ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 19 ศัตรูระดับ 1 สูงสุด

วาเรี้ยนและเมอร์ล็อคปิดระยะห่างในทันที ด้วยเจตนาที่จะฆ่าเท่านั้นวาเรี้ยนชกที่คางของมัน

เมอร์ล็อคป้องกันด้วยหอกของมัน แต่การโจทตีที่แท้จริงคือต่อตากนี้

หมัดอีกหมัดพุ่งไปที่ท้องของมันด้วยหนามแหลมหวังจะฉีกเนื้อท้องของมัน เนื่องจากแขนของมันสั้นเมอร์ล็อคจึงไม่สามารถบล็อกการโจมตีนี้ได้วาเรี้ยนรู้สึกว่าเขาจะได้เปรียบในการโจมตีครั้งนี้ แต่...

"พรึ้บ"

หางของเมอร์ล็อคปัดถุงมือและเกิดประกายไฟขึ้นในอากาศ ในตอนนั้นเองวาเรี้ยนได้รู้ว่าหางของมันถูกปกคุลมด้วยเหล็กที่ทำมาจากสีน้ำเงิน

'นี่จะเป็นเรื่องยากกว่าที่ฉันคิด แต่นี่จะเป็นวิธีที่ทำให้ฉันเก่งขึ้น'

วาเรี้ยนยังคงรุกต่อไปด้วยระยะที่เขาได้เปรียบกว่ามัน

"โป้งป้าง"

"คลิก"

"ก๊อง"

เสียงถุงมือกระทบกับหอกกระดูกและหางโลหะดังก้องไปทั่วเกาะ

พวกเมอร์ล็อคในบริเวณใกล้เคียงได้เห็นการต่อสู้นี้และรีบวิ่งหนีเอาชีวิตรอด

วาเรี้ยนเอียงคอและหลบหอก เขาหลบการโจมตีที่มันใช้หางฟาดมา

ในเวลาเดียวกัน เขาตีเข่าไปที่ขาหนีบเข้าจุดสำคัญของมันและกระแทกหมัดเข้าที่ใบหน้าของเมอร์ล็อคและใช้หนามแหลมแทงเข้าไปในลูกตาของมัน

แต่เมอร์ล็อคนั้นว่องไวและยืดหยุ่นได้ มันจึงถอยหลังออกมานิดหน่อยทำให้การตีเข่าของวาเรี้ยนนั้นไม่รุนแรงพอ วินาทีต่อมา เมอร์ล็อคก็หลบไปทางขวาและหลบหมัดของวาเรี้ยนที่เล็งมาที่ตา

“ชิ”วาเรี้ยนหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ก็ยังคงโจมตีมันต่อไป คนที่ลดโมเมนตัมในการโจมตีหรือป้องกันก่อนคนนั้นคือคนที่จะแพ้

เมื่อการต่อสู้ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ทั้งสองก็พุ่งเข้าหากัน

ดินกระจายและการปะทะกันทำให้เกิดคลื่นกระแทกที่สามารถเขย่าต้นไม้ได้

"โป้งป้าง"

"คลิก"

"คลิก"

ไม่กี่นาทีผ่านไป แต่ความเข้มข้นของการต่อสู้ก็มีแต่จะเพิ่มขึ้นเท่านั้น การต่อสู้นั้นไม่มีวี่แววว่าจะจบลง เนื่องจากทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใคร

"คลิก" "โป้งป้าง" "คลิก"

ทุกการโจมตีถูกป้องกันได้ด้วยหอกหรือหาง หรือไม่ก็การหลบ

วาเรี้ยนมีข้อได้เปรียบอยู่ข้อหนึ่งนั่นคือประสบการณ์การต่อสู้ของเขา ความได้เปรียบของเมอร์ล็อคอยู่ที่ความแข็งแกร่งของมันที่อยู่ที่ระดับ 1 สูงสุดและหางของมัน

แขนของมันสั้นกว่าของวาเรี้ยนดังนั้นจึงต้องใช้เวลานานกว่าจะถึงตัวเขา พวกเมอร์ล็อคก่อนหน้านี้ก็มีปัญหาเดียวกัน ดังนั้นพวกมันจึงพุ่งเข้าใส่เขาหรือใช้หางของมันโจมตีวาเรี้ยนใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้และใช้ความว่องไวและความเร็วของเขาเพื่อหลบการพุ่งเข้าใส่และจัดการพวกมันทีละตัว

อย่างไรก็ตาม เมอร์ล็อคนี้ปิดข้อบกพร่องนี้ได้โดยธรรมชาติของมันอย่างชาญฉลาดโดยการใช้หอกเป็นอาวุธ หอกนั้นยาวกว่าแขนของวาเรี้ยนและสามารถพุ่งได้ไวซึ่งปิดข้อบกพร่องของมันได้อย่างดีที่สุด

มันไม่เชี่ยวชาญเรื่องการใช้หอกมากนัก มันเลยใช้ได้แค่การแทงหรือการใช้หอกแบบธรรมดาเท่านั้น อย่างไรก็ตาม มันสามารถบล็อกการโจมตีที่วาเรี้ยนได้คำนวณมาไว้ได้อย่างดีได้หมด

“อ่อก”วาเรี้ยนตะโกนหลังจากป้องกันการโจมตีจากหางของมัน เขาถอยหลังออกมาเล็กน้อย

เขาไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับเมอร์ล็อคในแง่ของพละกำลัง ดังนั้นเขาจึงใช้ทักษะของเขามาทดแทนการได้เปรียบของพลัง

