บทที่ 15 - ใครคือเหยื่อของใคร

บทที่ 15 - ใครคือเหยื่อของใคร

◉◉◉◉◉

สองสามวันนี้ เขานอนเจ็บอยู่บนเตียง ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวปัญญาชนจากศูนย์หรือหญิงสาวในหมู่บ้านต่างก็เอาของกินมาให้เขามากมาย

ซุปปลาตรงหน้านี้ก็คือสิ่งที่จ้าวเว่ยหงไปแลกมาจากชาวบ้าน

"ปัญญาชนหนุ่มเวิน ระวังซุปปลาหกนะคะ" จ้าวเว่ยหงรวดเร็วทันใจ ยื่นมือไปประคองถ้วยโดยไม่รู้ตัว บังเอิญไปโดนนิ้วมือที่เย็นเฉียบของเวินจู๋ชิงเข้า จ้าวเว่ยหงหน้าแดงแล้วก็รีบดึงมือกลับ

ปากก็บอกให้เวินจู๋ชิงประคองถ้วยให้ดี แต่ใบหน้าที่แดงก่ำของนางกลับก้มลงนึกถึงความรู้สึกที่ได้สัมผัสมือของเวินจู๋ชิงเมื่อครู่ หัวใจเบิกบาน

เวินจู๋ชิงกล่าวขอบคุณ ไม่ได้สังเกตเห็นท่าทีผิดปกติของจ้าวเว่ยหง ก้มหน้าดื่มซุปปลา ในใจคิดถึงคำพูดของจ้าวเว่ยหงเมื่อครู่

จ้าวเว่ยหงเล่าข่าวลือในหมู่บ้านสองวันนี้ และคำพูดของกู้เจียหนิงตอนที่เจอกันให้ฟังจนหมด

แม้แต่เวินจู๋ชิงที่มั่นใจว่ากู้เจียหนิงชอบเขา ก็อดที่จะสงสัยไม่ได้: หรือว่ากู้เจียหนิงจะเปลี่ยนไปจริงๆ นางจะแต่งงานกับนายทหารที่ชื่อเซิ่งเจ๋อซีจริงๆ ไม่ใช่แค่แกล้งทำเป็นเล่นตัวหรือ

อันที่จริง สองวันนี้ กู้เจียหนิงที่น่าจะมาที่สุดกลับไม่มาไม่ใช่หรือ

ได้ยินว่ากู้หยุนถิงไปทำงานแล้ว

เวินจู๋ชิงรู้สึกว่ากู้เจียหนิงกำลังหลุดออกจากการควบคุมของเขา

ไม่ได้การแล้ว ยังคงต้องหาเวลาไปเจอกู้เจียหนิงด้วยตัวเอง ถามให้รู้เรื่อง

ถ้านางแค่แกล้งทำเป็นเล่นตัว ไม่ได้จะแต่งงานกับนายทหารเซิ่งคนนั้นจริงๆ ก็ยังดี แต่ถ้าเปลี่ยนไปจริงๆ ล่ะก็...

แววตาของเวินจู๋ชิงมืดลง

เหยื่อที่เขาหมายตาไว้ จะปล่อยให้หนีไปง่ายๆ ได้อย่างไร

กู้เจียหนิงที่ถูกเวินจู๋ชิงมองว่าเป็นเหยื่อ ตอนนี้เพิ่งจะออกมาจากบ้านเก่าของย่า ระหว่างทางก็ได้ยินชาวบ้านหลายคนกำลังพูดถึง "ความนิยม" ของเวินจู๋ชิงหลังจากที่ถูกทำร้าย

ปู่ย่าของกู้เจียหนิงมีลูกชายสองคน ลูกสาวหนึ่งคน

ลูกชายคนโตก็คือพ่อของนาง ลูกชายคนเล็กก็คืออาของนาง ตามธรรมเนียมของหมู่บ้านไหวฮวา ผู้สูงอายุจะอยู่กับลูกชายคนเล็ก หลังจากที่ป้าแต่งงานไป และคุณปู่กู้เสียชีวิต คุณย่ากู้ก็ตัดสินใจแยกบ้าน นางอยู่กับลูกชายคนเล็กที่บ้านเก่า ส่วนลูกชายคนโตหรือก็คือพ่อของกู้เจียหนิงก็ได้รับเงินเพิ่มไปสร้างบ้านใหม่

ถึงแม้จะแยกบ้านแล้ว แต่ความสัมพันธ์ของสองพี่น้องก็ดีมาก โดยเฉพาะคุณย่ากู้ที่ไม่ลำเอียงรักลูกชายมากกว่า และครอบครัวของอาก็รักกู้เจียหนิงเป็นพิเศษ มีของอร่อยอะไรก็จะแอบเก็บไว้ให้นาง

ครั้งนี้ หลังจากที่หมั้นหมายกับเซิ่งเจ๋อซีแล้ว กู้เจียหนิงก็ต้องไปบอกคุณย่าและครอบครัวของอาแน่นอน

