บทที่ 39 การเติบโตและรางวัล: สถานะนักล่า

บทที่ 39 การเติบโตและรางวัล: สถานะนักล่า

"เซี่ยหนึ่งดาบปิดสตรีมแล้ว! เริ่มจับคู่ได้!"

"เซี่ยหนึ่งดาบไม่เคยทำให้เราผิดหวังจริงๆ"

"สุดยอดไปเลย ความเร็วในการระเบิดพลัง ปฏิกิริยาตอบสนองที่น่ากลัว! สุดยอด..."

"ไร้เทียมทานชัดๆ!"

แม้เซี่ยป๋อจะปิดสตรีมไปแล้ว แต่ในโลกออนไลน์ยังคงพูดถึงเขาอย่างบ้าคลั่ง ความแข็งแกร่งของเขาและ 'หนึ่งดาบสังหาร' นั้นเป็นที่กล่าวขวัญถึงไม่หยุดหย่อน

คนที่เคยประมือกับเขาต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ชาตินี้ขออย่าได้เจอเขาอีกเลย เขาคือปีศาจในร่างมนุษย์

"ความเร็ว! พละกำลัง! ของเซี่ยป๋อเหนือกว่าพวกเราไปไกลโข!"

"นี่ไม่ใช่การต่อสู้ในระดับเดียวกัน แต่เป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว"

"เขาไปสังหารหมู่นายตอนไหน? เขาใช้แค่ดาบเดียว... จะเรียกว่าสังหารหมู่ได้ไง!?"

...

ในขณะที่โลกภายนอกกำลังตื่นตะลึง เซี่ยป๋อนั่งนิ่งอยู่ในรถ มือไม้เย็นเฉียบ

"ฉันฆ่าคนไปตั้งสิบคน... ถึงจะไม่ใช่การฆ่าจริงๆ แต่ตอนลงมือ ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลย"

"ฟู่... หรือว่าฉันจะเป็นพวกกระหายเลือด?"

เหงื่อผุดซึมบนใบหน้าของเซี่ยป๋อ ความรู้สึกนี้ช่างเลวร้าย ก่อนหน้านี้เขาฆ่าแต่มอนสเตอร์ แต่พอเปลี่ยนมาเป็นคน จิตใจของเขาก็เริ่มปั่นป่วน

เขารู้ดีว่าถ้าก้าวข้ามผ่านจุดนี้ไปไม่ได้ เขาจะไม่มีวันเติบโต มันเหมือนปมในใจที่จะคอยถ่วงเขาไว้

"ฟู่... บางทีฉันต้องเปลี่ยนความคิด ถ้าฉันไม่เติบโต คนที่จะถูกฆ่าก็คือฉันเอง ดีไม่ดีอาจตายด้วยน้ำมือมอนสเตอร์ด้วยซ้ำ"

"ถ้าไม่แสดงความแข็งแกร่งออกมา ก็จะมีคนเหยียบย่ำฉันขึ้นไปเรื่อยๆ โลกนี้มีทั้งขาวและดำ คนที่เข้ามาในเกมนี้ร้อยพ่อพันแม่ มีพวกที่ชอบปั่นหัวคนอื่นอยู่เยอะแยะ ที่ฉันทำไป ก็เพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น"

"ลุงโจวเคยเตือนไว้ จิตใจคนน่ากลัวกว่าผี จิตใจมนุษย์ยากแทหยั่งถึง ถ้าฉันไม่แข็งแกร่ง ก็จะมีคนมาขี่คอฉัน จะมีคนนับไม่ถ้วนจ้องเล่นงานฉัน"

"ดังนั้น ไม่ว่าจะยังไง ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น!"

เซี่ยป๋อพึมพำกับตัวเอง แววตาเริ่มกลับมามีประกายมุ่งมั่น เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น!

"จริงสิ รางวัล"

เซี่ยป๋อที่เริ่มรู้สึกหิวและกำลังจะหยิบของกิน นึกขึ้นได้ว่าเขาเลื่อนระดับเป็นระดับ 2 แล้ว

[ทักษะ: สถานะกระหายเลือด]

[คุณสมบัติ: ตั้งสมาธิเพื่อเข้าสู่สถานะกระหายเลือด ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 5%!]

