บทที่ 6: กองพลเหยียนหวง

บทที่ 6: กองพลเหยียนหวง

หลังจากกลับมาถึงโรงแรม โจวหมิงรอไม่ถึงชั่วโมงก็ได้รับโทรศัพท์จากหยูหมาน

"เรารู้ฐานที่ตั้งของ 'องค์กรโครนัส' แล้ว ถึงเวลาเปิดฉากโจมตี"

หยูหมานเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนที่น้ำเสียงเปื้อนยิ้มของเธอจะดังลอดออกมาจากปลายสาย "อ้อ แล้วเราก็เตรียมของขวัญไว้ให้นายด้วยนะ"

"ของขวัญ?" โจวหมิงถามด้วยความสงสัย

"มาที่ห้องฉันสิ เดี๋ยวก็รู้เอง" หยูหมานตอบกลับอย่างมีลับลมคมใน

โจวหมิงวางสายแล้วเดินตรงไปยังห้องของหยูหมานทันที แม้เขาจะพอเดาได้ว่าของขวัญที่ว่าคืออะไร แต่เมื่อเห็นของจริงเขาก็อดประหลาดใจไม่ได้

"คุณจับเขากลับมาเหรอ?" โจวหมิงถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปยังชายฝรั่งวัยกลางคนผมบลอนด์ที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น

"ถ้าพวกเราฆ่าเขา รางวัลที่ได้ก็มีแค่คะแนนไม่กี่แต้ม สู้เก็บไว้ให้นายที่มีโบนัสผู้เล่นใหม่จัดการดีกว่า คุ้มกว่าเยอะ" หยูหมานพูดพลางส่งยิ้มให้

โจวหมิงมองดูนักฆ่าที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เขายังไม่ลงมือทันที แต่เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า "พวกคุณต้องการอะไร?"

เขาไม่เชื่อหรอกว่าแค่ความชื่นชมในตัวเขาจะทำให้ทั้งสองคนยอมทำเพื่อเขาขนาดนี้

หยูหมานและหยางจื้อเฉิงสบตากันแล้วหัวเราะออกมา

"ดีมาก ฉันยิ่งชอบนายเข้าไปใหญ่แล้วสิ" หยางจื้อเฉิงพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากตัวแล้วยื่นให้โจวหมิง

โจวหมิงรับของสิ่งนั้นมา ทันใดนั้นเสียงของ 'พระเจ้า' ก็ดังขึ้นในหัว

【ได้รับไอเทม: ตราประทับกองพล】

【ตราประทับนี้เป็นของ 'กองพลเหยียนหวง' การยอมรับตราประทับจะทำให้คุณได้เข้าร่วมกองพลเหยียนหวงในยศ 'สิบตรี'】

"กองพล? นี่คือองค์กรของผู้กลับชาติมาเกิดที่พระเจ้ายอมรับงั้นเหรอ?" โจวหมิงพิจารณาตราประทับในมืออย่างละเอียดแล้วถาม

ตราประทับทำจากทองเหลือง ด้านหน้าสลักรูปมังกรห้าเล็บแบบตะวันออกที่ดูสมจริงและน่าเกรงขาม ส่วนด้านหลังเรียบสนิทไร้ลวดลาย

"ถูกต้อง ใน 'พื้นที่พระเจ้า' มีรูปแบบการรวมกลุ่มอย่างเป็นทางการอยู่สองแบบ แบบแรกคือ 'ทีม' ขนาดเล็กที่จำกัดสมาชิกไม่เกินยี่สิบคน และแบบที่สองคือ 'กองพล' ขนาดใหญ่ที่ไม่จำกัดจำนวนคน"

"สองรูปแบบนี้ไม่ขัดแย้งกัน ผู้กลับชาติมาเกิดสามารถมีสถานะได้ทั้งสองแบบ ในความเป็นจริง โครงสร้างภายในกองพลส่วนใหญ่ก็แบ่งเป็นทีมย่อยๆ เพื่อให้ง่ายต่อการทำภารกิจ"

"สมาชิกกว่า 90% ของกองพลเหยียนหวงเป็นคนจีน และเราเป็นหนึ่งในกองพลระดับท็อปของพื้นที่พระเจ้า" แม้น้ำเสียงของหยางจื้อเฉิงจะดูเรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยความภาคภูมิใจอย่างเต็มเปี่ยม

"ดูเหมือนผมจะได้รับเกียรติอย่างสูงเลยนะที่ได้รับคำเชิญจากพวกคุณ" โจวหมิงหมุนตราประทับเล่นในมือแล้วยิ้ม "แล้วผมจะได้ประโยชน์อะไรจากการเข้าร่วมกองพล? และต้องทำหน้าที่อะไรบ้าง?"

