บทที่ 16 - เช่าหอพัก

บทที่ 16 - เช่าหอพัก

"พวกนายไม่ได้เห็นกับตา เชี่ย! ตาแก่ฟางแม่งโคตรเทพ..."

"พูดจริงนะ เจ๋งกว่าลู่เชียนเยอะ นายไม่ได้เห็น ตอนที่..."

ฟางอวี้พาดผ้าขนหนูไว้ที่คอ ในแก้วน้ำมีแปรงสีฟันและโฟมล้างหน้าเสียบอยู่ เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำรวม ก็ได้ยินเสียงหวงเสียงกำลังพ่นน้ำลายฝอยคุยโวโอ้อวดวีรกรรมเมื่อคืนของเขาให้เพื่อนฟังอย่างออกรส

"ฉันขอเตือนพวกนายหน่อยนะ แปดโมงมีวิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ เหอเหวินฮุยเช็กชื่อมาสองครั้งติดแล้วนะ"

ฟางอวี้สวมเสื้อยืดพลางเทศนาลูกกตัญญูทั้งสาม

"รุ่นพี่บอกว่ารุ่นที่แล้วใครขาดเช็กชื่อสามครั้งโดยไม่ลา ปลายภาคโดนหัก 41 คะแนน วิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศต้องไปสอบซ่อมกันระนาว"

ลั่วจื่อหมิงขยับแว่นตา อุทานด้วยความตกใจ "เหอเหวินฮุยโหดขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูไม่ออกเลยนะ ท่าทางติ๋มๆ"

"ไม่เคยได้ยินฉายา 'สามเสือหน้ายิ้มแห่งคณะเศรษฐศาสตร์' หรือไง? เร็วเข้า เจ็ดโมงสี่สิบแล้ว" ฟางอวี้ใส่รองเท้า ไม่รอพวกนั้น เพราะพวกนั้นขี่จักรยานไป ส่วนเขาวิ่งไป

ผลการเรียนของฟางอวี้ไม่ได้แย่ แม้จะไม่ถึงขั้นเทพเจ้าแห่งการเรียน แต่เกรดเฉลี่ยปีหนึ่ง 92/100 ก็จัดอยู่ในระดับหัวกะทิของเอก แถมตลอดทั้งปีแทบไม่เคยขาดเรียน

แม้ตอนนี้ฟางอวี้จะก้าวขาข้างหนึ่งเข้าสู่โลกแห่งศาสตร์ลี้ลับแล้ว แต่เขาก็ไม่คิดจะทิ้งการเรียน

เมื่อคืนพอกลับมาถึง หวงเสียงต้องเซ่นไหว้ลุงยามด้วยบุหรี่ตราต้าโจวสองซอง ถึงยอมให้พวกเขาเข้าหอ

พอกลับถึงห้อง แม้จะง่วงแค่ไหน ฟางอวี้ก็ยังร่าย "เล่ห์กลอาร์เคน" ทำความสะอาดร่างกาย แล้วทำสมาธิรอบหนึ่งก่อนจะหลับเป็นตาย

นี่เป็นวิธีที่ฟางอวี้เรียนรู้จากในหนังสือ ใช้เล่ห์กลอาร์เคนแทนการอาบน้ำ พลังการชะล้างระดับเทพ สะอาดลึกถึงรูขุมขน

ทุกครั้งที่ทำสมาธิ ฟางอวี้รู้สึกได้ว่าปริมาณพลังเวทในตัวเพิ่มขึ้น

เขาลองประเมินอัตราการเพิ่มขึ้นเป็นตัวเลขดูคร่าวๆ

ถ้าทำสมาธิได้วันละสามครั้งต่อเนื่อง น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ ก็จะถึงเกณฑ์ร่ายเวทได้ 8 ครั้งโดยไม่มีตัวช่วย

นั่นหมายความว่า ถ้าใช้ลูกบาศก์ช่วยร่าย เขาจะมีพลังเวทพอร่ายได้ถึง 16-18 ครั้ง!

