บทที่ 5 ของดรอปจากมอนสเตอร์ และรางวัลปริศนา

บทที่ 5 ของดรอปจากมอนสเตอร์ และรางวัลปริศนา

โลกทั้งใบตกอยู่ในความเงียบงันเพียงชั่วครู่ ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาดังสนั่นหวั่นไหว

"เซี่ยป๋อ? เซี่ยป๋อคือใครวะ?"

"เฟิร์สบลัดมอนสเตอร์คืออะไร?? เทพท่านไหนรู้ช่วยบอกที!"

"รางวัลปริศนา!? แม่เจ้าโว้ยยย"

"สุดยอดไปเลยครับพี่ พี่นี่มันของจริง!"

"ในฐานะพวกกากๆ ผมทำได้แค่ตะโกนเชียร์ 6666"

ไม่นานนัก ก็เริ่มมีคนหัวไวคาดเดาสถานการณ์ได้

"ระบบเคยเตือนแล้วว่าอย่าลงจากรถพร่ำเพรื่อ พี่เซี่ยป๋อแกคงลงจากรถแล้วไปดึงดูดมอนสเตอร์จากทุ่งหญ้ามาแน่ๆ ที่พีคสุดคือ พี่แกฆ่ามันได้ด้วย!"

"โคตรเอา!! ฉันจะไปล่ามอนสเตอร์บ้าง!!"

"+1+1"

"..."

"+10086"

ในขณะที่โลกกำลังเดือดพล่านไปกับประกาศนั้น เซี่ยป๋อก็นั่งแปะอยู่กับพื้น เหงื่อกาฬไหลอาบจนชุ่มโชก นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่กองเลือดสีแดงฉานบาดตา รู้สึกวิงเวียนศีรษะราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง

"ฉะ... ฉันฆ่าคน"

ริมฝีปากของเซี่ยป๋อสั่นระริก ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่ง แม้เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นจะไม่ใช่คน แต่มันก็เป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่เดินสองขาเหมือนมนุษย์

"ไม่... มันไม่ใช่คน มันเป็นสัตว์ประหลาด มันจะฆ่าฉัน ฉันถึงต้องฆ่ามัน!"

เซี่ยป๋อกลืนน้ำลายลงคอ พยายามปลอบใจตัวเอง ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล แล้วก้มลงเก็บกระบองเหล็กที่ตกอยู่บนพื้น แม้จะหวาดกลัวจนไม่อยากมอง แต่เขาก็ต้องบังคับตัวเองให้จ้องมองศพของมัน

เขารู้ดีว่า ในอนาคตข้างหน้า ยังต้องเจอสัตว์ประหลาดแบบนี้อีกนับไม่ถ้วน

เขาต้องก้าวข้ามความกลัวนี้ไปให้ได้

เซี่ยป๋อถึงขั้นลงมือพลิกศพมันด้วยตัวเอง ไม่ใช่เพราะเขาเป็นโรคจิต แต่เพื่อฝึกฝนจิตใจให้แข็งแกร่งขึ้นต่างหาก

ปุ้ง

เสียงระเบิดเบาๆ ดังขึ้น ทำเอาเซี่ยป๋อตาค้าง ศพที่เขาเพิ่งลากเมื่อกี้จู่ๆ ก็มีควันสีขาวลอยออกมา แล้วร่างนั้นก็หายวับไปกับตา เหลือทิ้งไว้เพียงแกลลอนใบหนึ่งวางสงบนิ่งอยู่บนพื้น

"เชี่ยไรวะเนี่ย!"

เซี่ยป๋อสะดุ้งโหยง หัวใจกระตุกวูบ นี่มันเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรกัน เขาจ้องมองแกลลอนสีดำใบนั้นด้วยความงุนงง "นะ... นี่มันฆ่ามอนสเตอร์แล้วของดรอปเหมือนในเกมเลยเหรอ?"

[น้ำมันคุณภาพต่ำ 2 ลิตร]

"น้ำมัน! มันคือน้ำมันจริงๆ ด้วย!" เซี่ยป๋อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความดีใจสุดขีด เขารีบคว้าแกลลอนน้ำมันขึ้นมาดู และแน่นอนว่าบนตัวแกลลอนมีคำว่า 'สามารถอัปเกรดได้' ปรากฏอยู่

เป้าหมายบรรลุแล้ว ที่แท้น้ำมันก็หาได้จากการฆ่ามอนสเตอร์นี่เอง เซี่ยป๋อหิ้วแกลลอนน้ำมันแล้วรีบวิ่งกลับไปที่รถอย่างไม่คิดชีวิต

ภาพรถบุโรทั่งที่บิดเบี้ยวเพราะไอความร้อนปรากฏขึ้นในสายตา

ไม่นานเขาก็พาตัวเองกลับมาถึงรถจนได้ หอบหายใจแฮกๆ เหงื่อไหลไคลย้อยจนตัวเปียกโชกราวกับเพิ่งขึ้นจากน้ำ

เซี่ยป๋อรับยกถังน้ำขึ้นมากระดกอึกใหญ่ ก่อนจะนำผ้าไปชุบน้ำแล้วเช็ดหน้าเช็ดคอเพื่อคลายร้อน

ในขณะที่คนอื่นกำลังดิ้นรนแทบตายเพื่อน้ำสักอึก เซี่ยป๋อกลับเอาน้ำมาล้างหน้าได้อย่างสบายใจ

วาสนาคนเรามันช่างต่างกันราวฟ้ากับเหวเสียจริง

[ยินดีด้วย โฮสต์อัปเกรดสำเร็จ! น้ำมันคุณภาพต่ำ 2 ลิตร อัปเกรดเป็น น้ำมันเบนซินเกรดพรีเมียม 30 ลิตร!]

