึกผิดเล็กน้อยเมื่อถูกไป๋มู่จินมองด้วยสายตาแปลกๆ

เธอดึงผมสีขาวที่เพิ่งย้อมมาเล่น พลางเริ่มทบทวนตัวเอง

"ลูกพี่ หรือว่าส่วนแบ่งที่หนูกำหนดให้พวกคนนอกมันเยอะไป? เปลี่ยนเป็นเก้าต่อหนึ่งดีไหม? แต่หนูว่าถึงเราจะได้เงินเยอะขึ้น แต่พวกคนนอกอาจจะเริ่มคิดไม่ซื่อได้ ความร่วมมือคงไม่ยั่งยืนเท่าไหร่"

เธอเสนอความเห็นอย่างระมัดระวัง

สีหน้าจริงจังประกอบกับใบหน้าน่ารักนั่น ถ้าคนไม่รู้ตื้นลึกหนาบางคงนึกว่าเธอกำลังทำมูลนิธิการกุศล ทั้งที่ความจริงแล้วเธอกำลังวางแผนธุรกิจที่โหดร้ายพอๆ กับการค้าทาส

ไป๋มู่จินกลอกตามองบน

ปากก็เรียกตาแก่ไม่ขาดคำ แถมยังมีปิ๊งไอเดียได้โหดระดับจักรวรรดิอังกฤษยุคล่าอาณานิคม นี่แหละเด็กที่โตมาในโรงงานหล่อเย็นร้าง!

ไป๋มู่จินรู้สึกว่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่อันยายังอ่อนแอจนใช้เป็นแค่หน่วยต่อสู้ ไม่งั้นด้วยนิสัยหน้าเลือดแบบนี้ เธอคงเปลี่ยนโรงงานหล่อเย็นร้างเป็นโรงงานนรก Palworld แล้วเชิญชวนผู้เล่นอย่างอบอุ่นให้มา "วิ่งเล่น" แต่จับไปใช้งานเยี่ยงทาส Pal แน่ๆ

เจ้าหนู เธอไร้เทียมทานจริงๆ

เธออดไม่ได้ที่จะอุทานในใจ "น้องสาวอันยาของฉันมีแววได้ไปห้อยต่องแต่งบนเสาไฟจริงๆ"

"อันยา ทำแบบนั้นไม่ได้นะ มิตรภาพระหว่างเรากับพวกคนนอกบริสุทธิ์ดุจปุยเมฆ จะเอาเงินสกปรกมาทำให้แปดเปื้อนได้ยังไง?"

ไป๋มู่จินรีบห้ามทันควัน

เธอจะทนดูอันยาเดินทางผิดไม่ได้เด็ดขาด

อันยามองไป๋มู่จิน สัมผัสได้ถึงความจริงใจในแววตาของลูกพี่จนต้องก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ

"ลูกพี่ หนูขอโทษ ต่อไปหนูจะไม่..."

คำพูดของเธอถูกไป๋มู่จินตัดบทกลางคัน

"เราให้เงินพวกเขาไม่ได้ อย่าว่าแต่สิบเปอร์เซ็นต์เลย แม้แต่เหรียญเครดิตเดียวก็ให้ไม่ได้ ขืนให้ไป พวกเขาจะสงสัยในเจตนาและระแวงในตัวตนของเราทันที"

"ห๊ะ?"

อันยาอ้าปากค้าง

ถ้าไม่จ่ายเงิน นี่มันไม่ใช่แค่นิสัยเสียแล้ว นี่มันผิดมนุษย์มนาชัดๆ

แถมต่อให้พวกคนนอกจะหัวอ่อนแค่ไหน แต่ถ้าโดนรีดไถขนาดนี้ คงไม่มีใครเต็มใจมาให้หลอกใช้หรอกมั้ง?

หรือว่าพวกนั้นจะเป็นพวกมาโซคิสต์โดยกำเนิด ที่มีความสุขเวลาโดนลูกพี่ทารุณกรรม?

นั่นมันวิปริตเกินไปแล้ว!

