มนุษย์ครึ่งมังกร

“ฮี่ๆ เรานี่โชคดีจริงๆ ที่เจออาหารรสเลิศแบบนี้ในทะเลทราย” ราฟพูดขณะกลืนน้ำลาย เขาเคยกินเนื้อแมงป่องตอนอยู่โลกเก่า ราฟไม่แน่ใจว่าเนื้อแมงป่องที่โลกนี้จะอร่อยเหมือนกันไหม แต่มันคงจะไม่แตกต่างกันมากนัก

ราฟเปิดกระดองของมันออกเผยให้เห็นเนื้อแมงป่องสีขาวนวล ก่อนที่จะหยิบมาชิมดูโดยไม่ลืมใช้พลังเหมันต์ที่ได้มาตอนไปเก็บสมุนไพรกับแอนนาควบแน่นอากาศจนกลายเป็นน้ำใช้ล้างมือก่อน

“อึก...โครตอร่อย! ถ้ามีน้ำจิ้มซีฟู้ดนะ หุๆ” หลังจากพูดจบ ราฟก็หยิบเนื้อปูมากินต่ออย่างมีความสุขโดยไม่สะทกสะท้านต่อความร้อนจากทะเลทรายเพราะพลังที่ดูดซับมาจากพัคแทยัง

หลังจากกินไปได้สักพัก ราฟที่รู้สึกอิ่มก็ลุกขึ้นไปที่ร่างของราชันแมงป่องที่ยังคงมีเนื้ออยู่เกินครึ่ง เพราะขนาดตัวของมันที่ใหญ่ถึง 5 เมตร ทำให้ราฟพออยู่ได้โดยไม่ต้องหาอาหารเพิ่มเป็นเวลา 3 วัน

“จะเก็บเนื้อแมงป่องไว้ยังไงดีนะ?”

“อ๊ะ! นึกออกละ” ราฟยิ้มกว้างขณะมองร่างของราชันแมงป่อง จากนั้นเขาก็ยื่นนิ้วชี้ขวาออกมาแล้วเคลือบนิ้วด้วยปราณธรรมชาติที่ไร้ธาตุจนเกิดเป็นออร่าคล้ายมีดที่มีความคมสูง

ราฟใช้นิ้วของเขาตัดกระดองของราชันแมงป่องออกมาเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสที่งอเล็กน้อยเนื่องจากลักษณะกระดองของราชันแมงป่อง

ราฟตัดมันออกมา 6 ชิ้น จากนั้นเขาก็นำมาประกอบกันโดยเชื่อมพวกมันด้วยความร้อนจากปราณสุริยันจนกลายเป็นกล่องสีน้ำตาลขนาดใหญ่ใบหนึ่ง

“เอาล่ะ ทีนี้ก็...”

ราฟยิ้มมุมปากก่อนจะยื่นมือซ้ายออกมาแล้วปล่อยไอเย็นเข้าไปในตัวกล่องเพื่อใช้ในการรักษาสภาพของเนื้อราชันแมงป่องที่เหลือ

“ทีนี้ก็ได้ตู้เย็นเคลื่อนที่แล้ว ฮี่ๆ” ราฟพูดขณะหัวเราะออกมาแล้วลงมือเก็บเนื้อแมงป่องใส่กล่องอย่างมีความสุข แต่ในขณะที่เขากำลังมีเพลิดเพลินกับการเก็บเนื้ออยู่นั้นเอง หูของเขาก็กระดิกเบาๆหลังจากได้ยินเสียงบางอย่าง

บึ้มมม!

“ไอ้พวกหมาหมู่!” เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเย็นชาอันแสนคุ้นเคยดังขึ้นอยู่ห่างจากเขาประมาณ 200 เมตรพร้อมกับเสียงระเบิดที่ฟังแล้วน่าจะรุนแรงไม่ใช่น้อย

“ยัยประธานน้ำแข็งนั่นก็ถูกสุ่มมาที่นี่งั้นเหรอ” ราฟเลิกคิ้วก่อนจะรีบเอาเนื้อทั้งหมดเขากล่องก่อนที่จะแบกกล่องขึ้นมาแล้วพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงสุดไปยังทิศทางที่เขาได้ยินเสียงทันที

.

.

.

“หึๆ คุณหนูซายะ เลิกขัดขืนแล้วยอมตายแต่โดยดีเถอะ” เสียงของชายหนุ่มที่มีรอยสักรูปมังกรแบบจีนที่ตาซ้ายดังขึ้น

“พวกสารเลว! ถ้าพวกแกไม่ร่วมมือกันก็ไม่มีทางเอาชนะฉันได้หรอก” ซายะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา ตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของเธอเต็มไปด้วยบาดแผลที่เกิดจากฝีมือของชายหญิงสองคนตรงหน้า หญิงสาวมองพวกเขาด้วยสายตาเคียดแค้นชิงชัง ก่อนจะกางมือของเธอออกไปข้างหน้าแล้วเรียกไอเย็นออกมาเตรียมแช่แข็งพวกหน้าไม่อายเหล่านี้

“เหอะ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้พวกฉันสองคนอาจไม่ใช่คู่มือของเธอ แต่ในพื้นที่ทะเลทรายอันร้อนระอุแบบนี้ แค่พลังของฉันคนเดียวก็เอาชนะเธอได้แล้ว” หญิงสาวคนหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงหยิ่งทะนงขณะยกมือของเธอขึ้นมา จากนั้นทรายบริเวณรอบๆตัวเธอก็ค่อยๆลอยขึ้นมาวนอยู่รอบตัวของหญิงสาวก่อนจะพุ่งเข้าไปทำลายไอเย็นของซายะจนมันสลายไป

