บทที่ 22 - ระบบบอทวงแหวน

บทที่ 22 - ระบบบอทวงแหวน

ไม่ว่าจะเป็นช่องบอทที่ปลดล็อกแล้วหรือยังไม่ปลดล็อก ช่องสี่เหลี่ยมทั้งหมดต่างเปล่งประกายแสงสีทองระยิบระยับ

จุดแสงเหล่านี้ค่อยๆ รวมตัวกันที่ด้านบนสุดของหน้าต่างระบบ ค่อยๆ ก่อตัวเป็นช่องสี่เหลี่ยมสีทองขนาดเล็ก

"นี่มัน... ช่องบอทใหม่งั้นเหรอ?" หูจิ่วคาดเดา

การรอคอยมักยาวนานเสมอ หูจิ่วแบ่งสมาธิส่วนหนึ่งไปปลอบเสี่ยวอู่ อีกส่วนก็จดจ้องอยู่กับหน้าต่างระบบที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น

ไม่กี่นาทีต่อมา ช่องบอทใหม่ก็ก่อตัวเสร็จสมบูรณ์ ช่องสีทองช่องเดียวลอยเด่นอยู่เหนือหน้าต่างบอท ดูทรงพลังและพิเศษกว่าใครเพื่อน

ยังไม่ทันที่หูจิ่วจะได้ศึกษว่าช่องใหม่นี้มีไว้ทำอะไร ระบบบอทก็เฉลยคำตอบออกมาเอง

ทันใดนั้น วิญญาณยุทธ์หัวไชเท้าของเขาก็ปรากฏขึ้นในมือโดยไม่ตั้งใจ พร้อมกับวงแหวนวิญญาณสีขาวนวลที่หมุนวนรอบตัวเขา ทันทีที่วงแหวนปรากฏ ช่องบอทสีทองก็ส่งแรงดึงดูดมหาศาล ดูดวงแหวนวิญญาณของเขาเข้าไปในหน้าต่างระบบดื้อๆ

"เดี๋ยว! วงแหวนของฉัน" หูจิ่วตะโกนออกมาอย่างลืมตัว

"วงแหวนอะไร ก็แค่วงแหวนสิบปีไม่ใช่เหรอ? บอกแล้วว่าจะหาวงแหวนร้อยปีให้ นายก็ไม่เอา" ถังซานบ่นอุบอิบมองหูจิ่วอย่างระอาใจ

"เอ๊ะ!" เมื่อมองตามสายตาของถังซาน หูจิ่วก็แปลกใจที่เห็นว่าวงแหวนวิญญาณยังคงอยู่ที่เท้าของเขา แต่พอมองขึ้นไปดูในระบบอีกที บนช่องบอทสีทองนั้น มีรูปสัญลักษณ์วงแหวนวิญญาณฝังอยู่ ตรงกลางแสดงตัวเลข 92 และที่ขอบช่องสี่เหลี่ยมก็มีเส้นใสๆ กำลังค่อยๆ ถูกเติมเต็ม

"วงแหวนวิญญาณก็บอทได้ด้วย!"

รอยยิ้มแห่งความตื่นเต้นปรากฏบนใบหน้าของหูจิ่ว

ไม่นึกเลยว่าหน้าต่างบอทจะล้ำขนาดนี้ เดิมทีเขาแค่อยากลองดูว่าจะบอททักษะวงแหวนได้ไหม แต่นึกไม่ถึงว่าระบบจะจับตัววงแหวนมาบอทให้โดยตรงแบบนี้เลย

บอทวงแหวนวิญญาณนี่แหละของดี! เมื่ออายุของวงแหวนเพิ่มขึ้น ไม่เพียงแค่วงแหวนจะทรงพลังขึ้นเท่านั้น แต่ทักษะที่ติดมาก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ด้วย หูจิ่วยืนยิ้มค้างอย่างมีความสุข

"นี่ ตื่นได้แล้ว ก็แค่วงแหวนวิญญาณ ต้องดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?" ข้างๆ กัน เสี่ยวอู่ผลักหูจิ่วที่กำลังยืนยิ้มแป้นด้วยความหมั่นไส้ปนงอน

