บทที่ 37 - ฮันนะหน้ายิ้ม หนึ่งดาว!

บทที่ 37 - ฮันนะหน้ายิ้ม หนึ่งดาว!

ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องอื่นเฉยเลย?

ตอนนี้ไม่ใช่กำลังคุยกันเรื่องจะจัดการไอเบทสึริยังไงเหรอ?

เห็นริริโกะไม่มีปฏิกิริยาตอบรับ คอนโด โทโมยะ ก็รีบเพิ่มข้อเสนอทันที "คุณโทกูงาวะ ผมสามารถสอนวิชาการหายใจที่จะพาคุณก้าวเข้าสู่โลกของผู้มีพลังพิเศษได้ ขอแค่คุณลงชื่อไว้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น"

คราวนี้ ริริโกะเริ่มพิจารณาคำพูดของคอนโด โทโมยะ อย่างจริงจัง การได้หลุดพ้นจากสถานะคนธรรมดาที่ไม่มีทางสู้ คือสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็หันไปมองอุเอสึกิ โทรุ

เพราะถ้าเธอตกลง ช่วงนี้อุเอสึกิ โทรุ ก็จะไม่มีคู่ซ้อม

เธอรับปากไว้แล้วว่าจะเป็นอาจารย์ให้เขา และสำหรับริริโกะ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคำสัญญา วิชาการหายใจบ้าบออะไรนั่นไม่มีทางสั่นคลอนจิตใจเธอได้แม้แต่น้อย

อุเอสึกิ โทรุ เห็นสายตาเธอก็ถอนหายใจ "อย่าเห็นฉันเป็นเด็กสิ"

"งั้นฉันตกลง"

ริริโกะตอบตกลงทันที ทำให้คอนโด โทโมยะ ยิ้มหน้าบาน

ไม่นึกว่าจะคว้าตัวอัจฉริยะด้านวิชาดาบที่แม้แต่เขายังต้องทึ่งมาได้ง่ายๆ แบบนี้ การตามนันโจ มานามิ มาครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่าจริงๆ

ริริโกะถามต่อ "ฉันยังมีข้อสงสัยอยู่อีกเรื่อง ทำไมท่านอาวุโสคอนโดถึงดูออกในแวบเดียวว่าฉันกับอุเอสึกิ โทรุ ไม่ใช่ร่างแยก แต่ฉันกลับทำไม่ได้"

"เป็นเพราะการฝึกฝนยังไม่ถึงขั้นเหรอคะ?" ปฏิกิริยาแรกของริริโกะคือเรื่องนี้

"ไม่ใช่ครับ"

น้ำเสียงของคอนโด โทโมยะ เปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาอธิบายอย่างละเอียด "แม้จะเป็นจิตดาบกระจ่างแจ้งเหมือนกัน แต่จิตดาบที่แต่ละคนกลั่นกรองออกมานั้นแตกต่างกัน ทำให้เกิดคุณสมบัติของจิตดาบที่หลากหลาย อย่างคุณสมบัติของผมคือ 'ความละเอียดอ่อน' ซึ่งจะถนัดในเรื่องการสังเกตครับ"

จากนั้น ริริโกะก็ระดมยิงคำถามเกี่ยวกับวิชาดาบใส่คอนโด โทโมยะ อย่างกระหายใคร่รู้

มองดูสองคนนี้ นันโจ มานามิ จิ๊ปากอย่างเบื่อหน่าย ผลักประตูห้องประชุมเปิดออก แล้วกวักมือเรียกอุเอสึกิ โทรุ

"ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ"

เธอสวมรองเท้าบูทมาร์ติน เดินต๊อกแต๊กนำออกไปนอกตึกหน่วยปฏิบัติการพิเศษ

ระหว่างเดิน อุเอสึกิ โทรุ สังเกตว่าหน่วยปฏิบัติการพิเศษแห่งนี้ แม้ภายนอกจะดูเหมือนบริษัททั่วไป แต่จริงๆ แล้วแค่เขาหันไปมองรอบๆ ก็จะเห็นดาวลอยอยู่เต็มไปหมดในสายตา

แม้ระดับหนึ่งดาวครึ่งขึ้นไปจะนับนิ้วได้ แต่พวกระดับหนึ่งดาวหรือครึ่งดาวนี่เดินกันให้ว่อน... สมกับเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ถ้าไม่บอกคงนึกว่าเป็นถ้ำปีศาจที่ไหนสักแห่ง

เขาเลิกสนใจ เดินตามนันโจ มานามิ ออกมาข้างนอก เห็นเธอรีบคาบบุหรี่ จุดไฟ แล้วสูบเข้าปอดเฮือกใหญ่

"จะขาดใจตายอยู่แล้ว..."

