บทที่ 46 การประมูลเริ่มต้น

บทที่ 46 การประมูลเริ่มต้น

“ค่ะ” เสี่ยวอิงชุน แยกแยะไพ่โจ๊กเกอร์สองใบได้อย่างง่ายดาย

คนที่มาร่วมงานในวันนี้ ส่วนใหญ่มาจากการเชิญชวนของปู่เหอ ยกเว้นแต่แขกที่ลุงของไต้เหิงซิน เชิญมา

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การติดตามปู่เหอไปทักทายผู้คนจึงน่าจะดีกว่าการอยู่กับไต้เหิงซินเพื่อเข้าสังคม

ตามคาด เพราะเสี่ยวอิงชุนอยู่ข้างปู่เหอ จึงมีคนจำนวนมากมองมาด้วยความสนใจและสอบถามเธอ

ปู่เหอไม่ได้พูดว่าสิ่งของเหล่านี้เป็นของที่เสี่ยวอิงชุนจัดเตรียมมา เพียงแต่บอกว่านี่เป็นหุ้นส่วนของหลานชาย และเขาชอบคุยกับเธอ จึงพามารู้จักผู้คน

ทุกคนจึงให้ความเคารพแก่เสี่ยวอิงชุนอย่างเหมาะสม

ไม่นานนัก จ้าวเฉิงเฟิง ก็พาไต้เอินหนิง มาถึง

ทันทีที่เห็นปู่เหอ ดวงตาของจ้าวเฉิงเฟิงก็เปล่งประกาย เธอรีบจูงไต้เอินหนิงเดินมาทักทายด้วยรอยยิ้ม

ปู่เหอคะ การที่ท่านมาในวันนี้ถือเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ของครอบครัวเราไต้เหิงซิน ฉันแทบจะ...”

“เอินหนิง รีบเรียกท่านสิ! เด็กคนนี้ช่าง... คุณปู่ ยังไม่รู้จักเรียกอีก!”

จ้าวเฉิงเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เว่อร์เกินจริง ราวกับแสดงในโรงละคร

ปู่เหอ ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเก็บรอยยิ้มนั้น “ไม่ต้องเกรงใจ ทุกอย่างเพื่อเด็ก ๆ คุณไปทำธุระของคุณเถอะ”

อารมณ์ที่เต็มไปด้วยความสง่างามและความสูงส่งกลับมาอีกครั้ง

จ้าวเฉิงเฟิงรู้สึกกดดันจนไม่กล้าเอ่ยอะไรเพิ่มเติม จึงพาไต้เอินหนิงถอยไป

แต่เมื่อเธอนั่งลงกลับพบว่าปู่เหอกำลังแนะนำเสี่ยวอิงชุนให้คนที่ดูเหมือนมีสถานะสูงส่ง

นี่คือเสี่ยวอิงชุน เธอเป็นหุ้นส่วนกับหลานชายฉัน และเป็นเจ้าของงานประมูลคืนนี้...”

“แม่คะ ทำไมเสี่ยวอิงชุนถึงได้ตามปู่เหอไปแนะนำตัวกับผู้คน? เธอมีสิทธิอะไร?” ไต้เอินหนิงพูดอย่างไม่พอใจ พร้อมกระซิบใกล้หูจ้าวเฉิงเฟิง

จ้าวเฉิงเฟิงเองก็ไม่พอใจเช่นกัน

ทั้งที่งานวันนี้ลูกชายของเธอเป็นคนจัด ทำไมคุณปู่เหอถึงพาเสี่ยวอิงชุนไปพบปะคนสำคัญ แทนที่จะพาไต้เหิงซิน?

ถ้าเธอรู้จักคนเหล่านี้ ต่อไปจะขายของให้พวกเขาโดยตรงเลยหรือ?

แบบนี้ไม่เท่ากับแย่งข้าวจากปากครอบครัวฉันหรือไง?

และเสี่ยวอิงชุนนั่น จ้าวเฉิงเฟิงยิ่งมองก็ยิ่งไม่ชอบใจ

แค่เจ้าของร้านเล็ก ๆ จะดิ้นรนเข้าไปในสังคมชั้นสูงทำไม? เธอมีสิทธิอะไร?