ไป๋มู่จินกล่าวต่อ "แน่นอน เราบอกตรงๆ ไม่ได้ว่าทำเพื่อเงิน ต้องสร้างภาพลักษณ์ให้ดี ให้พวกเขารู้สึกถึงความสำเร็จในรูปแบบอื่น แล้วพวกเขาจะไม่สนเรื่องเงินเอง"

อันยายิ่งงงหนักเข้าไปอีก

"ดูให้ดีแล้วจำให้แม่น อ้อ แล้วเรื่องที่ฉันบอกวันนี้ห้ามไปบอกคนอื่นเด็ดขาด เข้าใจไหม?" ไป๋มู่จินไม่ลืมที่จะกำชับ

เธอวางแผนไว้หมดแล้ว

เธอจะใช้ข้ออ้างเรื่องการช่วยเหลือผู้เล่นให้แทรกซึมเข้าสู่แก๊งไฟป่าเพื่อสืบความลับ ส่งผู้เล่นเข้าไปในแก๊งไฟป่าเป็นชุดๆ

ถึงตอนนั้น เธอได้เงิน ผู้เล่นได้ความตื่นเต้นจากการเป็นสายลับ หัวหน้าแก๊งไฟป่าได้ระบายอารมณ์กับผู้เล่นที่บุกรุก... โลกที่ทุกคนเป็นผู้ชนะถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

"ฉันนี่รักสถานการณ์แบบ วิน-วิน นี้จริงๆ"

ไป๋มู่จินอยากจะยกนิ้วโป้งให้ตัวเอง

เมื่อเห็นไป๋มู่จินดูผ่อนคลายลง อันยาก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

ตกใจแทบแย่ นึกว่าลูกพี่กลายพันธุ์เป็นคนดีไปซะแล้ว

สมกับเป็นลูกพี่ เธอยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ!

หลังจากทั้งสองกลับถึงบ้าน ไป๋มู่จินสั่งให้อันยาอยู่บ้านทำกับข้าว ส่วนเธอออกไปหามาร์ตินตามลำพัง

เรื่องใหญ่ที่พี่เปียวโดนผู้เล่นรุมสกัมคงจะไปถึงหูมาร์ตินในไม่ช้า เธอต้องชิงลงมือก่อน

"แย่แล้ว!"

"เกิดอะไรขึ้น?"

มาร์ตินมองไป๋มู่จินที่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาด้วยความสงสัย

ไป๋มู่จินตีหน้าตื่นตระหนก "ตอนฉันไปทวงหนี้ เห็นพวกคนนอกกลุ่มหนึ่งกำลังรุมกระทืบพี่เปียว พี่เปียวสู้ไม่ได้โดนพวกคนนอกซ้อมจนต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ดูท่าคงไม่รอดแน่"

มาร์ตินนั่งไม่ติดทันที "แล้วเงินล่ะ? ได้เงินคืนมาไหม?"

ไป๋มู่จินวางเหรียญเครดิต 12 เหรียญลงบนโต๊ะ "ตอนฉันไปถึง ที่พักของเขาก็โดนรื้อค้นกระจุยกระจายแล้ว ฉันค้นตามซอกมุมอยู่นานกว่าจะเจอแค่นี้"

มาร์ตินโกรธจัดทันที

ปัง!

เขาทุบโต๊ะเต็มแรงจนแก้วน้ำกระเด็น

นั่นมันเงินของเขา และมันถูกพวกคนนอกขโมยไป!

"ไอ้พวกคนนอกบัดซบ ไอ้พวกเวรเอ๊ย ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด!"

เขายัดเงินใส่กระเป๋าแล้วเดินปึงปังออกไป

"ครั้งนี้เธอทำได้ดีมาก พักผ่อนไปก่อน เดี๋ยวฉันกลับมาจะมอบหมายงานใหม่ให้"

ไป๋มู่จินเบ้ปากไล่หลัง

สมเป็นเขาจริงๆ ไม่พูดถึงส่วนแบ่งห้าเปอร์เซ็นต์ที่ตกลงกันไว้สักคำ แถมยังจะสั่งงานใหม่ทันที สงสัยจะเรียนแบบมาจากพวกนายทุนหน้าเลือดแน่ๆ

โชคดีที่เธอแอบเม้มไว้ก่อนแล้วกว่า 300 เหรียญ

[คุณทำภารกิจฝ่ายสำเร็จ 'ทวงหนี้' ได้รับค่าประสบการณ์ 2000 แต้ม และชื่อเสียงฝ่าย 10 แต้ม]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

เป็นไปตามที่ไป๋มู่จินคาด แม้จะส่งมอบไปแค่ 12 เหรียญ แต่ระบบก็ยังนับว่าภารกิจสำเร็จ

ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน: 3871

หลังจากเหนื่อยมานาน ในที่สุดก็ได้เวลาเก็บเกี่ยวผลผลิต

ไป๋มู่จินเริ่มอัปเลเวล

[เด็กฝึกพลังจิต] เลื่อนเป็น Lv2, จิต +1, การหยั่งรู้ +1, แต้มสถานะ +2

...