พ่นควันสีขาวออกมาอย่างช้าๆ นันโจ มานามิ ถึงพูดขึ้น "นายโชคดีจริงๆ รู้ไหมว่าไอเบทสึริไม่มีข่าวคราวมาเป็นร้อยปีแล้ว"

ส่วนทำไมถึงไม่มีข่าวคราว ก็เพราะคนที่เคยเจอไอเบทสึริต่างตายกันหมดแล้วน่ะสิ

นั่นทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับไอเบทสึริที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษมีอยู่นั้นน้อยนิด รู้แค่ว่านางเล่นกับอารมณ์และควบคุมจิตใจได้ ส่วนข้อมูลอื่นแทบเป็นศูนย์

อุเอสึกิ โทรุ ชั่งน้ำหนักคำพูดนี้ แล้วตอบกลับ "พี่นันโจ ถ้าพี่อยากให้ผมไปทำงานกับพี่ก็พูดมาตรงๆ เถอะ ความสัมพันธ์เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลสักหน่อย"

"พูดตรงไป เดี๋ยวหัวหน้าจะไม่พอใจเอานะ" นันโจ มานามิ ว่า

อุเอสึกิ โทรุ ยักไหล่ "พี่นันโจก็คือพี่นันโจ หัวหน้าก็คือหัวหน้า คนละเรื่องกัน อย่าเอามาปนกันสิ"

นันโจ มานามิ หรี่ตา ใช้นิ้วบี้บุหรี่ดับ

ครั้งนี้ เธอพูดในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับตอนเจอกันครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง

"ไม่เข้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษ จะตายเอานะ"

"ถึงยังไม่รู้ระดับพลังที่แน่ชัดของไอเบทสึริ แต่ที่แน่ๆ ระดับของนางน่าจะอยู่ที่สามถึงสี่ดาว... ทั่วทั้งเขตอารากาวะ คนที่จะสู้กับนางซึ่งๆ หน้าได้มีอยู่นับหัวได้"

นันโจ มานามิ เน้นเสียงทีละคำ "อุเอสึกิ โทรุ นายต้องรู้นะว่า นายถูกหมายหัวแล้ว"

แต่อุเอสึกิ โทรุ กลับสนใจอีกประเด็น "ทำไมถึงมั่นใจว่าระดับของไอเบทสึริไม่เกินสามดาวครับ?"

นันโจ มานามิ จ้องหน้าเขานิ่ง

อุเอสึกิ โทรุ ก็จ้องกลับตาแป๋ว

ผ่านไปพักใหญ่

นันโจ มานามิ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนยอมแพ้แล้วพูดว่า "เพราะการมีอยู่ของ 'ระดับน้ำทะเล' ยังไงล่ะ"

"ก่อนที่คลื่นลูกแรกจะมาถึง สามดาว... หรือระดับยักษ์มารที่เราเรียกกัน คือระดับน้ำทะเลสูงสุดแล้ว หากใครจะฝืนทะลวงขึ้นไป ไม่เพียงแต่จะยากลำบากแสนสาหัส แต่ยังจะดึงดูดความสนใจอย่างมหาศาลด้วย"

"ถ้าไอเบทสึริมีระดับเกินสามดาว อนเมียวจิทั่วโตเกียวคงสัมผัสถึงตัวตนของนางได้หมดแล้ว ซึ่งมันขัดกับเป้าหมายของนางที่กำลังซ่อนตัวอยู่อย่างชัดเจน"

ไอเบทสึริยังไม่เกินสามดาวในตอนนี้ นี่อาจจะเป็นข่าวดีเพียงเรื่องเดียวในช่วงนี้

จากนั้นอุเอสึกิ โทรุ ก็เริ่มคำนวณกำลังรบฝั่งตัวเอง

พ่อผีสามดาว ตุ๊กตาก็ทำให้มันเกรงใจได้ แสดงว่าอย่างน้อยต้องสองดาวครึ่ง ส่วนตัวเขาอีกเดี๋ยวก็จะทะลวงไประดับหนึ่งดาว ก็น่าจะนับเป็นกำลังรบระดับหนึ่งดาวครึ่งขึ้นไปได้แบบถูไถ

คำนวณดูแล้ว ถึงจะจัดการไอเบทสึริไม่ได้ แต่ยื้อเวลาสักสองสามนาทีรอให้นันโจ มานามิ มาช่วยก็น่าจะไหวอยู่

ดังนั้นการปฏิเสธของอุเอสึกิ โทรุ ไม่ใช่การปฏิเสธส่งเดช แต่ผ่านการคิดไตร่ตรองมาแล้ว

"งั้นพี่นันโจ ถ้าผมไปเป็นลูกน้องพี่ พี่จะมาตัวติดกับผมตลอดเวลาได้ไหม?"

"ฉันไม่ใช่แม่นายนะ..."

