บทที่ 38 - แกะน้อยจอมเด้ง

บทที่ 38 - แกะน้อยจอมเด้ง

หลังจากพิมพ์ขอโทษขอโพยสมาชิกในกลุ่มผ่านเครื่องสื่อสารรัวๆ โจซี่ก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าตลาดนัดรอบหน้าจะเตรียมนมจามรีหางใหญ่มาให้เพียงพอกับทุกคนแน่นอน ถึงจะสยบความไม่พอใจของสมาชิกในกลุ่มลงได้

สมองปลาทองจริงๆ เรื่องทำมาหากินยังลืมได้ลงคอ โจซี่เขกหัวตัวเองด้วยความเจ็บใจ

คนเดินตลาดเยอะ ลูกชิ้นปลาที่เหลือก็อยู่ได้ไม่นาน แป๊บเดียวก็ขายหมดเกลี้ยง

โจซี่ไม่ลืมหรอกนะว่าวันนี้ที่มาตลาดเสรียังมีภารกิจอื่นอีก

จะจ้างสัตว์อสูรตัวไหนดีนะ โจซี่เดินมุ่งหน้าไปทางตลาดแรงงานสัตว์อสูร ซึ่งอยู่แถวๆ สำนักงานจัดหางานภูตที่เคยไปมาแล้ว

คอกวัวซ่อมเสร็จแล้ว แต่มีแค่เจ้าจามรีหางใหญ่กับหนูหินมิติ มันดูโล่งโจ้งวังเวงชอบกล

แกะน้อยจอมเด้ง แพะภูเขาเขาเดียว หมูเขี้ยวแก้ว ไก่ขนฟู แล้วก็สัตว์อสูรหน้าตาประหลาดๆ อีกเพียบที่โจซี่ไม่รู้จัก น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตจากแดนลี้ลับ

พวกไก่เป็ดห่าน โจซี่ตัดทิ้งไปก่อน มีทะเลสาบแสงสลัวที่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ขนาดใหญ่ขนาดนั้น เธอไม่ขาดแคลนไข่กินหรอก ตอนทำลูกชิ้นปลาก็ไปล้วงไข่นกธรรมดามาใช้ได้เรื่อยๆ

งั้นซื้ออะไรดีล่ะ

"แกะน้อยจอมเด้งครับ แกะที่เชื่องที่สุด ทำเงินได้ดีที่สุด ตัวละพันห้า ซื้อไปไม่มีคำว่าขาดทุน ไม่มีคำว่าถูกหลอก มามุงดูกันได้เลยครับ"

เสียงโฆษณาผ่านลำโพงของพ่อค้าขายแกะน้อยจอมเด้งดังสนั่นหวั่นไหว โจซี่อดใจไม่ไหวเลยขอเข้าไปมุงดูด้วยคน

แกะน้อยจอมเด้งจัดเป็นสัตว์อสูรระดับต่ำ ขนของมันเป็นวัสดุทอผ้าคุณภาพเยี่ยม แกะน้อยจอมเด้งบางตัวที่มีระดับสูงหน่อย ขนจะกันหนาวได้ดีเยี่ยมและมีพลังงานธาตุอัดแน่น เป็นวัตถุดิบสำคัญในการทำอุปกรณ์ระดับสูง

แต่สำนักงานจัดหางานภูตก็อยู่ข้างๆ นี่เอง เขาจะกล้าค้าขายสัตว์อสูรโจ่งแจ้งขนาดนี้เชียวเหรอ ไม่กลัวโดนจับหรือไง

ต้องรู้นะว่าจุดประสงค์ของการก่อตั้งสำนักงานจัดหางานภูตคือการช่วยเหลือมนุษย์และภูตให้อยู่ร่วมกันอย่างสันติ จะยอมให้ใครมาท้าทายอำนาจใต้จมูกได้ยังไง

แต่โจซี่ก็รู้คำตอบในทันที คนคนนี้คือพ่อค้าแดนลี้ลับ แกะพวกนี้เป็นสิ่งมีชีวิตจากแดนลี้ลับ ไม่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของกฎหมายโลกนี้ สามารถซื้อขายได้อย่างอิสระ

งั้นก็เดาได้ไม่ยากว่าทำไมราคาถึงถูกแสนถูก และทำไมแกะถึงดูซูบซีดเซียวขนาดนี้ การข้ามกำแพงมิติส่งผลกระทบต่อสัตว์อสูรระดับต่ำมากทีเดียว