เมื่อหันไปมองไต้เหิงซินอีกครั้ง จ้าวเฉิงเฟิงยิ่งโกรธ

ไต้เหิงซินกำลังต้อนรับแขกที่ลุงของเขาไต้หวังเหนียน แนะนำมา แต่สายตาก็เผลอมองไปทางเสี่ยวอิงชุนอยู่เรื่อย ๆ

เด็กผู้หญิงที่ถูกเศรษฐีเลี้ยงดูแบบนั้น ก็ยังคิดจะเข้าบ้านไต้ได้อย่างนั้นหรือ?

จ้าวเฉิงเฟิงโกรธจนอยากจะกลอกตา

อย่างไรก็ตาม เธอรู้ว่านี่เป็นช่วงเวลาสำคัญที่สุดของลูกชายเธอ ไม่ว่าจะไม่พอใจแค่ไหนก็ต้องรอให้จบงานก่อน

เธอจึงเตือนไต้เอินหนิงเสียงเบา “คืนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญของพี่ชายแก ต่อให้แกไม่พอใจก็ต้องอดทนไว้ รอจนแขกกลับไปค่อยว่ากัน”

“หนูทราบแล้วค่ะ” ไต้เอินหนิงตอบรับ แต่สีหน้าเศร้าหมองราวกับถูกแย่งเงินไปหลายล้าน

สายตาของเธอกำลังมองไปที่เหอเหลียงชง

และเหอเหลียงชงก็กำลังมองเสี่ยวอิงชุน

ทำให้ไต้เอินหนิงแทบจะระเบิดด้วยความโกรธ

ในบรรยากาศที่อึดอัดนี้ การประมูลเริ่มต้นขึ้น

รายการแรกคือแผ่นหยกเหอเถียน

หยกชิ้นนี้เป็นหยกขาวจากเหอเถียน เนื้อหยกช่างเรียบลื่นเป็นมันเงา แกะสลักลวดลายเมฆและหัวมังกร บ่งบอกถึงความหรูหราอย่างยิ่ง

โจวมู่หว่าน กล่าวอธิบายเกี่ยวกับขนาดและยุคสมัยของหยกแผ่นนี้ พร้อมเชิญชวนให้ทุกคนเดินมาชมใกล้ ๆ

“ตามการตรวจสอบ ยุคสมัยของหยกแผ่นนี้อยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง...”

ผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสะสม พวกเขาเพียงฟังคำบรรยายของโจวมู่หว่านเป็นข้อมูลประกอบ ส่วนใหญ่ยังคงเชื่อในการประเมินของตัวเอง

ทันใดนั้น เครื่องมือตรวจสอบต่าง ๆ เช่น ไฟฉายและแว่นขยาย ถูกหยิบขึ้นมาใช้ในการตรวจสอบหยกแผ่นนี้

ผลการตรวจสอบทำให้ทุกคนพึงพอใจ และเริ่มพูดคุยกันเสียงเบา ๆ

เสี่ยวอิงชุน จำหยกแผ่นนี้ได้ ฟู่เฉินอัน เคยบอกว่าสิ่งนี้ถูกพบในห้องหนังสือของเจ้าเมืองหยงโจว

เห็นได้ชัดว่าเจ้าเมืองหยงโจวชื่นชอบสิ่งนี้มาก และมักถือเล่นอยู่เป็นประจำ

เมื่อการตรวจสอบสิ้นสุดลงและทุกคนกลับไปยังที่นั่ง การประมูลก็เริ่มต้นขึ้น

หยกแผ่นนี้ตั้งราคาเริ่มต้นไว้ไม่สูง เพียง 50,000 หยวน โดยแต่ละครั้งที่เพิ่มราคา ต้องเพิ่มครั้งละ 2,000 หยวน

ทันทีที่เริ่ม ก็มีผู้ยกป้ายคนแรก ซึ่งเป็นเพื่อนของไต้หวังเหนียน

เมื่อมีคนเริ่ม คนที่สนใจก็เริ่มยกมือกันอย่างต่อเนื่อง

ไม่นาน ราคาก็ขึ้นไปถึง 100,000 หยวน

ในตอนนี้ ผู้ที่หวังว่าจะได้ของดีราคาถูกก็เริ่มหยุดยกป้าย

บรรยากาศการยกป้ายที่คึกคัก ทำให้ทุกคนมองออกว่า การหวังได้หยกแผ่นนี้ในราคาถูกคงเป็นไปไม่ได้

