บทที่ 19 ราชินีผึ้ง!

บทที่ 19 ราชินีผึ้ง!

【ติง ตรวจพบว่าค่าจิตวิญญาณของผู้เล่น ลู่หลี่ ถึง 1000 แล้ว! จำนวนสูงสุดของพลวิญญาณเพิ่มเป็น 20 ยูนิต!】

【ตรวจพบว่าผู้เล่น ลู่หลี่ ฆ่าสิ่งมีชีวิตประเภทแมลงครบ 500 ตัว! ภารกิจพัฒนาความสามารถเสร็จสมบูรณ์!】

【รางวัลภารกิจ: กล่องสมบัติผู้ท้าชิง x3, ความสามารถ ‘แขนใบมีด’ อัปเกรดเป็นระดับมรกต!】

【ติง ตรวจพบว่าค่าจิตวิญญาณของผู้เล่น ลู่หลี่ ถึง 2000 แล้ว! จำนวนสูงสุดของพลวิญญาณเพิ่มเป็น 50 ยูนิต!】

【ตรวจพบว่า ‘เข็มพิษสลายเนื้อ’ และ ‘แขนใบมีด’ เป็นความสามารถประเภท ‘แหลมคม’ เหมือนกัน ต้องการผสานเสริมพลังหรือไม่?】

【ผลของ ‘แขนใบมีด’ เพิ่มขึ้น: มีเอฟเฟกต์ ‘พิษสลายเนื้อ’ โอกาสการติด 100%】

……

เมื่อข้อความแจ้งเตือนต่าง ๆ ปรากฏขึ้นบนแผงสถานะ พลังของลู่หลี่ก็ก้าวกระโดดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เขาสามารถควบแน่นพลวิญญาณได้ถึง 50 ตัว แต่ละตัวเป็นตั๊กแตนใบมีดระดับ 3

ภายใต้กำลังรบระดับนี้ ฝูงผึ้งนักขุดไม่อาจต้านทานได้และถูกสังหารจนหมด!

ลิน ฉินเฟิง มองดูศพแมลงเกลื่อนลานจอดรถ ก่อนจะหันกลับไปมองชายที่ยืนอยู่ท่ามกลางกองศพ ดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจรอดตาย

มันเกิดขึ้นจริง!

ชายคนนั้นฆ่าฝูงผึ้งทั้งรังด้วยตัวคนเดียว!

ลิน ฉินเฟิง ตัดสินใจทันที—ตระกูลลินต้องดึงตัวชายคนนี้ให้ได้!

แต่ทันใดนั้น รอยแยกมิติที่อยู่ไม่ไกลก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง!

ลิน ฉินเฟิง ชะงัก และร้องในใจว่าแย่แล้ว!

แม้ว่าฝูงผึ้งจะถูกฆ่าล้าง แต่ภายในมิติสังหารยังมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอยู่!

ราชินีผึ้งขุดดิน!!

“แคว๊กกกกก!!!”

เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังออกมาจากรอยแยก และกลิ่นอายสังหารมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วพื้นที่ใต้ดิน

ลิน ฉินเฟิง ยังไม่ทันเตือนอะไรก็มีเงาสีทองพุ่งออกมาจากรอยแยกตรงเข้าหาลู่หลี่!

“จบแล้ว!”

ใจของลิน ฉินเฟิง เย็นวาบ

ราชินีผึ้งตัวนี้เคยโจมตีลิน ฉินเซวี่ย บาดเจ็บสาหัสด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

แม้ชายปริศนาตรงหน้าจะเก่งเพียงใด ก็คงสู้ราชินีผึ้งไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ระดับของราชินีคือ lv.10

และวิธีโจมตีก็ประหลาดและรุนแรง

แม้แต่ ฉี เจ๋ออวี่ ที่เป็นอันดับหนึ่งของตารางเลเวล ยังมีเพียง lv.3 เท่านั้น

ช่องว่างถึง 7 ระดับ!

เป็นช่องว่างที่สิ้นหวังจริง ๆ!

และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่ลิน ฉินเฟิง คิด

ชายปริศนาถูกราชินีผึ้งฟาดเข้าอย่างจัง จนมีบาดแผลยาวลึกกลางหน้าอก!

มันจบแล้ว…

“lv.10? ล้อเล่นหรือไง? นี่มันแค่วันแรกของวันสิ้นโลกนะ…”

ลู่หลี่มองสิ่งมีชีวิตดุร้ายตรงหน้า ขมวดคิ้วแน่น

เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว

ไม่น่าแปลกใจที่ในชีวิตก่อน เทียนอี้สแควร์ กลายเป็นรังยักษ์ของแมลง

เพราะมี ‘สิ่งมีชีวิตระดับลอร์ด’ อยู่หลังมิตินี้!

ผู้หญิงสี่คนนั้นพิชิตมิติสังหารไม่สำเร็จ และปล่อยราชินีผึ้ง lv.10 ให้หลุดออกมา

ลู่หลี่กวาดสายตามองแผงสถานะ

ในช่องสถานะเต็มไปด้วยดีบัฟ โดยเฉพาะ ‘คำสาป’

“โชคดีที่ฉันแย่งความสามารถโดยกำเนิดของ [สังหารโลหิต] มาได้ ไม่งั้นแย่แน่…”

[สังหารโลหิต:

ระยะที่หนึ่ง – เมื่อบาดเจ็บ ค่าพลังและความเร็วจะเพิ่มขึ้นตามระดับบาดเจ็บ

ระยะที่สอง – เข้าสู่ภาวะกึ่งตาย ชำระล้างดีบัฟทั้งหมด เพิ่มพลังและความเร็วอย่างมหาศาล]

ระยะที่สอง—เปิดใช้งาน!

ลู่หลี่ยิ้มเย็น หมอกสีแดงทั้งหมดไหลกลับเข้าสู่ร่างของเขา!

เอฟเฟกต์คำสาป—ถูกลบล้าง!!

พลวิญญาณตั๊กแตนใบมีดทั้ง 50 ตัวพุ่งเข้าล้อมราชินีผึ้ง เปิดฉากโจมตีพลีชีพ

ส่วนลู่หลี่ใช้จังหวะนั้นเร่งสปีดพุ่งกลับมายังลิน ฉินฮวา

ลิน ฉินฮวา ที่เฝ้าดูการต่อสู้ เดิมทีเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของลู่หลี่

แต่เมื่อเห็นเขาวิ่งกลับมาอย่างกับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย ก็ถึงกับตะลึง

“ใครในพวกเธอเป็นฮีลเลอร์? รีบมาฮีลฉันเร็วเข้า!”

ลู่หลี่ไม่อธิบายอะไร เอ่ยถามตรง ๆ

“เอ่อ… ฉันค่ะ แต่…” ลิน ฉินฮวา ยกมือขึ้น แต่ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกลู่หลี่ขัดขึ้นทันที

“ดีเลย งั้นรีบฮีลฉัน!”

“ค่ะ…”

ความสามารถโดยกำเนิดของลิน ฉินฮวา คือ [ฮีลหมู่] ระดับแพลทตินัม สามารถฟื้นพลังชีวิตของผู้เล่นในบริเวณทั้งหมดได้

แต่ก็ถูกจำกัดด้วย ‘คำสาป’ ของราชินีผึ้ง ทำให้ใช้ได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ

เธอคิดว่าการฮีลลู่หลี่ย่อมไร้ผลเหมือนกับของลิน ฉินเซวี่ย

แต่คาดไม่ถึงว่า เพียงสิบวินาที…

ลู่หลี่ ฟื้นเลือดเต็ม!

“ฮ่า! ขอบคุณมาก!”

เมื่อรู้สึกถึงพลังชีวิตที่ไหลพล่าน ลู่หลี่ก็หันหลังกลับไปลุยราชินีผึ้งอีกรอบทันที

ลิน ฉินฮวา มองแผ่นหลังของลู่หลี่ตาค้าง แล้วก้มลงดู ลิน ฉินเซวี่ย ที่ยังเลือดไหลอยู่

ทำไมฮีลถึงได้ผล!?

