บทที่ 40 ชัยชนะสามครั้งรวด!

บทที่ 40 ชัยชนะสามครั้งรวด!

ก่อนหน้านี้ มีคนคาดเดาว่าฉินเฉินจะสู้ต่อหรือไม่ แต่ในไม่ช้า ความคิดนั้นก็ถูกคนอื่นปัดตกไป ชนะสองครั้งรวดก็ถือว่าหายากแล้ว ชนะสามครั้งรวดเนี่ยนะ? ในประวัติศาสตร์หอประลองยุทธ์แคว้นเหลย ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อนเลยนะ อีกอย่าง คู่ต่อสู้ในรอบนี้ของฉินเฉิน คือจงเจิ้ง ผู้ฝึกยุทธ์สายเลือดที่ชนะรวดมาแล้วห้าครั้ง รู้ทั้งรู้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ยังกล้ามาท้าดวลอีก? ใจกล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้ว!

“รอบนี้ เฉินฉินคงไม่รอดแน่” “ถ้าเป็นคนอื่น เฉินฉินอาจจะมีลุ้น” “ใช่ คู่ต่อสู้คือจงเจิ้งเชียวนะ” ผู้ชมวิพากษ์วิจารณ์กันแซ่ด ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเชื่อมั่นในตัวฉินเฉิน เพราะชื่อเสียงของจงเจิ้งนั้นโด่งดังเกินไป

“เจ้าคือเฉินฉินที่ชนะรวดมาสองรอบสินะ?” จงเจิ้งดูเหมือนจะเคยได้ยินชื่อเสียงของฉินเฉินมาบ้าง ฉินเฉินพยักหน้าเบาๆ

“ชนะรวดห้าครั้ง แถมยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์สายเลือด เจ้าเป็นคู่ต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมมาก” ฉินเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“คู่ต่อสู้? เหอะ เจ้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าหรอก” “แค่คนที่ดันทุรังสู้ต่อเนื่องสามรอบ ข้าไม่จำเป็นต้องใช้การตื่นรู้ของสายเลือด ก็ฆ่าเจ้าได้สบายๆ” จงเจิ้งได้ยินคำชมก็แค่นหัวเราะอย่างดูแคลน

ฉินเฉินหน้าตึงขึ้นมาทันที เขาให้เกียรติ ยกย่องให้อีกฝ่ายเป็นคู่ต่อสู้ แต่นึกไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะไม่เห็นค่าความหวังดีของเขา ในเมื่อเป็นเช่นนี้...

“งั้นก็เข้ามา!” ฉินเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง

“ดูท่า วันนี้ ชัยชนะครั้งที่หกของข้า คงได้มาง่ายๆ” จงเจิ้งหัวเราะหึๆ จากนั้น เขาก็ปล่อยหมัดตูม พลังหมัดน่าสะพรึงกลัว เห็นได้ชัดว่า เขาเป็นมวยหมัด อาศัยกำปั้นเป็นอาวุธ

ฟึ่บ! คราวนี้ฉินเฉินไม่ใช้หมัดแล้ว แต่ชักดาบมารโลหิตออกมาทันที ตวัดดาบฟันสวนกลับไป

ปัง! หนึ่งกระบวนท่าผ่านไป ทั้งสองฝ่ายสูสีกัน

“ฝีมือไม่เลวนี่” จงเจิ้งแปลกใจเล็กน้อย “แต่แค่นี้... ยังไม่พอหรอก!” จงเจิ้งยิ้มเย็น

“หมัดพยัคฆ์คำราม!” เขาคำรามลั่น ปล่อยหมัดที่รุนแรงดุจพยัคฆ์ร้าย

“นั่นมันหมัดพยัคฆ์คำรามของจงเจิ้ง” “ได้ยินมาว่าหมัดพยัคฆ์คำรามเป็นวิชาระดับกลาง และจงเจิ้งก็ฝึกจนถึงขั้นใหญ่แล้ว” “ใช่ แค่ท่านี้ท่าเดียว จงเจิ้งก็ฆ่าคู่ต่อสู้มาแล้วตั้งห้าคน”

ฉินเฉินหรี่ตาลง

“เพลงดาบสายฟ้า กระบวนท่าที่หนึ่ง สะบั้นสายฟ้า!” ฉินเฉินใช้วิชาสะบั้นสายฟ้า ฟันดาบสวนออกไป

