บทที่ 35 ขั้นหลอมกายาขั้นสุดยอด
บทที่ 35 ขั้นหลอมกายาขั้นสุดยอด
ปัง!
ท่ามกลางป่าทึบ หนึ่งคนหนึ่งสัตว์อสูรเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง แผ่คลื่นความผันผวนออกมาจนทำให้ใบไม้จำนวนมากร่วงหล่น
หลังเข้าห้ำหั่นกัน ไม่ช้า สองร่างก็ต่างถอยร่นออกไปคนละฝั่งพร้อมกัน
“พลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เกรงว่ามันคงเป็นราชาของบรรดาสัตว์อสูรระดับหนึ่งดาวแน่นอน!” หลัวเฉิงพึมพำกับตนเอง
เขาลูบมือขวาที่กำลังชาจากการปะทะ แต่ทว่า ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยิ่งนัก
หมาป่าหนามเหล็กตัวนี้ ความแข็งแกร่งของมันเทียบเท่ากับฉีถิงเลยก็ว่าได้ ด้วยพลังเช่นนี้มันต้องสามารถช่วยให้เขาทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาระดับเก้าได้อย่างแน่นอน!
“คีรีพินาศ!” หลัวเฉิงคำรามเสียงต่ำในลำคอ
ขณะเดียวกัน ร่างของเขาก็ทะยานตราดพุ่งหมัดเข้าหามันอีกครั้ง
ปัง! ปัง! ปัง!
หนึ่งคนและหนึ่งหมาป่าต่างรุดหน้าเข้าปะทะกันอีกครั้ง จนทำให้ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่โดยรอบต่างสะบั้นหักโค่นลงอย่างต่อเนื่อง ต้นแล้วต้นเล่า
ด้วยการเผชิญหน้ากับราชาแห่งสัตว์อสูรระดับหนึ่งดาว มุมปากของหลัวเฉิงเริ่มมีเลือดไหลออกมา และร่างกายเขาขณะนี้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วราวกับถูกแผดเผาด้วยเพลิง
ระหว่างนั้น โลหิตทั่วทั้งสรรพางค์กายของหลัวเฉิง เริ่มเดือดพล่านด้วยความร้อนประหนึ่งว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น!
“เข้ามา!” หลัวเฉิงแผดเสียงคำรามลั่นสนั่นป่า
ครั้นได้เข้าปะทะอีกครา เขาก็เริ่มรู้สึกว่าเลือดในกายที่กำลังพุ่งพล่าน มันไหลผ่านตามสายลมปราณโคจรไปทั่วร่างประดุจธารสายยาว!
ทันใดนั้น ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ก็ราวกับถูกพัดหายไป และถูกแทนที่ด้วยความแข็งแกร่งอันไร้ที่สิ้นสุด!
ด้วยพลังที่เออล้นไปทั่วร่างขณะนี้ ในที่สุดหลัวเฉิงก็สามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาระดับเก้าได้สำเร็จ!
“ในที่สุด ข้าก็สามารถทะลวงระดับได้แล้ว!”
หลัวเฉิงหยุดการเคลื่อนไหวของตน แล้วมองดูสองกำปั้นที่แข็งแกร่งกว่าเดิมอย่างทวี สีหน้าก็พลันเผยความปราบปลื้มปิติเป็นที่สุด
โห่ว!
เมื่อหมาป่าหนามเหล็กเห็นหลัวเฉิงยืนตกตะลึงไร้การป้องกัน ประกายแสงอำมหิตก็เผยในดวงตาของมันทันที
มันไหวกายปรี่เข้าหารวดเร็วประดุจสายฟ้าแลบ ครั้นบรรลุถึงมันก็ง้างกรงเล็บขึ้นหมายจะทุบหัวของหลัวเฉิงให้สะบั้นขาดในครั้งเดียว
ทันทีที่สังเกตเห็นร่างดำขนาดใหญ่ทะยานปราดเข้ามา ดวงตาหลัวเฉิงพลันทอประกายแสงเย็นเยียบ เขาไหวตัวหันกลับ แล้วพุ่งหมัดเข้าปะทะกับกรงเล็บนั้นอย่างกะทันหัน
ปัง!
หลังสิ้นเสียงการปะทะครั้งนี้ ร่างมหึมาของหมาป่าหนามเหล็กก็ลอยลิ่วออกไปราวกับใบไม้
“ย้ายภูผาเคลื่อนมหาสมุทร!” หลัวเฉิงตะคอกเสียงต่ำ
โดยไม่ปล่อยให้เสียโอกาส เขาอาศัยจังหวะนี้รีบกระโจนตามมันไป แล้วใช้กระบวนท่าที่สามของเพลงหมัดสยบภูผาทันที
ปัง!
