บทที่ 14 รายงานด่วน

บทที่ 14 รายงานด่วน

“ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ครับ, นี่คือรายงานด่วนที่ส่งมาจากโรงเรียนนินจา, เชิญท่านตรวจดูครับ”

ห้องทำงานของโฮคาเงะ, นินจาคนหนึ่งค่อยๆ ผลักประตูเข้ามา, ยื่นเอกสารในมือให้กับโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ที่กำลังจัดการงานเอกสารอยู่, โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ในยามนี้ยังไม่ดูชราภาพ, แต่ก็ใกล้จะพ้นช่วงวัยฉกรรจ์แล้ว, ทว่าดูท่าทางกระฉับกระเฉงมาก, เขากำลังคาบไปป์อันหนึ่ง, ครุ่นคิดขณะมองเอกสารฉบับหนึ่งอยู่

เขายื่นมือไปรับรายงานของโรงเรียนนินจา, โดยที่สายตายังไม่ละไปจากเอกสารฉบับนั้น

จากนั้น, เขาก็กวาดตาอย่างไม่ใส่ใจไปที่รายงานของโรงเรียนนินจา, สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป, เขาวางเอกสารฉบับเดิมลง, แล้วตั้งใจอ่านรายงานของโรงเรียนนินจาฉบับนั้นอย่างละเอียด

“อัจฉริยะ 3 คน… นอกจากอุจิวะ ฮิโรฮิโกะ กับ ฮิวงะ ยูกินะ แล้ว, ยังมีอีกคน… อื้ม, ทากิ ชิบะ, คือเด็กคนนั้นสินะ!” โฮคาเงะรุ่นที่ 3 พึมพำออกมา, ที่จริงแล้วการที่ชิบะสามารถติดหนึ่งในสามอัจฉริยะนี้ได้, เขาไม่ได้ประหลาดใจเลย

ก่อนหน้านี้, ในปฏิบัติการช่วยเหลือฮิวงะ ยูกินะ กลับมา, เด็กคนนี้ก็แสดงผลงานได้โดดเด่น, จากคำบอกเล่าของฮิวงะ ยูกินะ, เขาก็สัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของเด็กคนนี้

เด็ก 2 คนกลับสามารถฆ่าโจนินได้ 1 คน, แม้ว่าจะเป็นโจนินที่บาดเจ็บสาหัส, นั่นก็เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก, โดยปกติแล้ว, นักเรียนที่ยังอยู่ในโรงเรียนนินจาแบบพวกเขา, แค่เจอกับจิตสังหารของโจนิน, คาดว่าก็คงขยับตัวไม่ได้แล้ว

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจนินเช่นนี้, เด็กทั้ง 2 กลับไม่ขยับตัวไม่ได้, แถมยังโต้กลับและสังหารได้, ฮิวงะ ยูกินะ นั้นไม่ต้องพูดถึง, คุณสมบัติการเป็นนินจาของเธอนั้นเป็นที่ประจักษ์, แต่ทากิ ชิบะ คนนี้กลับสามารถต้านทานจิตสังหารของโจนินได้ด้วย, แถมยังเป็นผู้นำในการวางแผนสังหารโจนิน, คุณสมบัติเช่นนี้, ในตอนนี้, เขาเคยเห็นแค่ในตัวลูกศิษย์ของจิไรยะ, นามิคาเสะ มินาโตะ เท่านั้น

ยังมีอีกคน, ลูกศิษย์ของตัวเอง, โอโรจิมารุ

“ว่าไปแล้ว, ภารกิจของมินาโตะกับคุชินะก็ใกล้จะเสร็จกลับมาแล้วสินะ” โฮคาเงะรุ่นที่ 3 สูดควันไปป์เข้าไปหนึ่งอึก, แล้วค่อยๆ พ่นมันออกมา

“ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 3” ในตอนนี้, ผู้ช่วยนินจาที่อยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้น: “ผมรู้สึกมาตลอดว่า, การส่งท่านคุชินะที่เป็นพลังสถิตร่างไปทำภารกิจที่อันตรายเช่นนี้, มันไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง”

ท่านรุ่นที่ 3 ส่ายหัวยิ้มๆ, แล้วพูดว่า: “มีมินาโตะอยู่ด้วย, ไม่เกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นหรอก”

