ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 44 ความรู้สึกถึงพื้นที่ว่าง

วาเรี้ยนตั้งท่ารอรับการโจมจีขณะที่พวกเมอร์ล็อคกระโดดเข้ามาหาเขา กรงเล็บของพวกมันล้อมรอบเขาและเขาหลบพวกมันด้วยการพยายามให้เคลื่อนไหวน้อยที่สุด แต่เขาก็พลาดไปหนึ่งการโจมตี!

การโจมตีนี้มุ่งไปที่ไหล่ของเขาและไหล่ของเขาจะต้องถูกฉีกออกแน่นอนถ้าหากโดนการโจมตีนี้

วาเรี้ยนตั้งสติของเขาและส่งพลังอวกาศไปที่ไหล่ของเขา

Space Binding — เสริมความแข็งแกร่งให้กับพื้นที่รอบๆ ตัวเขาโดยใช้พลังอวกาศ นั่นหมายความว่าเขาสามารถทำให้พื้นที่รอบๆ ร่างกายของเขาแข็งขึ้นมาได้

ขณะที่วาเรี้ยนใช้พลังอวกาศของเขาและทำให้พื้นที่รอบไหล่ของเขาแข็งขึ้น กรงเล็บของเมอร์ล็อคก็กำลังจะฉีกไหล่ของเขา

"เอี๊ยดดดดด"

กรงเล็บช้าลงเนื่องจากพื้นที่ที่วาเรี้ยนสร้างขึ้น แต่นั้นก็ยังไม่เพียงพอที่จะหยุดการโจมตีของมัน

วาเรี้ยนใช้ดาบของเขาฟันที่คอของเมอร์ล็อคและกระโดดหลบกรงเล็บ

แม้ว่ามันจะยากสักหน่อยที่จะตัดคอของเมอร์ล็อคเพราะมีเกล็ดของมันป้องกัน แต่วาเรี้ยนก็สามารถฆ่ามันได้ด้วยพลังอวกาศของเขาสำเร็จครั้งแรก

เหลือเมอร์ล็อคอีก 8 ตัวที่พร้อมจะขย่ำเขา

"ตึง"

"ตึง"

พวกเมอร์ล็อคฟาดหางใส่เขาแต่วาเรี้ยนก็เทเลพอร์ตหลบได้ เขาทำได้แค่ควบคุมทิศทางทั่วไปของการเทเลพอร์ตแต่เขายังไม่สามารถควบคุมระยะทางได้ ดังนั้นบางครั้งเขาจึงเทเลพอร์ตเลยบ้างหรือสั้นไปบ้าง

'ฉันจะฆ่าพวกมันได้ง่ายกว่าถ้าค่อยๆเก็บไปทีละตัว' เขาคิด

ตำแหน่งของเขาดึงดูดเมอร์ล็อคกลุ่มใหม่ที่อยู่ห่างออกไปเข้ามา เมอร์ล็อคอีก 6 ตัววิ่งมารวมกับกลุ่มเก่าที่มีอยู่ 8 ตัวทำให้ตอนนี้มีเมอร์ล็อครุมวาเรี้ยนอยู๋ 14 ตัว

'ไม่เอาหน่า...' วาเรี้ยนส่ายหัวและรอการโจมตี มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ดีถ้าหากเขาจะบุกเข้าไปหาพวกมันก่อน เพราะตอนนี้ความเร็วของเขาช้ากว่าพวกมันเพราะปิดพลังร่างกายเอาไว้

"ตึง"

"ตึง"

พวกเมอร์ล็อครวมตัวกันฟาดหางที่พื้นและพุ่งเข้าใส่เขาพร้อมกัน

'ไอ้ห่าเอ้ย!' วาเรี้ยนด่าและพุ่งออกไปด้านข้าง

ในขณะนั้นพวกเมอร์ล็อคก็เหวี่ยงหางมาที่เขา มีเพียงสอง 2 ตัวที่กำลังจะถึงตัวของเขา ตัวหนึ่งเล็งไปที่ตำแหน่งหัวใจและอีกตัวเล็งไปที่หน้าท้อง

ตอนนี้เขาสามารถทำได้ทั้งตั้งรับหรือจะสวนกลับไป เขาจะต้องเลือกแล้ว

'ฉันจะต้องลองอะไรบางอย่าง' วาเรี้ยนใช้พลังอวกาศของเขาและใช้ Space Binding ทำให้พื้นที่รอบตำแหน่งหัวใจและหน้าท้องของเขาแข็งขึ้น

"ครืดดดด"

หางช้าลงเนื่องจากพื้นที่ที่แข็ง แต่มันก็ต้านไว้ได้แค่แปปเดียวอีกไม่นานพื้นที่นั่นจะแตก วาเรี้ยนใช้เวลาที่หางของมันยังมาไม่ถึง หมุนไปด้านข้างและหมุนดาบของเขาและฟันพวกมันอย่างสง่างาม