หลังจากเช็ดตัวเสร็จ เซี่ยป๋อก็จัดการอัปเกรดน้ำมันทันที แกลลอนเล็กๆ หายไป กลายเป็นถังน้ำมันขนาดใหญ่บรรจุน้ำมันเกรดพรีเมียมมาแทนที่

เซี่ยป๋อยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ คราวนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำมันหมดอีกต่อไป

ถังน้ำมันของรถคันเก่านี้จุได้ไม่มาก เติมไปแค่ครึ่งถังใหญ่ก็เต็มปรี่แล้ว เขาจึงเก็บน้ำมันที่เหลืออีกครึ่งถังไว้ที่กระโปรงหลังรถ

เซี่ยป๋อขึ้นรถด้วยความอิ่มเอมใจ

สิ่งแรกที่ทำเมื่อนั่งลงคือปอกกล้วยเข้าปาก ต้องรีบจัดการของเสียง่ายก่อน

"เรื่องมีมอนสเตอร์อยู่ในป่า ต้องรีบบอกให้คนอื่นรู้ แล้วก็เรื่องของดรอปด้วย"

เซี่ยป๋อเปิดหน้าต่างเกมขึ้นมา แต่แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าบรรยากาศในช่องแชตโลกเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

"เชี่ยเอ้ย ค่าความแข็งแกร่งของฉันมีแค่ 5 เองเหรอ ฉันเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสนะเว้ย! ไม่สมเหตุสมผลเลย!"

"ค่าความว่องไวของฉันตั้ง 6 แน่ะ! ใครจะสู้!"

"ทำไมค่าความอึดของฉันมีแค่ 2 เองฟะ หรือฉันมันอ่อนด๋อย?"

"แม่เจ้าโว้ย ข้อมูลทุกอย่างกลายเป็นตัวเลข นี่มันเกมชัดๆ"

"ซวยแล้ว ค่าสุขภาพเหลือแค่ 76 ถ้าเหลือ 0 ฉันจะม่องเท่งไหมเนี่ย?"

"ฮ่าๆๆ ฆ่ามอนสเตอร์แล้วของดรอปจริงด้วยว่ะ ฉันได้น้ำขวดนึงกับของกินนิดหน่อย"

"ฉันได้น้ำมันคุณภาพต่ำ 2 ลิตร โคตรฟิน"

โลกออนไลน์ดูครึกครื้นขึ้นถนัดตา แต่เซี่ยป๋อกลับนั่งงงเป็นไก่ตาแตก ที่แท้พวกเขารู้เรื่องฆ่ามอนสเตอร์แล้วได้ของกันหมดแล้ว

กลายเป็นตัวตลกไปซะงั้นเรา

ว่าแต่... ไอ้ความว่องไว ความอึด นี่มันคืออะไรกัน?

เซี่ยป๋อรู้สึกว่าหลังจากที่เขาซัดกับมอนสเตอร์ไปรอบหนึ่ง โลกทั้งใบก็เปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้

เขารู้สึกเหมือนตัวเองพลาดอะไรบางอย่างไป

คิดได้ดังนั้น เขาจึงเลื่อนหน้าจอขึ้นไปไล่อ่านประวัติการแชต

"พี่น้องครับ! นี่มันเควสต์ลับสำหรับเปิดหน้าต่างสถานะตัวละครชัดๆ!!!"

"ฆ่ามอนสเตอร์แล้วของดรอปจริงๆ! แต่ไอ้ตัวพวกนี้มันโหดมาก ไม้กระบองฉันหักคามือเลย ไม่รู้จะรอดคืนนี้ไปได้ไหม"

"พี่เซี่ยป๋อโคตรเทพ 666"

[ขอแสดงความยินดีกับมนุษย์: เซี่ยป๋อ ผู้คว้าชัยชนะ 'เฟิร์สบลัด' สังหารมอนสเตอร์เป็นคนแรก! รับรางวัลปริศนา!]