บรรลุอิสรภาพในการร่ายเวทแล้วสิเรา

ความเร็วในการพัฒนานี้น่าจะไม่ถือว่าช้านะ?

เนื่องจากไม่มีตัวเปรียบเทียบ และไม่มีอาจารย์ชี้แนะ ฟางอวี้เลยไม่รู้ว่าความก้าวหน้าของตัวเองอยู่ในระดับไหน

ช่วงเช้ามีเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศแค่สองคาบ ช่วงบ่ายเดิมทีมีวิชาพละ เรียนรำไทเก็ก 24 ท่า แต่ฟางอวี้มีธุระ เลยโดดเรียนดื้อๆ

เงินสามหมื่นที่ได้มาเมื่อคืนช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปได้มากโข บ่ายนี้ต้องรีบไปหาเช่าห้องแถวมหาวิทยาลัยซะที

——

"สกปรกชะมัด... เชี่ย! ยังมีถุงยางใช้แล้วทิ้งไว้อีก?"

ฟางอวี้บ่นอุบอิบขณะควบคุมก้อนน้ำสีน้ำตาลขนาดครึ่งเมตรด้วยคาถา "ปั้นน้ำ" (Shape Water) ให้ชะล้างไปตามซอกมุมของห้องครัว

สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือ บริเวณที่ก้อนน้ำไหลผ่าน คราบน้ำมันและสิ่งสกปรกต่างๆ จะถูกดูดเข้าไปในก้อนน้ำ และพื้นผิวที่ผ่านการชะล้างจะแห้งสนิททันที

แม้เล่ห์กลอาร์เคนจะใช้ทำความสะอาดได้เหมือนกัน แถมเร็วกว่าและสะอาดกว่า แต่ฟางอวี้เลือกใช้คาถาปั้นน้ำที่เพิ่งถอดรหัสได้เมื่อบ่ายวานนี้ที่ห้องอ่านหนังสือมาทำความสะอาดห้องเช่าใหม่แทน

เหตุผลหลักคือเล่ห์กลอาร์เคนทำความสะอาดได้พื้นที่แค่ตารางเมตรกว่าๆ ต่อครั้ง ห้องชุดเก่าแก่อายุเกือบสามสิบปี ขนาด 55 ตารางเมตรห้องนี้ ถ้าใช้แต่เล่ห์กลอาร์เคน คงต้องใช้เวลาสามสี่วันกว่าจะเสร็จ

แต่คาถาปั้นน้ำต่างออกไป ระยะเวลาคงอยู่ของคาถาหนึ่งชั่วโมง เพียงพอให้ฟางอวี้ทำความสะอาดส่วนใหญ่ได้

เรียนเสร็จสองคาบ ฟางอวี้ก็ไปที่ร้านนายหน้า "อ้ายเจีย" (Love Home) หน้ามหาวิทยาลัย

นายหน้าแถวนี้หากินกับห้องเช่านักศึกษาและเขตโรงเรียนเป็นหลัก มืออาชีพสุดๆ พอฟังความต้องการของฟางอวี้ ก็พาไปดูห้องทันทีสามที่

จริงๆ ดูที่แรกฟางอวี้ก็โอเคแล้ว แต่พอดูครบสามที่ สุดท้ายก็เลือกที่แรกอยู่ดี

ห่างจากประตูทิศตะวันตกของมหาวิทยาลัยแห่งชาติแค่กิโลกว่าๆ เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ "เหวินฮุ่ยการ์เดน" มีแค่ 6 ตึก 15 ทางขึ้น เมื่อก่อนเป็นแฟลตพนักงานหนังสือพิมพ์ไห่ซีเดลี่

ห้องอยู่ที่ตึก 3 ชั้นบนสุด ห้อง 601 ค่าเช่าเดือนละ 3,800 จ่ายล่วงหน้าหนึ่งเดือน มัดจำสามเดือน เฟอร์นิเจอร์เครื่องใช้ไฟฟ้าครบ แต่เก่าไปหน่อย รวมค่านายหน้าอีกครึ่งเดือน เงินสามหมื่นที่ได้มาเมื่อวานหายวูบไปเกินครึ่ง

