บทที่ 13 - แข็งแกร่งขึ้น!

โนอาห์เริ่มดูดซับเลือดทั้งหมดที่อาบตัวเขา ทำความสะอาดเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่ง เขาคงต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเมื่อกลับถึงห้อง... เช่นเดียวกับไอริสที่เสื้อส่วนใหญ่ฉีกขาดพร้อมกับกระโปรง เผยให้เห็นเรือนร่างบางส่วน

อย่างไรก็ตาม โนอาห์มองตาเธอ แล้วถามว่ารู้สึกอย่างไร

"เสร็จแล้ว ไอริส เป็นไงบ้าง?" โนอาห์ถาม

"อะ... (ท่านโนอาห์เป็นห่วงฉันเหรอ?!) ฉัน... สบายดีค่ะ" ไอริสตอบ

"ดี เก็บแก่นพลังพวกนี้แล้วไปกันเถอะ" โนอาห์กล่าว

"แก่นพลัง! ...ท่านจะเก็บของที่ก็อบลินแชมเปี้ยนดรอปไว้เองหมดเลยเหรอคะ ท่านโนอาห์?" ไอริสถาม รีบลุกขึ้นยืนพลางปิดส่วนหน้าอกที่โผล่ออกมาอย่างเขินอาย

"ก็ เราทั้งคู่ใช้กำลังทั้งหมดเพื่อปราบมันนี่ ถึงฉันจะเป็นคนปิดฉาก แต่เธอก็ช่วยได้มาก ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากให้เธอรับส่วนแบ่งไป เพราะถ้าเธอแข็งแกร่งขึ้น ฉันก็จะพึ่งพาพลังของเธอได้เหมือนกัน" โนอาห์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาและไร้อารมณ์ แม้ว่าไอริสจะมองว่าเขาช่างอ่อนโยน...

"ข-เข้าใจแล้วค่ะ! ท่านโนอาห์ ท่านใจดีจัง..." ไอริสกล่าว

"ใจดี? พูดอะไรน่ะ? บอกไว้ก่อนนะว่าเธอเป็นคนรับใช้ของฉัน มันเป็นเรื่องปกติที่ฉันอยากให้เธอเก่งขึ้น ฉันไม่ใช่คนอ่อนโยน และทุกอย่างที่ทำก็เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว จำใส่ใจไว้ด้วย" โนอาห์พูดเสียงแข็ง แต่ไอริสยังคงยิ้มอย่างโง่เขลา

"รับทราบค่ะ~" ไอริสตอบ คิดว่าโนอาห์เป็นพวกปากไม่ตรงกับใจ (ซึนเดระ) ทั้งที่เขาพูดจริง

โนอาห์ถอนหายใจที่ทำให้ไอริสเชื่อไม่ได้ว่าเขาไม่ใช่คนใจดีจริงๆ แล้วตัดสินใจไปเก็บแก่นพลัง

ก็อบลินแชมเปี้ยนดรอปแก่นพลังชีวิต แก่นจิตใจ และแก่นพละกำลัง อย่างละ 6 เม็ด พร้อมกับ แก่นความสามารถ 2 เม็ด...

แก่นความสามารถดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับสกิลของก็อบลินแชมเปี้ยน และเป็นแก่นความสามารถชิ้นแรกที่โนอาห์หาเจอจากการสำรวจดันเจี้ยน

แก่นความสามารถเหล่านี้ชื่อว่า 'แก่นความสามารถก็อบลินแชมเปี้ยน' ซึ่งจะสุ่มมอบสกิลที่ก็อบลินแชมเปี้ยนมีให้

เพราะในโลกนี้ การได้รับสกิลจากแก่นความสามารถของมอนสเตอร์ค่อนข้างเป็นการสุ่ม ในตอนแรกจึงยากที่จะเจาะจงสาย แต่หลังจากการค้นคว้าเกี่ยวกับมอนสเตอร์และความเชี่ยวชาญของพวกมันมากขึ้น การจำแนกประเภทของแก่นความสามารถมอนสเตอร์ก็ถือกำเนิดขึ้นในที่สุด

ก็อบลินแชมเปี้ยนจัดเป็นมอนสเตอร์ประเภทลูกผสม ที่เก่งทั้งการต่อสู้ระยะประชิดและเวทมนตร์ หมายความว่าแก่นความสามารถของมันอาจสุ่มให้สกิลเวทมนตร์หรือสกิลกายภาพก็ได้