“ท่านี้อีกแล้ว!” ผู้ชมที่คุ้นเคยกับฉินเฉินรู้ดีว่า นี่คือท่าไม้ตายของเขา

ฉัวะ! 《หมัดพยัคฆ์คำราม》 ของจงเจิ้งถูกทำลายลง แถม ดาบมารโลหิตของฉินเฉินยังฝากรอยแผลลึกไว้ที่แขนของเขาด้วย แต่ฉินเฉินเองก็ถูกแรงกระแทกถอยหลังไปหลายก้าว จงเจิ้งคนนี้... แข็งแกร่งสมคำร่ำลือจริงๆ

“จงเจิ้งบาดเจ็บแล้ว!” “พระเจ้าช่วย เฉินฉินสู้มาสองรอบแล้ว ยังแกร่งขนาดนี้อีกหรือ?” เสียงฮือฮาดังกระหึ่มไปทั่วอัฒจันทร์

“บ้าเอ๊ย!” มองดูแผลเลือดไหลซิบๆ ที่แขน สีหน้าของจงเจิ้งมืดมนลง “ไอ้หนู นึกไม่ถึงว่าฝีมือเจ้าจะร้ายกาจขนาดนี้” “แต่ว่า... ถึงเวลาปิดฉากแล้ว!” จงเจิ้งหน้าเครียด

“สายเลือด... ตื่นรู้!!” วินาทีต่อมา กลิ่นอายพลังบนร่างของจงเจิ้งก็พุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลัน

“จงเจิ้งใช้การตื่นรู้ของสายเลือดแล้ว” “ได้ยินว่าท่านี้ เพิ่มพลังให้เขาได้ถึงห้าเท่า!” “เฉินฉินตายแน่!”

ภายใต้การตื่นรู้ของสายเลือด พลังของจงเจิ้งเพิ่มขึ้นมหาศาล

“เพิ่มพลังห้าเท่า?” ฉินเฉินแอบหัวเราะในใจ

“หมัดพยัคฆ์คำราม!” ตูม! “ตายซะ!” ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น หมัดพยัคฆ์คำรามครั้งนี้จึงรุนแรงกว่าเดิมหลายเท่าตัว

“ฆ่ามัน!” “เฉินฉินไม่รอดแน่!” ผู้ชมตะโกนเชียร์อย่างบ้าคลั่ง

“ชีพจรเทพ... ตื่นรู้!” ทันใดนั้น กลิ่นอายพลังบนร่างของฉินเฉินก็ระเบิดออก

“อะไรนะ?” จงเจิ้งชะงักกึก พลังที่พุ่งพล่านออกมาจากร่างของฉินเฉิน รุนแรงและหนาแน่นกว่าของจงเจิ้งเสียอีก เพราะพลังของเขา... เพิ่มขึ้นถึงหกเท่า!

“คนที่จะตาย... คือเจ้าต่างหาก!” ฉินเฉินแสยะยิ้ม

“ไม่!” จงเจิ้งกรีดร้อง แต่ก็สายไปเสียแล้ว

ฉับ! ดาบเดียวฟันขาดสะบั้น จงเจิ้งไม่มีโอกาสแม้แต่จะต้านทาน ร่างของเขาถูกดาบมารโลหิตของฉินเฉินผ่าแยกเป็นสองท่อน เลือดสาดกระเซ็น ดาบมารโลหิตปักคาอยู่ในซากศพ ดูดกลืนเลือดสดๆ อย่างตะกละตะกลาม

จงเจิ้ง... สิ้นชีพ!

“ศึกนี้ เฉินฉินชนะ!” “ยินดีด้วยเฉินฉิน ชนะติดต่อกันสามรอบ และครองสถิติ... ชนะสามครั้งรวด!”

ฉินเฉิน ชนะอีกครั้ง สู้สามรอบ ชนะสามรอบ!