เจ้าของห้องเป็นคู่สามีภรรยาหนุ่มสาว ซื้อไว้เก็งกำไรเขตโรงเรียน ลูกยังเล็กเลยยังไม่ย้ายมาอยู่ ปล่อยเช่าไปก่อนสักสองปี

คนเช่าเก่าออกไป เจ้าของห้องก็ทำความสะอาดไปบ้างแล้ว แต่ด้วยความที่เป็นตึกเก่าสามสิบปี ตามซอกมุมยังคงเต็มไปด้วยสิ่งสกปรก

ฟางอวี้เป็นคนรักความสะอาด หอพักเขตซีกวนอาบน้ำลำบาก ในตึกมีแต่น้ำเย็น จะอาบน้ำอุ่นต้องไปโรงอาบน้ำรวม แต่ฟางอวี้ก็ยังรักษานิสัยอาบน้ำทุกวัน แม้แต่หน้าหนาวก็ไม่เว้น

"เชี่ย อ่างล้างจานก็พัง" ฟางอวี้พบว่าใช้น้ำไปไม่ทันไร อ่างล้างจานก็เริ่มรั่ว มุดหัวเข้าไปดูใต้ตู้ ก็เห็นท่อน้ำทิ้งมีรอยแตก

ฟางอวี้ขี้เกียจเรียกเจ้าของมาซ่อม เรียกมาก็ต้องรออีกวัน เสียเวลา

เขากวาดตามองรอบๆ ดึงแม่เหล็กติดตู้เย็นสองอันออกมาจากตู้เย็น แกะก้อนแม่เหล็กสีดำด้านหลังออกมากำไว้ในมือขวา

"Unitas, Integrare, Redimo!" (อูนิตัส, อินเทกราเร, เรดิโม!) ฟางอวี้ร่ายคาถา พลังเวทไหลทะลักเข้าสู่สัญลักษณ์หนึ่งบนลูกบาศก์ในพริบตา

แม่เหล็กสองก้อนในมือขวาร้อนขึ้นเล็กน้อย จากนั้นปลายนิ้วชี้ขวาก็เปล่งแสงนวลตาจางๆ ฟางอวี้ลากนิ้วผ่านรอยแตกเบาๆ รอยแยกของท่อน้ำทิ้งก็ดูดเข้าหากันเหมือนแม่เหล็กในมือ เพียงไม่กี่วินาที รอยแตกก็สมานหายไปจนไร้ร่องรอย

"เรียบร้อย!" ฟางอวี้มองแม่เหล็กในมืออย่างพึงพอใจ มันมีรอยร้าวเล็กน้อย น่าจะยังใช้ได้อีกหลายครั้ง

เรียกผมว่าสุดยอดนักซ่อมแซม!

น่าเสียดายที่เขาดูพวกหยกหรือของเก่าไม่เป็น ไม่งั้นคงไปกว้านซื้อของมีค่าที่แตกหักจนราคาตก เอามาซ่อมแล้วขายต่อ รวยเละแน่นอน

วงการของเก่าน้ำลึกเกินไป คนขายบอกว่าเป็นจานกระเบื้องเคลือบแดงสมัยราชวงศ์เทียนท่งที่ซื้อมาแสนนึง ทำแตกขายซากให้สองหมื่น คุณคิดว่าถูก ซื้อมาซ่อมเสร็จเอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญดู ปรากฏว่าเป็นของใหม่ทำเก่า เศษซากนั่นก็ของใหม่ ขายต่อห้าร้อยยังไม่มีคนเอา

แต่ก็ช่างเถอะ โอกาสยังมีอีกเยอะ ฟางอวี้ถึงขั้นคิดว่า ต่อให้วันหน้าไม่ได้เรียนคาถาอื่นเพิ่ม แค่มีพวกเล่ห์กลที่รู้อยู่ตอนนี้ ไปตั้งลัทธิประหลาด เผลอๆ ครองโลกได้เลยมั้ง