มองดูแกะน้อยที่นอนซมไร้เรี่ยวแรง โจซี่ก็หมดความสนใจ ถึงจะถูกกว่าการจ้างงาน แต่สภาพแต่ละตัวยืนยังแทบไม่ไหว โจซี่ไม่คิดว่าตัวเองจะเลี้ยงพวกมันรอด

หาสัตว์อสูรตัวเล็กๆ ที่แข็งแรงหน่อยดีกว่า

ดูไปสักพักโจซี่ก็ทนดูต่อไม่ไหว ถึงจะน่าสงสาร แต่เธอคงไม่ยอมควักเงินซื้อแกะป่วยพวกนี้เพราะความสงสารหรอก

คนมุงคนอื่นก็เหมือนกัน ไม่มีใครโง่ ต่างคนต่างก็ทยอยเดินหนี

พอเห็นว่าคนเริ่มจะซากันหมด พ่อค้าแกะก็กัดฟัน เปิดกรงเหล็กขนาดใหญ่ด้านหลังออก

"แกะน้อยจอมเด้งระดับกลาง ซื้อยกฝูงแถมจ่าฝูงไปเลยครับ! ทุกท่านดูคุณภาพของจ่าฝูงตัวนี้สิครับ ถ้าไม่ใช่เพราะรีบกลับแดนลี้ลับ ผมไม่มีทางขายทิ้งขว้างแบบนี้หรอก" คำพูดเขาเชื่อถือได้แค่ไหนไม่รู้ ฟังหูไว้หู แต่ก็ดึงดูดคนให้กลับมาสนใจได้จริงๆ

มีจ่าฝูงระดับกลางด้วยแฮะ โจซี่กับเหล่าไทยมุงก็ขยับเข้าไปดูกันอีกรอบ

"ไม่เอาพวกตัวป่วยๆ นั่นนะ เอาแค่แกะน้อยจอมเด้งระดับกลางตัวนี้ตัวเดียว เท่าไหร่" มีคนสนใจ ลองหยั่งเชิงถามดู

"ไม่แยกขายครับ ซื้อแกะทั้งฝูง ผมแถมตัวนี้ให้ฟรีๆ เลย" พ่อค้าคนนั้นปฏิเสธทันควัน น้ำเสียงแข็งกร้าว

ตลกละ กว่าจะลักลอบเอาไอ้ตัวเล็กพวกนี้มาได้ก็เสี่ยงจะแย่แล้ว ขืนขายจ่าฝูงไปตัวเดียว ไอ้พวกตัวป่วยที่เหลือใครจะโง่ซื้อ พ่อค้าแดนลี้ลับตั้งใจจะมัดมือชกขายยกเข่งอยู่แล้ว

"แกะฝูงนี้ของคุณใกล้จะตายกันหมดแล้ว ตอนข้ามกำแพงมิติคุณคงงกไม่ยอมให้อาหารพลังธาตุพวกมันล่ะสิ สภาพแบบนี้ใครจะกล้าซื้อ" คนที่รู้เรื่องการข้ามกำแพงมิติเอ่ยปากขึ้น

"เพิ่งข้ามมาได้ไม่นาน มันเลยยังปรับตัวไม่ได้ ซื้อกลับไปพักฟื้นสักวันสองวันก็หายแล้ว พวกคุณดูจ่าฝูงตัวนี้สิยังสบายดี แกะฝูงนี้ซื้อไปรับรองไม่ผิดหวังครับ" พ่อค้าคนนี้แน่นอนว่าไม่ยอมรับ แถมยังหาข้ออ้างข้างๆ คูๆ

"ก็แหงสิ ระดับกลางมันก็ต้องทนได้อยู่แล้ว" มีคนส่ายหัวเถียงกลับทันที

"เอาเป็นว่าซื้อยกฝูงแถมจ่าฝูงตัวนี้ ไม่แยกขาย ทุกท่านดูปริมาณขนของจ่าฝูงตัวนี้สิครับ ดูพลังงานธาตุที่อัดแน่นนั่น ซื้อยกฝูงแล้วเอาไปเลี้ยงดีๆ เผลอๆ อาจจะมีตัวเลื่อนระดับเป็นแกะระดับกลางเพิ่มอีกก็ได้นะ แกะพวกนี้คือหุ้นศักยภาพสูงนะครับ"

