บทที่ 10 ในที่สุดก็ได้วาดยันต์

บทที่ 10 ในที่สุดก็ได้วาดยันต์

ลู่โหย่วหลิงอ้าปากค้าง ตบไหล่หลินเสี่ยวม่านหนึ่งที

“อื้อหือ เจ้าเก่งกาจยิ่งนัก ข้าได้ยินมาว่าหลี่ชิงเยว่เพิ่งจะทะลวงผ่านเข้าสู่ขอบเขตกลั่นปราณขั้นหนึ่งเช่นกัน”

“นางก็ยังเร็วกว่าข้าอยู่ดีไม่ใช่หรือ”

ทั้งสองมีรากวิญญาณสี่ธาตุเท่ากัน แต่ผู้อื่นกลับนำหน้าตนเองไปทุกด้าน ความเร็วเพียงเล็กน้อยของนางจะถือว่าเก่งกาจได้อย่างไร

“ยังไงเจ้าก็เก่งกาจมากอยู่ดี”

หลินเสี่ยวม่านยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ ทั้งสองพูดคุยกันสักพัก ก็แยกย้ายกันไปยังร้านค้าของตนเพื่อ “ทำงาน”

ทุกวันนี้นางใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และเร่งรีบ เวลาจึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันนี้ เป็นวันที่หลินเสี่ยวม่านมาทำงานที่ร้านยันต์ครบหนึ่งเดือน เช้านี้เมื่อมาถึงร้าน ถังเฉิงเชาก็ยิ้มให้นาง

“ศิษย์น้องหลิน เร็วเข้า ไปรับค่าแรงได้แล้ว”

หลินเสี่ยวม่านเพิ่งเคยเห็นถังเฉิงเชามาเช้าเช่นนี้เป็นครั้งแรก ได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้าและเดินตามไป

ค่าแรง ใครบ้างไม่อยากได้!

มุกวิญญาน 300 เม็ด ไม่มากไม่น้อย หลินเสี่ยวม่านถือไว้ในมือ รู้สึกหนักอึ้ง เดิมทีมุกวิญญาน 100 เม็ดของนางถูกใช้ไปจนเหลือเพียง 28 เม็ดในเดือนนี้ แต่ตอนนี้เมื่อได้มุกวิญญาน 300 เม็ดนี้แล้ว ในที่สุดนางก็ไม่ต้องประหยัดอีกต่อไปแล้ว

ขณะที่ถือค่าแรงเดินออกมา ก็บังเอิญพบกับหลี่หลิง ซึ่งกำลังจะมารับค่าแรงเช่นกัน

“หือ? ศิษย์น้องหลินทะลวงขั้นแล้วหรือ”

เพียงแค่แวบเดียว หลี่หลิงก็มองเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวหลินเสี่ยวม่านได้ ถังเฉิงเชามัวแต่สนใจเรื่องค่าแรง จนไม่ได้สังเกต เมื่อได้ยินดังนั้นจึงรีบมองไปที่หลินเสี่ยวม่าน

“ว้าว จริงด้วย! ศิษย์น้องหลินเจ้าทะลวงขั้นแล้วหรือ?”

หลินเสี่ยวม่านยิ้มเล็กน้อย

“เจ้าค่ะ โชคดีน่ะ”

ดวงตาของถังเฉิงเชาสั่นไหวเล็กน้อย ทันใดนั้นก็ ได้ยินหลี่หลิงกล่าวว่า “เช่นนั้นแล้ว ศิษย์น้องหลินก็ไปพบผู้อาวุโสหยวนกับข้าเถิด”

หลินเสี่ยวม่านประหลาดใจ รีบพยักหน้า “เจ้าค่ะ”

ถังเฉิงเชามองตามแผ่นหลังของหลินเสี่ยวม่านและหลี่หลิงที่จากไปอย่างอิจฉา ทั้งที่เขามาเป็นศิษย์ฝึกหัดก่อนหลินเสี่ยวม่าน แต่กลับทะลวงขั้นช้ากว่าหลินเสี่ยวม่าน ชักนำปราณเข้าสู่ร่างมาสามเดือนแล้ว เขาก็ยังไม่สามารถทะลวงผ่านเข้าสู่ขอบเขตกลั่นปราณขั้นหนึ่งได้

ต่อไปนี้จะต้องไม่ขี้เกียจและนอนหลับอีกแล้ว กลางคืนก็จะต้องฝึกบำเพ็ญด้วย เขาไม่ต้องการที่จะนั่งอยู่บนพื้นเพื่อบดหมึกและทำกระดาษยันต์ไปตลอดกาล

หลินเสี่ยวม่านเดินตามหลี่หลิงเข้าไปในห้องของผู้อาวุโสหยวน

“ผู้อาวุโส ศิษย์น้องหลินทะลวงผ่านเข้าสู่ขอบเขตกลั่นปราณขั้นหนึ่งแล้วเจ้าค่ะ”

