บทที่ 394: ทำไมคุณไม่เกี่ยวดองกับจินโดจุนซะล่ะ

บทที่ 394: ทำไมคุณไม่เกี่ยวดองกับจินโดจุนซะล่ะ?

"จินโดจุนยังไม่ได้บอกเรา แต่ผมเดาว่าบริษัทอินเทอร์เน็ตพวกนั้นน่าจะดิ่งเหวเร็วๆ นี้ และเขาก็ไม่น่าพลาดโอกาสนี้หรอก!" เจมส์ซึ่งคุ้นเคยกับจินโดจุนเป็นอย่างดีเอ่ยคำทำนายออกมา

"...เขาคงไม่... คิดจะชอร์ตดัชนีแนสแด็กหรอกใช่ไหม?" หัวใจของบรูซกระตุกวูบ เขารีบนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อสองปีก่อนที่จินโดจุนนำทัพสถาบันการเงินกวาดล้างตลาดเอเชียจนโกยเงินไปมหาศาล

"ก็อาจจะนะ! คนหนุ่มสมัยนี้ใจกล้าบ้าบิ่นจะตาย พวกไม้ใกล้ฝั่งอย่างเราตามไม่ทันแล้วล่ะ!" เจมส์ถอนหายใจด้วยความปลงตก ตอนเขาอายุเท่าจินโดจุน เขายังเป็นลูกจ้างกินเงินเดือน ต้องคอยกังวลเรื่องปากท้องอยู่เลย!

"บรูซ จินโดจุนเพิ่งจะอายุ 21 ปี ถ้าไม่ตายโหงไปซะก่อน หมอนี่ยังอยู่ได้อีกอย่างต่ำก็ 40-50 ปี... ตระกูลมอร์แกนของคุณก็มีสาวสวยๆ รุ่นหลานอยู่หลายคนไม่ใช่เหรอ? ลองพิจารณาจับคู่ให้เขาหน่อยไหมล่ะ?" เจมส์ปิ๊งไอเดียสนุกๆ ขึ้นมาจึงลองเสนอ

"จับคู่กับจินโดจุนเหรอ? ไอเดียก็ไม่เลว แต่เมื่อสองปีก่อนคุณบอกว่า... เขามีคู่หมั้นแล้วไม่ใช่เหรอ? ป่านนี้คงแต่งงานไปแล้วมั้ง?" บรูซขมวดคิ้ว ลังเลกับข้อเสนอของเพื่อนเก่า

เมื่อสองปีก่อน หลังจากได้เห็นพรสวรรค์ทางการเงินอันเหนือชั้นและวิธีการที่เฉียบขาดของจินโดจุน เขาก็เคยมีความคิดแบบนี้เหมือนกัน แต่พอรู้ว่าจินโดจุนมีคู่หมั้นที่เกาหลีแล้ว เขาก็เลยล้มเลิกความคิดไป

"เขามีคู่หมั้นแล้ว และอาจจะแต่งงานแล้วด้วย แต่ยุคสมัยนี้ ผู้ชายเก่งๆ จะมีผู้หญิงข้างกายแค่คนเดียวได้ยังไง? ขนาดตัวคุณเองยังมีกิ๊กเก่าเก็บอยู่ตั้งหลายคนไม่ใช่รึไง?" เจมส์แฉบรูซอย่างไม่ไว้หน้า ตาแก่นี่ยังจะมาแกล้งไขสืออีก!

"แค่กๆ... สถานการณ์มันต่างกัน... ต่างกันน่า!" ใบหน้าเหี่ยวย่นของบรูซแดงระเรื่อ แต่ชั่วขณะนั้นก็นึกหาเหตุผลดีๆ มาแก้ต่างไม่ออก ได้แต่ตอบกลับไปอย่างกระอักกระอ่วน