โดยปกติ คลาส (อาชีพ) ของคนจะถูกกำหนดเมื่อปลุกความสามารถแรกขึ้นมาได้ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็จะกำหนดอนาคตของคนคนนั้น ซึ่งจากนั้นก็จะแสวงหาแก่นความสามารถมอนสเตอร์เฉพาะที่เชี่ยวชาญในด้านที่คลาสนั้นๆ ต้องการ

โนอาห์และไอริสต่างเป็นนักสู้กายภาพที่มีพละกำลังมหาศาลและความเร็วสูง จัดอยู่ในคลาส 'เบอร์เซิร์กเกอร์' ได้ แต่โนอาห์ก็เริ่มเชี่ยวชาญการโจมตีด้วยเลือดระยะไกล ดังนั้นเขาอาจถูกพิจารณาว่าเป็น 'อาร์เชอร์' (นักธนู) ได้เช่นกัน

"ฉันบอกว่าจะแบ่ง แต่ตอนนี้เริ่มเสียดายนิดๆ แฮะ อยากได้ทั้งสองอันเลย... แต่ต้องรักษาสัญญา" โนอาห์คิด ในเมื่อวิญญาณและบุคลิกของเขาหลอมรวมกับบรรพชนโลหิต เขาจึงมีความหยิ่งทระนงสูงและตัดสินใจรักษาสัญญากับลูกน้อง แม้ตอนนี้จะเสียดายหน่อยๆ ก็ตาม

"ไอริส เอานี่ แบ่งไปครึ่งนึง" โนอาห์พูด ยื่นแก่นสถานะอย่างละสามเม็ดและแก่นความสามารถหนึ่งเม็ดให้ไอริส

"เอ-เอ๊ะ?! เยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ ท่านโนอาห์ แน่ใจเหรอคะ?!" ไอริสถาม แม้แต่เธอก็ยังแปลกใจกับความใจกว้างของโนอาห์ ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่ความใจกว้าง แต่เป็นความหยิ่งทระนงของเขา

"รีบรับไปก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ ฉันไม่พูดซ้ำสองนะ" โนอาห์กล่าว

"งื้อ! โอเคค่ะ โอเค!" ไอริสรีบคว้าแก่นพลังเก็บใส่เป้ ซึ่งยังคงสภาพดีอยู่อย่างปาฏิหาริย์ นอกจากคราบเลือดและฝุ่นดิน

โนอาห์รวบรวมแก่นพลังได้ 23 เม็ดในการสำรวจดันเจี้ยนครั้งนี้ รวมที่ดรอปจากก็อบลินแชมเปี้ยนด้วย ถือเป็นการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์มากสำหรับการสำรวจครั้งแรก และเขาก็ตั้งตารอที่จะสำรวจดันเจี้ยนอีกสองสามรอบในวันพรุ่งนี้พร้อมกับไอริส

ถ้าเขาสามารถยั่วโมโหให้มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าปรากฏตัวได้ หมายความว่าเขาจะหาแก่นพลังได้มากกว่าที่ตั้งใจไว้ ซึ่งดีกว่าสำหรับเขามาก

จากนั้นโนอาห์และไอริสก็เดินออกจากดันเจี้ยนโดยไม่ลำบากมากนัก นอกจากเจอก็อบลินตัวเล็กไม่กี่ตัว ซึ่งโนอาห์ฟันขาดเป็นชิ้นๆ อย่างง่ายดาย แม้จะมีแค่ตัวเดียวที่ดรอปแก่นพลัง ซึ่งโนอาห์เก็บไว้เอง รวมเป็น 24 เม็ด

เมื่อทั้งสองออกจากรอยแยกในที่สุด ก็สังเกตเห็นว่าปาเข้าไปตี 3 แล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องเข้าเรียน แม้พวกเขาจะไม่รู้สึกง่วงเลยและความเหนื่อยล้าก็เริ่มหายไปแล้วก็ตาม

"เอาล่ะ ไอริส เราจะกลับห้องกัน พรุ่งนี้พยายามทำตัวให้เงียบและทำเหมือนปกติ... ถ้าเราไปสู้กับพวกที่แกล้งเราโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย อาจจะทำให้คนสงสัยได้ ฉันไม่ได้ห้ามไม่ให้สู้กลับนะ แต่ถ้าจะทำ ก็ทำในที่ที่ไม่ค่อยมีคน... และถึงอย่างนั้น พวกมันส่วนใหญ่ก็มีค่าสถานะสูงกว่าเราอยู่ดี อืม ทางที่ดีเลี่ยงไปเลยดีกว่า พยายามหลบหน้าเข้าไว้ เจอกันที่นี่ตอน 4 ทุ่มอีกที เข้าใจไหม?" โนอาห์ถาม

