บทที่ 14 - เรียกเซิ่งเจ๋อซีกลับบ้านมาดูตัว

บทที่ 14 - เรียกเซิ่งเจ๋อซีกลับบ้านมาดูตัว

◉◉◉◉◉

ตอนนั้นเอง ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันไปมองฟางมั่นผิง ลูกเลี้ยงที่อยู่ข้างๆ

"มั่นผิง เมื่อไม่นานมานี้เจ้าไม่ได้กำลังพูดอยู่หรือว่า คณะการแสดงของพวกเจ้าอยากจะไปแสดงศิลปะวัฒนธรรมในช่วงเทศกาลตรุษจีนที่เขตทหารตะวันตกเฉียงเหนือ"

"ใช่ค่ะ" ฟางมั่นผิงมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ในใจคาดเดาอะไรบางอย่างได้

"อย่างนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ข้าจะอนุมัติให้คณะการแสดงของพวกเจ้าไป ตอนนั้นเจ้าไปแล้วก็พยายามเรียกเจ้าหนุ่มเจ๋อซีนั่นกลับมาให้ข้า บอกว่าข้ามีของของแม่เขาบางอย่างจะให้"

หัวใจของฟางหว่านหรงเต้นผิดจังหวะ "คุณคะ คุณจะทำอะไรคะ"

เซิ่งซิ่นฮ่าวไม่ได้คิดที่จะปิดบังภรรยาที่อ่อนโยนและใจดีของเขา "ข้าคุยกับผู้เฒ่าหลี่แล้ว คิดว่าช่วงปีใหม่จะให้เจ๋อซีไปดูตัวกับลูกสาวคนเล็กของบ้านผู้เฒ่าหลี่"

ถ้าบอกกับเซิ่งเจ๋อซีโดยตรงว่าให้เขากลับมาดูตัว คงจะไม่ยอมกลับมาแน่

ดังนั้นเซิ่งซิ่นฮ่าวจึงต้องใช้วิธีอื่น

หัวใจของฟางหว่านหรงเต้นไม่เป็นส่ำ บ้านผู้เฒ่าหลี่ที่เซิ่งซิ่นฮ่าวพูดถึง หรือว่าจะเป็นบ้านของผู้บัญชาการหลี่

ลูกสาวคนเล็กคนนั้นคือหลี่ซูเหยาหรือ

ไม่ได้เด็ดขาด จะให้เซิ่งเจ๋อซีแต่งงานกับหลี่ซูเหยาไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงว่าหลี่ซูเหยาเองก็ทำงานอยู่ในคณะการแสดง ปัจจุบันเป็นตัวหลักของคณะ หน้าตา นิสัยก็ดี เพียงแค่พูดถึงพ่อของหลี่ซูเหยาที่เป็นผู้บัญชาการหลี่ พี่ชายของนางหลี่ถิงเซวียนก็อายุน้อยๆ ก็ได้เป็นผู้บังคับการกรมแล้ว อนาคตไกล หลายปีมานี้ นางพยายามอย่างหนักกว่าจะทำให้เซิ่งเจ๋อซีตกอยู่ในสภาพที่แทบจะถูกทุกคนทอดทิ้งได้ จะปล่อยให้เขามีพ่อตาอย่างผู้บัญชาการหลี่ และพี่เขยอย่างหลี่ถิงเซวียนได้อย่างไร

ฟางหว่านหรงอดที่จะรู้สึกขุ่นเคืองเซิ่งซิ่นฮ่าวไม่ได้

ปากก็บอกว่าอาอวี้กตัญญู แต่ก็ไม่เห็นว่าผู้ชายคนนี้จะทิ้งของดีอะไรไว้ให้อาอวี้เลย ก่อนหน้านี้นางเคยพูดถึงเรื่องที่จะให้อาอวี้ไปเป็นทหาร เพื่อที่จะได้รับเส้นสายในกองทัพของเขาต่อ แต่คนคนนี้ก็ไม่ยอม

ปากก็บอกว่าเซิ่งเจ๋อซีเป็นไอ้สารเลว ด่าว่าเขาอกตัญญู

แต่ก็ยังคิดถึงเขา ให้เขาหาพ่อตาที่มีเบื้องหลังแข็งแกร่งขนาดนั้น

อาศัยเพียงการเสแสร้งที่ฝึกฝนมาตลอดเท่านั้น จึงทำให้ฟางหว่านหรงไม่ระเบิดอารมณ์ออกมา

ฟางมั่นผิงไม่คิดว่า พ่อเลี้ยงจะเลือกหลี่ซูเหยาเป็นสะใภ้ในใจของเขา ในใจก็อดที่จะดีใจไม่ได้