"ผมก็แค่พูดเปรยๆ ส่วนคุณจะจับคู่ให้เขาไหมก็เรื่องของคุณ! ยังไงซะเขาก็เป็นผู้บริหารระดับสูงของโกลด์แมน แซคส์ เราลงเรือลำเดียวกันอยู่แล้ว ขอแค่เขาลงทุน เราก็แค่ลงทุนตามเขาไป ไม่ต้องรวยทางลัดข้ามคืน ขอแค่ผลตอบแทนมั่นคงต่อเนื่องก็พอแล้ว!" เจมส์ยิ้มมุมปาก น้ำเสียงฟังดูถ่อมตัวแต่แฝงความขิงอยู่เนืองๆ

คำพูดนี้ทำเอาบรูซรู้สึกหงุดหงิดเหมือนกลืนแมลงวันเข้าไป ตอนวิกฤตต้มยำกุ้งและการระดมทุน IMF เจมส์ยังพอมีน้ำใจโทรชวนเขา

แต่ตอนลงทุนในบริษัทอินเทอร์เน็ตช่วงครึ่งหลังปี 1997 ตาแก่คนนี้ไม่มีน้ำใจเลยสักนิด! จินโดจุนมองเห็นอนาคตบริษัทอินเทอร์เน็ตและทุ่มซื้ออย่างหนัก โกลด์แมน แซคส์ ของพวกเขาก็แห่ตามไป "ลอกการบ้าน" แต่กลับไม่ยอมบอกเขาสักคำ

กว่าเขาจะรู้ตัว ก็ปาเข้าไปปี 1998 แล้ว ถ้าเจมส์ไม่โทรมาอวด เขาคงไม่รู้อะไรเลย น่าโมโหจริงๆ! นี่มันรังแกกันชัดๆ เพราะเห็นว่าเขาไม่มีคอนเนกชันสายตรงกับจินโดจุนสินะ?!

ถ้าจนตรอกจริงๆ เขาจะหลอกเด็กสาวในตระกูลไปประเคนให้จินโดจุน... อะแฮ่ม ดูเหมือนจะเป็นไปได้อยู่นะ อายุแค่ยี่สิบต้นๆ แต่สร้างเนื้อสร้างตัวจนมีเงินหลายหมื่นล้านดอลลาร์ได้ขนาดนี้ มันเหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันในตระกูลเขา หรือแม้แต่ตระกูลมหาเศรษฐีอื่นๆ ไปไกลโขเลยทีเดียว!

—————— เส้นแบ่ง ——————

มิราเคิลกรุ๊ป ห้องทำงานรองประธาน

ราเชลเดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ "บอสคะ อาจารย์คะ สำนักงานเพิ่งได้รับแฟกซ์จากโกลด์แมน แซคส์ อเมริกาค่ะ"

จินโดจุนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์บนโซฟา รีบลุกขึ้นรับเอกสารจากมือราเชล

จินโดจุนกวาดสายตาดูคร่าวๆ แล้วยิ้ม "ดูเหมือนคำทำนายก่อนหน้านี้ของเราจะเป็นจริงนะเนี่ย! ธนาคารกลางสหรัฐฯ ประกาศขึ้นอัตราดอกเบี้ยรอบแรกแล้ว และจากข่าวของโกลด์แมน แซคส์ เดือนมีนาคมอาจจะมีการขึ้นดอกเบี้ยรอบที่สองด้วย!"

"เฟดประกาศขึ้นดอกเบี้ย? แถมอาจมีรอบสองเดือนมีนา?" โอเซฮยอนที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับอึ้ง ก่อนหน้านี้เฟดขึ้นดอกเบี้ยครั้งล่าสุดก็ปาเข้าไป 4-5 ปีก่อนแล้ว! และการขึ้นดอกเบี้ยครั้งนั้นก็เป็นชนวนเหตุของวิกฤตต้มยำกุ้งในเวลาต่อมา

"...ใช่ครับ ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ กระแสความร้อนแรงของอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตคงทำให้รัฐบาลอเมริกาเริ่มคุมไม่อยู่ เพื่อป้องกันไม่ให้อุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตระเบิดตูมตามในอนาคต พวกเขาเลยเลือกที่จะเจาะฟองสบู่อินเทอร์เน็ตให้แตกเองซะเลย!"

