พันมังกรสยบมาร

ราฟมองแท่งพลังงานที่มีรูปร่างคล้ายกับเสาค้ำสมุทรที่สร้างจากปราณในร่างของขุนพลทั้งเจ็ดล้อมเขาเป็นรูปเจ็ดเหลี่ยม ก่อนที่พื้นที่ที่ถูกมันล้อมอยู่จะมีพลังงานสีขาวดำกำเนิดออกมาจากพลังงานของเสาเหล่านั้นจนกลายเป็นสัญลักษณ์หยินหยางขนาดใหญ่ จากนั้นชายหนุ่มผมเทาก็รู้สึกถึงคลื่นบางอย่างที่แผ่ออกมารบกวนพลังในร่างของเขา ทำให้ไม่สามารถใช้พลังอะไรได้เลย

“จะให้ยอมแพ้ไอค่ายกลที่เหมือนกับฟิตเนสนี่น่ะเหรอ หลงตัวเองไปหน่อยมั้ยพวกลุงเนี่ย”

ราฟกลอกตาพูดหน้าตายพลางเอานิ้วก้อยแคะหูอย่างไม่แยแสใบหน้าถมึงทึงของเหล่าขุนพลทั้ง 7 ที่ตอนนี้กำลังตัวสั่นด้วยความโกรธ

“นี่เจ้ากล้าดูถูกพวกข้างั้นเรอะ ดีๆๆ! จอมหมัดสะท้านฟ้าผู้นี้จะรอดูว่าเจ้าจะทนกับค่ายกลที่มีอำนาจราวกับบัญชาสวรรค์นี้ยังไง!” ชายร่างยักษ์ที่เห็นท่าทางของราฟก็ยิ้มเหี้ยม เขามองราฟที่กำลังทำหน้าตื่นตะลึงมองเขาอยู่

“ทำไม? พอรู้ตัวตนของข้าก็รู้สึกหวาดกลัวแล้วสินะ ช่างใจปลาซิวจริ...”

“แม่เจ้าโว๊ยฉายาลุงนี่ใครตั้งให้อ่ะ อย่างเฟี้ยว! ลุงตั้งเองอ๊ะป่าว จะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะขอเอาไปตั้งฉายาตัวเองมั่ง อืม...เอาเป็น สุดหล่อสะท้านฟ้าเป็นไง อิ๊ๆ” ราฟพูดด้วยเสียงตื่นเต้น ทำให้ชายผู้ที่น่าเกรงขามที่สุดในหมู่แปดขุนพลถึงกับคิ้วกระตุก

‘นี่มันใช้หัวหรือส้นxนคิดวะ’ เหล่าขุนพลที่เหลืออดคิดในใจไม่ได้ ไม่เว้นแม้แต่เทียนเฉินกัยเลขาของเขา

“กรอดดด สามหาว! เพลงหมัดสะท้านฟ้ารูปแบบที่หนึ่ง...ถล่มปฐพี” ชายร่างยักษ์กระโจนเข้าใส่ราฟก่อนจะง้างหมัดขวาที่เปล่งแสงสีน้ำตาลที่เกิดจากปราณธาตุดินขึ้นฟ้าแล้วเหวี่ยงใส่พื้นเต็มแรงก่อให้เกิดคลื่นพลังงานซัดเอาพื้นห้องโถงระเบิดออกมาโจมตีใส่ราฟ

“เชรด โคตรเท่” ราฟตาลุกวาวขณะโดดหลบการโจมตีนั้นอย่างง่ายดายราวกับเดินเล่นในสวนหลังบ้าน

“หืม?” ขณะที่ราฟกำลังหลบระเบิดคอนกรีตเสริมใยเหล็กอยู่นั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานอีกหกสายพุ่งมาทางเขา พลังงานเหล่านั้นมีทั้งพลังจากปราณธาตุและพลังพิเศษที่เกิดจากปราณไร้ธาตุทำให้ราฟที่ยังไม่รู้ความสามารถของพลังเหล่านี้ต้องเลือกที่จะหลบพวกมันด้วยความเร็วแสง

ตึก!

“ไรวะ!?” ราฟสบถออกมาเพราะอยู่ๆเขาก็ขยับร่างกายไม่ได้ราวกับถูกบางสิ่งมัดมือมัดเท้าไว้อยู่ ชายหนุ่มใช้เนตรสีทองมองไปยังข้อมือของตน ก่อนจะพบว่าเส้นพลังงานขนาดเท่าเส้นด้ายรัดมือเท้าทั้งสี่ข้างของเขาอยู่ ราฟไม่มีเวลาตกใจได้ไม่นาน เขาก็ถูกพลังงานที่เหลือโจมตีใส่เขาทั้งหมด เหล่ะพลังงานที่แสนทรงพลังระดับ SS ที่แตกต่างกันเมื่อได้ปะทะกันก็เกิดการระเบิดใส่ร่างของราฟจนเกิดเสียงดังกัมปนาทราวสวรรค์พิโรธ

“ไอ้พวกบ้า! ข้าบอกให้จับเป็นมันมาให้ข้าทรมาน พวกเจ้าไปสังหารมันทำไม! บัดซบเอ๊ย!” เทียนเฉินที่เห็นอานุภาพพลังงานที่ระเบิดใส่ราฟก็ลุกขึ้นตวาดลูกน้องของตนที่ตอนนี้พากันทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ในตอนนั้นเอง ขุนพลที่มีเส้นด้ายออกมาจากมือก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆว่า

“ท่านผู้นำตระกูล เด็กนั่นยังมีชีวิตอยู่ขอรับ!”

