ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 41 การตอบแทนนี้ให้ไคล์

วาเรี้ยนเห็นสี่เหลี่ยมสีดำเข้ามาในหน้าจอโฮโลแกรมของเขา หลังจากที่เขาแตะมันสี่เหลี่ยมสีดำนั่นก็ลอยเข้ามาอยู่ที่ข้อมือของเขา

วินาทีถัดมา มันก็สลายไปเป็นบอทตัวเล็กๆ หลายตัวและมองไม่เห็น

"นี่คือระบบนักเรียนของพวกคุณทุกอย่างของคุณรหัสของคุณ ห้องเรียนของคุณ มันซิงค์กับ AI ส่วนกลางของสถาบันการศึกษา และยังสนับสนุนการสื่อสารข้ามดาวเคราะห์ ซึ่งมีข้อมูลทุกอย่างที่คุณต้องการและทุกบันทึกเกี่ยวกับคุณ" ซาร่าห์พูด

วาเรี้ยนเปิดการระบบและโฮโลกราฟของเขา เขามองไปรอบ ๆ และพบว่าไม่มีใครมองเห็นได้ มันสะท้อนโดยตรงบนเรตินาของเขาและทุกคนมองไม่เห็นมีแค่เขาคนเดียวที่เห็น!

หน้าจอสีขาวแสดงข้อมูลพื้นฐานของเขา:

{วาเรี้ยน: ปีที่ 1 นักเรียนกิตติมศักดิ์

คะแนน MP ปัจจุบัน: 51

คะแนนสะสม: 510

ร้านค้า:

ภารกิจ:

ข้อความ:

พิธีเปิดวันที่ 5 ตุลาคม

ชุดเครื่องแบบของคุณจะถูกส่งไปยังที่อยู่ของคุณ

แบบฟอร์มผู้ปกครองของคุณยังไม่ได้กรอก}

"อย่าพยายามทำสิ่งไร้สาระเช่นแฮ็ค mp ของคุณเทคโนคลาทระดับ 9 เป็นผู้รับผิดชอบฐานข้อมูล หากคุณยังกล้าทำ คุณจะถูกตัดสินประหารชีวิต"

นักเรียนสองสามคนตัวสั่นและเงียบไป

เส้นทางเทคโนคลาท สามารถทำได้โดยเทเลพาธที่ระดับ 7 เปลี่ยนคลาสเป็นเทคโนคลาท

ผู้ปลุกพลังจิต (ระดับ 1-3) -> เทเลพาธ (ระดับ 4-6) -> เทคโนคลาท (ระดับ 7-9)

พวกเทคโนคลาทสามารถควบคุมอุปกรณ์เทคโนโลยีใดๆ ผ่านความคิดของพวกเขาได้ ตั้งแต่กระสวยอวกาศไปจนถึงอุปกรณ์ส่งไฟฟ้า

เทคโนคลาทยังติดตามเมต้าเน็ตและตรวจสอบฐานข้อมูลที่สำคัญอยู่ตลอด

มีช่วงเวลาที่มนุษยชาติต้องเผชิญกับ AI ที่เป็นศัตรู ทุกคนคิดว่ามันจะเป็นสงครามที่ยืดเยื้อเหมือนในหนังเรื่องที่โลกเก่า แต่พวกเทคโนคลาทยุติสงครามในไม่กี่สัปดาห์และพิสูจน์ความสามารถของพวกเขา

'ถ้าหากว่าเราไม่มีพวกเขา ทุกคนก็จะแฮ็คและคะแนน mp ก็จะไม่มีความหมายอีกต่อไป' วาเรี้ยนยักไหล่

"พิธีเปิดวันที่ 5 บอกลาคนที่อยากบอกซะและเตรียมพร้อมสำหรับความตาย การเข้าสู่สถานศึกษาเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น" เธอสะบัด และโฮโลแกรมขนาดใหญ่ก็โผล่ขึ้นมาในอากาศ

แสดงอัตราการเสียชีวิตเฉลี่ยของสถาบันการศึกษา — 23%

วาเรี้ยนรู้สึกมีลมพัดวูปด้านหลังเขา นั่นแทบจะ 1 ใน 5 ของนักเรียนที่เสียชีวิต ฝูงชนเงียบไป

"อะบิซอลเป็นศัตรูและมุ่งทำลายล้างมนุษยชาติ เราเป็นผู้รับผิดชอบในการปกป้องมนุษยชาติ เราต้องพึ่งพาการทำงานหนักและความมีวินัย การต่อสู้ระหว่างนักเรียนนายร้อยจะต้องเกิดขึ้นในการดวลภายใต้การดูแล การต่อสู้ด้วยกันเองจะเป็นการใช้แรงโดยเปล่าประโยชน์ถ้าอยากทะเลาะวิวาทเอาไปลงกับพวกอะบิซอลซะ"