หลี่ซูเหยาชอบเซิ่งเจ๋อซีมาตลอด และก็คอยให้นางสืบข่าวของเซิ่งเจ๋อซีให้ แต่จริงๆ แล้วฟางมั่นผิงไม่ค่อยอยากจะทำเรื่องแบบนี้เท่าไหร่ แต่ใครใช้ให้นางชอบหลี่ถิงเซวียนกันล่ะ ชายหนุ่มร่างสูงสง่าและโดดเด่นคนนั้นได้เข้ามาอยู่ในใจของนางนานแล้ว

ถ้า นางสามารถช่วยให้หลี่ซูเหยากับเซิ่งเจ๋อซีได้อยู่ด้วยกัน แล้วหลี่ซูเหยาจะช่วยจับคู่นางกับหลี่ถิงเซวียนไหมนะ

ฟางหว่านหรงมองลูกสาวแวบหนึ่ง เรื่องระหว่างลูกสาวกับหลี่ซูเหยาและหลี่ถิงเซวียน นางรู้ดี

ถ้าลูกสาวสามารถแต่งงานกับหลี่ถิงเซวียนได้ นางจะยินดีเป็นอย่างยิ่ง แต่หลี่ซูเหยาแต่งงานกับเซิ่งเจ๋อซี นางไม่เห็นด้วยอย่างเด็ดขาด

แต่ถึงแม้จะไม่ง่าย นางก็ไม่สามารถแสดงออกมาต่อหน้าสามีได้

ดังนั้น นางจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ พูดกับเซิ่งซิ่นฮ่าวอย่างอ่อนโยนว่า "ที่แท้คุณก็ชอบลูกสาวคนเล็กของบ้านผู้บัญชาการหลี่ แล้วทำไมยังให้ข้าไปหาอีกล่ะคะ"

เซิ่งซิ่นฮ่าวไม่รู้ความคิดของฟางหว่านหรง จึงพูดว่า "เจ้าหนุ่มนั่นมันไม่ฟังใครอยู่แล้ว กลัวว่ามันจะไม่รู้จักดีชั่ว ไม่ชอบ ไม่เต็มใจ เจ้าหามาหลายๆ คน มันจะได้มีตัวเลือกเยอะๆ"

"ยังไงเจ้าก็หาต่อไป"

"ค่ะ ข้าจะคอยดูให้"

ก่อนหน้านี้เรื่องหาคู่ให้เซิ่งเจ๋อซี ฟางหว่านหรงไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ แต่ตอนนี้กลับต้องใส่ใจแล้ว

นางต้องไปเลือกอย่างดี ยอมให้เซิ่งเจ๋อซีแต่งงานกับคนที่นางเลือกสรรมาอย่างดี ยังดีกว่าปล่อยให้เขามีบ้านหลี่เป็นผู้หนุนหลัง ขนาดนั้น

ส่วนฟางมั่นผิง พอนางเข้าห้องไปแล้ว ฟางหว่านหรงก็ตามเข้าไปด้วย

หลังจากปิดประตูแล้ว ฟางมั่นผิงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

"แม่คะ คุณอาชอบให้พี่เจ๋อซีกับพี่ซูเหยาอยู่ด้วยกันแล้ว งั้นก็ให้พวกเขาอยู่ด้วยกันเถอะค่ะ" ฟางมั่นผิงดึงมือฟางหว่านหรงเขย่าไปมา

"ไม่ได้" ฟางหว่านหรงปัดมือลูกสาวออก แล้วถลึงตาใส่นาง "อย่าคิดว่าแม่ไม่รู้ความคิดของลูกนะ ไม่ใช่ว่าคิดว่าถ้าลูกช่วยให้หลี่ซูเหยาแต่งงานกับเซิ่งเจ๋อซีได้แล้ว หลี่ซูเหยาจะช่วยให้ลูกกับหลี่ถิงเซวียนได้อยู่ด้วยกันเหรอ"

"แม่ก็หวังว่าลูกจะได้อยู่กับคุณชายใหญ่บ้านหลี่เหมือนกัน แต่หลี่ซูเหยาจะแต่งงานกับเซิ่งเจ๋อซีไม่ได้เด็ดขาด ลูกควรรู้ว่าถ้าเซิ่งเจ๋อซีแต่งงานกับหลี่ซูเหยาแล้ว มีบ้านหลี่เป็นผู้หนุนหลัง คุณอาของลูกก็จะยิ่งให้ความสำคัญกับเขามากขึ้น แล้วหลังจากนั้นในบ้านนี้ น้องชายของลูกจะเหลืออะไร"

ฟางมั่นผิงเงียบไป ก้มหน้าลงก็เข้าใจอีกครั้ง

แม่รักนางที่เป็นลูกสาวจริงๆ แต่ลูกสาวคนนี้เมื่อเทียบกับลูกชายแล้วก็ไม่มีค่าอะไร

"ผิงผิงเอ๋ย ถ้าน้องชายของลูกดี ลูกก็จะมีที่พึ่งในอนาคต ถึงจะดี แม่หวังว่าลูกจะเข้าใจความปรารถนาดีของแม่"