เพราะคนที่ยังยกป้ายอยู่นั้น ล้วนเป็นผู้ที่ชื่นชอบและตั้งใจจะซื้อจริง ๆ

“120,000 หยวน!” มีคนเพิ่มราคาครั้งเดียวถึง 20,000 หยวน

ทุกคนหันไปมอง และพบว่าผู้พูดคือชายหัวล้านที่มีหนวดเคราสีขาว ซึ่งเป็นเพื่อนของไต้หวังเหนียน

“130,000 หยวน!” เพื่อนวัยกลางคนที่มาพร้อมกับไต้หวังเหนียนนอราคา

“150,000 หยวน” ชายหัวล้านเพิ่มราคาอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดเหมือนต้องการข่มขวัญฝ่ายตรงข้าม

“200,000 หยวน” เพื่อนวัยกลางคนพูดอย่างไม่รีบร้อน และเพิ่มราคาไป 50,000 หยวน

บรรยากาศในห้องเงียบไปชั่วครู่

โจวมู่หว่านยังคงยิ้มพร้อมกระตุ้นอารมณ์ผู้คนบนเวที “ท่านสุภาพบุรุษเสนอราคา 200,000 หยวน คุณสุภาพบุรุษหมายเลข 28 จะเพิ่มราคาอีกไหมคะ?”

เมื่อถูกถาม สายตาทุกคู่ก็จ้องมาที่ชายหัวล้าน ซึ่งเขาไม่กล้าหยุดเพิ่มราคา จึงเพิ่มอีก 50,000 หยวนทันที “250,000 หยวน...”

“300,000 หยวน!”

“350,000 หยวน...”

ไม่นานนัก ราคาของหยกแผ่นนี้ก็พุ่งไปถึง 500,000 หยวน

ทุกคนต่างอ้าปากค้าง “นี่เพิ่งเริ่มเอง ยังราคาสูงขนาดนี้เลย?”

ในเมืองเล็ก ๆ ระดับสามอย่างนี้ จะมีการประมูลที่ได้ราคาสูงถึงเพียงนี้ได้จริงหรือ?

แม้แต่จ้าวเฉิงเฟิง เองก็รู้สึกตื่นเต้น “แค่รายการแรกก็ได้ราคาขนาดนี้แล้ว รายการต่อไปยังมีอีกตั้งเยอะ...”

ถ้าทุกอย่างเป็นไปในลักษณะนี้ บริษัทใหม่ของลูกชายคงทำกำไรได้หลายล้านในเดือนเดียวแน่นอน!

ถ้าเพื่อเงินแล้ว การทนรับเสี่ยวอิงชุนไว้ ก็คงไม่ใช่เรื่องแย่...

ในที่สุด หยกแผ่นนี้ก็ถูกประมูลไปในราคา 520,000 หยวน

เมื่อรายการแรกได้ราคาสูงขนาดนี้ ทุกคนก็ยิ่งตื่นเต้นและอยากรู้ว่ารายการถัดไปจะเป็นอย่างไร

เสี่ยวอิงชุนนั่งอยู่ที่มุมห้อง มองดูการประมูลที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ทั้งการเสนอราคาและตัวเลขหลายหมื่นถึงหลายแสนที่ถูกเอ่ยออกมา ทำให้เลือดในกายเธอพลุ่งพล่าน

ในโลกของคนรวย เงินสามารถใช้จ่ายได้แบบนี้หรือ?

เธอที่แต่ก่อนไม่มีความสนใจในเรื่องนี้ เพราะไม่มีโอกาสเข้าถึง ตอนนี้เหมือนมีประตูบานใหม่เปิดสู่โลกอีกใบ

หลังจากหยกแผ่นนี้ ยังมีจี้หยก กำไลหยก แหวนหยก และเครื่องประดับต่าง ๆ ราคาตั้งแต่หลักหมื่นจนถึงหลักแสน

เมื่อการประมูลหยกเสร็จสิ้น ก็ถึงคราวของเครื่องประดับทองคำ

เมื่อชุดเครื่องประดับทองคำฝังอัญมณีถูกนำออกมาด้วยถาดกำมะหยี่สีดำ ทุกคนต่างตะลึงกับงานฝีมือที่ประณีต “ช่างงดงามจริง ๆ...”