อย่างไรก็ตาม รูปแบบการต่อสู้ของเมอร์ล็อคทำให้เขาต้องบล็อกการโจมตีบางส่วน สิ่งนี้ไม่ได้สร้างความแตกต่างในตอนแรก แต่หลังจากป้องกันการโจมตีของมันไปได้สักพักเขาเริ่มที่จะได้รับความเสียหายบ้าง โมเมนตัมของเขาเริ่มลดลงทีละนิด

“ฉันต้องหาทางทำอะไรสักอย่างกับมันแล้ว” วาเรี้ยนหอบและเหลือบมองเข้าไปในดวงตาของเมอร์ล็อค

เป็นครั้งแรกที่เขาสังเกตเห็นว่าพวกมันก็มีอารมณ์ที่ค่อนข้างมีรูปธรรม ดวงตาเหล่านั้นดูเหมือนจะ… เยาะเย้ยเขาอยู่

'กล้าดียังไงมาท้าทายฉัน? แกแพ้แน้!' ดวงตาสีเหลืองของเมอร๋์ล็อคนั้นดูเหมือนจะบอกเขาว่ายังงั้น

'ฉันไม่เพียงแต่กล้าเท่านั้น แต่ฉันจะชนะด้วย'

วาเรี้ยนพุ่งไปที่เมอร์ล็อคและแกล้งทำเป็นชก เมอร์ล็อคหยิบหอกขึ้นเพื่อป้องกัน และเขาก็จับหอกมันไว้

เมอร์ล็อคฝาดหางใส่เขา และเขาถูกบังคับใหเโดนการโจมตีนี้

"บูม"

แรงกระแทกมหาศาลผลักเขาและเขาถอยหลัง เท้าของเขายึดกับพื้นและทำให้ดินนั้นเป็นรอบเท้าของเขาที่โดนผลักออกมา

'ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปอีก 1 นาที ฉันแพ้แน่' วาเรี้ยนสูดหายใจเข้าอย่างรวดเร็วและรู้สึกเหนื่อยมาก

ในท้ายที่สุด สถิติของเขายังคงอยู่ที่ 4% ของมหามนุษย์ และเขาไม่ควรสู้กับเมอร์ล็อคซึ่งอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับ 1

แต่เขาไม่ได้หมดหวัง เขามักจะต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าและชนะได้

'นี่จะเป็นการโจมตีครั้งสุดท้าย'วาเรี้ยนเล็งไปที่เมอร์ล็อคและวิ่งเข้าใส่

เมอร์ล็อคก็เล็งไปที่เขาเหมือนกันและแทงหอกไปที่หัวใจของเขา ขณะที่หางของมันกำลังจะฟาดเข้าที่หัวของเขา

วาเรี้ยนป้องกันการโจมตีจากหางของมันได้แต่ไม่ได้ป้องกันการโจมตีจากหอกตามที่เมอร์ล็อคคิด แต่เขากลับใช้ความคล่องแคล่วว่องไวของมนุษย์เพื่อขยับร่างกายเล็กน้อยในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีและทุบไปที่มือของเมอร์ล็อคที่ถือหอกเพื่อกระแทกหอกออกจากมือ

"ฉึกกกก"

หอกแทงทะลุร่างกายของเขาห่างจากหัวใจไปหนึ่งนิ้ว เนื่องจากแรงที่มหาศาลของมันทำให้หอกทะลุผ่านหลังของเขาออกไป ทำให้เกิดเป็นรูโหว่

“อ้ากกกกก” วาเรี้ยนตะโกนด้วยความเจ็บปวดและสู้ต่อไปโดยไม่สนความเจ็บนั้น เขาจับหางที่ฟาดที่หัวของเขาและบีบมัน

เมอร์ล็อคกรีดร้องและตื่นตระหนกชกใส่เขา นั้นแหละคือช่วงเวลาที่เขารอคอย แขนของมันไม่ยาวมากทำให้ใช้เวลามากกว่าหอกที่จะไปถึงตัวเขาในวินาทีเดียว

วินาทีนั้นคือสิ่งที่วาเรี้ยนต้องการทั้งหมดในขณะที่เขาคว้าคอของเมอร์ล็อคด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบและบดขยี้มัน

"คลิก"

“บูม!”

ในเวลาเดียวกัน เขาหักคอของมัน แต่หมัดของมันก็ต่อยไปที่ช่องท้องของวาเรี้ยน

วาเรี้ยนจับหน้าท้องของเขาและสะดุ้งด้วยความเจ็บปวด ทันใดนั้นความเจ็บปวดจากบาดแผลของเขาซึ่งเขาพยายามไม่สนใจ แต่ความเจ็บปวดครั้งนี้มันเต็มอยู่ในหัวเขาไปหมด

“แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก” วาเรี้ยนไอออกมาอย่างแรงแล้วคายเลือดออกมา เขารู้สึกได้ว่าอวัยวะของเขาสั่นและมีรู...

เขามองลงไปเห็นช่องว่างในอก ตอนนี้เนื้อ เลือด และเศษกระดูกของเขาเละเทะมาก

'ระบบ สถานะของฉันคืออะไร'วาเรี้ยนถามเพราะอยากรู้พัฒนาการของเขา

[ XP+ ....]