เธอเหลือบมองนาร์ซิสและทำให้น้ำเสียงของเธอแข็งกระด้าง "สถาบันการศึกษาไม่ใช่ผู้ฝึกสอนอันธพาล จำไว้ว่าคุณอยู่ในสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงที่สุดของสหพันธ์มนุษย์"

'เธอได้เห็นการต่อสู้ของพวกเขาแน่นอน แต่ไรอันและอาดีร์จะได้รับอะไรมากกว่าการตักเตือนหรือเปล่านะ' วาเรี้ยนคิด

ไรอันเป็นหลานชายของอัลเบิร์ต หนึ่งในแปดจักรพรรดิ อาดีร์อยู่ในตระกูลคารอน ซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลสำคัญ หัวหน้าครอบครัวของเขาเป็นจักรพรรดิด้วย

"ไรอันและอาดีร์ถูกลงโทษด้วยการหัก MP 40 นั่นเป็นครึ่งหนึ่งของ MP สำรองของพวกเขา" ซาราห์ดูเหมือนจะรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรและตอบ

"อย่าถือเลยเรื่องนี้เป็นการลงโทษเบา ๆ หากยอดคงเหลือ MP ของคุณติดลบเป็นเวลาหนึ่งเดือน คุณจะถูกไล่ออก" เธอโบกมือและทรงกลมน้ำปรากฏขึ้นต่อหน้าเธอ เพียงสะบัดมือของเธอเบาๆ พวกมันก็กลายเป็นมังกรน้ำแข็ง

"แยกย้ายได้" ซาราห์เหยียบมังกรน้ำแข็งและบินขึ้นไปในอากาศ

นาร์ซิสออกไปพร้อมกับฝูงชน ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจอะไรบางอย่างและไม่ใช่คำเตือนของซาร่าห์อย่างแน่นอน

'อย่างน้อยก็คงไม่มีการต่อสู้เร็วๆนี้หรอก'

วาเรี้ยนถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ในไม่ช้าก็ขมวดคิ้ว 'ฉันต้องขึ้นเป็นระดับ 3 ให้ได้เร็วที่สุด อย่างน้อยฉันก็ควรจะสามารถป้องกันตัวเองได้ ฉันคาดหวังให้กฎแบบนี้มาช่วยปกป้องฉันได้ตลอดไป'

วาเรี้ยนมาถึงสถานที่บรรยายสรุปสำหรับนักศึกษาวิทยาศาสตร์ นักเรียนเพิ่งจะออกไปและเขาเห็นกลุ่มนักเรียนหญิงรายล้อมชายคนหนึ่ง นักเรียนทุกคนล้วนแต่เป็นสาวงามที่มีนิสัยชอบไล่ตาม และตอนนี้พวกเธอก็ยังคงรุมผู้ชายคนนั้น

"นายฉลาดจริงๆ"

"นายคือที่หนึ่งของตอนนี้ เรามาร่วมมือกันทำโปรเจกต์ด้วยกันไหม"

"ฉันขอถามนายเกี่ยวกับข้อสงสัยเกี่ยวกับระบบที่ทับซ้อนกันได้ไหม"

เด็กสาววัยรุ่นพูดอย่างร่าเริงและขยิบตาให้ผู้ชายคนนั้น ความตั้งใจของพวกเขาชัดเจน

วาเรี้ยนจะไม่สนใจเลยถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ไคล์ ไคล์ดูเขินอายและเขายังคงส่ายหัว

แต่วาเรี้ยนสาบานว่าเขาเห็นรอยยิ้มที่พอใจบนใบหน้าของเพื่อนเขา แม้ว่าเขาจะปฏิเสธการรุกของพวกเธอ แต่เขาก็ยังแอบยิ้มอยู่ตลอด

'นี่เธอ! ฉันมาก่อนนะฉันต้องได้ก่อนและไคล์ก็หน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ฉันก็เป็นที่หนึ่งเหมือนกันไม่ใช่หรอ?' วาเรี้ยนรู้สึกอิจฉาเป็นครั้งแรกและตัดสินใจที่จะล้างแค้นที่ไคล์ทำกับเขาก่อนหน้านี้

เขาบันทึกการสนทนาที่ผู้หญิงพวกนั้นพูดกับไคล์ และเขาทำมันอย่างแนบเนียนเพื่อไม่ให้ใครจับได้ ดังนั้นทั้งภาพผู้หญิงที่รุมล้อมและหน้าที่เปื้อนยิ้มของเขาจะถูกบันทึกไว้ได้ทั้งหมด

ในที่สุด สาวๆ ก็ทนไม่ไหวและเริ่มรุกหนักมากขึ้น ไคล์ตอบกลับด้วยท่าทางเขินอายแต่ก็ยิ้มหนักแน่น

"นายโสดไหม?"