[หมายเหตุ: ใช้ค่าพลังใจอย่างต่อเนื่อง! เมื่อค่าพลังใจหมด สถานะจะสิ้นสุดลง!]

เซี่ยป๋อ: ?????

เห็นทักษะที่ได้มา ลมหายใจของเซี่ยป๋อก็ติดขัด ทักษะนี้มันโกงเกินไปแล้ว

ในช่วงต้นเกม การเพิ่มค่าสถานะ 5% อาจดูไม่เท่าไหร่ แต่ในช่วงท้ายเกม เมื่อค่าสถานะสูงเป็นร้อยเป็นพัน การเพิ่ม 5% จะเป็นตัวเลขที่น่ากลัวมาก

[ยินดีด้วย โฮสต์อัปเกรดสำเร็จ! สถานะกระหายเลือด อัปเกรดเป็น สถานะนักล่า!]

[ทักษะ: สถานะนักล่า]

[คุณสมบัติ 1: ตั้งสมาธิเพื่อเข้าสู่สถานะนักล่า ได้รับทักษะ 'การมองเห็นแบบพลวัต' (Dynamic Vision)!]

[คุณสมบัติ 2: ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10%]

[หมายเหตุ: ใช้ค่าพลังใจอย่างต่อเนื่อง! เมื่อค่าพลังใจหมด สถานะจะสิ้นสุดลง!]

เซี่ยป๋อจ้องมองคำอธิบายทักษะอยู่นาน สองคำสั้นๆ หลุดออกจากปาก

"เชี่ยเอ๊ย!"

"สกิลเทพขนาดนี้!!"

หลังจากหายตกใจ เขาก็กดเรียนรู้ทันที

หนังสือทักษะแตกสลายกลายเป็นแสงพุ่งเข้าสู่ร่างของเซี่ยป๋อ ความรู้สึกสบายตัวแล่นพล่านไปทั่วร่าง

ความรู้สึกนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เซี่ยป๋อขยับตัวให้นั่งสบายขึ้น แล้วเปิดหน้าต่างสถานะดู

[ชื่อ: เซี่ยป๋อ]

[อาชีพ: ไม่มี]

[เพศ: ชาย]

[เลเวล: 3]

[ค่าประสบการณ์: 6/50]

[ความแข็งแกร่ง (STR): 13 (1.3)]

[ความว่องไว (AGI): 9 (0.9)]

[ความอึด (VIT): 9 (0.9)]

[พลังใจ (MND): 6 (0.6)]

[ค่าสุขภาพ (HP): 97]

[ทักษะที่เชี่ยวชาญ: ความเชี่ยวชาญการต่อสู้ระดับต้น (ยิ่งฝึกฝน ความแข็งแกร่งยิ่งเพิ่มขึ้น), ความว่องไวระดับต้น, แสงแห่งความว่องไวระดับต้น, สถานะนักล่า]

"ค่าสถานะทั้งสี่เพิ่มขึ้น ทักษะนี้เหมือนเป็น Passive Skill เลย แถมยังมี 'การมองเห็นแบบพลวัต' อีก! นี่มันอาวุธสังหารชัดๆ!"

การมองเห็นแบบพลวัต คือความสามารถในการจับภาพ แยกแยะ และรับรู้ภาพของวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ คล้ายกับ 'Bullet Time' (เวลาช้าลงเหมือนฉากหลบกระสุน)

ความสามารถนี้มันโกงเกินไปแล้ว

เรียกได้ว่าฝืนกฎธรรมชาติ!

เซี่ยป๋อลองตั้งสมาธิ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนเข้าสู่สภาวะ 'Overclock' สายตาโฟกัสไปที่จุดจุดหนึ่ง การเคลื่อนไหวของยอดหญ้าที่ถูกลมพัดดูช้าลงถนัดตา เขาถึงขั้นรู้สึกว่าหัวใจเต้นช้าลงไปจังหวะหนึ่ง

ยื่นมือออกไป ขนอ่อนที่ลุกชันขยับไหวเบาๆ

"นะ... นี่มันสถานะ..."

