บาเรีย
บาเรีย
ราฟเตะทรายด้วยความเซ็งจิตจนเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง
“เรื่องคะแนนไม่เท่าไหร่ แต่เราจะหาอาหารยังไงก๊อนนน” ราฟบ่นออกมา
“วิ่งสำรวจไปเรื่อยๆละกัน” หลังคิดเสร็จราฟออกตัววิ่งไปยังทิศทางหนึ่งทันที
ซูมมม!
.
.
.
ดึ๋งงง!
“แอ้กกก”
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงของชายหนุ่มผมเทาก็ดังขึ้นก่อนที่จะมีร่างหนึ่งกระเด็นออกไปหลังจากชนกับอะไรบางอย่างที่มีความยืดหยุ่นสูง
“...”
ราฟลุกขึ้นมองภาพตรงหน้าที่มีภูเขาไฟมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางพื้นที่นั้น แต่เมื่อเขายื่นมือไปข้างหน้าก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ให้สัมผัสคล้ายเยลลี่
“อะไรวะ!? มีบาเรียกันไว้เหรอ” ราฟลองชกด้วยแรงครึ่งหนึ่งของเขา
ฟุบ
บาเรียเด้งไปมาด้านหลังก่อนจะกลับเป็นแบบเดิม
“บาเรียนี้มันดูดซับแรงได้งั้นเหรอ” ราฟขมวดคิ้วก่อนจะปล่อยหมัดด้วยแรงทั้งหมดที่เขาไม่เคยใช้มัน
ตูมมม
บาเรียเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง ส่งผลให้ทั้งเกาะเกิดการสั่นสะเทือนตาม แต่ก็กลับมาเป็นปกติเหมือนกับรอบแรก
.
.
.
ในขณะที่ราฟทดสอบบาเรียอยู่นั้นเอง เหล่าบรรดาผู้เข้าแข่งขันรายการเอาชีวิตรอดที่ถูกเทเลพอร์ตให้กระจายอยู่ทั่วทั้งเกาะก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนนี้
“อะไร!? แผ่นดินไหวเหรอ?”
“แม่จ๋าช่วยลูกด้วย!”
“มีสัตว์อสูรระดับ SSS อยู่ที่นี่?”
.
.
.
[พื้นที่ภูเขาไฟ]
“หยุดนะ! นี่แกเป็นบ้าอะไร!? ฉันเพื่อนแกนะโว้ย!”
“...”
ฉัวะ!
“อ๊ากกก”
ปรากฏร่างของชายสองคนกำลังต่อสู้กันอยู่ หลังจากอีกฝ่ายล้มลง ผู้ชนะก็พูดออกมาด้วยสายตาว่างเปล่าว่า
“ขอยอมแพ้”
หลังจากนั้นแหวนที่ทั้งคู่สวมอยู่ก็เรืองแสงออกมา เมื่อเห็นว่าคะแนนของเขาติดลบ 100 แต้ม ชายที่มีสติอยู่ก็ทรุดลงด้วยความเจ็บใจ ขณะมองเพื่อนของเขาที่ยังคงไม่ได้สติ
“ก็แค่พวกขยะที่แสนจะอ่อนแอ แต่กลับลงแข่งเอาชีวิตรอด เหอะ...หืม!?” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากยอดต้นไม้ต้นหนึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ทั้งคู่ต่อสู้กันมากนัก
ครืนนน
“แผ่นดินไหวงั้นเหรอ? สัตว์อสูร? น่าสนใจ จับมันมาเป็นสัตว์เลี้ยงดีมั้ยนะ” เสียงนั้นพูดด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะกระโดดลงจากต้นไม้
จากนั้นไม่นานชายที่มีสายตาว่างเปล่าก็กลับมามีสติอีกครั้ง ก่อนจะรีบไปประคองเพื่อนของเขาที่นั่งกุมอกที่เต็มไปด้วยเลือดอยู่
“ฉันขอโทษ”
“ไม่เป็นไร เราต้องหาคะแนนใหม่ ไม่อย่างนั้นอยู่ไม่พ้นคืนนี้แน่”
“คนๆนั้นเป็นใครกัน? คนที่เอาชนะพวกเราได้โดยที่ยังไม่ได้เห็นตัว”
“ฉันว่าเจ้านั่นคือผู้ใช้พลังสายควบคุมจิตใจ”
“โครตซวยเลย”
“นั่นสิ”
“...” จากนั้นทั้งสองก็ถอนหายใจออกมา
.