เมื่อกี้เธอถามเขาว่าดูดซับวงแหวนแล้ววิญญาณยุทธ์เปลี่ยนไปมั้ย แต่หูจิ่วดันไม่สนใจ ยืนยิ้มหน้าบานอยู่ได้

"แหะๆ ก็คนมันดีใจที่ได้วงแหวนวิญญาณนี่นา!" หูจิ่วหัวเราะแห้งๆ พร้อมยื่นมือทั้งสองข้างเรียกวิญญาณยุทธ์หัวไชเท้าออกมา

"ข้ามีหัวไชเท้าดูดซับ"

สิ้นเสียงร่ายคาถา หัวไชเท้าใสแจ๋วเรืองแสงสีขาวก็ปรากฏบนมือหูจิ่ว "มาสิ เสี่ยวอู่ ลองชิมหัวไชเท้าแบบใหม่ของฉันดู ว่ารสชาติเป็นยังไง?" เวลาเสี่ยวอู่งอน แค่หัวไชเท้าสักหัวก็เอาอยู่ ถ้าหัวเดียวยังไม่หาย ก็เบิ้ลไปอีกหัว

"เอ๊ะ หัวไชเท้านี่เรืองแสงได้ด้วย เดี๋ยวฉันช่วยชิมนะ" ฟึ่บ! หัวไชเท้าในมือหูจิ่วไปอยู่ในมือเสี่ยวอู่ทันที

"กรอบๆ หวานๆ อร่อยกว่าหัวไชเท้าเดิมอีกแฮะ" เสี่ยวอู่เคี้ยวตุ้ยๆ แก้มพองเหมือนหนูแฮมสเตอร์

"ฮ่ะๆ อร่อยก็ดีแล้ว เดี๋ยวให้กินทุกวันเลย" หูจิ่วยิ้ม ท่าทางเหมือนคนเลี้ยงสัตว์ไม่มีผิด

"ประเด็นไม่ได้อยู่ที่อร่อยไม่อร่อย ผลลัพธ์ต่างหากที่สำคัญ เสี่ยวจิ่ว วงแหวนของนายให้ความสามารถอะไรกับหัวไชเท้าบ้าง?" ถังซานมองทั้งคู่ด้วยความกลุ้มใจ

อร่อยแล้วมีประโยชน์อะไร? อร่อยแล้วมันเก่งขึ้นไหมล่ะ

"อ๋อ ก็แค่ช่วยเร่งความเร็วในการฝึกฝนขึ้นมานิดหน่อย ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์น่ะ ดีกว่าไม่มี" หูจิ่วโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ วงแหวนของเขาเป็นแค่ระดับสิบปี มีผลแค่นี้ก็ถือว่าดีแล้ว

แต่พอเหลือบมองวงแหวนที่กำลังบอทอยู่ หูจิ่วก็แอบมั่นใจลึกๆ ว่าต่อไปเขาจะได้สัมผัสความเร็วในการฝึกฝนระดับติดจรวด

ต้องรู้ก่อนว่า สัตว์วิญญาณตัวเดิม หากอายุต่างกัน ผลลัพธ์ของทักษะที่ได้ก็จะต่างกันราวฟ้ากับเหว สิบปี ร้อยปี พันปี ช่องว่างระหว่างแต่ละระดับนั้นมหาศาลจนจินตนาการไม่ออก

"เฮ้อ พลาดแล้ว ผลลัพธ์แค่นี้ อนาคตจะทำยังไง?" ถังซานมีสีหน้ากังวล ก่อนจะปลอบใจหูจิ่ว "เสี่ยวจิ่ว ต่อไปนายต้องให้เวลากับวงแหวนวิญญาณให้มากหน่อยนะ ในเมื่อทฤษฎีของนายพิสูจน์แล้วว่าทำได้จริง ก็ต้องขยันฝึกฝน พยายามยกระดับวงแหวนของนายให้ถึงระดับร้อยปีให้ได้ มีแต่ทางนี้แหละ ความสามารถของนายถึงจะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด"

ถังซานรู้สึกโล่งใจที่หูจิ่วหัวไว คิดค้นวิธีฝึกฝนวงแหวนขึ้นมาได้ ไม่อย่างนั้นลำพังแค่วงแหวนสีขาวสิบปี คงเป็นอุปสรรคใหญ่ต่อการเติบโตของเขาแน่