โจซี่ถึงกับพูดไม่ออก คนคนนี้มีความสามารถในการโกหกหน้าตายเหนือชั้นกว่าแม่ค้าตัวเล็กๆ อย่างเธอเยอะ ต่อหน้าแกะน้อยที่ยังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีชีวิตรอดไหม ยังกล้าพูดเรื่องเลื่อนระดับได้อีก

นี่มันเห็นคนซื้อเป็นควายหรือไง

พอได้ยินแบบนั้น ฝูงชนก็ระเบิดหัวเราะ ไม่มีใครอยากฟังเรื่องไร้สาระของเขาอีก นอกจากพวกชอบดูเรื่องชาวบ้านไม่กี่คน คนอื่นก็เดินหนีหมดแล้ว

โจซี่ก็เดินตามกระแสคนออกมา วันนี้มีคนออกมาจากแดนลี้ลับเยอะจริงๆ มีสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดจากแดนลี้ลับมากมายที่เหล่านักรบผู้บุกเบิกนำออกมาวางขาย

แต่ส่วนใหญ่จะขายในฐานะอาหารพลังธาตุ คือฆ่าแล้วขายเนื้อนั่นแหละ

โจซี่เห็นแล้วรู้สึกไม่ค่อยดี เลยรีบเดินผ่านแผงพวกนี้ไป มองหาภูตน้อยที่เหมาะสม

เอ๊ะ โจซี่เหลือบไปเห็นหมูตัวอ้วนกลมปุ๊กปิ๊กหลายตัว ด้านหลังมีป้ายเขียนไว้ว่า: หมูหอมนักขุด ของขึ้นชื่อจากแดนลี้ลับทะเลหญ้า จมูกไว เชี่ยวชาญการหาเห็ดหายาก สัตว์อสูรธาตุดิน ช่วยงานฟาร์มได้

ข้างล่างมีตัวหนังสือเล็กจิ๋วเขียนว่า: กินเนื้อได้

แต่คนขายคงเสียดายถ้าจะเชือดมันขายเป็นเนื้อ เลยเขียนตัวหนังสือไว้เล็กนิดเดียว

โจซี่ต้องเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงจะเห็นชัด

พอเห็นโจซี่สนใจหมูพวกนี้ พ่อค้าก็รีบนำเสนอทันที "สวัสดีครับ หมูหอมนักขุดพวกนี้เพิ่งพามาจากแดนลี้ลับทะเลหญ้า เป็นสัตว์อสูรระดับต่ำ ฉลาดและแสนรู้มาก รับไปเลี้ยงสักกี่ตัวดีครับ"

การแต่งกายของโจซี่บอกชัดเจนว่าเป็นเจ้าของฟาร์ม พ่อค้ามองปุ๊บก็รู้เลยว่านี่แหละลูกค้าชั้นดี

"อื้ม ขอดูก่อนนะคะ ขอคิดแป๊บ" เชี่ยวชาญการหาเห็ดหายาก โจซี่เริ่มสนใจ ในป่ารอบๆ ฟาร์มแสงสลัวมีทรัพยากรเห็ดอุดมสมบูรณ์มาก เห็ดที่มีพลังเวทคล้ายเห็ดหวานก็มีราคาแพงระยับ แต่เธอก็ไม่ได้ไปเก็บมานานมากแล้ว

นานๆ ทีหนูหินมิติจะคาบกลับมาให้โจซี่ทำอาหารให้กิน แต่ปกติเธอไม่มีเวลาไปเก็บเห็ดเลย

ช่วงนี้เธอเห็นเห็ดเน่าเปื่อยอยู่แถวนั้นบ่อยๆ จริงๆ ก็ควรจะใช้ทรัพยากรพวกนี้ให้เป็นประโยชน์ได้แล้ว

เห็นโจซี่ยังลังเล พ่อค้าก็ไม่ตื๊อ เพียงแต่นั่งลงลูบหัวหมูพวกนั้นเล่นกับมัน

เจ้าตัวเล็กพวกนี้ท่าทางซื่อบื้อน่ารัก โจซี่รู้สึกเหมือนใจละลาย

พอเห็นโจซี่เริ่มมีใจ พ่อค้าก็แอบฝังเห็ดที่เตรียมไว้ลงในที่ว่างข้างๆ แล้วเปิดคอกให้หมูพวกนี้ออกไปหา

ตั้งใจจะโชว์ของซะหน่อย

แล้วโจซี่ก็โดนตกเข้าเต็มเปา เจ้าหมูหอมนักขุดพวกนี้ไม่ใช่หมูธรรมดาจริงๆ ด้วย!

[จบแล้ว]