เล่ห์กลอาร์เคน, ปั้นน้ำ, ซ่อมแซม, กรงเล็บสายฟ้า (Shocking Grasp) นี่คือเล่ห์กล 0 วงแหวนสี่บทที่ฟางอวี้เชี่ยวชาญในตอนนี้

สี่บทนี้ใช้เวลาถอดรหัสโมเดลสั้นยาวต่างกัน บทที่ยากใช้เวลาสองชั่วโมงครึ่ง บทที่ง่ายไม่กี่สิบนาทีก็เสร็จ

เวลาส่วนใหญ่เสียไปกับการปรับจูนค่าพารามิเตอร์

ฟางอวี้วางแผนไว้แล้ว จัดห้องเสร็จ คืนนี้จะลุยต่อ ถอดรหัสและก่อรูปคาถาอีกสองบท ให้ครบเงื่อนไขด้านคาถาสำหรับการเลื่อนขั้นเป็นนักเวททางการ

"ปิดจ็อบ!" ฟางอวี้ดีดนิ้ว มองผลงานบ่ายนี้ของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ

ต้องยอมรับว่า ต่อให้เป็นห้องเก่า แต่พอทำความสะอาดเนี้ยบๆ ก็ดูเจริญหูเจริญตาขึ้นเยอะ

สุดท้ายใช้คาถาปั้นน้ำกับเล่ห์กลอาร์เคนทำความสะอาดโซฟาผ้าสองที่นั่งในห้องนั่งเล่นเล็กๆ การทำความสะอาดบ้านเช่าก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

ดูเวลา ทุ่มครึ่งแล้ว มิน่าล่ะฟ้ามืดตึ๊ดตื๋อ

ไปหาอะไรกินก่อน แล้วค่อยไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อผ้าปูที่นอนกับของใช้

เจ้าของห้องเปลี่ยนล็อกประตูเป็นแบบรหัสให้แล้ว ฟางอวี้ไม่ต้องพกกุญแจ หยิบมือถือกับกระเป๋าตังค์ สวมเสื้อเชิ้ตลำลองทับเสื้อยืดแล้วเดินออกจากห้อง

ผู้หญิงฝั่งตรงข้ามหุ่นดีแฮะ... เอ๊ะ? ทำไมคุ้นๆ?

ฟางอวี้มองปราดเดียวก็เห็นหญิงสาวสองคนเดินคุยหัวเราะร่าเริงเข้ามาในหมู่บ้านฝั่งตรงข้ามถนน คนหนึ่งในนั้นคือถังอวี่เฟยที่เพิ่งแยกกันเมื่อตอนเที่ยงคืน

เธอพักอยู่ที่หมู่บ้านนี้เหมือนกันเหรอ? บังเอิญไปไหม?

แต่คราวนั้นเธอก็ไปห้องอ่านหนังสือที่ตึกฟู่ตุ้น แสดงว่าพักอยู่แถวนี้แหละ

ฟางอวี้แวะกินบะหมี่เนื้อที่ชั้นใต้ดินห้างไทม์สแควร์แบบง่ายๆ แล้วไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อของใช้จำเป็นอย่างผ้าปูที่นอน ยาสีฟันแปรงสีฟัน เครื่องครัว และเนื้อตากแห้งอีกหลายชั่ง

คิดว่าวันหน้าไปเรียนคงไม่สะดวก เลยซื้อจักรยานพับได้มาอีกคัน คิดเงินออกมา หมดไปอีกสามพันกว่า

เงินในบัญชีเหลือไม่ถึงหมื่นห้า แต่ฟางอวี้ไม่ร้อนใจ ไม่นับหมื่นนึงที่หลี่อวี่เซวียนติดไว้ ทางฟิตเนสเชาเยว่ยังค้างค่าคอมมิชชั่นเขาอีกสามหมื่นสี่