"ฉับ"

"ฉับ"

เมอร์ล็อคทั้งสองตัวล้มลง และวาเรี้ยนก็กระโดดห่างจากพวกที่เหลือ

วาเรี้ยนรู้สึกคุ้นชินกับพลังอวกาศมากขึ้นเล็กน้อย

[+5 Xp]

[เส้นทางอวกาศระดับ 1: 35/100]

"ตึง"

พวกเมอร์ล็อคพุ่งเข้ามาหาเขาและวาเรี้ยนก็ค่อยๆ พอใจกับพลังอวกาศของเขา

ตอนนี้เขาสามารถใช้ Space Binding สร้างพื้นที่ที่แข็งได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สอง สาม สี่ ห้า ... หก

[+5 Xp]

[+5 Xp]

[+5 Xp]

[เส้นทางอวกาศระดับ 1: 50/100]

วาเรี้ยนก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ เชี่ยวชาญในการใช้ Space Binding สิ่งเดียวที่จำกัดเขาจากการใช้ Space Binding คือร่างกายของเขานั้นเอง เพราะถ้าเขาสร้างพื้นที่แข็งรอบตัวเขามากมาย นั้นก็เหมือนกับการที่เขาใช้พลังเพื่อขังตัวเองอยู่ข้างในถ้าจะออกมาก็ต้องพังพื้นที่นั้น

"ตุ๊บ"

"ตุ๊บ"

เมอร์ล็อคล้มลงทีละตัวและไม่นานก็เหลือเพียงสามตัว

'ฉันจะลองใช้อะไรใหม่ๆ บ้างละกัน' วาเรี้ยนคิด

"กร่อกกกกกกก"

พวกเมอร์ล็อคตะคอกใส่เขาและโจมตีมา เขาหลบได้อย่างสบายๆ และเหวี่ยงดาบไปที่คอของเมอร์ล็อค

อย่างไรก็ตามคราวนี้เขาใช้ Space Binding บนดาบก่อนที่มันจะแตะคอของเมอร์ล็อค

"กรี"

"ครื้ดด"

เขาทำให้ดาบของเขาฟันโดนพื้นที่แข็งตัวก่อนที่จะโดนคอของมัน ทำให้เมอร์ล็อคไม่โดนโจมตีและเหวี่ยงหางมาที่เขาแทน

'เวรเอ้ย' เขารู้ว่ามันมีโอกาสที่จะพังแต่เขาก็อยากที่จะลองมัน แต่เขาก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ทำไม่ได้

การใช้ Space Binding ในการป้องกันนั้นใช้ได้ดีมาก แต่การใช้มันเพื่อโจมตีเป็นเป็นความคิดที่เสี่ยงมาก

ความคิดของวาเรี้ยนคือการใช้ Space Binding กระแทกไปที่คอของมันก่อนเพื่อที่จะทำให้คอของมันไม่มีเกล็ด

คอจะปะทะกับพื้นที่ที่แข็งตัวและเขาจะเล็งไปส่วนที่ไม่มีเกล็ด

ดังนั้นดาบของเขาจึงเฉือนคอที่ไม่มีเกล็ดและฆ่ามันได้อย่างง่ายดาย

ถ้าเขาเชี่ยวชาญสิ่งนี้ มันจะช่วยในการควบคุมพลังอวกาศและเพิ่มการโจมตีของเขาเพื่อตัดพื้นผิวที่แข็งกว่านี้ได้

โดยหัวใจสำคัญคือการที่เขาต้องปลดพื้นที่ให้ทันก่อนที่ดาบของเขาจะฟันลงไป

แต่การโจมตีเมื่อกี้เขาปลดพื้นที่ไม่ทันทำให้ดาบของเขาแทนที่จะฟันมันกลายเป็นฟันพื้นที่ของเขาเอง

'ถ้าหากว่าเป็นผู้ปลุกร่างกายจะสามารถทำได้ง่ายขึ้นเพราะว่ามีสถานะของมหามนุษย์ทำให้มีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมขึ้น' วาเรี้ยนคิดแต่ก็ตัดสินใจที่จะใช้พลังอวกาศอย่างเดียวต่อไป

"กรีด"

"ฉับ"

"ฉับ"

ดาบสีแดงของวาเรี้ยนยังคงกวัดแกว่งในอากาศและยังฆ่าพวกเมอร์ล็อคไปเรื่อยๆ

เขาไม่สามารถจับเวลาช่องว่างระหว่างในการโจมตีให้พอดีได้ แต่หลังจากเขาพยายามมาสักพักทำให้เขาเกือบที่จะทำได้หลายครั้ง