เซี่ยป๋อที่เปิดใช้งานสถานะนักล่า รู้สึกราวกับก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่

แต่ช่วงเวลาดีๆ มักผ่านไปไว ไม่นานเขาก็เริ่มเวียนหัว ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัวเหมือนทีวีสัญญาณไม่ดี มีเม็ดสกรีนลอยเต็มไปหมด

เซี่ยป๋อตกใจ รีบคลายสมาธิ ถอนตัวจากสถานะดังกล่าวทันที

"แฮก... แฮก..." เซี่ยป๋อหอบหายใจหนัก เวียนหัวคลื่นไส้อย่างรุนแรง

เขายกถังน้ำขึ้นดื่มอึกใหญ่ ถึงค่อยรู้สึกดีขึ้น

"คลื่นไส้ชะมัด เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเป็นแบบนั้น"

พอตั้งสติได้ เขาก็เริ่มเข้าใจว่าสถานะนี้มีขีดจำกัดของเวลา

และเขาก็พบคำตอบอย่างรวดเร็ว

[พลังใจ (MND): 1/6 (0.6) กำลังฟื้นฟู]

[คำเตือน: หากค่าพลังใจลดเหลือ '0' จะเข้าสู่สภาวะหมดสติ!]

ข้อมูลนี้อยู่ในส่วนขยายของค่าพลังใจ

"การเปิดใช้งานสถานะนักล่าต้องใช้ค่าพลังใจ และค่าพลังใจก็คือพลังจิตวิญญาณ... ฟู่... นี่คงเป็นผลข้างเคียงจากการใช้พลังใจมากเกินไปสินะ"

เซี่ยป๋อนึกย้อนกลับไปถึงความรู้สึกเมื่อครู่ ยังคงรู้สึกหวาดเสียว อาการนั้นมันทรมานจริงๆ

เขาพิงเบาะคนขับ พักฟื้นสักครู่ แล้วเปิดระบบดูเวลา อีกครึ่งชั่วโมงฟ้าจะมืด

จากนั้นก็เปิดดูลีดเดอร์บอร์ดความนิยม

ใน 10 อันดับแรกมีหน้าใหม่โผล่มาหลายคน หนึ่งในนั้นคือคนที่เขาคุ้นเคย... เฝิงซิน! อยู่อันดับ 9!

และยังมีสาวน้อยน่ารักที่เริ่มสตรีมคนแรก เธอก็ติดอันดับ 8

"การสตรีมในโหมดจัดอันดับช่วยเรียกคะแนนความนิยมได้มหาศาล โดยเฉพาะคนที่กล้าลองของเป็นคนแรกๆ สาวน้อยคนนั้นทำสำเร็จ เฝิงซินก็เปิดสตรีมด้วยเหรอ?"

เซี่ยป๋อเข้าโหมดจัดอันดับอีกครั้ง ค้นหาชื่อเฝิงซิน มีคนชื่อซ้ำกันหลายคน แต่หน้าตาไม่เหมือนกัน

และเนื่องจากระบบเรียงตามความนิยม ชื่อแรกที่ขึ้นมาจึงเป็นเฝิงซินที่เขารู้จัก

เธอเปิดสตรีมอยู่จริงๆ เซี่ยป๋อกดเข้าไปดู ตาเป็นประกายทันที

เฝิงซินกำลังต่อสู้กับชายคนหนึ่ง ทั้งคู่ฝีมือสูสีกัน ฝ่ายชายดูมีพื้นฐานศิลปะการต่อสู้

ส่วนเฝิงซินก็ไม่ธรรมดา เธอฝึกศิลปะการต่อสู้มาเหมือนกัน

เซี่ยป๋อดูออกทันที เพราะเขาก็มีทักษะความเชี่ยวชาญการต่อสู้ระดับต้น

คะแนนความนิยมของเฝิงซินสูงมาก คอมเมนต์หน้าจอเต็มไปด้วยคำชื่นชม

เพราะการต่อสู้ของทั้งคู่ดูสวยงามและเพลินตาจริงๆ

ทำไมถึงบอกว่าเพลินตา? เพราะท่วงท่าการออกหมัด การใช้อาวุธของพวกเขานั้นลื่นไหลและดูดี

แต่การต่อสู้ก็ต้องมีผู้แพ้ชนะ ไม่นานผลก็ออกมา

เฝิงซินพ่ายแพ้ เพราะความอึดไม่เพียงพอ