ขณะที่หมาป่าหนามเหล็กไร้ซึ่งการป้องกันตัว หัวของมันก็ถูกหมัดอันแข็งแกร่งระเบิดทันที ในที่สุดมันก็นอนแน่นิ่งเป็นศพไร้วิญญาณ
จวบจนมันตายก็ยังมิอาจทราบได้ ว่าไฉนมนุษย์ผู้นี้จึงแข็งแกร่งมากถึงเพียงนี้!
“นี่คือขั้นหลอมกายาระดับเก้างั้นหรือ ช่างแข็งแกร่งจริงๆ” เขามองดูกำปั้นที่ชกหัวหมาป่าจนแตกกระจาย ด้วยสีหน้าตกตะลึงยิ่ง
จากนั้น หลัวเฉิงทอดสายตายังศพของหมาป่าหนามเหล็ก แล้วทอดถอนใจออกมาอย่างผ่อนคลาย
โชคดีที่วันนั้นฉีถิงไม่ได้ชกเขาอย่างสุดกำลัง มิฉะนั้น เขาคงมิอาจรับมือกับหมัดของนางได้เป็นแน่
แน่นอนว่านั่น ล้วนเป็นอดีตที่ผ่านมาแล้ว
ตอนนี้เขาได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาระดับเก้า หากวันหน้าได้ประมือกับนางอีกครั้ง เขามั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะนางได้ภายในสิบกระบวนท่า!
เมื่อสืบเท้าจนบรรลุถึงศพหมาป่าหนามเหล็ก หลัวเฉิงก็เอื้อมมือออกไปกลืนกินวิญญาณสัตว์อสูร
พัฟ!
ด้วยแรงดูดของสัญลักษณ์เก้าสี วิญญาณสัตว์อสูรก็ถูกกลืนเข้าไปในร่างของหลัวเฉิงทันที ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ทำให้ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย
จากนั้น ก็รุดเข้าหาต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ แล้วเขาก็ปล่อยหมัดใส่ทันที
เสียงหมัดซัดกระแทกดังลั่น พานให้ต้นไม้ใหญ่โบราณสั่นสะเทือน พร้อมกับเกิดรอยแตกขนาดใหญ่กลางลำต้นทอดยาวขึ้นไปเกือบสิบจั้ง
“พลังของหมัดข้าในตอนนี้ มีน้ำหนักเกือบพันจินกระนั้นหรือ!”
หลัวเฉิงขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกประหลาดใจ
ผู้ฝึกยุทธ์ในขั้นหลอมกายาธรรมดาทั่วไป หลังได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาระดับเก้าครั้งแรก หมัดของพวกเขาล้วนมีน้ำหนักเพียงเก้าร้อนจินเท่านั้น
ทว่า เมื่อหลัวเชิงทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาระดับเก้าได้สำเร็จ หมัดของเขาก็มีพลังเกือบพันจินแล้ว หากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป เกรงว่าต้องสร้างความตื่นตะลึงครั้งใหญ่ให้กับผู้คนอย่างแน่นอน!
“หรือว่ามันจะเกี่ยวกับที่ข้ากลืนวิญญาณสัตว์อสูร บางทีข้าอาจจะสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาขั้นสุดยอดได้!”
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ดวงตาของหลัวเฉิงเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
สิ่งที่เรียกว่าขั้นหลอมกายาขั้นสุดยอด หมายความว่าขั้นหลอมกายาที่มีความแข็งแกร่งมากกว่าพันจิน!
หลังจากผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายาสามารถทะลวงไปถึงระดับเก้า การทะลวงเข้าสู่ระดับต่อไปย่อมเป็นเรื่องยากมาก ซึ่งมันแตกต่างจากขั้นสุดยอด
ทั่วทั้งเมืองฉีซาน หลัวเฉิงไม่เคยได้ยินว่าผู้ใดที่อยู่ในขั้นหลอมกายาสามารถทะลวงไปถึงขั้นสุดยอดได้มาก่อน!
เมื่อทะลวงไปถึงขั้นสุดยอดของขั้นหลอมกายา ความแข็งแกร่งของผู้ฝึกยุทธ์จะเพิ่มขึ้นในทุกด้าน แม้กระทั่งสามารถรับมือกับผู้ฝึกยุทธ์ในระดับเดียวกันมากถึงสิบคนก็มิใช่ปัญหา
และที่สำคัญกว่านั้น ในอนาคตจะสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นเปลี่ยนแปลงมนุษย์ได้ง่ายกว่ามาก!