แต่ในใจของเขากลับรู้สึกจนปัญญา: ถ้าไม่ให้คุชินะตามมินาโตะไปทำภารกิจนี้, เคราของฉันคงถูกยัยเด็กนี่ถอนจนเกลี้ยงแน่. ไม่, เผลอๆ ผมก็คงรักษาไว้ไม่ได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้, โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็เผลอยกมือขึ้นลูบแนวผมที่หน้าผากของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ผู้ช่วยนินจาดูเหมือนยังอยากจะพูดอะไรต่อ, แต่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 กลับเปลี่ยนเรื่อง: “ฝ่ามือว่างแปดทิศ… ตระกูลฮิวงะนี่มีอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมถือกำเนิดขึ้นมาแล้วสินะ, อายุเท่านี้, กลับเรียนรู้แม้กระทั่งฝ่ามือว่างได้แล้ว”

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 พ่นควันออกมา “ฟู่” หนึ่งครั้ง

“คาถาแยกเงา, อุจิวะ ฮิโรฮิโกะ สินะ…” ท่านรุ่นที่ 3 สูดควันไปป์, มีความคิดครุ่นคิดเพิ่มขึ้นมา, แต่ก็ยังคงพยักหน้า

“ไทจุตสึ (กระบวนท่า) ความเร็วสูง, แม้แต่จูนินก็ยังจับภาพร่างไม่ทันงั้นเหรอ?” บนใบหน้าของท่านรุ่นที่ 3 ปรากฏแววประหลาดใจ, คิ้วขมวดเล็กน้อย: “เป็นอัจฉริยะด้านไทจุตสึ (กระบวนท่า) งั้นเหรอ? เด็กคนนี้, คงจะพยายามมามากจริงๆ”

จากนั้นท่านรุ่นที่ 3 ก็พยักหน้า, หยิบตราประทับโฮคาเงะที่อยู่ข้างๆ, ประทับอักษร 1 คำว่า “อนุมัติ” ลงบนรายงานของโรงเรียนนินจาฉบับนี้

อนุญาตให้ ทากิ ชิบะ, อุจิวะ ฮิโรฮิโกะ, ฮิวงะ ยูกินะ, จบการศึกษาก่อนกำหนด!

“ท่านรุ่นที่ 3 ครับ, อีก 2 คนนั่นก็แล้วไปเถอะ, แต่ทากิ ชิบะ คนนี้…” ผู้ช่วยนินจารับเอกสารคำร้องขอของโรงเรียนนินจาที่ท่านรุ่นที่ 3 ยื่นมาให้, ดูอยู่ครู่หนึ่ง, ก็ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น

“เธอกำลังกังวล, เรื่องสถานะของทากิ ชิบะ คนนี้สินะ” โฮคาเงะรุ่นที่ 3 มองความกังวลของผู้ช่วยออก

“ใช่ครับ” ผู้ช่วยนินจาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง, ก็พยักหน้าแล้วพูดว่า: “ถึงอย่างไรเขาก็เป็นลูกชายของคนทรยศ, การอนุญาตให้เขาจบการศึกษาก่อนกำหนด…”

“ประวัติของเด็กคนนี้ขาวสะอาดมาก” โฮคาเงะรุ่นที่ 3 พูดขัดจังหวะเขา

“แต่ว่า…” ผู้ช่วยนินจาขมวดคิ้ว, ยังคงรู้สึกไม่ค่อยเห็นด้วย

“เด็กคนนี้, เติบโตมาในโคโนฮะตั้งแต่เล็ก, แม้ว่าพ่อของเขาจะเป็นคนทรยศ, แต่ตอนที่เขาเกิด, พ่อของเขาก็เสียชีวิตไปแล้ว. เขาเป็นเพียงเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่เติบโตมาในโคโนฮะเท่านั้นเอง” ท่านรุ่นที่ 3 ฉายแววหดหู่เล็กน้อย, พ่นควันออกมาอึกหนึ่ง

ผู้ช่วยนินจาอ้าปาก, แต่สุดท้าย, คำพูดโต้แย้งก็ไม่ได้ถูกพูดออกมา

เขาเองก็เป็นเด็กกำพร้า, พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตในสนามรบตอนสงครามโลกครั้งที่ 2

นั่นสิ, เขาเป็นแค่เด็กกำพร้าคนหนึ่ง

“ครับ, ผมเข้าใจแล้ว” ผู้ช่วยมองเอกสารในมือ, จดจำชื่อของทากิ ชิบะ ไว้เงียบๆ

“อืม, เธอเอาเอกสารไปส่งเถอะ, พรุ่งนี้ก็จัดการให้ 3 คนนี้จบการศึกษาได้เลย, ส่วนเรื่องครูโจนินของพวกเขา…” โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง, เคาะไปป์: “เรื่องนี้, ขอฉันคิดดูก่อน, ทั้ง 3 คนนี้ล้วนเป็นอัจฉริยะชั้นยอด, ต้องเลือกครูดีๆ ให้, ว่าแต่, ซึนาเดะ, โอโรจิมารุ แล้วก็ จิไรยะ, กลับมารึยัง?”