"...สมกับเป็นวิธีการของอเมริกาจริงๆ!" โอเซฮยอนถอนหายใจด้วยความปลง สไตล์การทำงานและท่าทีที่คุ้นเคยแบบนี้ สมฉายา "ตำรวจโลก" ที่ลงมือหนักและเหี้ยมโหด ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม พูดคำไหนคำนั้น ใครก็ขวางไม่ได้!

"แล้วเราจะเอายังไงต่อ? นั่งรอให้ราคาหุ้นของยักษ์ใหญ่อินเทอร์เน็ตพวกนั้นพังลงมา แล้วค่อยเข้าไปช้อนซื้อของถูกเหรอ?"

จินโดจุนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอีกครั้ง ยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็น ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก "ก่อนหน้านั้น เรายังขยับตัวเล่นเกมใหญ่ได้อีกสักตานะครับ! ผมวางแผนจะชอร์ตดัชนีแนสแด็ก!"

"ชอร์ตดัชนีแนสแด็ก?! บอส คุณบ้าไปแล้วเหรอ? นั่นมันถิ่นของอเมริกานะ! ขืนทำแบบนั้นจริงๆ เราโดนขึ้นบัญชีดำแน่ แล้วพวก FBI อาจจะข้ามน้ำข้ามทะเลมาลากคอเราไปกินกาแฟปรับทัศนคติที่อเมริกานะครับ!" โอเซฮยอนเริ่มลนลาน ความกล้าของจินโดจุนมันเกินเบอร์ไปแล้ว!

"จะตกใจอะไรกันครับ? ก่อนหน้านี้เจมส์ช่วยจัดการเรื่องสัญชาติอเมริกันให้ผมแล้ว ผมเป็นคนอเมริกันแท้ๆ นะครับ!" จินโดจุนฉีกยิ้มกว้าง "อีกอย่าง ไม่ใช่เฟดหรอกเหรอที่เป็นคนทุบตลาดก่อน? เราก็แค่ร่วมมือกับเฟดทำให้เรื่องมันใหญ่ขึ้น เพื่อถล่มบริษัทอินเทอร์เน็ตให้ราบคาบ และช่วยพยุงตลาดให้มั่นคงไงครับ!"

"แถมถ้าเราลงมือแล้วได้เงิน พวกสถาบันการเงินในอเมริกาก็คงอดใจไม่ไหวที่จะกระโดดเข้ามาร่วมวงแบ่งเค้กด้วยแน่ๆ ถ้าทางการจะมาหาเรื่องทีหลัง คนเยอะขนาดนั้นจะตามจับหมดได้ไง?" จินโดจุนพูดอย่างภูมิใจ คนที่กล้าชอร์ตดัชนีแนสแด็ก ล้วนเป็นสถาบันการเงินที่มีเขี้ยวเล็บและเงินทุนหนาแน่น เส้นสายและแบ็กอัพแต่ละรายก็ใหญ่คับฟ้า รัฐบาลอเมริกาจะทำอะไรได้นอกจากยืนมองตาปริบๆ? ก็พวกนี้มันคือผู้มีอุปการคุณรายใหญ่ทั้งนั้น!

หมายเหตุ: ดัชนีแนสแด็ก (NASDAQ Index) หรือที่เรียกกันว่า "ดัชนีเทคโนโลยีสหรัฐฯ" เป็นระบบเสนอราคาอัตโนมัติที่สร้างขึ้นโดยสมาคมผู้ค้าหลักทรัพย์แห่งชาติในปี 1968 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อรวบรวมและเผยแพร่ราคาเสนอซื้อขายของโบรกเกอร์ดีลเลอร์สำหรับหุ้นนอกตลาดหลักทรัพย์

ในขณะเดียวกัน NASDAQ ยังเป็นตลาดหุ้นแห่งแรกของโลกที่ใช้ระบบการซื้อขายด้วยอิเล็กทรอนิกส์ และปัจจุบันเป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก บริษัทจดทะเบียนใน NASDAQ ครอบคลุมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสมัยใหม่ทั่วโลก เช่น โทรคมนาคม ชีวเทคโนโลยี ซอฟต์แวร์ และคอมพิวเตอร์ เป็นต้น