"ประโยชน์มีเพียบ" หยางจื้อเฉิงเริ่มร่ายยาว "คลังแสงของกองพลมีของดีเยอะแยะ ส่วนใหญ่ราคาถูกกว่าแลกโดยตรงกับพระเจ้า แถมยิ่งยศสูง ของก็ยิ่งถูกลง"

"นอกจากนี้ นายยังสามารถใช้เครือข่ายข่าวกรองของกองพลเพื่อหาข้อมูลได้ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลไอเทมหายากที่ไม่มีในคลัง ข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจเนื้อเรื่อง และอื่นๆ อีกมากมาย"

"ถ้านายมีเงินพอ นายยังสามารถจ้างคนในกองพลให้เข้าไปช่วยทำภารกิจในโลกต่างๆ ได้ด้วย ด้วยสัญญาของกองพลรับประกัน พวกเขาเชื่อถือได้มากกว่าพวกผู้กลับชาติมาเกิดที่หาเอาตามข้างทางแน่นอน"

"ส่วนหน้าที่ที่ต้องทำ กองพลไม่ได้จำกัดสิทธิส่วนบุคคลมากนัก ไม่มีการบังคับให้ส่งมอบทรัพย์สินส่วนตัว และถ้าไม่มีเหตุจำเป็นจริงๆ ก็จะไม่บังคับให้เข้าร่วมกิจกรรมของกองพล"

"เหตุจำเป็นที่ว่า คือสถานการณ์พิเศษที่หาได้ยากจริงๆ เช่น สงครามระหว่างกองพล, ภารกิจพิชิตโลกขนาดใหญ่, ภารกิจปะทะระหว่างทีม หรือภารกิจสังหาร ซึ่งเอาจริงๆ ฉันเองก็ยังไม่เคยเจอสักครั้ง"

"แน่นอนว่าในเวลาปกติ กองพลจะมีภารกิจทั่วไปให้ทำ ซึ่งผลตอบแทนก็งามมาก เช่น แต้มส่วนร่วม (Contribution Points) จำนวนมาก แต้มพวกนี้เอาไว้เลื่อนยศได้ ยิ่งยศสูง สิทธิประโยชน์และการดูแลในกองพลก็ยิ่งดีขึ้น"

"นอกจากนี้ กฎห้ามสมาชิกฆ่ากันเองก็มีไว้เพื่อปกป้องสิทธิของพวกเรา การเข้าร่วมกองพลยังมีข้อดีใหญ่อีกอย่างคือ ในภารกิจแบบแข่งขัน คนในกองพลเดียวกันจะไม่ถูกจัดให้อยู่ฝ่ายตรงข้าม ซึ่งช่วยลดการปะทะกันเองได้มาก"

โจวหมิงพยักหน้า เริ่มเข้าใจระบบของกองพลมากขึ้น แต่เขายังไม่อยากรีบตัดสินใจ

"ขอเวลาผมพิจารณาหน่อยได้ไหม?"

อย่างน้อยก็รอให้จบภารกิจนี้ก่อน กลับไปศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมในพื้นที่พระเจ้า จะได้ไม่ตัดสินใจแบบคนตาบอดคลำช้าง แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดประโยคหลังออกไป

"ได้สิ จริงๆ แล้วถ้านายอยากเข้ากองพล ก็ต้องรอให้จบภารกิจแล้วกลับไปเปิดใช้งานฟังก์ชันที่พื้นที่พระเจ้าอยู่ดี"

"เพราะงั้น ตอนนี้นายยังอยู่ในช่วงดูตัว ต้องทำตัวดีๆ ให้เราประทับใจนะ" หยูหมานพูดพลางขยิบตาโปรยเสน่ห์