ผู้ช่วยนินจาส่ายหัว, แล้วพูดว่า: “ท่าน 3 นินจายังไม่กลับมาเลยครับ”

“ซืด… ฟู่…” โฮคาเงะรุ่นที่ 3 พ่นควันออกมาอึกหนึ่ง: “เธอไปก่อนเถอะ, เรื่องนี้, ฉันขอคิดดูก่อน”

“ครับ!” ผู้ช่วยนินจาจากไป

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 เอนหลังพิงเก้าอี้, มือข้างหนึ่งลูบไปป์, เริ่มครุ่นคิด

ส่วนชิบะในตอนนี้, กำลังฝึกซ้อมประจำวันกับเสาไม้ที่อยู่หลังบ้านจนเหงื่อโทรมกาย, เหงื่อไหลราวกับสายฝน

เตะข้าง, ชกตรง, สควอท, วิ่งรอบบ้าน 10,000 เมตร… ดวงอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำลง, จากนั้นก็ลับหายไปใต้เส้นขอบฟ้า

ม่านรัตติกาลมาเยือน

และชิบะก็ฝึกซ้อมประจำวันเสร็จสิ้น, หลังจากฝึกซ้อมประจำวันเหล่านี้เสร็จ, เขากลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย

ดูเหมือนว่า, จะเริ่มปรับตัวเข้ากับเครื่องถ่วงน้ำหนักเหล่านี้ได้แล้ว!

ชิบะครุ่นคิด, ในมือก็ประสานอิน, 3 ประตูในร่างกายเปิดออกอย่างรวดเร็ว, ในชั่วพริบตาที่ประสานอินเสร็จสิ้น, วิชาแปดประตูก็เปลี่ยนเป็นโหมดแปดประตูอย่างรวดเร็ว

คาถาดิน, หอกดิน!

การฝึกประสานอิน + โหมดแปดประตู + วิชานินจา ยังคงดำเนินไปเช่นเคย, เขามองแท่งดินแหลมคมที่พุ่งทะลุออกมา, แล้วพยักหน้า

ตอนนี้ความเร็วในการเปลี่ยนโหมดประตูเซสามารถนำไปใช้ในการต่อสู้จริงได้อย่างสมบูรณ์แล้ว, และวิชานินจาหอกดินนี้ก็ชำนาญมากแล้วเช่นกัน

แต่ว่า, ชิบะก็ยังคงฝึกฝนแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาต่อเนื่อง 5 ครั้ง, จนกระทั่งความเหนื่อยล้าถาโถมเข้ามา, ถึงได้หยุดมือ

การเปิดและปิดโหมดประตูเซอย่างต่อเนื่อง, ก็เป็นเรื่องที่ใช้พลังกายอย่างมาก, แต่ว่า, ก็เพราะการฝึกฝนซ้ำๆ แบบนี้, ทำให้ชิบะเปิด 3 ประตูได้คล่องแคล่วขึ้น, ถึงขนาดที่ว่า, ตอนนี้เขาสามารถเปิดประตูที่ 3 ประตูเซ ได้โดยตรง จากสถานะที่ยังไม่เปิดประตูเลยสักบาน

และยิ่งฝึกฝนไปเรื่อยๆ, ชิบะก็พบว่า, พลังกายของตัวเองดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นด้วย, เมื่อวานทำซ้ำ 3 ครั้งก็ทนไม่ไหวแล้ว, แต่วันนี้ทำซ้ำ 5 ครั้งกลับไม่มีปัญหา

ชิบะพักอยู่ครู่หนึ่ง, หยิบหมั่นโถวยักษ์พิเศษของโคโนฮะออกมากินจนหมด, ก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

ต่อไป, มาเริ่มฝึกวิชานี้กันเถอะ! ไม่รู้ว่า, จักระของโหมดแปดประตู, จะสามารถใช้ร่ายวิชานี้ได้หรือเปล่า

ชิบะสูดหายใจเข้าลึกๆ, เปิดโหมดแปดประตู, จักระระดับกึ่งจูนินพลุ่งพล่าน, เขาเริ่มประสานอินที่มือ

ถ้าหากวิชานี้สำเร็จ, ถ้าอย่างนั้น, พรสวรรค์ของฉันก็คงจะโกงเกินไปแล้วจริงๆ!