เมื่อเข้าไปในประตู หลี่หลิงก็โค้งคำนับต่อผู้อาวุโสหยวนพร้อมรอยยิ้ม

หลินเสี่ยวม่านรีบโค้งคำนับตาม จากนั้นก็รู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมายังตนเอง แล้วก็หายไปในชั่วพริบตา

“อืม ไม่เลว ต่อไปเจ้าก็ไปเรียนรู้เคล็ดวิชายันต์กับหลี่หลิงในห้องด้านข้างเถิด”

หลินเสี่ยวม่านดีใจมาก ในที่สุดก็ได้วาดยันต์แล้ว นางรีบโค้งคำนับ “เจ้าค่ะ”

เมื่อออกจากห้องของผู้อาวุโสหยวน หลินเสี่ยวม่านก็ตามหลี่หลิงไปยังห้องด้านข้าง และรับตำราพื้นฐานยันต์จากมือของอีกฝ่าย

“เจ้ารู้จักตัวอักษรใช่หรือไม่ อ่านตำราเล่มนี้ให้คุ้นเคยก่อน จากนั้นข้าจะสอนวิธีวาดยันต์ให้เจ้า”

“เจ้าค่ะ ขอบคุณศิษย์พี่หญิงหลี่”

หลี่หลิงเพียงแค่ยิ้ม “ไม่เป็นไร ข้าก็หวังว่าเจ้าจะเรียนรู้ได้เร็ว เพื่อที่จะได้ช่วยแบ่งเบาภารกิจของข้าได้บ้าง”

“ภารกิจหรือเจ้าคะ?”

หลินเสี่ยวม่านสงสัย จึงได้ยินหลี่หลิงกล่าวว่า

“ร้านของเราต้องส่งยันต์พื้นฐาน 2,000 แผ่นให้กับสำนักกำเนิดฟ้าทุกเดือน พวกเรามีผู้อาวุโสสี่ท่าน ดังนั้นผู้อาวุโสหยวนจึงได้รับมอบหมาย 500 แผ่นต่อเดือน โดยเป็นยันต์เพิ่มความเร็ว และยันต์สะเก็ดไฟอย่างละ 200 แผ่น และยันต์ตรึงร่าง 100 แผ่น”

เมื่อฟังชื่อยันต์เหล่านี้ ก็พอจะทราบถึงผลของมันแล้ว ดวงตาของหลินเสี่ยวม่านเป็นประกาย สิ่งนี้มีประโยชน์ต่อนาง นางชื่นชอบ

หลี่หลิงเห็นนางเป็นเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เจ้าชอบวาดยันต์ขนาดนั้นเชียวหรือ?”

“อืม ๆ ชอบเจ้าค่ะ” ไม่เพียงแต่ใช้เองได้ ยังสามารถขายหาเงินได้อีกด้วย แน่นอนว่าต้องชอบ

หลี่หลิงส่ายหน้า “รอให้เจ้าวาดยันต์เยอะ ๆ แล้วเจ้าจะรู้ถึงความน่าเบื่อหน่ายในภายหลัง” และยังต้องใช้ปราณวิญญาณและพลังจิต ทำให้เหนื่อยล้ามากอีกด้วย

ก่อนหน้านี้ ภารกิจยันต์ 500 แผ่นของผู้อาวุโสหยวน เป็นนางที่วาดยันต์เองทั้งหมด ทำให้นางแทบไม่มีเวลาพักผ่อน บางครั้งหากอัตราความสำเร็จของการวาดยันต์ไม่สูงพอ ก็ต้องอยู่ต่ออีกอย่างน้อยหนึ่งชั่วยามทุกวันเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย โดยเฉพาะช่วงปลายเดือนนั้น แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยทีเดียว

หลินเสี่ยวม่านยิ้มพลางส่ายหน้า จะไม่เบื่อหน่ายหรอก ตอนนี้นางสนใจวาดยันต์มากที่สุด สิ่งที่สามารถทำเงินได้ จะน่าเบื่อหน่ายได้อย่างไร

ตลอดทั้งวันนั้น หลินเสี่ยวม่านอ่านตำราพื้นฐานยันต์เล่มนั้น หนังสือไม่หนา นางใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงเศษก็อ่านจบแล้ว ตอนนี้นางฝึกบำเพ็ญแล้ว ความจำของนางก็ดีขึ้นไม่น้อย เมื่ออ่านซ้ำไปสองรอบ ก็สามารถจดจำได้ทั้งหมด

เมื่อถึงช่วงบ่ายที่ต้องทำงาน หลี่หลิงเห็นนางกระตือรือร้นเช่นนี้ และอ่านตำราพื้นฐานยันต์จบแล้ว จึงหยิบตำรายันต์อีกเล่มให้หลินเสี่ยวม่านดู

หลินเสี่ยวม่านเห็นก็ดีใจ นี่คือตำราเล่มที่นางเห็นในวันที่นางมาทดสอบเป็นศิษย์ฝึกหัด เมื่อเปิดดู ก็พบว่าเต็มไปด้วยยันต์รูปแบบต่าง ๆ

