บทที่ 35 - หนึ่งล้านดาบที่ฟาดฟันด้วยจิตวิญญาณ!

บทที่ 35 - หนึ่งล้านดาบที่ฟาดฟันด้วยจิตวิญญาณ!

แต่พออุเอสึกิ โทรุ หิ้วดาบคางะ คิโยมึทสึ วิ่งหน้าตั้งไปถึงโรงฝึกเคนโด้ เขากลับเห็นเพียงริริโกะที่เปลี่ยนชุดฝึกใหม่ยืนอยู่ที่ประตูโดยไร้รอยขีดข่วน

เธอยืนนิ่งๆ มองเขาอยู่แบบนั้น

อุเอสึกิ โทรุ ถอนหายใจโล่งอก กำลังจะเอ่ยปากถามไถ่ "ริริโกะ..."

ริริโกะกลับยกดาบไม้ไผ่ขึ้น ตั้งท่าตวาดลั่น

"หยุดอยู่ตรงนั้น!"

ฝีเท้าของอุเอสึกิ โทรุ หยุดกึก ทันใดนั้นก็ได้ยินเธอพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "อย่าเข้ามา เพราะฉันไม่รู้ว่านายใช่อุเอสึกิ โทรุ ตัวจริงหรือเปล่า"

ริริโกะพูดช้าๆ "เช่นกัน ฉันก็จะไม่เข้าไปหานาย เพราะฉันพิสูจน์ไม่ได้ว่าฉันคือโทกูงาวะ ริริโกะ ตัวจริง"

เธอพูดต่อ "ฉันจับผิดการปลอมตัวของไอเบทสึริได้ครั้งหนึ่งแล้วจากเรื่องเคนโด้ แต่จะหวังให้อีกฝ่ายทำพลาดซ้ำสองไม่ได้หรอกนะ"

คำพูดนี้ทำให้อุเอสึกิ โทรุ กลับมาระแวงอีกครั้ง นั่นสิ เขาเอาอะไรมามั่นใจว่าไอเบทสึริแยกร่างได้แค่ครั้งเดียวในช่วงเวลาสั้นๆ?

ถ้าริริโกะตรงหน้าเป็นร่างแยกของไอเบทสึริอีก เขาก็ตกหลุมพรางเต็มๆ เลยไม่ใช่เหรอ!

ริริโกะ ใจเย็นเกินไปแล้ว!

แต่เรื่องราวก็ค้างคาอยู่ที่ทั้งสองจ้องตากันปริบๆ

"เธอพูดถูก" อุเอสึกิ โทรุ พยักหน้า ชี้ดาบคางะ คิโยมึทสึ ไปที่ริริโกะตรงหน้าเช่นกัน "แต่เราจะพิสูจน์ยังไงว่าเราคือตัวจริง?"

"ตามนันโจ มานามิ หรือหัวหน้าของเธอมา"

ริริโกะวิเคราะห์ "ถ้าแม้แต่พวกเขาแยกไม่ออกว่าใครตัวจริงตัวปลอม ฉันว่าเรามายืนเถียงกันตรงนี้ก็ไม่มีความหมาย"

"มีเหตุผล"

อุเอสึกิ โทรุ พยักหน้า หยิบมือถือออกมาโทรหานันโจ มานามิทันที

สายแรก ไม่รับ

โทรสายที่สองต่อ...

ความจริงริริโกะเห็นดาบคางะ คิโยมึทสึ ที่อุเอสึกิ โทรุ ถืออยู่ และท่าทางของเขา ความระแวงในใจก็หายไปเกือบหมดแล้ว

แต่เธอไม่กล้าเดิมพัน ไม่กล้าพนันว่าคนตรงหน้านี้คืออุเอสึกิ โทรุ หรือการปลอมตัวที่แนบเนียนกว่าเดิมของไอเบทสึริ

ใช่แล้ว เมื่อกี้ตอนที่อุเอสึกิ โทรุ โดนริริโกะตัวปลอมเรียกไปดาดฟ้า ริริโกะที่อาบน้ำเสร็จก็เจออุเอสึกิ โทรุ ตัวปลอมที่โรงฝึกเหมือนกัน

และหลังจากอุเอสึกิ โทรุ ตัวปลอมหยิบดาบไม้ไผ่ฟาดดาบแรกออกมา ริริโกะก็จับผิดการปลอมตัวของไอเบทสึริได้ทันที รู้ว่านี่ไม่ใช่อุเอสึกิ โทรุ ตัวจริง

สำหรับไอเบทสึริที่เต็มไปด้วยความสงสัย ริริโกะตอบกลับไปว่า

"แกคิดว่าหนึ่งล้านดาบในชีวิตฉัน ฉันฟันเล่นๆ งั้นเหรอ?"