ฟางหว่านหรงคิดว่า ถ้าเซิ่งเจ๋อซีสามารถไม่กลับมาตลอดชีวิต หรือตายในสนามรบได้ก็คงจะดี

อย่างนั้นทุกอย่างของบ้านเซิ่งก็จะเป็นของลูกชายของนางแล้ว

"ลูกสาว เจ้าชอบคุณชายใหญ่บ้านหลี่ขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ค่ะแม่ หนูชอบพี่ถิงเซวียน หนูอยากแต่งงานกับเขาจริงๆ"

ฟางมั่นผิงปีนี้อายุ 23 ปี ตอนที่ตามแม่เข้ามาอยู่บ้านเซิ่งอายุแค่ 11 ปี ตอนอายุ 16 ปี หลี่ถิงเซวียนบังเอิญช่วยชีวิตนางไว้

ตั้งแต่นั้นมา ฟางมั่นผิงก็ชอบหลี่ถิงเซวียน ตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น

หน้าตาของนาง ไม่ได้เหมือนแม่ แต่เหมือนพ่อแท้ๆ ของนาง หน้าตาอย่างมากก็แค่ดูน่ารักแบบบ้านๆ

แต่ฟางมั่นผิงก็ชอบคนหล่ออย่างหลี่ถิงเซวียน และก็ยังคงจดจำการช่วยชีวิตในครั้งนั้นไม่ลืม

ฟางหว่านหรงถอนหายใจ อ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

สำหรับฟางมั่นผิงที่เป็นลูกสาวคนนี้ ฟางหว่านหรงก็รักมาตลอด ถึงแม้จะเทียบไม่ได้กับลูกชาย แต่ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับนาง

"แม่คะ ครั้งนี้ไปเขตทหารตะวันตกเฉียงเหนือ พี่ซูเหยาก็ไปด้วย"

"หนูจะไม่ทำอะไรมาก ถ้าครั้งนี้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน แม่ก็ห้ามขัดขวาง ถ้าไม่ได้ หนูก็จะไม่ช่วยพี่ซูเหยาอีก"

"แม่คะ แม่รักหนูอีกสักครั้งได้ไหมคะ หนูก็จะกตัญญูต่อแม่เหมือนกัน"

ฟางมั่นผิงซบเข้าไปในอ้อมกอดของฟางหว่านหรง เต็มไปด้วยความผูกพัน

ฟางหว่านหรงในที่สุดก็ใจอ่อนพยักหน้าตกลง

เซิ่งเจ๋อซีไม่รู้ว่า พ่อของเขาได้เริ่มคิดถึงเรื่องการแต่งงานของเขาแล้ว และก็ไม่รู้ว่าหลี่ซูเหยาที่คิดถึงเขาอยู่ตลอดกำลังจะไปหาเขาที่ตะวันตกเฉียงเหนือ

เขาไปกับแม่สื่อ และได้ไปกำหนดวันหมั้นและวันแต่งงานที่บ้านกู้แล้ว

วันหมั้นและวันส่งสินสอดคืออีก 3 วันข้างหน้า วันแต่งงานและจัดเลี้ยงคืออีก 15 วันข้างหน้า หรือก็คืออีกครึ่งเดือน

และก็ได้บอกกับบ้านกู้แล้วว่า ทั้งสองวันสำคัญนี้ คุณตาคุณยายของเขาจะมาด้วย

ส่วนบ้านกู้ เมื่อรู้ว่าคุณตาคุณยายของเซิ่งเจ๋อซีจะมา ท่านพ่อกู้และเหยาชุนฮวาก็ดีใจมาก เพราะนั่นแสดงถึงการให้ความสำคัญของฝ่ายชายที่มีต่อบ้านของพวกเขาและหนิงหนิง

เมื่อรู้ว่าบ้านของเซิ่งเจ๋อซีมีพ่อแท้ๆ กับแม่เลี้ยง และความสัมพันธ์ไม่ดี พวกเขาก็ไม่ได้เรียกร้องให้ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเซิ่งเจ๋อซีต้องมา

เซิ่งเจ๋อซีมากับแม่สื่อแล้วก็กลับไป ชาวบ้านต่างก็อยากรู้ เหยาชุนฮวาและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ปิดบัง

ดังนั้นในไม่ช้า คนทั้งหมู่บ้านไหวฮวาก็รู้กันหมดว่า กู้เจียหนิงจะหมั้นและแต่งงานกับนายทหารที่มาจากตะวันตกเฉียงเหนือชื่อเซิ่งเจ๋อซีแล้ว

สองวันนี้ เพราะถูกทำร้ายจนเจ็บปวดไปทั้งตัว เวินจู๋ชิงได้ยินข่าวนี้เข้าก็เกือบจะทำซุปปลาในมือหก

[จบแล้ว]