[เด็กฝึกพลังจิต] เลื่อนเป็น Lv5, จิต +1, การหยั่งรู้ +1, แต้มสถานะ +2

[คุณปลดล็อกพาสซีฟเฉพาะตัว 'จิตวิญญาณโดยกำเนิด' และ 'ความเชี่ยวชาญการหยั่งรู้เบื้องต้น']

ก่อนหน้านี้ตอนทำภารกิจลับ 'กำปั้นแห่งระเบียบ' สำเร็จ ไป๋มู่จินได้แต้มสถานะเพิ่มมา 1 แต้ม เธอทุ่มแต้มสถานะอิสระทั้งหมดลงไปที่ค่า 'ความทนทาน' (Constitution) ส่งผลให้ค่าสถานะส่วนตัวเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล

เทมเพลต: ทั่วไป

ประสบการณ์: 71

อาชีพหลัก: เด็กฝึกพลังจิต Lv5 (0/3000), ผู้ว่างงาน Lv3 (0/1000)

อาชีพรอง: ไม่มี

เลือด: 180/180

พลังจิต: 45/45

ค่าสถานะ: พละกำลัง 5, ความคล่องตัว 3, ความทนทาน 18, สติปัญญา 3, จิต 9, การหยั่งรู้ 9

สกิล: คลุ้มคลั่ง Lv1, แข็งตัว Lv1, เนตรวิญญาณ

จิตวิญญาณโดยกำเนิด Lv1 - จิตและกายรวมเป็นหนึ่ง สามารถฟื้นฟูพลังจิต 5 หน่วยชั่วคราวโดยแลกกับเลือด 20 หน่วย

ความเชี่ยวชาญพลังจิตเบื้องต้น - ประสิทธิภาพการเรียนรู้ความรู้ด้านพลังจิตและผลของสกิลกดใช้ +10%

พรสวรรค์: ไม่มี

แต้มสถานะคงเหลือ: 0

ชื่อเสียง: 1

ฝ่าย: แก๊งไฟป่า (ชื่อเสียงฝ่าย 10)

ค่าจิตและการหยั่งรู้เพิ่มขึ้น ส่วนค่าความทนทานเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า นี่แหละที่เรียกว่าความแข็งแกร่งที่พุ่งทะยาน!

ต้องบอกก่อนว่าเมื่อวันครึ่งที่แล้ว ค่าความทนทานของไป๋มู่จินมีแค่ 5 แต้มเท่านั้น

การให้ผู้เล่นช่วยนี่มันเร็วกว่าเก็บเลเวลเองทีละนิดตั้งเยอะ

"นี่สินะความรู้สึกปลอดภัย?"

ไป๋มู่จินกำหมัดแน่น มองหลังมือที่แทบไม่เปลี่ยนแปลงภายนอกแต่ผิวพรรณดูเรียบเนียนขึ้น เธออมยิ้ม

ทีนี้ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งต่อไป นอกจากสะสมค่าประสบการณ์เพื่ออัปเกรดอาชีพหลักแล้ว เธอต้องหาวิธีหาหนังสือสกิลมาเพิ่มด้วย

สถานที่ที่หาหนังสือสกิลและหนังสือเปลี่ยนอาชีพได้ง่ายที่สุดก็คือห้องสมุดของแก๊งไฟป่า

แต่ด้วยสถานะปัจจุบัน เธอไม่มีสิทธิ์เข้าห้องสมุด เธอต้องไต่เต้าขึ้นไปอยู่ในระดับที่สูงขึ้นของแก๊ง

ประเด็นคือ ตำแหน่งระดับหัวหน้าในแก๊งไฟป่าเป็นแบบหนึ่งคนหนึ่งเก้าอี้ ต้องมีตำแหน่งว่างก่อนเธอถึงจะมีสิทธิ์เข้าไปเสียบ

ดังนั้น สิ่งที่ต้องทำต่อไปก็ชัดเจน

ไป๋มู่จินมองไปยังเก้าอี้ที่มาร์ตินเคยนั่ง

ตาแก่ ฉันทนนายมานานแล้ว เดี๋ยวจะทำให้รู้ซึ้งว่าความโกรธแค้นของมนุษย์เงินเดือนมันเป็นยังไง!