เรื่องนี้จบลงด้วยความพอใจของทั้งสองฝ่าย โจวหมิงไม่ได้ตอบตกลงทันที และหยูหมานกับหยางจื้อเฉิงก็ไม่ได้เร่งรัด ไม่ว่าโจวหมิงจะเข้าร่วมกองพลเหยียนหวงหรือไม่ อย่างน้อยในโลกภารกิจนี้ พวกเขาก็ยังเป็นพันธมิตรที่แน่นแฟ้น

หลังจากโจวหมิงจัดการนักฆ่าคนนั้นเสร็จ ปฏิบัติการกวาดล้างองค์กรโครนัสก็เข้าสู่ขั้นตอนการเตรียมการอย่างเป็นทางการ

แม้โลกนี้จะดูเหมือนโลกเดิมมาก แต่มันไม่ใช่ แผ่นเปลือกโลกและประเทศต่างๆ มีความแตกต่างกัน อย่างเกาะที่โจวหมิงอยู่ตอนนี้มีสถานะคล้ายฮาวาย แต่ชื่อว่า 'เกาะเฮมาเฮ

ส่วนสำนักงานใหญ่ขององค์กรโครนัสตั้งอยู่ในประเทศที่ชื่อว่า 'ประเทศเซา ' บนทวีปเปลวเพลิง ซึ่งเป็นแผ่นดินที่อยู่ใกล้เกาะเฮมาเฮที่สุด

ประเทศเซามีพื้นที่ 480,000 ตารางกิโลเมตร จัดอยู่ในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา ประชากรไม่มาก การท่องเที่ยวไม่ค่อยบูม รายได้หลักมาจากการรับจ้างผลิตสินค้าให้อุตสาหกรรมที่กำลังถูกประเทศพัฒนาแล้วโละทิ้ง พูดง่ายๆ คือเป็นโรงงานผลิตของราคาถูกให้ประเทศร่ำรวยนั่นเอง

แต่ประเทศแบบนี้แหละ ที่ไม่สะดุดตาในเวทีโลก และคนส่วนใหญ่แทบไม่รู้จัก เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการซ่อนตัวขององค์กรลับอย่างโครนัส

"แม้เศรษฐกิจประเทศนี้จะงั้นๆ แต่ระบบรักษาความปลอดภัยในประเทศถือว่าเข้มงวด แม้จะไม่ถึงกับห้ามพกปืนเด็ดขาด แต่การจะขนอาวุธหนักเข้าไปก็ไม่ใช่เรื่องง่าย"

ทั้งสามคนกางแผนที่ปรึกษาแผนการกัน

"พวกคุณน่าจะมีอุปกรณ์มิติเก็บของใช่ไหม?" โจวหมิงถาม

"พวกเราเพิ่งผ่านภารกิจมาแค่สามครั้ง พ้นสภาพมือใหม่มาหมาดๆ นายคิดว่าอุปกรณ์มิติของพวกเราจะหรูหราขนาดไหนเชียว?" หยางจื้อเฉิงยิ้มแห้งๆ

"อาวุธเบาพอขนเข้าไปได้ แต่อาวุธหนักที่จะใช้ถล่มสำนักงานใหญ่โครนัสนี่สิ พื้นที่เก็บของไม่พอแน่ๆ"

"ครั้นจะไปหาอาวุธเอาดาบหน้าในประเทศเซา ก็ต้องใช้เวลาหาช่องทาง ซึ่งเราไม่มีเวลาขนาดนั้น"

ผู้กลับชาติมาเกิดที่เดินทางข้ามมิติได้ มีพลังวิเศษ และมีความรู้มหาศาล จริงๆ แล้วทำอะไรได้มากกว่าที่เห็น แต่ส่วนใหญ่มักต้องพึ่งพาพลังตัวเองตะลุยด่าน เพราะอุปสรรคใหญ่สุดคือ 'เวลาภารกิจ'

พวกเขาไม่มีเวลามานั่งวางแผนใจเย็น หรือค่อยๆ สร้างฐานอำนาจ สำหรับโลกภารกิจ พวกเขาเป็นเพียงนักเดินทางขาจรที่แวะมาสร้างความปั่นป่วนแล้วจากไป หรือไม่ก็ทิ้งชีวิตไว้ที่นั่นตลอดกาล

โจวหมิงครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเสนอไอเดีย

"ลองใช้วิธีแบบในหนัง 'Assassin's Alliance ' มั้ย? ใช้หนูระเบิดถล่มสำนักงานใหญ่โครนัส เราแค่ต้องเตรียมแอมโมเนียมไนเตรตจำนวนมาก"

