บทที่ 21 แกะสลักแก่นกำเนิดหุ่นเชิด

เมืองชิงอัน ที่ทำการสำนักชิงเสวียน

โจวกว่างจื้อเห็นสวีหลี่จินขี่กระบี่ร่อนลงมาที่ลานบ้าน ก็รีบเข้าไปต้อนรับ

“ศิษย์พี่สวี ผลเป็นอย่างไรบ้าง? คนผู้นั้นใช่ขั้นหลอมปราณขั้นเจ็ดหรือไม่?” โจวกว่างจื้อถามด้วยความเป็นห่วง

“ขั้นหลอมปราณขั้นเจ็ด จิตสัมผัสก็ไม่ด้อย” สวีหลี่จินพยักหน้าแล้วพูดเสียงเข้ม

“คิดหาวิธีกำจัดมันซะ!”

“ศิษย์พี่ หากลงมือโดยตรง ถ้าถูกสำนักพบเข้า...” โจวกว่างจื้อพูดอย่างลังเล ขั้นหลอมปราณขั้นเจ็ดหมายความว่าสามารถขี่กระบี่บินได้อย่างคล่องแคล่ว หากไม่สามารถสังหารปิดปากได้ ก็อาจจะถูกอีกฝ่ายหลบหนีไปได้ ถึงตอนนั้น หากเขาร้องเรียนต่อสำนัก พวกตนคงจะเดือดร้อนกันถ้วนหน้า

“ข้าไม่ได้บอกให้คิดหาวิธีหรือ! ไม่ได้ให้เจ้าลงมือโดยตรงเสียหน่อย” สวีหลี่จินเหลือบมองโจวกว่างจื้อแล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“เอ่อ!” โจวกว่างจื้อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองสวีหลี่จิน

“ล่อมันออกไป? เจ้านั่นเป็นชาวนาวิญญาณ ขี้ขลาดมาก เกรงว่าจะไม่หลงกล ภูเขาเสี่ยวเหลียงห่างไกลขนาดนั้น หากสามารถล่ออสูรไปที่นั่นได้ ไม่แน่ว่าอาจจะมีโอกาส!”

“แผนนี้ พอจะเป็นไปได้ ตกลงตามนี้ เจ้าไปหาอสูร ข้าไปเตรียมวัสดุล่ออสูร” สวีหลี่จินพยักหน้าแล้วสั่งการ

“ขอรับ!” โจวกว่างจื้อรับคำสั่งอย่างยินดี รีบออกจากลานบ้านไปสืบหาเรื่องอสูร

————

ภูเขาเสี่ยวเหลียง

หลังจากส่งสวีหลี่จินไปแล้ว หลี่มู่ก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่ลาง ๆ จึงเร่งการแกะสลักหุ่นเชิดให้เร็วขึ้น

เศษไม้ปลิวว่อน มีดแกะสลักที่แหลมคมในมือของหลี่มู่ราวกับพู่กันวาดภาพ เคลื่อนไหวไปตามลวดลายของไม้ท้อวิญญาณเพื่อ ‘วาดภาพ’ แกะสลักยันต์ค่ายกลหุ่นเชิดออกมา ให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน...

ประมาณหนึ่งเค่อผ่านไป รูปแกะสลักไม้แมงมุมขนาดเท่าฝ่ามือสองตัวก็ปรากฏขึ้นในมือของหลี่มู่ ดูมีชีวิตชีวาราวกับของจริง

หลี่มู่เก็บมีดแกะสลัก พลิกหุ่นเชิดแมงมุมกลับด้าน หยิบหินวิญญาณระดับต่ำก้อนหนึ่งออกมา วางไว้ในร่องที่ท้องของแมงมุม วินาทีต่อมา ยันต์ค่ายกลหุ่นเชิดบนตัวหุ่นเชิดแมงมุมก็ทำงาน แสงวิญญาณสว่างวาบขึ้นมาแล้วก็หายไป

