บทที่ 46 ธุรกิจหมู่บ้านจางเฟื่องฟู

แสงวูบวาบหนึ่งหายไป หลี่ชิงซานก็กลับคืนสู่โลกต่างมิติแล้ว

ณ หน้าผาหลังเขาของหมู่บ้านจาง หลี่ชิงซานได้ปรากฏตัวขึ้น

หลี่ชิงซานสูดลมหายใจเข้าลึก เขารู้สึกว่าอากาศในโลกต่างมิตินี้บริสุทธิ์ยิ่งนัก

บางทีนี่อาจมิใช่เพียงความรู้สึก หากแต่เป็นผลจากสภาพแวดล้อมที่ดียิ่งกว่าจริง

เนื่องด้วยหลี่ชิงซานสังเกตได้ว่า ยามที่ตัวเขาฝึกฝนพลังในโลกสีน้ำเงิน (โลกเดิม) ผลลัพธ์ของการฝึกกลับไม่สู้ดีนัก ทว่ายามฝึกฝนในโลกต่างมิติ กลับรู้สึกว่าความคืบหน้าของการฝึกรวดเร็วยิ่งกว่า

นี่มิใช่ความแตกต่างทางความรู้สึก หากแต่เป็นผลลัพธ์ที่แท้จริง

ที่ตระกูลถังยินดีรับซื้อสมุนไพรจากหลี่ชิงซาน ก็เป็นเพราะสมุนไพรที่เขามอบให้นั้นมีคุณภาพดียิ่ง สภาพแวดล้อมของโลกต่างมิตินี้เหมาะแก่การเจริญเติบโตของพืชพรรณและสัตว์ ทำให้สมุนไพรเติบโตได้ดียิ่งขึ้น

หลี่ชิงซานเริ่มตระหนักถึงเรื่องนี้บ้างแล้ว

ตระกูลถังเป็นพ่อค้า การค้าที่ไร้ซึ่งผลกำไร พวกเขาย่อมไม่กระทำ พวกเขาจะยอมจ่ายราคาสูงเพื่อแลกซื้อ ก็ต่อเมื่อสมุนไพรที่หลี่ชิงซานนำมานั้นดีเลิศถึงขั้น

หลี่ชิงซานสูดลมหายใจเข้าลึก มองไปยังทิวเขาเบื้องหน้า ดวงใจเต็มไปด้วยความห้าวหาญ

ก่อนหน้านี้ตัวเขามิได้มีค่าอันใด ทว่าบัดนี้ ตัวข้าได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ข้ามีแหวนเซวียนเทียน ได้เป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ สามารถเข้าออกระหว่างโลกต่างมิติและโลกสีน้ำเงินได้

โอกาสที่จะสร้างชื่อเสียง และก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตเช่นนี้ ข้าจะมิยอมปล่อยให้หลุดมือไปเด็ดขาด

ได้เวลาที่จะไปหมู่บ้านจางแล้ว

ยามนี้หลี่ชิงซานเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์แล้ว ฝีมือมิธรรมดา จึงสามารถไต่ลงจากหน้าผาได้อย่างง่ายดาย ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม หลี่ชิงซานก็กลับมาถึงหมู่บ้านจางแล้ว

"ท่านเถ้าแก่หลี่มาแล้ว!"

"คารวะท่านหลี่!"

"ท่านหลี่! ข้าวสารของท่านลดราคาลงได้อีกหรือไม่ขอรับ? บ้านข้ามิมีเงินแลกซื้อแล้ว"

"ท่านหลี่! เกลือบริสุทธิ์ของท่านดีงามยิ่งนัก! ข้าซื้อไปถึงสองจินเลยขอรับ"

ทันทีที่หลี่ชิงซานกลับมาถึงร้านของตน ซึ่งมีลูกค้าอยู่มิใช่น้อย โดยเฉพาะคนแปลกหน้ามากมาย การมีคนมากมายทำให้หลี่ชิงซานจำต้องกล่าวเสียงดัง เพื่อให้ตนเองสามารถเข้าไปในลานบ้านได้

"รบกวนทุกท่านช่วยหลีกทางให้ข้าด้วย" หลี่ชิงซานกล่าวเสียงดัง

"ท่านหลี่มาแล้ว! ทุกคนรีบหลีกทาง! หลี่ชิงซานนี่แหละคือเจ้าของร้าน!" จางหู่ได้ยินเสียงของหลี่ชิงซาน จึงรีบแหวกฝูงชนออกมาต้อนรับ

ผู้คนจึงแยกย้ายกันออกไป ต้อนรับหลี่ชิงซานให้ผ่านเข้าไป

"พี่ใหญ่! โชคดีที่ท่านมาแล้ว หากท่านมิมา พวกเราคงมิมีโภคภัณฑ์เหลือจำหน่ายแล้วขอรับ" จางหู่กล่าวอย่างดีใจ

"มิเป็นไร ด้วยข้าขนพัสดุมาแล้ว คืนนี้ของจะมาถึง พรุ่งนี้ก็จะสามารถเปิดขายได้เต็มที่แล้ว" หลี่ชิงซานกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

หลี่ชิงซานดีใจมากที่สินค้าขายดีถึงเพียงนี้ จางหู่พาเขาเข้าไปในลานบ้าน แล้วอธิบายสถานการณ์การขายในช่วงสองวันมานี้ว่าคึกคักเป็นอย่างยิ่ง เพราะสินค้ามีคุณภาพดีและราคาถูกกว่า

นอกจากนี้ จางหู่ยังนำข่าวดีมาให้ คือการรับซื้อสมุนไพรก็เป็นไปอย่างราบรื่น เพราะหลี่ชิงซานให้ราคาสูง ชาวบ้านจึงยินดีที่จะมาจำหน่ายสมุนไพรที่นี่ ทำให้รวบรวมสมุนไพรได้อีกมิใช่น้อยแล้ว

หลี่ชิงซานรับซื้อสมุนไพรทุกชนิด มิว่าจะมีเท่าไหร่ก็รับซื้อทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้าขายตังถั่งเช่ายิ่งปล่อยไปมิได้ หลี่ชิงซานได้ย้ำจางหู่แล้วว่าต้องการรับซื้อในปริมาณมาก

หลี่ชิงซานเข้าไปช่วยจำหน่ายสินค้าที่เหลืออยู่ ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยาม สินค้าก็จำหน่ายหมดเกลี้ยง

"ทุกท่านมิพักต้องกังวล คืนนี้กองคาราวานสินค้าของเราจะขนส่งพัสดุมาถึงแล้ว พรุ่งนี้เราจะมีของจำหน่ายแน่นอน" จางหู่กล่าวกับผู้คนรอบข้างด้วยการประสานมือคำนับ

เมื่อผู้คนสลายตัวไป หลี่ชิงซานก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า

"ไปเถิด ข้าได้นำของโอชารสมาให้ด้วย พวกเราเข้าไปร่ำสุราในเรือนกัน"

เมื่อหลี่ชิงซานเรียก ครอบครัวของจางหู่และจางเป้าก็มากันหมด หลี่ชิงซานเปิดกระเป๋าเป้ของตน และนำอาหารปรุงสำเร็จที่นำมาด้วยออกมา แน่นอนว่าสุราและน้ำจัณฑ์ก็มีพร้อมเช่นกัน