ดังนั้น พอออกมาจากบ้านเก่าอย่างมีความสุข ระหว่างทางก็ได้ยินอู๋เหม่ยลี่ที่กำลังขุดมันเทศอยู่ในนากับป้าๆ ที่รวมตัวกันอยู่ข้างๆ พูดถึงเรื่องที่เวินจู๋ชิงได้รับความสนใจจากหญิงสาวปัญญาชนและหญิงสาวในหมู่บ้านมากมาย

พอเห็นนางเดินเข้าไปใกล้ ก็ยิ่งพูดเสียงดังและตื่นเต้นมากขึ้น

นี่ตั้งใจจะพูดให้นางฟังโดยเฉพาะหรือ

อู๋เหม่ยลี่ ป้าอู๋คนนี้ นางจำได้ว่าคนคนนี้ก่อนหน้านี้ยังคิดจะให้ลูกสาวของนางแต่งงานกับพี่ใหญ่ของนางอยู่เลย แต่ตอนนั้นพี่ใหญ่ก็กำลังคบอยู่กับพี่สะใภ้ใหญ่หยางม่านมั่นแล้ว แน่นอนว่าไม่สามารถไปดูตัวกับคนอื่นได้อีก บวกกับเหยาชุนฮวาก็ไม่ชอบที่จะเป็นดองกับอู๋เหม่ยลี่

ดังนั้นการดูตัวครั้งนั้นจึงถูกปฏิเสธไปโดยปริยาย

แต่ดูเหมือนว่าอู๋เหม่ยลี่กับลูกสาวของนางจะยังคงไม่ยอมปล่อยวาง

นางจำได้ว่า ชาติก่อนพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ไม่มีลูกมาตลอด ป้าอู๋คนนี้ก็ไม่รู้ว่าไปพูดจาว่าร้ายพี่สะใภ้ใหญ่ว่าเป็นแม่ไก่ที่ออกไข่ไม่เป็นในหมู่บ้านกี่ครั้งแล้ว คำพูดนั้นช่างน่าเกลียดเหลือเกิน เดิมทีถ้าพี่ใหญ่มีงานทำเป็นคนงานก็ยังดี แต่กลับถูกนางยกให้เวินจู๋ชิงไป สุดท้ายพี่ใหญ่ทำอะไรก็ล้มเหลว กลับเป็นสามีของกู้เป่าจู เดิมทีเป็นช่างไม้ ต่อมาก็รวยขึ้นมาจากการทำเฟอร์นิเจอร์ตามสั่ง

หลังจากนั้น ทุกครั้งที่อู๋เหม่ยลี่กับแม่ของนางเหยาชุนฮวาทะเลาะกัน ก็จะพูดว่าลูกสาวที่มีบุญจะไม่เข้าบ้านที่ไม่มีบุญ หมายความว่าบ้านกู้ไม่มีบุญ ส่วนลูกสาวของนางมีบุญ ไม่เพียงแต่จะดูถูกบ้านกู้ ยังยกย่องกู้เป่าจูอีกด้วย

แต่ชาตินี้ เรื่องเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว

กู้เจียหนิงคิดว่า ป้าอู๋คนนี้คงจะอยากให้นางไปก่อเรื่องที่ศูนย์ปัญญาชนหนุ่มสาวใช่ไหม

ก่อเรื่องน่ะ นางไม่ไปก่อเรื่องหรอก

แต่ นางรู้สึกว่า เวินจู๋ชิงคนนี้ต้องจัดการ

นางรู้ดีว่า เวินจู๋ชิงภายนอกดูอ่อนโยนเหมือนหยก แต่ภายในกลับเป็นงูพิษที่ไร้หัวใจและโหดเหี้ยม เห็นได้ชัดว่านางได้กลายเป็นเหยื่อของเวินจู๋ชิงแล้ว ก่อนที่จะถูกเขาสูบกินคุณค่าทั้งหมดไป เวินจู๋ชิงจะไม่ยอมปล่อยนางไปง่ายๆ

บางทีเมื่อรู้ว่านางจะแต่งงานกับเซิ่งเจ๋อซีแล้ว อาจจะมาก่อเรื่องก็ได้

ดังนั้น นางต้องคิดหาวิธีจัดการเวินจู๋ชิงแล้ว ถึงแม้จะไม่สามารถจัดการได้ในครั้งเดียว แต่ทำให้เวินจู๋ชิงต้องลำบากบ้างก็ยังดี อย่างน้อยหลังจากที่นางกับเซิ่งเจ๋อซีแต่งงานไปอยู่กับสามีที่กองทัพแล้ว เวินจู๋ชิงก็จะไม่สามารถมาวางแผนทำร้ายบ้านกู้ได้

กู้เจียหนิงจดเรื่องนี้ไว้ในใจ ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้อู๋เหม่ยลี่และคนอื่นๆ

อู๋เหม่ยลี่เหลือบเห็นกู้เจียหนิงเข้ามาใกล้ ก็ยิ่งพูดอย่างสนุกสนานมากขึ้น

สองวันนี้ เรื่องที่กู้เจียหนิงดูตัวกับนายทหารคนหนึ่ง นางไม่เพียงแต่ได้ยินมา แต่ยังเห็นมากับตาด้วย

นายทหารคนนั้นดูดีมาก อู๋เหม่ยลี่แอบพูดในใจว่านายทหารคนนั้นตาบอดหรือไง ถึงได้ไปชอบกู้เจียหนิง ลูกสาวของนางดีกว่าตั้งเยอะ

นางรู้สึกว่า กู้เจียหนิงยังคงควรไปชอบปัญญาชนหนุ่มเวินมากกว่า

ถึงแม้ตอนนี้อู๋เหม่ยลี่จะปากก็บอกว่าเวินจู๋ชิงดีอย่างนั้นอย่างนี้ ได้รับความนิยมจากหญิงสาวมากแค่ไหน แต่ในใจนางไม่ค่อยชอบปัญญาชนหนุ่มสาวที่อ่อนแอแบบนี้เท่าไหร่ และก็รู้สึกว่าไม่ค่อยน่าเชื่อถือ เหลือแต่หน้าตาที่พอดูได้ กับปากที่พูดเก่งเท่านั้นแหละ ดูสิ ก่อนหน้านี้กู้เจียหนิงถูกเวินจู๋ชิงหลอกล่อจนเป็นยังไง ไม่เพียงแต่จะเอาของกินของดื่มไปให้ปัญญาชนหนุ่มเวิน ยังไปกระโดดน้ำบีบบังคับพี่ชายให้ยกงานให้ปัญญาชนหนุ่มเวินอีก

ถึงแม้ต่อมากู้เจียหนิงจะบอกว่าเป็นอุบัติเหตุ และกู้หยุนถิงก็ไปทำงานแล้ว ปฏิเสธข่าวลือนั้นไป แต่อู๋เหม่ยลี่ไม่เชื่อ

นางหวังว่ากู้เจียหนิงจะยังคงตามจีบปัญญาชนหนุ่มเวินต่อไป อย่างนั้นทั้งบ้านกู้ก็จะถูกลากลงน้ำไปด้วย

อันที่จริง ความรู้สึกของอู๋เหม่ยลี่นั้นถูกต้อง ชาติก่อนเวินจู๋ชิงก็ใช้ประโยชน์จากกู้เจียหนิง และยังสูบกินคุณค่าของทุกคนในบ้านกู้จนหมดสิ้น

"...ข้าว่าปัญญาชนหนุ่มเวินดีจริงๆ นะ หน้าตาก็ดี นิสัยก็ดี ได้ยินว่ายังท่องกลอนได้ด้วย เป็นคนเมืองฮู่ด้วย ใครได้แต่งงานกับปัญญาชนหนุ่มเวิน ต่อไปก็ได้เป็นคนเมืองฮู่แล้ว" อู๋เหม่ยลี่ชื่นชมเวินจู๋ชิงอย่างมาก

กู้เจียหนิงเข้าไปใกล้ กอดอก เสียงอ่อนหวาน แสร้งทำเป็นสงสัยถามว่า "ป้าอู๋ ท่านคิดว่าปัญญาชนหนุ่มเวินดีขนาดนั้นจริงๆ เหรอคะ"

อู๋เหม่ยลี่หันกลับมา เหมือนเพิ่งจะเห็นกู้เจียหนิง รู้ว่าคำพูดของตนถูกกู้เจียหนิงได้ยินเข้า บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "ใช่สิ ข้าคิดว่าปัญญาชนหนุ่มเวินดีมาก เป็นตัวเลือกสามีและลูกเขยที่ดีมาก"

"อ้อ เหรอคะ งั้นถ้าปัญญาชนหนุ่มเวินมาเป็นลูกเขยของป้าอู๋ ท่านคงจะดีใจมากเลยสินะคะ" กู้เจียหนิงกะพริบตาสวยๆ ราวกับไม่เข้าใจความหมายลึกๆ ของอู๋เหม่ยลี่ พูดตามน้ำไป

"แน่นอนว่าดีใจสิ" ถึงแม้อู๋เหม่ยลี่จะไม่ชอบปัญญาชนหนุ่มสาวในใจ แต่ตอนนี้ก็ต้องพูดตามน้ำกู้เจียหนิงไปก่อน

"ไม่น่าแปลกใจที่ข้าเห็นป้าอู๋ดีใจขนาดนี้ ที่แท้ปัญญาชนหนุ่มเวินจะมาเป็นลูกเขยของท่านนี่เอง" กู้เจียหนิงทำท่าเหมือนเพิ่งจะเข้าใจ

อู๋เหม่ยลี่งงไปเลย อะไรนะ อะไรคือปัญญาชนหนุ่มเวินมาเป็นลูกเขยของนาง

กู้เจียหนิงกะพริบตา แสร้งทำเป็นประหลาดใจ "ป้าอู๋ท่านไม่รู้หรือคะ ลูกสาวของท่านชอบปัญญาชนหนุ่มเวินนะคะ จริงสิ วันนี้บ้านท่านไม่ได้ตุ๋นเนื้อเหรอคะ ข้าเห็นว่าลูกสาวของท่านจะเอาเนื้อไปให้ปัญญาชนหนุ่มเวินนี่คะ ทำไมคะ ป้าอู๋ ท่านไม่รู้หรือคะ"

[จบแล้ว]