หลี่มู่ยิ้มอย่างพอใจ วางหุ่นเชิดแมงมุมลงบนพื้น ใช้จิตสัมผัสควบคุมให้มันเคลื่อนไหว

พลันเห็นหุ่นเชิดแมงมุมขยับขาไม้ทั้งแปดข้างของมัน คลานไปอย่างรวดเร็ว เดี๋ยวเลี้ยวซ้ายทีขวาที คล่องแคล่วเป็นอย่างยิ่ง

‘เช่อหลาง’ ที่นอนอยู่บนพื้นเป็นเพื่อนเจ้าของเห็นภาพนี้ ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที วิ่งไล่ตามหุ่นเชิดแมงมุม

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่มู่ก็เกิดความสนใจ ใช้จิตสัมผัสควบคุมหุ่นเชิดแมงมุมให้คลานอย่างรวดเร็ว หลบซ้ายหลบขวา หรือไม่ก็หลบเข้าไปในกองของรก หรือไม่ก็มุดเข้าไปในรอยแยกของประตูที่แคบ รวดเร็วและคล่องแคล่วอย่างยิ่ง

เช่อหลางร้อนใจจนเห่าไม่หยุด แต่ก็จับเหยื่อที่คล่องแคล่วตัวนั้นไม่ได้

“เช่อหลาง มานี่” หลี่มู่ยิ้มเรียก

หลังจากเลี้ยงดูมาสองสามวัน เช่อหลางก็ยอมรับหลี่มู่เป็นเจ้าของแล้ว มันละทิ้งเหยื่อ วิ่งมาหาหลี่มู่อย่างว่าง่าย

หลี่มู่ยิ้มแล้วอุ้มเช่อหลางขึ้นมา ในขณะเดียวกันก็ใช้จิตสัมผัสควบคุมหุ่นเชิดแมงมุม ให้มันคลานกลับมาที่มือของตนเอง

พิจารณาหุ่นเชิดแมงมุม หลี่มู่ก็ยิ้มอย่างมีความสุข สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอแสงเสมือนจริง

[ติ๊ง ท่านสร้างหุ่นเชิดระดับสามัญ-แมงมุมยามสำเร็จ ความชำนาญวิชาสร้างหุ่นเชิด +0]

การสร้างแมงมุมยามระดับต่ำสุดหนึ่งตัว วิชาหุ่นเชิดระดับสี่ไม่ได้รับรางวัลความชำนาญแล้ว หลี่มู่ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่ต้องทำนาให้ดี ก็จะสามารถผลักดันวิชาหุ่นเชิดนี้ให้ถึงระดับสูงสุดได้

วิชาหุ่นเชิดระดับสี่มอบความรู้พื้นฐานในการสร้างหุ่นเชิดให้หลี่มู่มากมาย ประสบการณ์ในการสร้างหุ่นเชิด เกี่ยวข้องกับอักขระหุ่นเชิด ค่ายกลหุ่นเชิด แก่นหุ่นเชิดที่เป็นศูนย์กลางของค่ายกล... ส่วนประกอบสำคัญต่าง ๆ ของหุ่นเชิด ความรู้เกี่ยวกับคุณสมบัติของอักขระวิญญาณของหุ่นเชิด เช่น: ควบคุมวิญญาณ ผูกมัดวิญญาณ ปลุกเสก ควบคุม เชื่อมต่อ... และอื่น ๆ ครอบคลุมทุกอย่าง ซับซ้อนอย่างยิ่ง

หลี่มู่ในโลกเดิมเป็นโปรแกรมเมอร์ การคิดเชิงตรรกะและความสามารถในการลงมือทำล้วนดีมาก หลังจากย่อยความรู้ในการสร้างหุ่นเชิดแล้ว เขาก็สนใจในการสร้างหุ่นเชิดเป็นพิเศษ

การลองสร้างหุ่นเชิดครั้งแรกก็สำเร็จแล้ว หลี่มู่รู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง เขาพลิกหุ่นเชิดแมงมุมยามกลับด้าน ตรวจสอบการใช้พลังงานของหินวิญญาณระดับต่ำก้อนนั้น ประเมินดูแล้ว ลดขอบเขตการทำงานของแมงมุมยามลง หินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งก้อนคาดว่าจะใช้ได้ประมาณ 40 วัน

พอใช้แล้ว!

หุ่นเชิดแมงมุมยามชนิดนี้มีค่ายกลอักขระตรวจจับความผันผวนของพลังวิญญาณอยู่ภายใน นำพวกมันไปวางซุ่มไว้รอบ ๆ ภูเขาเสี่ยวเหลียง เมื่อพบความผันผวนของพลังวิญญาณที่ค่อนข้างใหญ่ ก็จะส่งสัญญาณตอบกลับมาให้หลี่มู่ทันที หลี่มู่สามารถเชื่อมต่อจิตสัมผัสไปสังเกตการณ์ที่เกิดเหตุได้ สามารถทำหน้าที่เตือนภัยได้เป็นอย่างดี

ที่สำคัญคือหุ่นเชิดแมงมุมยามชนิดนี้มีต้นทุนในการสร้างต่ำ ขนาดเล็ก ซ่อนตัวได้ดีมาก ไม่ถูกค้นพบได้ง่าย

หลี่มู่ใช้เวลาหนึ่งเค่อในการแกะสลักแมงมุมยามหนึ่งตัว ใช้เศษไม้ท้อวิญญาณจนหมด สร้างแมงมุมยามได้สำเร็จสิบตัวรวดเดียว

ไม้ท้อวิญญาณชิ้นใหญ่ที่เหลืออยู่ หลี่มู่เตรียมจะใช้สร้างหุ่นเชิด ‘แรงงาน’ รูปร่างมนุษย์หนึ่งตัว เพื่อช่วยเขาทำงานนาง่าย ๆ เช่น ไถพรวนดิน พลิกดินกำจัดวัชพืช ขนของ... และงานหนักที่ต้องใช้เวลาอื่น ๆ

สองชั่วยามผ่านไป หลี่มู่จดจ่ออยู่กับการแกะสลัก สร้างลำตัวหลักของหุ่นเชิด ‘แรงงาน’ ออกมาได้สำเร็จ หุ่นเชิดไม้สูงประมาณห้าเชียะ แขนขาและรูปร่างคล้ายกับมนุษย์อย่างมาก ที่หน้าอกมีช่องสำหรับฝังหินวิญญาณห้าช่อง ร่างกายเต็มไปด้วยอักขระหุ่นเชิด ลามไปถึงแขนขา ฝังลึกอยู่ในลวดลายไม้ของหุ่นเชิด หนาแน่นและซับซ้อนอย่างยิ่ง ราวกับเป็นงานศิลปะชิ้นหนึ่ง

หุ่นเชิดแรงงานตัวนี้เป็นหุ่นเชิดประเภททำงานอัตโนมัติ ต้องติดตั้งแก่นกำเนิดหุ่นเชิดให้มัน แก่นกำเนิดหุ่นเชิดนี้ต้องใช้วัตถุวิญญาณพิเศษบางอย่างในการสร้าง

หลี่มู่นึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหยิบเมล็ดวิญญาณระดับสูงที่เก็บตกมาจากร้านพืชวิญญาณคราวก่อนออกมาจากช่องเก็บของ

[เมล็ดวิญญาณไม้หุ่นเชิด]

[ระดับ: ไม้วิญญาณขั้นสี่]

[คุณสมบัติ: แฝงด้วยพลังวิญญาณธาตุไม้ พลังชีวิตของไม้วิญญาณ สามารถเพาะเป็นต้นกล้าไม้หุ่นเชิดได้]

[สถานะ: ขาดพลังวิญญาณ จิตวิญญาณไม่ปรากฏ]

[เมล็ดวิญญาณไม้หุ่นเชิด: ต้องใช้พลังวิญญาณหยินหล่อเลี้ยง เมล็ดวิญญาณจึงจะสามารถเพาะปลูกได้ ความต้องการในการเจริญเติบโต: ต้องปลูกในสถานที่รวมพลังหยิน ร้อยปีจึงจะเติบโตเป็นไม้หุ่นเชิดขั้นสี่ สิบปีออกดอก สิบปีติดผลทารกวิญญาณ ผลทารกวิญญาณสามารถใช้หลอมโอสถสร้างวิญญาณได้ เนื้อไม้หุ่นเชิดเป็นหนึ่งในวัสดุหลักในการสร้างหุ่นเชิดแบ่งวิญญาณ แก่นไม้หุ่นเชิดขั้นสี่หากพกติดตัวสามารถเสริมสร้างจิตวิญญาณและบำรุงวิญญาณได้]

พรสวรรค์แยกแยะหมื่นวิญญาณทำงาน หลี่มู่มองดูข้อมูลของเมล็ดวิญญาณนี้ ลังเลว่าจะนำมันมาสร้างเป็นแก่นขับเคลื่อนของหุ่นเชิด ‘แรงงาน’ หรือไม่

นี่เป็นวัตถุวิญญาณที่เหมาะสำหรับเป็นแก่นหุ่นเชิดอย่างยิ่ง แม้แต่จะสามารถสร้างแก่นหุ่นเชิดที่ใช้ขับเคลื่อนหุ่นเชิดแบ่งวิญญาณระดับสูงกว่านี้ได้ แต่การสร้างหุ่นเชิดแบ่งวิญญาณนั้นสูงเกินไป วัสดุอื่น ๆ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการได้

หากเก็บเมล็ดวิญญาณไม้หุ่นเชิดไว้ปลูก เพาะเลี้ยงเป็นไม้หุ่นเชิดขั้นสี่ ต้องรอถึงร้อยปีจึงจะโตเต็มที่ นอกจากนี้ สภาพแวดล้อมในการปลูกก็ยากที่จะทำให้เป็นจริงได้

หลี่มู่ชั่งน้ำหนักอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจนำมันมาสร้างเป็นแก่นหุ่นเชิดของ ‘หุ่นเชิดแรงงาน’

การสร้างแก่นกำเนิดหุ่นเชิด ต้องแกะสลักอักขระหุ่นเชิดทั้งภายในและภายนอก ใช้จิตสัมผัสแกะสลักอย่างละเอียดภายในเมล็ดวิญญาณไม้หุ่นเชิด เปลี่ยนจิตสัมผัสให้เป็นมีดแกะสลัก แกะสลักอักขระวิญญาณที่เป็นศูนย์กลางของค่ายกลสำหรับขับเคลื่อนหุ่นเชิดบนพื้นผิวของวัตถุที่รองรับจิตสัมผัส

ขั้นตอนการแกะสลักอักขระวิญญาณด้วยจิตสัมผัสนี้ พลังจิตสัมผัสต้องมีความแข็งแกร่งถึงระดับขั้นสร้างรากฐานจึงจะทำได้ แต่จิตสัมผัสของหลี่มู่ถูกเคล็ดวิชาหลอมจิตระดับสี่หล่อหลอมมาแล้ว พลังจิตสัมผัสพอจะสามารถรวมตัวเป็นมีดได้ แกะสลักอักขระวิญญาณหุ่นเชิดขนาดเล็กบนพื้นผิวของเมล็ดวิญญาณไม้หุ่นเชิด

เมล็ดวิญญาณไม้หุ่นเชิดมีเพียงเม็ดเดียว โอกาสในการแกะสลักอักขระด้วยจิตสัมผัสมีเพียงครั้งเดียว หากแกะสลักล้มเหลว ก็จะไม่มีวัตถุที่เหมาะสมสำหรับเป็นแก่นหุ่นเชิดอีกต่อไป หลี่มู่ต้องฝึกฝนล่วงหน้า เพื่อให้สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์

หลี่มู่ครุ่นคิดเล็กน้อย หยิบเศษไม้ท้อวิญญาณชิ้นเล็ก ๆ ออกมา ตั้งสมาธิแล้วลองดู

(จบตอน)