.
.
[พื้นที่ป่าดงดิบ]
“หวะ เหวอ ไม่ไหว หมอนี่มันแข็งแกร่งเกินไป ต้องรีบหนี!” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นหลังจากที่เห็นเพื่อนของเขาที่เป็นผู้ใช้พลังที่สามารถเปลี่ยนร่างกายให้เป็นเหล็กได้ถูกฟันหน้าอกจนสลบไปเพราะความเจ็บปวด
“หืม ขอโทษด้วย แต่พวกนายไม่ได้รับอนุญาติให้ออกไปจากที่นี่...ตัดนภา!”
ฉัวะ!
“อ๊ากกก” ขาทั้งสองของชายคนนั้นขาดออกจากกันทันที
“นั่นมันเพลงดาบตระกูลราธ แกไม่ใช่คนตระกูลราธนี่ แกใช้มันได้ยังไง!?” ชายหนุ่มที่ถูกฟันขาขาดถามด้วยความตกใจ
“...” ชายหนุ่มที่เป็นผู้ใช้เพลงดาบตัดนภาไม่ตอบอะไร ใบหน้าของเขานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยนที่ขัดกับการกระทำของเขาเป็นอย่างมาก
“คุณนี่พูดมากจังเลยนะครับ ดูท่าขาสองข้างจะยังไม่พอให้คุณหุบปาก ถัางั้น...ตัดนภา!”
“อ๊ากกก แกมันปีศาจ!” แขนทั้งสองข้างของชายที่ล้มลงถูกตัดออกไป
“แหมๆ ปีศาจงั้นเหรอ คำนี้ผมถือว่าเป็นคำชมนะครับ เอาล่ะ ดูเหมือนคุณจะเจ็บมาก ทำไมไม่ถอนตัวซะล่ะครับ? เพราะถึงยังไง คุณก็ไม่สามารถเอาตัวรอดได้หรอก ถ้าไม่มีแขนขาให้ใช้ หึๆ” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยรอยยิ้มอันแสนจะอ่อนโยน
“อึก...ฉันขอถอนตัวออกจากการแข่งขันนี้”
หลังจากพูดจบ ร่างของชายที่บาดเจ็บก็หายไปตามเพื่อนของเขา
ครืนนน!
“พื้นสั่นแบบนี้ สัตว์อสูร? หรืออาจเป็นผู้เข้าแข่งขัน? น่าสนใจ...สิ่งนี้จะรับดาบของเราได้รึเปล่านะ หึๆ” ชายหน้ายิ้มพูดขึ้นอย่างมีความสุข ก่อนจะสะบัดดาบที่เปื้อนเลือดออกก่อนจะเดินเข้าป่าไป
.
.
.
ทางด้านของราฟ
“บาเรียบ้าอะไรวะ นี่มันดูดซับพลังงานได้เต็ม 100 เปอร์เซ็นเลยงั้นเหรอ?” ราฟขมวดคิ้วก่อนจะนึกบางอย่างออกแล้วซัดหมัดไปที่พื้นทรายจนเกิดหลุมยักษ์ขึ้นมาก่อนที่เขาจะกระโดดลงไป
ราฟระดมปล่อยหมัดเพื่อขุดทรายลงไปจนกลายเป็นพื้นดินลึกกว่าร้อยเมตร จากนั้นเขาก็พบว่าบาเรียยังอยู่อีก
“เง่ะ มันครอบคลุมทั้งเกาะเลยงั้นเหรอ” ราฟเกาหัวก่อนจะกระโดดขึ้นไปที่จุดเดิม
หลังจากขึ้นมาบนพื้นทรายอีกครั้ง ราฟก็เริ่มออกวิ่งอย่างบ้าคลั่งเพื่อออกตามหาอาหาร
“เวรเอ๊ย ทำไมถึงไม่มีข้อมูลบอกฟะว่ามีบาเรียโคตรถึกแบบนี้อยู่ด้วย!”
.
.
.
[ข้างใต้พื้นที่ทุ่งน้ำแข็ง ลึกลงไป 50 เมตร]
ครืนนน
“หืม? มีคนพบบาเรียที่เราติดตั้งไว้บนเกาะเพื่อทดสอบพลังแล้วงั้นเหรอ ชิ พวกนักเรียนผู้พิทักษ์น่ารำคาญ มากันได้ทุกปี” เสียงหนึ่งดังขึ้นด้วยอารมณ์โกรธ
“แล้วใครกันที่มีพลังขนาดสั่นสะเทือนเกาะได้แบบนี้” เสียงนั้นพูดด้วยความสงสัยขณะดูภาพจากกล้องที่เขาติดไว้ทั่วทั้งเกาะ ขณะเลื่อนจอไปหาต้นตอของแผ่นดินไหวที่ทำเอาบาเรียพลังงานจลน์ของเขาถึงกับสั่นสะเทือนได้
“นี่มัน!?”
.
.
.
“โว๊ยยย! ทำไมตูไม่เจอใครเลยฟะ หายหัวไปไหนกันหมด!” ราฟพูดด้วยความหงุดหงิดก่อนจะกระทืบเท้าระบายอารมณ์
ตูมมม!
กี๊ซซซ
“...”
หลังจากที่ราฟกระทืบเท้าลงไป ถึงแม้เขาจะไม่ได้ใช้แรงมากนัก แต่ด้วยแรงของเขา มันก็สามารถทำให้เกิดหลุมทรายขนาดใหญ่ลึกประมาณ 7 เมตร และกว้าง 10 เมตร จากนั้นก็มีวัตถุบางอย่างสีน้ำตาลอ่อนโผล่ออกมาจากหลุมทราย
ปรากฏแมงป่องยักษ์ขนาด 5 เมตรค่อยๆขึ้นมาจากหลุมทรายนั้น เมื่อมันเห็นราฟ หางของมันก็พุ่งเข้าใส่หัวของชายหนุ่มผมเทาทันที
แก๊งงง
กี๊ซ?
แมงป่องชะงักไปชั่วครู่หลังจากเห็นว่าหางพิษอันแหลมคมที่มันแสนจะภาคภูมิใจจนทำให้กลายเป็นหนึ่งในราชันแห่งพื้นที่ทะเลทรายนั้นไม่สามารถเจาะผิวหนังของชายหนุ่มตรงหน้าได้ แต่ก่อนที่มันจะทำอะไรนั้นเอง
“อาหาร!”
ราชันแมงป่องที่เป็นสัตว์อสูรระดับสูงที่มีสติปัญญาเห็นชายหนุ่มผมเทามองมันด้วยสายตาเปล่งประกาย จากนั้นสายฟ้าก็ปรากฏขึ้นในมือของชายหนุ่มตรงหน้าของมัน ความร้อนจากสายฟ้านั้นคล้ายกับสายฟ้าที่เคยผ่ารังของมันจนทำให้มันบาดเจ็บสาหัสก็ไม่ปาน นั่นทำให้มันเริ่มหวาดกลัวชายหนุ่มผมเทาขึ้นมา
ราชันแมงป่องค่อยๆก้าวถอยหลังเตรียมขุดดินหนี ถึงมันจะเป็นราชัน แต่ถ้าเกิดตายขึ้นมา ราชันก็จะเหลือเพียงแค่ชื่อเท่านั้น อสูรที่ฉลาดอย่างมันย่อมรู้จักการรักษาชีวิตเมื่อรู้ว่าตัวเองมีภัยเป็นธรรมดา
เปรี้ยงงง
แต่อนิจจา ความเร็วของการขุดดินหรือจะสู้ความเร็วของสายฟ้า ร่างกายของราชันแมงป่องถูกสายฟ้าช็อตจนตายทันที