"ผมมีแฟนแล้ว"

“ฉันไม่รังเกียจที่จะใช้ร่วมกับคนอื่นนะ”

“ผมไม่ต้องการที่จะสร้างฮาเร็มนะ”

“เดี่ยวฉันโน้มน้าวแฟนของนายเองแหละหน่า”

“ไม่นะ ถ้าเธอทำแบบนั้นเธอจะฆ่าผม” ไคล์ปัดแขนของผู้หญิงและตะโกน สาวๆยืนผิดหวัง บางคนเริ่มร้องไห้

ฉากนี้กระตุ้นความอิจฉาของผู้ชายและความโกรธของผู้หญิงเป็นอย่างมาก ไอ้เพื่อนชั่วนี้! ทำไมต้องเป็นเขา? ทำไมต้องเป็นพวกเธอ?

วาเรี้ยนเห็นไคล์หนีไปด้วยมอเตอร์ไซค์โฮเวอร์ นั่นหมายความว่าตอนนี้ทางสะดวก เขาแก้ไขวิดีโอด้วยเทคโนโลยีขั้นสูงของการสื่อสาร

การสนทนาเปลี่ยนเป็น:

"คุณโสดไหม?"

"ผมมีแฟนแล้ว"

“ฉันไม่รังเกียจที่จะใช้ร่วมกับคนอื่นนะ”

"งั้นเรามาสร้างฮาเร็มกันเถอะ การแบ่งปันคือความห่วงใย"

“งั้นเดี่ยวฉันคุยกับแฟนนายเลยนะ”

"ถ้าอย่างนั้นเธอก็เป็นแฟนฉันแล้วมา!" วิดีโอจบลงด้วยฉากไคล์กางแขนออกและกอดผู้หญิงคนนั้น

เขาไม่ได้จงใจเปลี่ยนส่วนแรกเพื่อให้มันดูสมจริงมากขึ้น ดังคำพูดที่ว่า 'ถ้าอยากโกหกให้เนียนที่สุดก็ต้องใส่เรื่องจริงลงไปบ้าง'

ก่อนที่เขาจะกด "ส่ง" เขาต้องยืนยันสิ่งหนึ่ง

'ระบบ เมื่อกี้ฉันเกือบจะทะเลาะกับนาร์ซิสแล้ว เป็นเพราะไคล์หรือการมีอยู่ของแกส่งผลต่อชะตากรรมของฉันเป็นอย่างไหน?'

[แม้ว่าระบบนี้จะทำให้ชีวิตของคุณต้องดำเนินไปด้วยภัยอันตรายมากมาย แต่ก็ให้รางวัลที่สมน้ำสมเนื้อ แต่ก็ไม่เคยประมาณการว่าสิ่งต่างๆ จะไปถึงระดับนี้ เพื่อนของคุณดูเหมือนจะมีความสามารถพิเศษในการทำให้เหตุการณ์ต่างๆแย่ลง]

'นั่นคือสิ่งที่เราทั้งสองเห็นด้วย' วาเรี้ยนพยักหน้าและตัดสินใจ

ขอให้ไคล์มีวันที่ดีนะเพื่อนเขาส่งวิดีโอไปให้มายาก่อนอื่นฉันจะทำให้เธอเชื่อและหลังจากนั้นจะได้รับข้อความแจ้งว่าวิดีโอนี้เป็นการตัดต่อหลังจากผ่านไปสองสามชั่วโมง

ไคล์ต้องทำสิ่งเดียวเท่านั้น: เอาชีวิตรอดให้รอดภายในเวลาก่อนที่ฉันจะบอกความจริง

วาเรี้ยนกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ของเขาและนอนหลับอย่างสบาย โดยรู้ว่าคืนนี้จะมีผู้ชายที่ไม่ได้นอนแน่ๆ อยู่ 1 คน

จากอพาร์ตเมนต์ของไคล์มีสิ่งมีชีวิตที่น่าเศร้าร้องโหยหวน มันเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความกลัว

“วาเรี้ยนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!”

เสียงรองเท้าแตะตบเนื้อและเครื่องครัวที่กระจัดกระจายยังคงดำเนินต่อไปจนถึงรุ่งสาง

*** *** ***

วันรุ่งขึ้นวาเรี้ยนตื่นขึ้นและเห็นแขกที่คาดไม่ถึงอยู่ที่ประตู..