"ระ-รับทราบค่ะ!" ไอริสตอบ

"อย่าลืมใช้แก่นพลังทั้งหมดนะ ฉันอยากให้เธอแข็งแกร่งขึ้น" โนอาห์พูดแล้วเดินจากไป ไอริสรีบทำตามทันที

"ช่างเป็นเจ้านายที่ขี้เป็นห่วงจริงนะ" บรรพชนโลหิตแซวโนอาห์

"หุบปากไปเลยได้ไหม? จิตใจฉันเป็นแบบนี้ก็น่าจะเพราะแกนั่นแหละ" โนอาห์สวน

"เหอะ ก่อนหน้านั้นเจ้ามีอะไรดีบ้างล่ะ? เป็นเด็กขี้แพ้ที่อยากฆ่าตัวตาย ไม่มีใครชอบหรือสนใจเจ้าเลย ข้ามอบพลังให้ แถมยังมอบบุคลิกที่ดีกว่าให้ด้วยซ้ำ ขอบคุณกันบ้างสิ!" บรรพชนโลหิตหัวเราะ

"ฉันขอบคุณสำหรับพลัง แต่ไม่ใช่เรื่องที่แกมากวนใจฉัน" โนอาห์กล่าว

"เหอะ นี่คือน้อยที่สุดที่ข้าทำได้นะ ข้าควบคุมร่างกายเจ้าไม่ได้ด้วยซ้ำ! ข้าถูกขังอยู่ในวิญญาณเจ้านะรู้ไหม?! ให้ข้าปั่นหัวเจ้าเล่นหน่อยเถอะน่า!" บรรพชนโลหิตโวยวาย

"เฮ้อ..."

โนอาห์ถอนหายใจ เดินฝ่าความมืดมิดยามค่ำคืนกลับไปที่ห้อง นั่งลงบนเตียงและเริ่มใช้แก่นพลังทันที

เขารวบรวมแก่นพลังชีวิต 8 เม็ด แก่นจิตใจ 7 เม็ด และแก่นพละกำลัง 9 เม็ด แต่ละเม็ดให้ค่าสถานะที่เกี่ยวข้อง 1 แต้ม เพราะเป็นระดับ F แต่ถ้าใช้ระดับสูงกว่า ก็จะได้ค่าสถานะมากกว่านี้

อย่างไรก็ตาม แค่เห็นว่าเขาเกือบตายตอนสู้กับก็อบลินแชมเปี้ยน มันก็ยังเร็วไปที่จะก้าวเข้าไปในดันเจี้ยนระดับ E อย่างน้อยโนอาห์ก็อยากมีค่าสถานะถึงเกณฑ์ระดับ E ก่อนจะลองเสี่ยง

วูบ!

อัญมณีทรงกลมกลายเป็นแสง ซึมเข้าสู่ร่างกายของโนอาห์และเสริมความแข็งแกร่งให้

พลังชีวิต คล้ายกับค่า HP ความอึด และพลังป้องกันกายภาพ จิตใจ คล้ายกับมานา พลังเวท และพลังป้องกันเวท ส่วน พละกำลัง คล้ายกับความแข็งแกร่ง ความว่องไว และความแม่นยำ

เมื่อใช้แก่นพลังทั้งหมดนี้ โนอาห์ไม่เพียงรู้สึกว่าเวทมนตร์แข็งแกร่งขึ้นพร้อมกับบ่อมานาที่ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย แต่เขายังรู้สึกว่ากระดูก กระดูกอ่อน ผิวหนัง และกล้ามเนื้อแข็งแรงขึ้น และการมองเห็นกับความเฉียบคมก็เพิ่มขึ้นด้วย

จากนั้น โนอาห์ก็มองไปที่แก่นความสามารถก็อบลินแชมเปี้ยน

"ได้เวลาใช้เจ้านี่แล้ว..." โนอาห์พูด ดูดซับแก่นความสามารถ ซึ่งต่างจากอันที่ฝังอยู่ในอกเขา อันนี้กลายเป็นแสงและหลอมรวมกับเขาในอีกรูปแบบหนึ่ง

วูบ!

จากนั้น โนอาห์ก็สัมผัสได้ว่าเขาได้รับสกิลใหม่