“เจ้าอ่านตำราแล้วก็รู้ว่า ยันต์ก็มีการแบ่งระดับเช่นกัน ตั้งแต่สูงลงไปคือระดับฟ้า ดิน นิล เหลือง และในตำรายันต์เล่มนี้เป็นยันต์ระดับเหลือง และแต่ละระดับก็แบ่งออกเป็นขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง”

หลี่หลิงเห็นนางพลิกดูตำรายันต์ จึงอธิบายให้นางฟัง “ตอนนี้ข้าจะสอนยันต์เพิ่มความเร็วระดับเหลืองขั้นต้นที่ง่ายที่สุดให้เจ้า”

“เจ้าค่ะ”

หลินเสี่ยวม่านตั้งใจฟังวิธีที่หลี่หลิงบอก และจดจำไว้ให้มั่น จากนั้นมองหลี่หลิงนั่งสงบนิ่งอยู่หน้าโต๊ะ ยกพู่กันขึ้น วาดยันต์บนกระดาษยันต์รวดเดียวจบ พู่กันเดียวปราณวิญญาณก็ส่องประกายและสำเร็จ!

ดวงตาของหลี่หลิงเต็มไปด้วยความยินดี พลางถอนหายใจโล่งอก โชคดีที่ไม่ล้มเหลว นี่เป็นครั้งแรกที่นางวาดยันต์ต่อหน้าหลินเสี่ยวม่าน หากล้มเหลว แม้จะไม่เป็นอะไรมาก แต่ก็เสียหน้าเล็กน้อย

“ว้าว! สำเร็จแล้ว!”

หลินเสี่ยวม่านประหลาดใจมาก เกาะอยู่บนโต๊ะดู เมื่อยันต์นี้ส่องแสงแวบหนึ่ง ก็รู้สึกว่ากระดาษยันต์นี้แตกต่างออกไปแล้ว

“ศิษย์พี่หญิงหลี่ นี่คือสำเร็จแล้วใช่หรือไม่ แล้วยันต์นี้ใช้ได้อย่างไรเจ้าคะ?”

หลี่หลิงวาดยันต์แผ่นแรกในวันนี้สำเร็จ และเห็นดวงตาของหลินเสี่ยวม่านเต็มไปด้วยความประหลาดใจ นางจึงรู้สึกภูมิใจและมีความสุข จึงมีความอดทนในการสอนมากขึ้น

“ใช่ นี่คือสำเร็จแล้ว นี่คือยันต์เพิ่มความเร็ว เมื่อต้องการใช้ เพียงแค่ใส่ปราณวิญญาณเข้าไป ก็สามารถกระตุ้นและใช้งานได้”

จากนั้นก็อธิบายให้หลินเสี่ยวม่านฟังถึงสิ่งที่ต้องระวังในการวาดยันต์ และวิธีการวาดยันต์เพิ่มความเร็ว

หลินเสี่ยวม่านฟังแล้วเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง นี่แตกต่างจากการเรียนอาคมเล็กน้อย เมื่อหลี่หลิงพูดจบ และให้นางลองด้วยตนเอง หลินเสี่ยวม่านจึงกลับไปที่โต๊ะของตนและเริ่มวาดยันต์

แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ในห้องเดียวกัน แต่สถานที่วาดยันต์ก็อยู่ห่างกันมาก และมีฉากกั้นไว้ตรงกลาง เพื่อให้ต่างฝ่ายต่างไม่รบกวนกัน

หลินเสี่ยวม่านนั่งอยู่หน้าโต๊ะ ทำใจให้สงบ พู่กันวาดยันต์ กระดาษยันต์ และหมึกยันต์ที่นางใช้ ล้วนเป็นของระดับต่ำสุดที่ทางร้านจัดเตรียมไว้สำหรับศิษย์ฝึกหัดเช่นพวกเขา ศิษย์ฝึกหัดแต่ละคนจะได้รับพู่กันวาดยันต์หนึ่งด้าม หมึกยันต์หนึ่งก้อน และกระดาษยันต์ระดับต่ำรวม 100 แผ่น

หากใช้หมดแล้ว นางยังไม่สามารถวาดยันต์ได้สำเร็จแม้แต่แผ่นเดียว หลังจากนั้นก็จะต้องซื้อด้วยเงินของตนเอง

ดังนั้น นางจะต้องสำเร็จภายใน 100 แผ่นนี้ มิฉะนั้นจะต้องใช้เงินของตนเอง นางมาเพื่อหาเงิน จะต้องไม่ใช้เงินอย่างเด็ดขาด!

เรื่องวาดยันต์น่ะหรือ นางเคยทำสำเร็จในคราวเดียวจนผ่านการทดสอบมาแล้ว เพียงแต่ตอนนี้ต้องเพิ่มปราณวิญญาณเข้าไปในการวาด คงไม่น่าจะยากกระมัง?