“!?” เทียนเฉินขมวดคิ้วแล้วลอยตัวขึ้นก่อนจะสร้างฝ่ามือยูไลอีกครั้งแต่คราวนี้เขาใช้มันโบกพัดให้ฝุ่นควันหายไป จากนั้นทุกคนในห้องก็มองเห็นร่างของชายหนุ่มผมเทาที่กำลังอ้าปากหาวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเล็กน้อย

“นี่เหรอพลังของขุนพลสวรรค์ที่กล้าจับตัวครอบครัวฉันมา รุนแรงใช้ได้เลย...ทีนี้ก็ตาฉันบ้างล่ะ” ชายหนุ่มฉีกยิ้มก่อนกระตุกมือซ้ายไปด้านหลังทำให้ชายที่ควบคุบด้ายถูกแรงนั้นเหวี่ยงเข้ามาหาชายหนุ่มด้วยสีหน้าตื่นตะลึงก่อนที่ชายคนนั้นจะถูกราฟใช้มือขวาจับคอแล้วทุบลงพื้นจนทำให้เกิดหลุมลึก จากนั้นชายที่ควบคุมด้ายก็สลบไปด้วยความเจ็บปวด

“ดูเหมือนว่าด้ายนี่จะดูดซับแรงได้ตามระดับพลังของผู้ใช้สินะ เล่นเอาเราตกใจไปพักนึงเลย อยากได้พลังนี้ชะมัดแต่มันดันเป็นพลังพิเศษที่เราดูดซับมาไม่ได้นี่นะ เซ็งชิบ” ราฟมองเส้นด้ายบนข้อมือที่กำลังหายกล้บเข้าไปในร่างของขุนพลคนนี้ด้วยแววตาเสียดาย โดยไม่สนใจเหล่าขุนพลที่กำลังพุ่งเข้ามาโจมตีใส่เขา

ราฟหันมายิ้มกว้างให้ชายร่างยักษ์ที่นำหน้าขุนพลที่เหลือมาเป็นคนแรก ชายหนุ่มผมเทามองหมัดยักษ์ที่กำลังชกเข้ามาใส่เขา ก่อนจะซัดหมัดเข้าไปปะทะจนเกิดคลื่นลมอัดกระแทกกรีดเสื้อผ้าและผิวกายของขุนพลทั้งหกจนเสื้อผ้าเหล่านั้นฉีกขาดและเลือดไหลโทรมกายที่เปลือยเปล่า ก่อนที่ทั้งหกคนจะปลิวกระเด็นกลับไปด้านหลังท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเทียนเฉินและดวงตาที่ฉายแววตื่นเต้นของชายสวมแว่น

“อ๊ากกกก” เหล่าขุนเปลือยทั้งหกร้องเสียงหลงก่อนจะสลบไปด้วยความเจ็บปวดตามชายหนุ่มที่ควบคุมด้ายไป

“เจ้าเด็กนี่...อายุเพียงเท่านี้แต่กลับสามารถใช้เพียงพลังกายสยบเจ็ดขุนพลสวรรค์ที่เป็นถึงผู้ใช้พลังระดับ SS อันดับต้นๆของแดนมนุษย์ได้ หากปล่อยให้มันเติบใหญ่ มันต้องสร้างปัญหาให้แก่ตระกูลของเราเป็นแน่...ฝ่ามือเทวะมังกร!” สิ้นเสียงของเทียนเฉิน ปรากฏมังกรจีนสีทองที่มีขนาดใหญ่กว่าของเทียนหงชนิดที่เรียกได้ว่าเทียบชั้นกันไม่ติดนับพันตัวพุ่งทะยานออกมาจากฝ่ามือทั้งสองข้างของเทียนเฉิน มังกรทั้งหมดเปล่งพลังงานอันร้อนระอุที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างให้กลายเป็นเถ้าธุลี ทุกที่ที่พวกมันผ่านไปก่อให้เกิดเปลวเพลิงสีทองแผดเผาจนทำให้พื้นภายในห้องโถงลุกไหม้ ก่อนที่มันจะลามไปทั่วตำหนักหลักของตระกูลเทียน

แม้เทียนเฉินจะเห็นแบบนั้นแต่เขาก็ไม่สนใจ ในตอนนี้ความคิดของเขามีอย่างเดียว คือการสังหารชายหนุ่มผมเทาตรงหน้าให้สิ้น

มังกรทองนับร้อยตัวอ้าปากกว้างพุ่งเข้าใส่ราฟหวังจะกลืนกินเขาให้ร่างสลายไปด้วยความร้อนที่หลอมละลายได้แม้กระทั่งเหล็กกล้า

“จงสลายกลายเป็นเถ้าแล้วหวนคืนสู่ธุลีดินซะ...พันมังกรสยบมาร!”