บทที่ 47 - ห้าเลือกสอง การตัดสินใจที่ยากลำบาก

บทที่ 47 - ห้าเลือกสอง การตัดสินใจที่ยากลำบาก

อุเอสึกิ โทรุ รู้สึกแปลกใจมาก

เพราะก่อนหน้านี้ในทวิตเตอร์มีกระแสคลั่งไคล้เรื่องเล่าสยองขวัญ จำนวนคนในโตเกียวที่ลองทำพิธีเรียกฮันนะขาวน่าจะมีไม่ต่ำกว่าหลักร้อยหรือหลักพัน

แล้วทำไม... มันถึงเจาะจงมาหาคิตาโนะ รูนะ ที่ไม่เคยทำพิธีเรียกมันเลยล่ะ?

"เอ่อ คือฉันคิดว่า..." คิตาโนะ รูนะ อึกอัก ยิ้มแห้งๆ อย่างเก้อเขิน "อาจจะเป็นเพราะคืนเดียวฉันลองพิธีอัญเชิญไปสิบกว่าอย่าง? แล้วเอาฮันนะขาวไว้คิวสุดท้าย มันเลยไม่พอใจมั้งคะ?"

"หะ?"

อุเอสึกิ โทรุ นิ่งอึ้ง สงสัยว่าหูตัวเองจะโดนฮันนะขาวตะโกนใส่จนเพี้ยนไปแล้ว "พูดอีกทีซิ?"

คิตาโนะ รูนะ พูดซ้ำอีกรอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ

ทันใดนั้น ห้องผู้ป่วยก็ตกอยู่ในความเงียบอันน่าอึดอัด

อุเอสึกิ โทรุ มองคิตาโนะ รูนะ ที่มองซ้ายมองขวาแล้วเกาหัวแกรกๆ ด้วยสายตาซับซ้อน "คุณคิตาโนะ เธอนี่มัน... ฝีมือไม่เท่าไหร่แต่ใจกล้าบ้าบิ่นชะมัด รอดมาจนถึงตอนนี้ได้ถือเป็นปาฏิหาริย์ชัดๆ"

คิตาโนะ รูนะ ก้มหน้า แว่นตาสะท้อนแสงวูบวาบ "ก็ฉันเพิ่งจะไปกับมานัตสึที่ เอ่อ นั่นแหละ หน่วยปฏิบัติการพิเศษมาไงคะ!"

เจ๊ครับ เจ๊เกือบทำหน่วยปฏิบัติการพิเศษสาขาใหญ่แตกยกแก๊งแล้วนะนั่น

อุเอสึกิ โทรุ เหงื่อตก ปีศาจดาวสูงๆ เป็นสิบตนบุกมาพร้อมกัน ดีไม่ดีอาจจะยึดหน่วยปฏิบัติการพิเศษเขตอาราคาวะตอนคนน้อยได้จริงๆ ก็ได้

แต่ก็นั่นแหละ มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก

อุเอสึกิ โทรุ นึกถึง "ทฤษฎีระดับน้ำทะเล" ที่นันโจ ไอมิเคยพูดถึง

หมายความว่า ตอนนี้มีแค่ปีศาจระดับดาวต่ำๆ เท่านั้นที่ฝ่ากำแพงโลกวิญญาณตามสัญญาณเตือนคลื่นลูกแรกเข้ามาในโลกความจริงได้

นี่น่าจะเป็นเหตุผลที่กัปปะกับเงามายาฮันนะขาวที่เขาเจอมีแค่ระดับหนึ่งดาว ไม่อย่างนั้นฮันนะขาวคงใช้ร่างจริงลงมาแล้ว ไม่ต้องอ้อมโลกให้วุ่นวายแบบนี้

"แต่ฉันไม่ได้เรียกเพราะอยากตามกระแสนะคะ" คิตาโนะ รูนะ เสริม "เพราะฉันรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวแปลกๆ มาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่เคยเห็นกับตา เลยคิดว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องโกหก"

อุเอสึกิ โทรุ "ตั้งแต่เด็ก?"

เมื่อเห็นท่าทางสงสัยของอุเอสึกิ โทรุ คิตาโนะ รูนะ ก็เริ่มนับนิ้ว ร่ายยาวถึง "ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติปลอมๆ" ที่เธอเคยเจอมาทีละเรื่องราวกับสมบัติล้ำค่า

อุเอสึกิ โทรุ ฟังจนหูชา ไม่รู้จะพูดอะไรดี

เขานึกถึงตอนที่พวกเขาทั้งห้าคนเล่นผีถ้วยแก้ว ถ้าจะพูดกันตามตรง นั่นเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเล่นเกมวิญญาณของจริง แล้วโศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้น

แต่คิตาโนะ รูนะ ตรงหน้านี้... ทำเรื่องท้าทายอำนาจมืดมาหมดแล้วทุกรูปแบบ

รายละเอียดความสยองขวัญบางอย่างทำเอาอุเอสึกิ โทรุ ขนลุกซู่ ต่อให้เป็นเขาในตอนนี้ก็ไม่แน่ว่าจะรอดจากสถานการณ์แบบนั้นมาได้

แต่คิตาโนะ รูนะ กลับยังมายืนร่ายเมนูอาหารอยู่ตรงหน้าเขาครบสามสิบสอง

นี่มัน... ตัวตายยากของแท้

ไม่ต้องสงสัยเลย คิตาโนะ รูนะ มีร่างกายพิเศษที่ต่างจากคนทั่วไป

เพียงแต่เจ้าตัวยังไม่รู้เท่านั้นเอง

"คุณคิตาโนะ ขอฉันย่อยข้อมูลแป๊บนะ"

อุเอสึกิ โทรุ ยกมือเบรกคิตาโนะ รูนะ ก่อนที่เธอจะร่าย "เมนู" ที่ห้าสิบออกมา เขาถอนหายใจ แล้วหันกลับมาดูข้อความแจ้งเตือนที่ยังอ่านไม่จบ

มาดูรางวัลให้ชื่นใจกันดีกว่า

[คุณสามารถเลือกรางวัลได้ 2 อย่าง จาก 5 อย่างต่อไปนี้!]

[1. เถ้าวิญญาณ 800 หน่วย]

[2. ได้รับไอเทมภารกิจเกี่ยวกับสถานะผู้เดินทาง เมื่อทำภารกิจสำเร็จ จะเพิ่มระดับความหายากของสถานะ "ผู้เดินทาง"]

[3. เลือกภูตผีร่างแปลงหนึ่งตน ให้ได้รับพรสวรรค์แบบสุ่มหนึ่งอย่าง]

[4. ปรับแต่งสกิล: เลือกสกิลหนึ่งอย่างเพื่อดัดแปลง ทำให้ค่าความชำนาญที่ต้องการในการอัปเกรดลดลง]

[5. เฉพาะปีศาจหน้ากากยิ้ม: ยกระดับคุณภาพร่างแปลงปีศาจ · ปีศาจหน้ากากยิ้ม จาก "หายาก" เป็น "มหากาพย์"!]

[หมายเหตุ: ร่างแปลงปีศาจ · ปีศาจหน้ากากยิ้ม ของคุณ เดิมทีต้องได้รับไอเทมพิเศษ "หน้ากากฮันนะแดง" ก่อนจึงจะยกระดับเป็น "มหากาพย์" ได้]

"ซู้ด——"

อุเอสึกิ โทรุ สูบลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ รางวัลจากการเคลียร์ดันเจี้ยนนี้มันช่างอู้ฟู่เหลือเกิน ทั้งปริมาณและคุณภาพ

ตัวเลือกห้าข้อวางเรียงกัน เล่นเอาเขาเป็นโรคเลือกไม่ถูกกำเริบเลยทีเดียว

แต่อันดับแรก ตัดข้อหนึ่งทิ้งไปก่อน

เถ้าวิญญาณ 800 หน่วยฟังดูเยอะ เยอะกว่าที่อุเอสึกิ โทรุ หาได้ทั้งหมดที่ผ่านมา แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ได้มากมายอะไร จ่ายค่าสุ่มสิบโรลสองรอบยังไม่ได้เลย

แถมใครจะรับประกันว่าสุ่มสิบโรลสองรอบแล้วจะได้จิ้งจอกสามหางในตู้?

ดังนั้น รางวัลเถ้าวิญญาณที่เหมาะกับคนมองโลกแคบหรือพวกผีพนัน ตัดทิ้งเป็นข้อแรก

ต่อมาคือข้อสอง เพิ่มระดับความหายากของสถานะผู้เดินทาง

พูดตามตรง สถานะผู้เดินทางที่ทำให้เกิดอีเวนต์พิเศษได้นี้ นำประโยชน์มาให้เขามากมายมหาศาล

ไม่ว่าจะเป็นช่างตีเหล็กที่ยอมตีอาวุธให้ ชาวเน็ตวัยทำงานที่ให้วิชาองเมียวจิฉบับไม่สมบูรณ์ หรือจิ้งจอกห้าหางที่เจอในปราสาทเอโดะ...

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความสะดวกสบายที่ได้จากสถานะผู้เดินทาง

แต่ในทางกลับกัน อุเอสึกิ โทรุ ก็สงสัยว่าที่ปีศาจ "พลัดพราก" มาหาเรื่องเขากับริริโกะ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นผลบุญจากสถานะผู้เดินทางด้วย

ไม่อย่างนั้นปีศาจระดับนั้นจะเมินคนใหญ่คนโตตั้งเยอะแยะ มาจ้องเล่นงานพวกลูกกระจ๊อกอย่างพวกเขาทำไม

แต่โดยรวมแล้ว ข้อดีของผู้เดินทางก็ยังมีมากกว่าข้อเสียอยู่ดี

แต่ครั้งนี้เลือกได้แค่สองอย่าง อุเอสึกิ โทรุ เลยตัดสินใจเก็บไว้เป็นตัวเลือกสำรอง รอดูรางวัลข้ออื่นก่อนค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สาย

ตัวเลือกที่สาม สุ่มสกิลหนึ่งอย่าง...