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงไม่ถูกคำสาปเลย!?

อีกด้านหนึ่ง

แม้ราชินีผึ้งจะถูกโอบล้อมโดยพลวิญญาณตั๊กแตนใบมีด แต่ก็ยังไม่ตายสักที

ช่องว่างเลเวล 7 ระดับ ทำให้มันแทบไม่สะทกสะท้าน มีเพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้น

ในทางกลับกัน จำนวนตั๊กแตนใบมีดลดลงเรื่อย ๆ เหลือน้อยกว่า 30 ในพริบตา

ลู่หลี่รู้สึกได้ จึงเรียกที่เหลืออยู่กลับคืนทั้งหมด

พลวิญญาณเอาไว้ถ่วงเวลา

ราชินีผึ้ง เขาจะจัดการเอง!

“โอเค ที่เหลือให้ฉันจัดการ พวกเธอพักเถอะ”

ลู่หลี่ตบไหล่ลิน ฉินเฟิง ดึงเธอออกจากความหวาดกลัว

“ให้คุณจัดการ?”

ลิน ฉินเฟิง เบิกตากว้าง มองเขาเหมือนคนบ้า

“กลยุทธ์ของคุณไม่ใช่รุมสู้เหรอ!? แล้วนี่คิดจะ 1v1 เหรอ!?”

“ก็รุมสู้ยังไงก็ไม่ชนะอยู่ดี ดูตั๊กแตนพวกนี้สิ แค่ lv.3”

ลิน ฉินเฟิง ฟังแล้วก็เห็นด้วยทันที

ใช่—

ราชินีผึ้ง lv.10!

ตั๊กแตนใบมีด lv.3 จะไปสู้อะไรได้…

แต่ผู้ชายตรงหน้านี้…เลเวลเท่าไหร่กันแน่?

เธอถามด้วยความกังวล

“คุณเลเวลอะไร—”

แต่ยังไม่ทันได้คำตอบ

ลู่หลี่ก็พุ่งเข้าโจมตีแล้ว!

เขาปล่อยสายฟ้าสองสายใส่ราชินีผึ้ง พร้อมเปิดใช้ความสามารถ [ข่มขวัญแมลง]!

ช่องว่าง 10 เลเวล ทำให้แม้ความสามารถระดับแพลทตินัมก็แทบไร้ผล

ราชินีผึ้งเพียงชะงักเล็กน้อย ก่อนจะคำรามด้วยความเดือดดาลกว่าเดิม

มันรู้สึก—

ว่ามนุษย์ตรงหน้ากำลังดูถูกมัน!!

“แคว๊กกกกกก!!!”

กลิ่นอายโหดร้ายปะทุออกมาจากราชินีผึ้ง กวาดไปทั่วพื้นที่

ลิน ฉินเฟิง ที่อยู่ห่างออกไปยังรู้สึกขาอ่อน หายใจแทบไม่ออก!

สัตว์ประหลาดแบบนี้… ฆ่าได้จริงเหรอ!?

แต่ลู่หลี่ยืนอยู่อย่างมั่นคงราวกับสนเหมันต์ท่ามกลางลมพายุ!

แรงกดดันจากราชินีผึ้งคล้ายการโจมตีทางจิต เป็นการข่มขวัญเมื่อเลเวลห่างกันมาก

แต่สำหรับลู่หลี่—

ไม่มีผลแม้แต่น้อย

เพราะค่าจิตวิญญาณของเขาสูงถึง 2000!

ในสายตาของเขา เสียงกรีดร้องของราชินีผึ้งแค่ดังเกินไป… น่ารำคาญเล็กน้อย

“ร้องเสร็จยัง? ถ้าเสร็จแล้วก็มา…”

ลู่หลี่แคะหู แล้วใช้ [ข่มขวัญแมลง] ใส่มันอีกครั้ง

การยั่วยุครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ราชินีผึ้งคลุ้มคลั่งสุดขีด จนพร้อมจะเสี่ยงชีวิตพุ่งใส่ลู่หลี่…