บทที่ 28 ปลุกพลังสี่อาชีพหลักพร้อมกัน! ซือคงเสวี่ยอวิ๋นถึงกับตะลึง!

บทที่ 28 ปลุกพลังสี่อาชีพหลักพร้อมกัน! ซือคงเสวี่ยอวิ๋นถึงกับตะลึง!

นับว่ายังโชคดีที่ซือคงเสวี่ยอวิ๋นไม่ได้ติดใจเอาความเรื่องนี้ต่อ แต่อย่างว่า... ใครจะไปคาดคิดว่าโรงเรียนเล็กๆ ในเมืองอันห่างไกลเช่นนี้ จะให้กำเนิดผู้ที่เรียก 'สี่บอสราชันย์' ออกมาได้!

ทันใดนั้น นัยน์ตาอันร้อนแรงดุจเปลวเพลิงของเธอก็กวาดมองไปยังเหล่านักเรียนกว่าสองพันคนเบื้องล่าง เธอเริ่มตรวจสอบระดับและค่าสถานะของนักเรียนทีละคนอย่างละเอียด หาก 'สี่บอสราชันย์' ปรากฏขึ้นด้วยฝีมือของมนุษย์จริง หลักฐานย่อมปรากฏชัดเจนที่ระดับเลเวลของคนผู้นั้น

“ดูท่าว่าต่อให้ไม่อยากทำตัวโดดเด่น ก็คงเลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ!”

หลินเหยียนรู้สึกจนปัญญา ทว่าเรื่องทั้งหมดก็อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว ในเมื่อมหาวิทยาลัยหลงเถิงส่งซือคงเสวี่ยอวิ๋นมาด้วยตัวเอง หลินเหยียนก็เห็นว่าไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป!

จากนั้น หลินเหยียนก็ก้าวเท้าเดินออกมาจากฝูงชน

“ไม่ต้องมองหาแล้วครับ! ผมเอง!!”

หลินเหยียนเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ

“ขวับ ขวับ ขวับ!!”

ทันทีที่สิ้นเสียง สายตาของนักเรียนและคณาจารย์ทุกคนต่างจับจ้องไปที่หลินเหยียนเป็นตาเดียว

“หลินเหยียน! พูดเหลวไหลอะไรของเธอเจ้าหนู! เธอเป็นแค่อาชีพคลาส E ไม่ใช่หรือไง? นี่ใช่เวลามาล้อเล่นหรือเปล่า?”

'เหล่าอู๋' ครูประจำชั้นของหลินเหยียน เมื่อเห็นลูกศิษย์ก้าวออกมาในจังหวะนี้ก็รีบตวาดห้ามปรามทันที เขาเกรงว่าจะไปล่วงเกินยอดฝีมือระดับซือคงเสวี่ยอวิ๋นเข้าโดยไม่ตั้งใจ

“ผมไม่เคยบอกสักคำว่าตัวเองเป็นคลาส E อาชีพของผม หากจำแนกตามมาตรฐานทั่วไปแล้ว มันควรจะจัดอยู่ในระดับ 'คลาส S'! ท่านผู้อำนวยการถามย้ำสองรอบก็จริง แต่ถามถึงแค่คนที่ต่ำกว่าระดับ A ไม่ได้ถามถึงระดับคลาส S สักหน่อยนี่ครับ!”

หลินเหยียนกล่าวอย่างช่วยไม่ได้!

สิ้นคำกล่าวนั้น ทุกคนในที่นั้นต่างพากันพูดไม่ออก โดยเฉพาะ 'โจวทง'

“เชี่ยเอ้ย นั่นมันบทของฉันไม่ใช่เรอะ? โดนขโมยซีนไปดื้อๆ ได้ไงวะเนี่ย?”

โจวทงรู้สึกหงุดหงิดใจเล็กน้อย ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อคำพูดนี้ออกจากปากหลินเหยียน มันกลับดู 'ขิง' ยิ่งกว่าตอนที่เขาพูดเสียอีก

แต่ในวินาทีถัดมา ผู้อำนวยการและเหล่าอาจารย์ต่างพากันตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่

อาชีพคลาส S! แม้พวกเขาจะไม่อยากเชื่อว่าอัจฉริยะเช่นนี้จะปรากฏตัวในโรงเรียนมัธยมเจ็ดอันเล็กจ้อย แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าหลินเหยียนย่อมไม่มีทางล้อเล่นในสถานการณ์เช่นนี้

“ดูเหมือนเด็กหนุ่มคนนี้จะครอบครอง 'พลังแห่งเปลวเพลิง' ที่รุนแรงไม่แพ้ฉันเลย!”

ซือคงเสวี่ยอวิ๋นที่ยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วพลางจ้องมองหลินเหยียน

หรือว่าหลินเหยียนจะเป็นนักเวทอัคคีเหมือนกัน?