“เฉินฉิน!” “เฉินฉิน!” ทั้งหอประลองดังกึกก้องไปด้วยเสียงเรียกชื่อฉินเฉิน คนชนะสามครั้งรวดในหอประลองยุทธ์แคว้นเหลย แม้จะมีไม่มาก แต่ก็พอมีอยู่บ้าง แต่ คนที่สู้ติดต่อกันสามรอบ แล้วชนะรวดทั้งสามรอบ มีแค่ฉินเฉินคนเดียว! ฉินเฉิน คือคนแรกในประวัติศาสตร์หอประลองที่ทำสถิตินี้ได้สำเร็จ

“ยินดีด้วยขอรับ คุณชายเฉินฉิน!” พนักงานมองฉินเฉินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ฉินเฉินพยักหน้ายิ้มๆ จากนั้น เขาก็รับหินปราณห้าร้อยห้าสิบก้อน พร้อมกับผลวิญญาณพันปีที่เป็นของเดิมพันตั้งต้นคืนมา กำไรมหาศาล!

เห็นฉินเฉินไม่สู้ต่อ พนักงานก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาหารู้ไม่ ที่ฉินเฉินหยุด ไม่ใช่เพราะไม่กล้า แต่เพราะเขาได้สิ่งที่ต้องการครบแล้วต่างหาก

“แล้วข้าจะมาใหม่” ฉินเฉินกล่าวทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้ม

“หอประลองยุทธ์แคว้นเหลย ยินดีต้อนรับท่านเสมอขอรับ” พนักงานรีบโค้งคำนับ

ออกจากหอประลอง ฉินเฉินมุ่งหน้ากลับสำนักอัสนีฟ้าทันที

...

หอศักดิ์สิทธิ์, ห้องพัก

ฉินเฉินหยิบผลวิญญาณพันปีออกมา แววตาเป็นประกาย “ของดี” ไม่รอช้า ฉินเฉินกลืนผลวิญญาณพันปีลงท้องไปทั้งผลทันที

ตูม! ทันใดนั้น กระแสพลังงานอันมหาศาลก็ไหลบ่าไปทั่วร่างกายของฉินเฉิน สดชื่น! ฉินเฉินรู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก เลือดลมสูบฉีดพล่านไปทั้งตัว รีบเดินลมปราณ 《เคล็ดกลืนเทวะรู้แจ้ง》 ย่อยสลายพลังงานจากผลวิญญาณพันปีทันที

สิบนาทีผ่านไป ฉินเฉินดูดซับพลังงานจนหมดเกลี้ยง พอดูดซับเสร็จ ฉินเฉินก็กระโดดลงจากเตียง เดินไปที่ศิลาวัดพลัง ซัดหมัดเปรี้ยง!

สี่พันแปดร้อยจิน!

มองดูตัวเลข ฉินเฉินตกตะลึง ระดับพลังของเขาอยู่ที่ขั้นกายา ระดับห้า ซึ่งปกติจะมีพลังประมาณสี่พันจิน แต่ตอนนี้ ผลวิญญาณพันปีผลเดียว ช่วยเพิ่มพลังให้เขาอีกตั้งแปดร้อยจิน! สี่พันแปดร้อยจิน เทียบเท่ากับพลังพยัคฆ์สิบหกตัว! เทียบเท่าขั้นกายา ระดับหกเต็มตัว!

“ของดีจริงๆ!” ฉินเฉินอุทาน

“ต่อไป คือขั้นตอนที่สำคัญที่สุด” ฉินเฉินสูดหายใจเข้าลึก หยิบห่อผ้าที่เก็บไว้ในผลึกกลืนเทวะออกมา ภายในห่อผ้า... เต็มไปด้วยหินปราณ แค่เปิดห่อผ้าออกมา คลื่นพลังงานอันเข้มข้นก็พวยพุ่งออกมาปะทะหน้า

“เริ่มกันเลย!” ฉินเฉินนิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วเริ่มหยิบหินปราณมาดูดซับ หนึ่งก้อน, สองก้อน, สิบก้อน, ยี่สิบก้อน, สามสิบก้อน! หินปราณลดจำนวนลงเรื่อยๆ ระดับพลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ขั้นกายา ระดับห้า ขั้นกลาง ขั้นกายา ระดับห้า ขั้นปลาย

พริบตาเดียว ระดับพลังของฉินเฉินก็พุ่งขึ้นสู่ขั้นกายา ระดับห้า ขั้นสูงสุด ห่างจากขั้นกายา ระดับหก... เพียงแค่ก้าวเดียว!

(จบบท)