เห็นไหม นันโจ มานามิ เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวให้ไม่ได้ ดังนั้นการเข้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษหรือไม่ ก็ไม่ได้เปลี่ยนสถานการณ์ของอุเอสึกิ โทรุ ไปอย่างสิ้นเชิง

อีกอย่าง ถ้ามีเพื่อนร่วมทีมอยู่ข้างๆ อุเอสึกิ โทรุ ก็แปลงร่างเป็นฮันนะหน้ายิ้มไม่ได้

ไม่แปลง ก็เสี่ยงโดนไอเบทสึริตบทีเดียวตาย ครั้นจะแปลง ถ้าเพื่อนร่วมทีมเห็นเข้า กระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็คงล้างมลทินไม่หมด

สรุปแล้ว การเข้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษนอกจากจะไม่มีข้อดีแล้ว ยังเป็นตัวถ่วงอุเอสึกิ โทรุ อีกต่างหาก

รอให้นันโจ มานามิ สูบบุหรี่เงียบๆ ไปอีกมวน อุเอสึกิ โทรุ ก็ยิ้มถาม "มีอะไรจะพูดอีกไหมครับ พี่นันโจ?"

เจ้าเด็กนี่ซ่อนของดีไว้แน่ๆ เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย

แต่นันโจ มานามิ ไม่ได้สนว่าอุเอสึกิ โทรุ ซ่อนอะไรไว้ หรือซ่อนไว้มากแค่ไหน

เธอแค่กลัวว่าไพ่ตายของอุเอสึกิ โทรุ จะน้อยเกินไป แต่ความมั่นใจดันล้นเกินไป จนประเมินตัวเองผิดแล้วเกิดเรื่องเศร้าขึ้น

"อย่าให้สิ่งที่ซ่อนไว้ กลายเป็นโกศใส่อัฐิตัวเองก็แล้วกัน..."

อุเอสึกิ โทรุ กะพริบตา "พี่นันโจว่าอะไรนะ?"

"ฉันบอกว่า" นันโจ มานามิ โยนบุหรี่ให้เขาหนึ่งมวน "ถึงตอนนั้น มาสูบเป็นเพื่อนสักมวนด้วยล่ะ"

อุเอสึกิ โทรุ ยิ้มแหยๆ เก็บใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวัง "เรื่องเล็กครับ งั้นพี่นันโจ ผมไปก่อนนะ"

"ไปๆๆ ยังจะให้ฉันไล่อีก?"

นันโจ มานามิ โบกมือไล่อย่างหงุดหงิด แล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบอีกมวน

เรื่องปวดหัวเยอะแยะ วุ่นวายแถมยังยุ่งยาก ถ้าไม่สูบบุหรี่คลายเครียดบ้าง นันโจ มานามิ กลัวว่าวันดีคืนดีตัวเองจะเผลอทำลายล้างโลกเข้าให้

...

ผลักประตูเข้าบ้าน พอเห็นใบหน้าไร้เครื่องหน้าของพ่อผี อุเอสึกิ โทรุ กลับรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด

โชคดีที่ยังมีพ่อ!

ถ้าไม่มีพ่อผีระดับสามดาวนั่งเฝ้าบ้าน อุเอสึกิ โทรุ คงกลุ้มใจน่าดู

แต่ตอนนี้ ก่อนที่คลื่นลูกแรกจะมาถึง บ้านหลังนี้ก็ยังนับว่าเป็นเซฟเฮาส์ได้ครึ่งหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ทักทายพ่ออย่างสนิทสนมเสร็จ อุเอสึกิ โทรุ ก็พุ่งเข้าห้องนอน หลับตาลงนอนแผ่บนเตียง

เวลาไม่คอยท่า!

ก่อนที่ฮันนะหน้ายิ้มจะอัปเกรดเสร็จ อุเอสึกิ โทรุ ต้องพยายามระบุตำแหน่งที่แน่นอนของท่านฮาจิชาคุให้ได้ และทำภารกิจสำรวจหมู่บ้านปีศาจให้เสร็จ

แบบนี้ จะช่วยลดเวลาในการรับรางวัลและเพิ่มความแข็งแกร่งหลังอัปเกรดให้สั้นที่สุด

แค่เปิดแมพในหมู่บ้านปีศาจอารากาวะที่เขาเคลียร์ไปครึ่งหนึ่งแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ดังนั้นใช้เวลาไม่ถึงแปดชั่วโมง อุเอสึกิ โทรุ ก็จัดการเรื่องจุกจิกพวกนี้เสร็จ

จากนั้น เขาก็ใช้เวลาอีกสี่ชั่วโมงในการรอคอยอย่างอดทน

ในที่สุด

การอัปเกรดครั้งแรกของฮันนะหน้ายิ้มก็เสร็จสมบูรณ์!

[จบแล้ว]