"การผลิตแอมโมเนียมไนเตรตง่ายกว่าหาอาวุธหนักเยอะ เราอาจจะจับเจ้าของโรงงานปุ๋ยสักคนเป็นตัวประกัน แล้วใช้โรงงานของเขาผลิตให้"

"ส่วนตัวจุดระเบิด เราใช้นาฬิกาจับเวลาก็ได้ ทำง่ายจะตาย ปัญหาเดียวคือระเบิดพลาสติกที่เป็นตัวกระตุ้น แต่ใช้ไม่เยอะหรอก อุปกรณ์มิติของคุณน่าจะพอใส่ได้"

"ว่าแต่ พวกคุณหาพลาสติกระเบิดได้ไหม?"

ถ้าเป็นโจวหมิงคนก่อนคงไม่มีทางคิดเรื่องพวกนี้ออก แต่ประสบการณ์การต่อสู้และความรู้จากนักฆ่าสามคนที่เขาจัดการไปช่วยเปิดโลกทัศน์ให้เขามาก

นักฆ่าต้องเชี่ยวชาญสารพัดวิธีเพื่อกำจัดเป้าหมาย ไม่ว่าจะลอบเร้น ลอบสังหาร ซุ่มยิง วางระเบิด หรือวางยาพิษ นักฆ่ามืออาชีพต้องทำเป็นหมด ไม่ใช่เอะอะก็วิ่งเข้าไปบวกอย่างเดียว

"ไอเดียดี ลองดูสักตั้ง" หยางจื้อเฉิงเห็นด้วย

"ฉันไม่ถนัดเรื่องพวกนี้นะ" หยูหมานออกตัว "ถ้าพวกนายสองคนจัดการงานพวกนี้ได้ทั้งหมด ฉันก็โอเค"

"แล้วหนูล่ะ จะไปหาหนูเยอะแยะมาจากไหน?"

"ท่อระบายน้ำ กองขยะ บวกกับเนยถั่วผสมฟีโรโมน คืนเดียวก็ได้เป็นกองทัพแล้ว" โจวหมิงยักไหล่ "เรื่องนี้ฉันจัดการเอง"

หยางจื้อเฉิงรับช่วงต่อ "งั้นปัญหาอื่นฉันจัดการเอง ไม่ว่าจะทำเครื่องมือจุดระเบิด หรือดัดแปลงอุปกรณ์สกัดแอมโมเนียมไนเตรต สบายมาก"

"งั้นฉันก็ไม่มีปัญหา" หยูหมานสรุป

"ตกลงตามนี้" หยางจื้อเฉิงปิดการประชุมเมื่อเห็นว่าไม่มีใครคัดค้าน

"เพื่อไม่ให้เสียเวลา ฉันจะจองตั๋วไปประเทศเซาเดี๋ยวนี้เลย"

เที่ยวบินที่เร็วที่สุดคืออีก 6 ชั่วโมงข้างหน้า ระหว่างรอ หยางจื้อเฉิงเรียกรวมพลผู้เล่นใหม่ อธิบายสถานการณ์คร่าวๆ และแชร์เทคนิคการทำภารกิจให้ฟัง เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาลนลานทำภารกิจล่มหลังจากเขาไม่อยู่

ส่วนโจวหมิงง่วนอยู่กับการหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต เพื่อปรับปรุงแผนการให้รัดกุมยิ่งขึ้น

หกชั่วโมงต่อมา โจวหมิงและหยางจื้อเฉิงขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่ประเทศเซาตามกำหนดการ

หยูหมานรับหน้าที่อยู่ที่นี่ต่อ เธอมีภารกิจสำคัญคือต้องหาพลาสติกระเบิดจากพ่อค้าอาวุธให้เพียงพอ แล้วค่อยเดินทางตามไปสมทบกับโจวหมิงและหยางจื้อเฉิงที่ประเทศเซา

เกือบสี่ชั่วโมงต่อมา เครื่องบินก็แตะพื้นรันเวย์สนามบินนานาชาติเมืองหลวงของประเทศเซา

ทั้งสองออกจากสนามบิน เช่ารถจากบริษัทใกล้เคียง แล้วมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางทันที