บทที่ 68 พวกเขาอยากให้ฉันตาย

บทที่ 68 พวกเขาอยากให้ฉันตาย

“คุณลู่ค่ะ?”

ลิน ฉินเฟิง เรียกเบา ๆ

ลู่หลี่ยังไม่มีปฏิกิริยา

แต่อลิสซ่า เด็กสาวผู้ใจดี ได้ยินเข้าพอดี เลยเอานิ้วจิ้มไหล่ลู่หลี่เบา ๆ

“อะ? มีอะไรเหรอ?”

ลู่หลี่สะดุ้งตื่นจากภวังค์ เงยหน้ามองสามพี่น้องตระกูลลินด้วยสายตางง ๆ

“คุณลู่ มีคำแนะนำไหมคะว่าจะช่วยฉินเย่ว์ยังไง?”

ลิน ฉินเฟิง ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี จึงต้องถามซ้ำอีกรอบ

“คำแนะนำเหรอ? ไม่มีหรอก”

“...”

“อะไรนะ?”

สามพี่น้องตระกูลลิน รวมถึงอลิสซ่าที่เป็นแบ็กกราวด์อยู่ด้านหลัง ต่างอึ้งพร้อมกัน

ลู่หลี่ละสายตาจากแผงข้อมูล แล้วยิ้มแก้ตัวว่า

“หมายถึง…ครั้งหน้าพวกคุณต้องร่วมมือกับผมก็พอ”

สามสาวหน้าเริ่มสดใสขึ้นทันที

“คุณลู่ มีวิธีหาน้องสาวของพวกเราหรือคะ?”

“เกือบแล้วล่ะ” ลู่หลี่พยักหน้าให้อลิสซ่าเปิดแผงข้อมูล แล้วพูดกับสามสาวว่า

“เข้าไปดูที่ [ตลาดซื้อขายทั่วโลก] สิ ผมโพสต์ข้อความไว้แล้ว”

สามพี่น้องรีบเปิดเข้าไปดูทันที

พอเปิดหน้าแรกขึ้นมาก็เห็นข้อความที่ลู่หลี่เพิ่งโพสต์—

【เหตุการณ์วิกฤต! ทุ่มซื้อไอเทมหรือวิธีลบผลเสีย 'การกัดกร่อนปีศาจ' ในราคาสูงมาก!!!】

สามสาวตระกูลลิน: “???”

นี่มันเกี่ยวอะไรกับการช่วยลิน ฉินเย่ว์ตรงไหน!?

เพราะลู่หลี่โพสต์ด้วยชื่อจริง ไม่ได้ใช้นามแฝง ทำให้มีคนมาตอบเพียบ

“โอ้โห! บอสลู่หลี่ อันดับหนึ่งของตารางเลเวลโผล่มาแล้ว!”

“ของจริงเหรอวะ? หรือเป็นไอ้คนชอบปลอมตัวอีกแล้ว?”

“‘การกัดกร่อนปีศาจ’ คือผลเสียอะไรเนี่ย ฟังดูน่ากลัวฉิบ—”

“บอสลู่หลี่ ไปเจอสัตว์ประหลาดโหด ๆ เข้าเหรอ ถึงได้เจ็บ?”

“@ลู่หลี่ ผมมี [ยาอายุขัยระดับกลาง] นะ แต่ไม่รู้ช่วยลบผลเสียที่ว่ารึเปล่า”

“ไอ้ข้างบน อยากอวยบอสก็อวยน้อย ๆ หน่อยเหอะ…”

“[ยาอายุขัยระดับกลาง] มันไว้เติมเลือดปะ ไม่ได้ลบสถานะนะเว้ย”

“@ลู่หลี่ ผมมี [น้ำยาชำระล้างที่ยังไม่บริสุทธิ์] สนใจทักราคาได้!”

สามพี่น้องมองลู่หลี่ด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถาม แต่เจ้าตัวกลับยิ้ม ไม่อธิบายอะไร แล้วตอบผู้เล่นทีละคนในแชต

“[ยาอายุขัยระดับกลาง] ลบ ‘การกัดกร่อนปีศาจ’ ไม่ได้ ผมลองแล้ว ขอบคุณมากสำหรับความหวังดี”

“[น้ำยาชำระล้างที่ยังไม่บริสุทธิ์] ลบได้แค่พิษธรรมดา ไม่มีผลกับ ‘การกัดกร่อนปีศาจ’”

พอตอบครบ ลู่หลี่ก็โพสต์ข้อความซื้อขายอีกสี่อันติดกันจนชนลิมิตประจำวัน

ท่าทางร้อนรนมาก เหมือนจะล้มตายในอีกไม่กี่วินาที

ลิน ฉินเฟิงเริ่มรู้สึกผิด พูดเสียงเบาอย่างกังวล

“คุณลู่ ขอโทษแทนน้องสาวอีกครั้งนะคะ”

“ไม่คิดเลยว่า ‘การกัดกร่อนปีศาจ’ จะลบยากขนาดนี้ ถ้าเธอไม่ดื้อวันนั้น คุณคงไม่ต้องลำบากแบบนี้…”

ลู่หลี่พูดทั้งที่ไม่หันกลับมา

“ไม่เป็นไร ผมลบผลเสียไปแล้ว”

สามพี่น้อง: “ห๊ะ?”

ลบไปแล้ว?

งั้นโพสต์ซื้อขายทำไม?

แถมทำเหมือนใกล้ตายอีกต่างหาก!?

เมื่อเห็นว่าพวกเธอตามไม่ทัน ลู่หลี่จึงอธิบาย

“ผมโพสต์เพื่อ ‘ล่อพวกงูให้ออกจากรู’”

“ผลเสียนี้มันหายากมาก นอกจากผม ก็มีแค่พวกซากุระเท่านั้นที่รู้วิธีลบ”

ลิน ฉินฮวาขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม

“แสดงว่าคุณลู่โพสต์แบบเร่งรีบ ก็เพื่อบีบให้พวกซากุระเผยตัว?”

ลิน ฉินเซวี่ยพูดสั้น ๆ ตามสไตล์

“ซากุระไม่มีทางบอกหรอก พวกนั้นอยากให้คุณลู่ตายที่สุด”

ลิน ฉินเฟิงพยักหน้าแรง

“ใช่ค่ะ ตอนนี้พวกซากุระกับตระกูลจ้าวคงกำลังหัวเราะในแชตแน่ ๆ”

ลิน ฉินฮวาถอนหายใจแล้วถามอย่างไม่เข้าใจ

“แล้วคุณลู่ทำไปเพื่ออะไรคะ? สร้างความบันเทิงให้เขาเหรอ?”

ลู่หลี่ยิ้มบาง ๆ

“เพราะงั้น ผมถึงต้องให้พวกคุณช่วยไง”

เขาหันไปบอกอลิสซ่า

“อลิสซ่า เข้าช่องแชตแล้วตอบผม บอกไปว่าคุณมีวิธีลบ ‘การกัดกร่อนปีศาจ’ แต่ต้องเจอตัวเท่านั้น”

สามสาวหันมามองอลิสซ่าเป็นตาเดียว

สาวน้อยหูแมวที่ยืนเป็นฉากหลังไม่คิดว่าจะได้มีบทบาท หน้าแดงนิด ๆ

“ฉะ…ฉันเหรอคะ? ได้ค่ะเจ้านาย…”

หลังจากนั้นไม่นาน ข้อความก็เด้งขึ้นใต้โพสต์ของลู่หลี่

“@ลู่หลี่ ฉันมีวิธีลบ ‘การกัดกร่อนปีศาจ’ แต่ต้องซื้อขายแบบเจอตัวเท่านั้น”

ทันทีที่ส่งออกไป ก็โดนถล่มยับ

“@LuckyLisa ผู้เล่นตั้งกี่คนยังหาไม่ได้ แล้วเธอจะมีได้ไง! หลอกบอสลู่หลี่ชัด ๆ!”

“@LuckyLisa ถ้ามีจริงก็พูดมาในช่องสิ จะนัดเจอทำไม? มีพิรุธ!”

“@LuckyLisa เธอเป็นใครมาจากไหน กล้าดียังไงจะนัดเจอบอสลู่หลี่แบบส่วนตัว?”

“บอสอันดับหนึ่งนะเว้ย! นี่คนเราหน้าหนาจริง ๆ”

“กลัวสุดคือไม่ใช่โง่ แต่ตั้งใจจะต้อนบอสไปฆ่าชิงของ! นี่มันยุคไหนแล้ว อย่าซื่อบื้อ!”

ลู่หลี่มองบรรยากาศที่เดือดขึ้นเรื่อย ๆ แล้วมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

เขาตอบกลับหลังข้อความของอลิสซ่า

“@LuckyLisa ต้องเจอกันจริง ๆ เหรอ? ตอนนี้สภาพผมไม่ดีเลย กลัวเกิดอุบัติเหตุ”

พอข้อความนี้โผล่ ช่องแชตเงียบสนิท…

สามวินาทีเต็ม ๆ

จากนั้นข้อความก็ระเบิดขึ้นเหมือนภูเขาไฟแตก

“บอสลู่หลี่สภาพไม่ดี!? ห้ามไปเจอเด็ดขาด!”

“จริง! ดูก็รู้ว่า Lisa น่าสงสัยมาก!”

“ฆ่าชิงไอเทมชัด ๆ! ฉันดูละครแบบนี้มาเยอะแล้ว!”

“@LuckyLisa ถ้ามีจริงก็พูดมาเลย อย่านัดเจอเด็ดขาด! มีเจตนาแน่นอน!”

ลู่หลี่ตบไหล่อลิสซ่าเบา ๆ

“ถึงตาคุณตอบแล้ว”

“พิมพ์ว่า—

‘จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่ถ้าอยากลบ ‘การกัดกร่อนปีศาจ’ ต้องมาซื้อขายต่อหน้า ไม่งั้นไม่ต้องคุย!’”

อลิสซ่าพยักหน้า รีบพิมพ์ตาม

ช่องแชตยิ่งระเบิดหนักกว่าเดิม

“เห็นไหม! เลิกแอ๊บแล้ว โชว์ไพ่ในมือเลย จะล่อลู่หลี่ชัด ๆ!”

“ยังกล้าพูดท้าทายอีก โทนอย่างกับหัวหน้ากิลด์!”

“บอสลู่หลี่ไม่ไปแน่ Lisa ต้องหัวร้อนแน่เลย!”

ลู่หลี่พิมพ์ต่อ

“แต่ถ้าไม่ลบตอนนี้ มันจะกลายเป็น ‘การกัดกร่อนลึก’! @LuckyLisa อยู่ที่ไหน ผมจะไปหาเอง”

อลิสซ่าเห็นแล้วถามเสียงสั่น

“เจ้านาย แล้วฉันต้องตอบสถานที่ต่อเลยไหมคะ?”

ลู่หลี่ส่ายหน้า

“ไม่ต้อง รีบไปทำไม รอดูความเห็นของคนอื่นก่อน ปล่อยให้กระสุนมันบินสักพัก”

สามพี่น้อง: ???

จะไปฟังคนอื่นทำไม?

นี่มันละครที่พวกคุณเล่นกันสองคนชัด ๆ!

ไม่นานหลังจากนั้น ผู้เล่นก็เริ่มเสนอไอเดียกันยกใหญ่

มีคนอยากเป็นบอดี้การ์ดให้ลู่หลี่

มีคนเสนอจะเป็นตัวกลางซื้อขายแทน

มีแม้กระทั่งเสนอให้ตั้งทีมอารักขา

แต่สิ่งที่คนส่วนใหญ่เห็นด้วยที่สุดคือ—

ควรกำหนดสถานที่ซื้อขายร่วมกัน

ให้ผู้เล่นทุกคนเป็นผู้คุมดูแล ไม่ให้เกิดอะไรผิดปกติ

สุดท้าย การถกเถียงก็ลงเอยที่สถานที่หนึ่ง

นอกเขตที่พักพิงกลางเมืองหย่งเฉิง

…