“อึก!...ใครเป็นคนส่งพวกแกมาจัดการฉัน?” ซายะถามสิ่งที่เธอสงสัยขณะที่ลอบรวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อเตรียมหลบหนี

“เลิกคิดหนีซะเถอะ” หญิงสาวที่ควบคุมทรายเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นก่อนที่จะเกิดโดมพายุทรายขึ้นรอบตัวพวกเธอทั้งสามคนเพื่อกันไม่ให้ซายะหลบหนี

ซายะที่เห็นแบบนั้นก็ขมวดคิ้ว แต่ก็ยังไม่เลิกรวบรวมพลังของเธอ

“ไหนๆเธอก็จะตายแล้ว ฉันจะบอกเธอก็ได้ จะได้ตายตาหลับ เป็นไง ฉันเป็นคนดีใช่มั้ยล่ะ?” ชายที่มีรอยสักมังกรพูดด้วยรอยยิ้ม

“พี่เฟยหลง เมื่อไหร่จะเลิกนิสัยชอบเล่นกับเป้าหมายสักที” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“เอาน่าเฟยฮวา ครั้งนี้ครั้งเดียว น่านะ” เฟยหลงโบกมือเป็นเชิงขอไปทีก่อนจะหันไปพูดกับซายะต่อว่า

“ไอ้พี่บ้า!” เฟยฮวาบ่นแต่ก็ไม่ได้ห้ามพี่ขายของเธออีกต่อไป

“คนที่ว่าจ้างพวกฉันให้มาจัดการเธอก็คือคุณชายเทียนจวินแห่งตระกูลเทียนยังไงล่ะ ฉันล่ะอยากรู้จริงๆว่าเธอไปทำอะไรให้คุณชายแห่งตระกูลหลักอันดับหนึ่งไม่พอใจจนทำให้เขาถึงกับประกาศค่าหัวของเธอเป็นจำนวนเงินถึง 1000 ล้านเหรียญ จนทำให้พวกฉันที่กะจะมาเล่นเกมนี้เอาสนุกเฉยๆต้องออกตามล่าเธอ โชคดีที่มาถึงก็เจอเธอเลย...ช่วยไม่ได้นะ ก็เงินตั้ง 1000 ล้านนี่นา ถ้าได้มันมา ต่อให้ใช้ทั้งชีวิตก็คงไม่หมด” เมื่อพูดถึงตรงนี้ชายหนุ่มก็มองซายะด้วยดวงตากระหายเลือดแล้วพูดขึ้นมาว่า

“เอาล่ะ ทีนี้ก็ได้เวลาตายแล้ว คุณหนูแห่งตระกูลชิโรคามิ”

จากนั้นตัวของเฟยหลงก็กลายร่างเป็นบางสิ่ง เกล็ดสีเขียวอ่อนปรากฏขึ้นทั่วร่างของเขา ดวงตาสีเขียวอ่อนของเขาเปลี่ยนเป็นดวงตาสีเหลืองทองที่มีขีดสีดำตรงกลาง ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นสองเท่า ขณะที่ใบหน้าดุร้ายของเขามองซายะที่มีแววตาไม่ยอมแพ้ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเขี้ยวอันแหลมคม

“กายามังกร!? ที่แท้พวกแกก็คือคนของเผ่าครึ่งมังกร!” ซายะมองพวกเขาด้วยความตกใจ เผ่าครึ่งมังกรคือหนึ่งในประชากรบนโลกที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อพันปีก่อน พวกเขาเกิดจากมนุษย์ที่พบรักกับมังกรระดับ SSS ที่สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์จนมีทายาทเป็นมนุษย์ครึ่งมังกร พวกเขาเป็นมนุษย์ที่มีความสามารถของมังกรทุกอย่างยกเว้นเรื่องการบิน ทำให้พลังของพวกเขาเป็นที่ต้องการของทุกกองกำลังบนโลก แต่ด้วยพันธุกรรมที่ผิดปกติอันเกิดจากการรวมกันระหว่างมนุษย์และมังกร ทำให้การให้กำเนิดลูกของพวกเขายากกว่ามนุษย์ปกติมาก ส่งผลให้ในปัจจุบันพวกเขามีจำนวนประชากรเพียงแค่ 100000 คนเท่านั้น

ด้วยจำนวนที่น้อยเช่นนี้ เหล่ามนุษย์มังกรจึงเลือกที่จะอาศัยอยู่แต่ในเกาะลึกลับเพื่อป้องกันตนเองภัยร้ายด้านนอก มีเพียงบางส่วนที่เลือกจะออกมาใช้ชีวิตข้างนอกเช่นมนุษย์มังกรสองคนตรงหน้าของซายะ

“ถึงแม้กำลังจะตายแต่เธอก็มีดวงตาเด็ดเดี่ยวดีนี่ ฉันจะทำให้เธอตายอย่างไม่เจ็บปวดละกัน ลมหายใจมังกรวา...อ๊ากกก!” ก่อนที่เฟยหลงจะพ่นลมหายใจของเขาออกมา บางสิ่งที่ไม่รู้ที่มาก็พุ่งชนเขาอย่างรุนแรงขนาดที่ว่าถ้าไม่ใช่เพราะเขาอยู่ในร่างครึ่งมังกรก็คงจะตัวแตกไปแล้ว

“อื๋อ...โทดที พอดีทรายมันเข้าตาเลยมองทางไม่ชัดน่ะ” เสียงอันยียวนของชายหนุ่มที่แสนจะคุ้นหูของซายะดังขึ้น หญิงสาวมองชายหนุ่มผมเทาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นปนประหลาดใจ

“ราฟ!?”