ตัวเลือกวัดดวงอีกแล้ว อุเอสึกิ โทรุ ที่รู้ซึ้งว่าตัวเองดวงกุดแค่ไหนมองผ่านทันที แล้วตามาเป็นประกายวาววับที่ตัวเลือกที่สี่

ลดค่าความชำนาญสกิล? ถ้าเอามาใช้กับเพลงดาบเท็นเน็นริชินริวนี่กำไรมหาศาลเลยนะ

แล้วลดลงเท่าไหร่?

หน้าต่างข้อมูลให้คำตอบ... [หนึ่งในสาม]

อุเอสึกิ โทรุ กลืนน้ำลายเอือก ถ้าเขาเลือกข้อนี้ตอนนี้ เพลงดาบเท็นเน็นริชินริวจะก้าวเข้าสู่ระดับชำนาญทันที

แถมการอัปเกรดครั้งต่อไป ค่าความชำนาญที่ต้องการจากเดิม 1,000 หน่วย ก็จะลดเหลือแค่ 666 หน่วย

ตัวเลือกนี้ ยิ่งนานวันยิ่งคุ้ม!

อุเอสึกิ โทรุ แทบจะเลือกข้อนี้แล้ว แต่คำว่า "มหากาพย์" ในตัวเลือกที่ห้ากระแทกตาเขาเข้าอย่างจัง

อุเอสึกิ โทรุ จำต้องปันใจ

ใช้ "หน้ากากฮันนะขาว" ก่อน แล้วเลือกข้อห้า ทำให้คุณภาพของปีศาจหน้ากากยิ้มจาก "ดีเยี่ยม" ที่หาได้ทั่วไป กระโดดขึ้นเป็น "มหากาพย์" อันสูงส่ง!

ในขั้นตอนนี้ ปีศาจหน้ากากยิ้มเปรียบเสมือนรากฐานของเขา ยิ่งปีศาจหน้ากากยิ้มเก่งขึ้นเท่าไหร่ ความเร็วในการเก่งขึ้นของอุเอสึกิ โทรุ ก็จะยิ่งทวีคูณ!

ดังนั้นเส้นทางนี้ไม่ต้องลังเล ล็อกเป้าข้อแรกที่ตัวเลือกที่ห้า!

แล้วรางวัลที่สองจะเอาอะไรดี?

มือซ้ายคือไอเทมพิเศษที่เพิ่มความหายากของสถานะผู้เดินทาง มือขวาคือการลดความต้องการค่าความชำนาญที่ให้ผลตอบแทนสูงลิ่วในระยะยาว

ทั้งสองอย่างมีผลต่อการพัฒนาในระยะยาวอย่างที่มองข้ามไม่ได้

อุเอสึกิ โทรุ รู้สึกหนักใจสุดๆ ทำไมถึงเลือกทั้งสองอย่างไม่ได้นะ?

จังหวะนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง เด็กหนุ่มผมดำตาดำเดินทำหน้าบูดบึ้งเข้ามา

"ดูเหมือนพวกนายสองคนจะฟื้นตัวกันได้ดีนะ"

เด็กหนุ่มคนนั้นเบ้ปาก ผายมือ "ดูท่าคงไม่ต้องการส่วนเกินอย่างฉันแล้วมั้ง"

อุเอสึกิ โทรุ จ้องเขา แล้วร้องเอ๊ะ "รองผู้คุมกฎเขตอาราคาวะ คุโรซากิ อากิระ?"

เด็กหนุ่มชะงัก หันมองอุเอสึกิ โทรุ

"นายเป็นใคร ทำไมถึงรู้จักฉัน?"

อุเอสึกิ โทรุ จะไม่รู้จักเพื่อนร่วมงานของนันโจ ไอมิได้ยังไง ต้องบอกว่าก่อนหน้านี้เขาขอรายชื่อจากเธอ แล้วท่องจำชื่อรองผู้คุมกฎเขตอาราคาวะทุกคนพร้อมลูกน้องจนขึ้นใจแล้วต่างหาก

สำหรับคำถามของนันโจ ไอมิในตอนนั้น อุเอสึกิ โทรุ ตอบไปว่ากันไว้ดีกว่าแก้

เห็นไหม ได้ใช้ประโยชน์จริงๆ ด้วย

อุเอสึกิ โทรุ ถามคำถามที่อยากรู้มานานด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ท่านรองคุโรซากิ คุณรู้ตำแหน่งปัจจุบันของเจ๊นันโจไหม?"

[จบแล้ว]