โทกูงาวะ ริริโกะ อายุสิบแปดปี ฝึกดาบมาสิบห้าปี ตลอดชีวิตฟาดฟันดาบไปแล้วกว่าหนึ่งล้านครั้ง สี่ขวบจิตใจสงบนิ่ง แปดขวบรวมเป็นหนึ่งกับดาบ สิบแปดปีบรรลุจิตดาบกระจ่างแจ้ง

ในขณะที่เด็กคนอื่นร้องจะเอาของเล่นและหาเพื่อนเล่น เธอฟันดาบอยู่คนเดียว ในขณะที่เด็กคนอื่นไปโรงเรียนอย่างว่าง่าย เธอฟันดาบอยู่คนเดียว ในขณะที่เด็กสาวคนอื่นเริ่มมีความรัก เธอก็ยังฟันดาบอยู่คนเดียว

อาจกล่าวได้ว่า ชีวิตของริริโกะใช้ร่วมกับดาบมาโดยตลอด

และด้วยเหตุนี้ ดาบที่ไอเบทสึริฟาดฟันออกมา ในสายตาของเธอจึงดูตลกเหมือนกลปาหี่ของตัวตลก

"ติดแล้ว"

เสียงของอุเอสึกิ โทรุ ดังขึ้น ในที่สุดสายที่ห้าก็มีคนรับ

เขาเปิดลำโพง เสียงคำรามด้วยความหงุดหงิดจากการตื่นนอนของนันโจ มานามิ ดังลั่นออกมาทันที "ไอ้เด็กเปรต ไปก่อเรื่องอะไรมาอีก! ถ้าไม่มีธุระสำคัญโทรมาจิกขนาดนี้ แม่จะตีก้นให้ลายเลยคอยดู!"

ดูท่าความแค้นของมนุษย์เงินเดือนที่โดนปลุกตอนนอนจะรุนแรงไม่ใช่เล่น...

เห็นริริโกะพยักหน้า อุเอสึกิ โทรุ ก็พูดขึ้น "พี่นันโจ ผมกับริริโกะเจอร่างแยกของไอเบทสึริในโรงเรียน ตอนนี้เรายืนยันไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นตัวจริงหรือเปล่า"

พอประโยคนี้หลุดออกไป ปลายสายก็เงียบกริบราวกับกดปุ่มหยุดเวลา

"ฮัลโหล? ฮัลโหล? พี่นันโจ? ยังอยู่ไหม?"

วินาทีถัดมา น้ำเสียงจริงจังถึงขีดสุดของนันโจ มานามิ ก็ดังขึ้น

"ยืนอยู่ตรงนั้นห้ามขยับ! ห้ามไปไหนทั้งนั้น ฉันจะไปถึงในยี่สิบนาที!"

ตู้ด ตู้ด ตู้ด...

สายตัดไปแล้ว

อุเอสึกิ โทรุ ยักไหล่ เก็บดาบชั่วคราว "รักษาระยะห่างแบบนี้ไปก่อน รอเถอะ"

สิบเจ็ดนาทีต่อมา

นันโจ มานามิ ที่มีฮิโยริโบอยู่บนหัว และนูเระอนนะลอยอยู่ข้างหลังก็มาถึง

และคนที่มาพร้อมกับเธอ ยังมีชายวัยกลางคนท่าทางเคร่งขรึมอีกคนหนึ่ง

"ว่าไง?"

นันโจ มานามิ เดินตามหลังครึ่งก้าว ถามชายวัยกลางคนข้างหน้า

อุเอสึกิ โทรุ รู้สึกเพียงแค่สายตาอันคมกริบกวาดผ่านร่างกาย ทำให้เขาขนลุกชันไปทั้งตัว จากนั้นก็ได้ยินชายวัยกลางคนพูดว่า

"ตัวจริงทั้งคู่"

ริริโกะขมวดคิ้ว "แค่มองแวบเดียวก็รู้เลยเหรอ?"