วันนี้วันจันทร์แล้ว คาดว่าอีกไม่กี่วัน อย่างช้าไม่เกินสุดสัปดาห์ เชาเยว่ต้องเคลียร์เงินก้อนนี้ให้เขา

ส่วนซุนหยางคนนั้น บอกว่าจะส่งเข้าไปเหยียบจักร (ติดคุก) ก็ต้องส่งเข้าไปเหยียบจักรจริงๆ

ซื้อของเสร็จ กลับถึงเหวินฮุ่ยการ์เดน จัดของนิดหน่อย ฟางอวี้ก็เริ่มถอดรหัสแบบจำลองเวทต่อ

ฟางอวี้ชอบเข้าสังคม ไม่ได้แปลว่าทนความเหงาไม่ได้

อันที่จริง คะแนนสอบเอ็นทรานซ์สายวิทย์ 680 คะแนน (คะแนนดิบ) ไม่ใช่ได้มาเพราะความฉลาดอย่างเดียว ถ้าไม่อดตาหลับขับตานอนอ่านหนังสือเป็นเดือนๆ ต่อให้ไอน์สไตน์มาสอบก็คงได้แค่ 445

"โมเดลบ้านี่ทำไมหน้าตาขยะแขยงจัง? เป็นคาถาสกุลเสริมพลังเหมือนกันแท้ๆ โมเดล 'เสริมความต้านทาน' (Resistance) เมื่อกี้ยังดูเจริญตากว่าเยอะ" มองดูแบบจำลองเวทที่เหมือนปลาหมึกยักษ์ขยับหนวดกระดึ๊บๆ บนหน้าจอโน้ตบุ๊ก ฟางอวี้เบ้ปาก

"ช่างเถอะ เรียนไอ้ 'วาจาผรุสวาท' (Vicious Mockery) นี่ให้จบ ภารกิจวันนี้ก็ถือว่าลุล่วง" ฟางอวี้สงบจิตใจ จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง เข้าสู่ทะเลแห่งสติ เริ่มก่อรูปโมเดลเวท "วาจาผรุสวาท" ขึ้นมา

คาถานี้น่าสนใจมาก เป้าหมายการร่ายคือตัวผู้ร่ายเอง ร่ายเสร็จแล้วด่าคน จะสร้างความเสียหายทางจิตใจอย่างรุนแรงต่อเป้าหมายที่มีความเข้มแข็งของพลังจิตต่ำกว่าตนเอง ทำให้เกิดอาการวิงเวียน คลื่นไส้ อาเจียน ยิ่งด่าแรง ความเสียหายยิ่งมาก

ถ้าคู่กรณีร่างกายอ่อนแอ หรือมีโรคประจำตัวอย่างโรคหัวใจ อาจด่าจนตายได้จริงๆ

ที่เด็ดสุดคือ ขอแค่เป้าหมายมีประสาทสัมผัสทางการได้ยิน ต่อให้คนละภาษา ฟังไม่รู้เรื่องสักคำ "วาจาผรุสวาท" ก็ยังแสดงผลได้

น่าเสียดายที่เขาเติบโตมากับการศึกษาที่มีคุณภาพ เคารพผู้อาวุโสรักใคร่เด็กน้อย มีมารยาท ไม่เคยพูดคำหยาบ และด่าคนไม่ค่อยเป็น ดูท่าคาถานี้คงไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์

ฟางอวี้วาดเส้นสุดท้ายในทะเลแห่งสติ อัดพลังเวทเข้าไป "วาจาผรุสวาท" รูปร่างคล้ายปลาหมึกก็ถูกลูกบาศก์ดูดวูบเข้าไปทันที

"เสร็จ!" ยังไม่ทันที่ฟางอวี้จะได้ดูว่าไอคอนของคาถานี้หน้าตาเป็นยังไง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในจิตสำนึก

"ได้รับสิทธิ์หอคอยลอร์เรนระดับ 22 ยืนยันการเปิดสลับมิติครั้งที่สองหรือไม่?"

(จบแล้ว)