"วางใจเถอะ นายเคยเห็นฉันทำอะไรที่ไม่มีความมั่นใจด้วยเหรอ!" หูจิ่วตบไหล่ถังซาน ความห่วงใยของถังซานทำไมเขาจะไม่รู้สึก เพียงแต่ทุกคนต่างมีความลับ หูจิ่วมีความลับเรื่องหน้าต่างบอท ถังซานก็มีความลับเรื่องวิชาสำนักถัง แม้แต่เสี่ยวอู่ที่กำลังแทะหัวไชเท้าอย่างเมามันก็มีความลับเหมือนกัน!

"เสี่ยวจิ่ว อย่าไปฟังเขา" พอได้ยินบทสนทนา เสี่ยวอู่ก็ตบไหล่หูจิ่วบ้าง พูดด้วยน้ำเสียงนักเลงโต "นายวางใจได้ ต่อไปมีพี่สาวเสี่ยวอู่อยู่ด้วย ไม่มีใครกล้ารังแกนายหรอก ใครแหยมแม่จะจับทุ่มแปดกระบวนท่าให้ดู"

"ฮ่าๆ พี่สาวเสี่ยวอู่เก่งที่สุด งั้นรับหัวไชเท้าไปอีกสักแท่งมั้ยครับ?"

"เอา! เอา! เอา!"

"ขออีกแท่ง ไม่สิ สองแท่งเลย ยังกินไม่อิ่มเลยเนี่ย!" เสียงหัวเราะสดใสของเสี่ยวอู่ดังก้องไปทั่วป่า

เป้าหมายในการหาวงแหวนให้หูจิ่วสำเร็จแล้ว ก็ถึงเวลากลับกันสักที

แต่ก่อนหน้านั้น พวกเขาต้องค้างในป่าอีกสักคืน เพราะหูจิ่วใช้เวลาดูดซับนานไปหน่อย ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว การเดินทางในป่าตอนกลางคืนอันตรายเกินไป

ระหว่างพักผ่อน หูจิ่วกำชับถังซานกับเสี่ยวอู่เรื่องหนึ่ง คือให้ช่วยปิดบังเรื่องอายุวงแหวนวิญญาณของเขา อย่าบอกใครเด็ดขาด

ทั้งสองรับปาก พวกเขาเข้าใจว่าหูจิ่วทำเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการยกระดับวงแหวนในอนาคต เรื่องที่วงแหวนอัปเกรดได้แบบนี้ เก็บไว้เป็นความลับย่อมดีที่สุด จะได้ไม่นำภัยมาสู่ตัว

เช้าวันรุ่งขึ้น ทีมสามคนก็ออกเดินทางมุ่งหน้ากลับเมืองนั่วติง

บ่ายวันถัดมา สีหน้าของหูจิ่วฉายแววตื่นตะลึง

เขาพบว่าอายุวงแหวนวิญญาณของเขาพุ่งไปถึง 93 ปีแล้ว

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าบอทแล้วอายุวงแหวนจะเพิ่ม แต่ไม่คิดว่าจะไวขนาดนี้ นี่แค่แค่วันเดียวเองนะ ความเร็วระดับนี้มันอะไรกัน?

หมายความว่า อีกแค่เจ็ดวัน วงแหวนสีขาวของเขาก็จะกลายเป็นวงแหวนสีเหลืองแล้ว และเมื่อถึงตอนนั้น ทักษะที่ได้จากวงแหวนก็จะยกระดับขึ้นด้วย

วงแหวนที่ได้จากคางคกกลืนสวรรค์นี้มีชื่อทักษะว่า 'ดูดซับ' เป็นทักษะสายอาหารขนานแท้ มีผลเพียงอย่างเดียวคือช่วยเร่งความเร็วในการฝึกพลังวิญญาณ ระยะเวลาคงอยู่หนึ่งชั่วโมง ด้วยพลังวิญญาณระดับปัจจุบันของเขา เขาสร้างได้ครั้งละสิบกว่าแท่ง

(จบแล้ว)