หลังจากฆ่าเมอร์ล็อคตัวสุดท้ายแล้ว วาเรี้ยนก็ย้ายไปที่เกาะใหม่และพบพวกมันอีกกลุ่มหนึ่ง

"ครื้ดด"

คราวนี้เขาใช้วิธีเดิมที่เขาใช้ก่อนหน้านี้

หลบสิ่งที่เขาหลบได้ บล็อคการโจมตีที่หลบไม่ได้ด้วย Space Binding

พยายามทำให้ตัวเองบาดเจ็บน้อยที่สุดและลองใช้ Space Binding ระหว่างการโจมตีไปเรื่อยๆ

เขายังคงฆ่าพวกมันต่อไปเรื่อยๆ

เขามีหยุดพักระหว่างการเดินทางจากอีกเกาะไปอีกเกาะบ้าง

แต่เขายังคงฝึกฝนต่อไป

เขาก็ยังคงไม่สามารถที่จะทำวิธีนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

วันแรกผ่านไป

ในวันที่สองวาเรี้ยนอยู่บนเกาะนี้เป็นเวลา 16 ชั่วโมง

เขาพยายามที่จะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

เพื่อให้สามารถจับเวลาในการใช้ Space Binding ได้พอดีกับดาบของเขาที่จะฟันได้ดูเหมือนเกินขอบเขตความเป็น "มนุษย์" ในปัจจุบันของเขา

วันที่สามวาเรี้ยนได้ไอเดียใหม่แทนที่จะพึ่ง 'ประสาทสัมผัสทางร่างกาย' ของเขา เขาควรจะพึ่งพาการสัมผัสพื้นที่ว่างของเขามากกว่า

เขายังไม่มีความรู้สึกในการสัมผัสพื้นที่ว่างได้มากนัก แต่เขาเคยรู้สึกใช้มันได้ดีในการสอบเข้าที่ผ่านมา

ด้วยความรู้สึกของพื้นที่ว่างนี้ เขาสามารถควบคุมทิศทางเทเลพอร์ตได้คร่าวๆ

'จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันใช้มันเพื่อสัมผัสพื้นที่อย่างแม่นยำและใช้กะจังหวะใช้ Space Binding ของฉันด้วย? ถ้าฉันสัมผัสได้ถึงพื้นที่ของดาบก่อนที่มันจะปะทะกับเมอร์ล็อค ฉันก็จะสามารถใช้ Space Binding ได้ในเวลาที่พอดี'

วาเรี้ยนจึงเลิกฝึกการต่อสู้และนั่งสมาธิอยู่ในรถโฮเวอร์ของเขา

เขาใช้พลังอวกาศของเขาและพยายาม 'สัมผัส' พื้นที่ว่างรอบๆ เขาสามารถสัมผัสตัวเองและทิศทางที่สัมพันธ์กับเขาได้คร่าวๆ แต่การควบคุมระยะทางนั้นเขายังไม่สามารถทำได้

เขาใช้คริสตัลออร่าเพื่อเติมพลังอวกาศที่กำลังจะหมดและมันช่วยประหยัดเวลาได้มากสำหรับการฝึกฝนของเขา

แม้จะไม่มีความคืบหน้าแต่เขาไม่ยอมแพ้ เขาปิดกั้นความรู้สึกทั้งหมดและนั่งสมาธิ

ตอนนี้เขารู้สึกใกล้ชิดกับพื้นที่ว่างมากขึ้น ความรู้สึกในการกำหนดทิศทางของเขา 'ดีขึ้น' และเขาสามารถนั่งลงและบอกระยะห่างของบางสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเขา

มันไม่มีประโยชน์สำหรับการต่อสู้...เลย

แต่ก็อาจจะมีประโยชน์ในอนาคต..

[+10 Xp]

[เส้นทางอวกาศระดับ 1: 60/100]

"ในที่สุดก็เริ่มคืบหน้าแล้วสินะ" วาเรี้ยนตื่นจากการทำสมาธิและรู้สึกเหมือนกำลังลืมอะไรบางอย่าง

'วันนี้เป็นวันที่สี่แล้วใช่ไหม'

เขาตรวจสอบเวลาของเขาและรู้สึกเหมือนเขากำลังทำสิ่งที่ฆ๋าตัวตาย

'06:00 น. วันที่ 5 ตุลาคม ปี 520 '

"เหลือเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงก่อนพิธีเปิด"

ภาวนาว่าเขาจะไม่มาสายในวันแรก เขารีบไปสถาบันด้วยความเร็วสูงสุด แหกกฎจราจรทั้งหมดเพื่อจะไปถึงเร็วที่สุด

'ฉันจะไปทันเวลาไหมเนี้ยยยยยย'