หลังจากนั่งไล่อ่านอยู่เกือบสิบนาที ในที่สุดเซี่ยป๋อก็เข้าใจต้นสายปลายเหตุที่ทำให้บรรยากาศในช่องแชตเปลี่ยนไป

ที่แท้การฆ่ามอนสเตอร์ก็คือ 'เควสต์ลับ' อย่างหนึ่ง เงื่อนไขคือต้องออกห่างจากตัวรถเป็นเวลาระยะหนึ่ง มอนสเตอร์ถึงจะปรากฏตัวออกมาโจมตี

แน่นอนว่าถ้าถึงตอนกลางคืน มอนสเตอร์ก็จะบุกเข้ามาเองและเปิดระบบนี้ได้เหมือนกัน แต่ดันมีตัวแปลกแยกอย่างเซี่ยป๋อโผล่มาเสียก่อน

คนอื่นยอมนั่งแกร่วอยู่ในรถแม้น้ำมันจะหมด เพราะกลัวคำเตือนของระบบและรักชีวิตยิ่งชีพ

บางคนกล้าลงไปหาของ แต่ก็ไม่กล้าไปไกล สุดท้ายก็วิ่งกลับมาที่รถ

มีแค่เซี่ยป๋อที่ถือกระบองเหล็กเดินดุ่มๆ เข้าไปในดงอันตรายอย่างไม่เกรงกลัว

เมื่อเจอมอนสเตอร์ ก็จัดการสังหารมัน จึงกลายเป็นมนุษย์คนแรกที่ฆ่ามอนสเตอร์ได้

และได้รับการประกาศเกียรติคุณไปทั่วโลก

"คราวนี้ดังเป็นพลุแตกเลยเรา" เซี่ยป๋อเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน

ตามที่คนในแชตบอก หลังจากฆ่ามอนสเตอร์ได้ จะมีรูปโปรไฟล์ปรากฏขึ้นที่มุมซ้ายบนของหน้าจอ

เซี่ยป๋อเหลือบมองมุมซ้ายบน และก็เป็นจริงตามนั้น รูปหน้าของเขาแปะหราอยู่ตรงนั้น ที่มุมล่างซ้ายของรูปมีสัญลักษณ์ 'LV1' กำกับอยู่ ส่วนมุมขวาบนมีไอคอนรูปกล่องของขวัญ

เขาเพ่งสมาธิกดไปที่รูปโปรไฟล์ของตัวเอง

[ชื่อ: เซี่ยป๋อ]

[อาชีพ: ไม่มี]

[เพศ: ชาย]

[เลเวล: 1]

[ค่าประสบการณ์: 1/10]

[ความแข็งแกร่ง (STR): 4]

[ความว่องไว (AGI): 3]

[ความอึด (VIT): 4]

[พลังใจ (MND): 4]

[ค่าสุขภาพ (HP): 100]

[ทักษะที่เชี่ยวชาญ: ไม่มี]

"หน้าต่างสถานะ... เกมเอาชีวิตรอดบนถนนนี่มันเล่นกันแบบนี้เหรอ?"

เซี่ยป๋อตะลึงงัน อาชีพคืออะไร? แล้วไอ้ค่าความแข็งแกร่ง ความว่องไว พวกนี้มันอะไรกัน?

นี่มันสเตตัสในเกมออนไลน์ที่เขาเคยเล่นชัดๆ!

เกมเอาชีวิตรอดกลายพันธุ์เป็นเกม RPG ไปแล้วหรือนี่?

"แล้วรางวัลปริศนาคืออะไรกันนะ!?" เซี่ยป๋อตื่นเต้นจนเนื้อเต้น หวังลึกๆ ว่าจะได้ของเทพๆ ที่ช่วยให้ชีวิตพุ่งทะยาน เขาจึงกดเปิดกล่องของขวัญทันที

[แต้มสถานะอิสระ 1 แต้ม]

[พิมพ์เขียวกระจกกันกระสุน]

เซี่ยป๋อ: ???

รางวัลบ้าบออะไรเนี่ย?

เครื่องหมายคำถามสามตัวลอยวนเวียนอยู่บนหัวเซี่ยป๋อ แต้มสถานะให้มาแค่ 1 แต้มเนี่ยนะ? แล้วไอ้พิมพ์เขียวกระจกกันกระสุนนี่มันคืออะไร?

ทันใดนั้น ม้วนกระดาษสีน้ำเงินเข้มก็ปรากฏขึ้นในมือ

[พิมพ์เขียวกระจกกันกระสุน: ต้องการ เศษกระจก * 10 ชิ้น]

"ต้องใช้กระจกสิบชิ้น ตอนนี้ยังไม่มีเลย เก็บไว้ก่อนแล้วกัน"

บอกตามตรง เซี่ยป๋อค่อนข้างผิดหวังกับ 'รางวัลปริศนา' นี้พอสมควร นึกว่าจะได้อาวุธระดับตำนานหรืออะไรทำนองนั้นเสียอีก

เขาม้วนพิมพ์เขียวเก็บไว้ในรถ แล้วกลับไปนั่งอ่านแชตโลกต่อ

ค่าสถานะของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนแรงเยอะแต่ช้าเป็นเต่า บางคนไวเป็นลิงแต่แรงน้อยนิด

ค่าสถานะขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของแต่ละคน แต่ของเขานี่สิ... สมดุลเป๊ะจนน่าตกใจ