ชายวัยกลางคนหันมาพูดกับพวกเขาอย่างจริงจัง "ทั้งสองท่าน ยินดีที่ได้รู้จัก ผมคืออนเมียวจิผู้อาวุโส คอนโด โทโมยะ ผู้ดูแลเขตอารากาวะ"

เชรด

บิ๊กบอสมาเอง แถมเป็นหัวหน้าสายตรงของพี่นันโจด้วย

อุเอสึกิ โทรุ คิดในใจ ดูท่าระดับความอันตรายของ "ไอเบทสึริ" จะสูงไม่ใช่เล่น

ถ้าวันนี้คนที่มาหาเขาไม่ใช่ร่างแยกแต่เป็นร่างต้น ป่านนี้เขาคงตัวเย็นรอเข้าเมรุไปแล้ว

"ส่วนทำไมผมถึงแยกแยะจริงเท็จได้ในแวบเดียว เป็นเพราะขอบเขตของผมบรรลุ 'จิตดาบกระจ่างแจ้ง' แล้ว" คอนโด โทโมยะ กล่าว "นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ไอเบทสึริเกลียดผู้ฝึกวิชาดาบมาตั้งแต่อดีต"

อุเอสึกิ โทรุ ฟังจบก็กะพริบตาปริบๆ ใส่ริริโกะที่ทำหน้ามึนงง เหมือนจะถามว่า "แล้วทำไมเธอทำไม่ได้?"

ริริโกะเกาหัว สื่อว่าหนูก็ไม่รู้เหมือนกัน

คอนโด โทโมยะ "เอาเป็นว่า ขอเชิญทั้งสองท่านกลับไปหารือกันที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษก่อน อยู่ในโรงเรียนต่อไปอาจจะทำให้คนอื่นโดนลูกหลงได้"

...

นั่งรถหรูสีดำมาไม่นาน ทั้งสี่คนก็มาถึงสำนักงานใหญ่หน่วยปฏิบัติการพิเศษเขตอารากาวะ

ละสายตาจากดาวสองดวงที่ลอยอยู่ตรงเงามืดหน้าประตู อุเอสึกิ โทรุ คิดในใจว่าสมกับเป็นสำนักงานใหญ่เขต ชิกิงามิเฝ้าประตูยังระดับสองดาว

คอนโด โทโมยะ เดินนำ "เชิญทางนี้"

ระหว่างทาง อุเอสึกิ โทรุ ยังเห็นชิซึมะ มานัตสึ กับคิตาโนะ รูนะ เถียงกันอยู่หน้าตู้กดน้ำอัตโนมัติ เหมือนกำลังถกกันว่าน้ำอะไรอร่อยกว่า

ดูท่าพวกเธอจะอยู่ดีกินดีนะเนี่ย

หลังจากยิ้มให้กันกับริริโกะ พวกเขาก็เดินเข้าไปในห้องประชุมที่ต้องใช้ทั้งรหัสผ่าน ลายนิ้วมือ และม่านตาในการเปิด

คอนโด โทโมยะ ปิดประตู "ห้องประชุมนี้มีเขตแดนคุ้มกัน รับประกันว่าเนื้อหาการสนทนาจะไม่ถูกดักฟัง ไม่รั่วไหล"

เขานั่งลงที่หัวโต๊ะ หยิบกระดาษปากกาพิเศษออกมาเตรียมจดบันทึก

"เอาล่ะ เชิญทั้งสองท่านเล่าต้นสายปลายเหตุและกระบวนการที่ได้สัมผัสกับไอเบทสึริอย่างละเอียดได้เลยครับ"

เมื่อมีนันโจ มานามิ อยู่ด้วยและการันตีด้วยตำแหน่งเจ้าหน้าที่ทางการ อุเอสึกิ โทรุ กับริริโกะก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังอนเมียวจิผู้อาวุโสท่านนี้

แต่ถึงอย่างนั้น การสอบสวนก็กินเวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมง

คอนโด โทโมยะ จดบันทึกไปเต็มๆ เกินสิบหน้ากระดาษ

"มีจุดหนึ่งที่แปลกมาก"

คอนโด โทโมยะ ขมวดคิ้ว "ทำไมไอเบทสึริถึงเจาะจงมาหาคนธรรมดาอย่างพวกคุณสองคนโดยไม่มีสาเหตุ เรื่องที่ฆ่าสาวกชมรมมิตรภาพเมื่อวานอธิบายจุดนี้ไม่ได้ เพราะเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นทั่วเขตอารากาวะ"

ถ้าการฆ่าสาวกชมรมมิตรภาพดึงดูดความสนใจของไอเบทสึริได้ ป่านนี้นันโจ มานามิ คงเจอตัวไปนานแล้ว

ท่ามกลางความเงียบ นันโจ มานามิ ก็พูดโพล่งขึ้นมา "กระดานสื่อวิญญาณ"

เธอยืนยันหนักแน่น

"กระดานสื่อวิญญาณแผ่นนั้น มีปัญหา"

[จบแล้ว]