ทว่า การที่หลินเหยียนอ้างว่ามีเพียงระดับอาชีพคลาส S ทำให้ซือคงเสวี่ยอวิ๋นรู้สึกเคลือบแคลงใจเล็กน้อย นักเวทอัคคีระดับนี้จะมีศักยภาพพอที่จะอัญเชิญสี่บอสราชันย์ออกมาได้เชียวหรือ?

“หรือว่าเป็นเพราะเลเวลของเขาไม่ธรรมดา?”

ซือคงเสวี่ยอวิ๋นฉุกคิดถึงความเป็นไปได้นี้ขึ้นมาทันที พลันเธอก็ร่ายเวทตรวจสอบใส่เป้าหมายโดยตรง

“LV19!?! เป็นไปได้ยังไงกัน?”

ซือคงเสวี่ยอวิ๋นถึงกับอุทานออกมาทันทีที่เห็นระดับเลเวล แม้แต่ตัวเธอเอง เมื่อสิ้นสุดช่วงทดสอบสามวัน ก็ยังทำได้เพียงแค่เลเวล 11 เท่านั้น

ต้องรู้ก่อนว่าค่าสถานะของเลเวล 19 นั้นย่อมสูงกว่าเลเวล 11 เกินเท่าตัวแน่นอน

หากผู้มีอาชีพคลาส S มีเลเวลสูงถึง 19 ความแข็งแกร่งย่อมเทียบเคียงได้กับผู้มีอาชีพคลาส S ทั่วไปที่มีเลเวล 11 ได้เลยทีเดียว! เพราะอาชีพคลาส S ได้รับโบนัสความแข็งแกร่ง 900% ในขณะที่ถ้าระดับสูงกว่านั้นอาจถึง 18 เท่า! ซึ่งเป็นสองเท่าของโบนัสพื้นฐานพอดี!

คำพูดของเธอสร้างความตื่นตระหนกไปทั่วบริเวณ

“LV19? เป็นไปได้ยังไง? เขาขึ้นไปถึงเลเวล 19 ภายในสามวันได้เนี่ยนะ?”

“ซู้ดด! เลเวล 19 ในช่วงทดสอบสามวัน! หรือจะเป็นนักเรียนคนนี้จริงๆ ที่อัญเชิญสี่บอสราชันย์ออกมา?”

“ขนาดท่านซือคงเสวี่ยอวิ๋นเป็นคนพูดเอง ก็ต้องเป็นเรื่องจริงแน่นอน!”

“LV19! ฉันจำได้ว่าสถิติสูงสุดของดาวหลงเถิงเราอยู่ที่ LV13 เองไม่ใช่เหรอ? เพราะยังไงก็ข้ามไปทวีปอะโพคาลิปส์ในช่วงเวลามือใหม่สามวันแรกไม่ได้อยู่แล้ว!”

… … … …

เวลานี้ ทุกคนต่างตกอยู่ในความตะลึงงัน

ต้องรู้ก่อนว่าความยากในการเก็บเลเวลให้ถึง 19 ในหมู่บ้านมือใหม่นั้น ยากกว่าการเก็บให้ถึงเลเวล 14 เป็นร้อยเท่า

ดีไม่ดีอาจต้องเป็นยอดฝีมือระดับ SSS ในตำนานเท่านั้นถึงจะทำเรื่องแบบนี้ได้ในหมู่บ้านมือใหม่?

เพราะเมื่อเลเวลสูงขึ้น การฆ่ามอนสเตอร์เลเวล 10 แทบจะไม่ได้ค่าประสบการณ์เลย เว้นเสียแต่ว่า... หลินหยานจะสังหารล้างบางมอนสเตอร์ป่าทั้งหมู่บ้านมือใหม่!

แต่เดี๋ยวก่อนนะ...

ก็ไหนหลินหยานบอกว่าเขาเป็นแค่คลาส S ไง?

แล้วเขาทำเลเวลขนาดนี้ภายในสามวันได้อย่างไร?

“นี่พ่อหนุ่ม เธอเป็นเพียงผู้มีอาชีพคลาส S จริงๆ งั้นหรือ? จะสะดวกไหมถ้าจะขอดูภาพบันทึกหน้าจอสกิลติดตัวของเธอสักหน่อย!”

ซือคงเสวี่ยอวิ๋นข่มความตื่นตระหนกในใจและรีบเอ่ยถามหลินเหยียน

“ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ครับ!”

หลินเหยียนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะส่งภาพบันทึกหน้าจอส่วนหนึ่งของแผงค่าสถานะจากระบบหลังบ้านให้ดูโดยตรง!

… … … … … …

สกิลติดตัว:

【ความเชี่ยวชาญธาตุไฟ LV8】: ความเสียหายธาตุไฟ * 800%

【ความเชี่ยวชาญธาตุลม LV8】: ความเสียหายธาตุลม * 800%

【ความเชี่ยวชาญธาตุน้ำ LV9】: ความเสียหายธาตุน้ำ * 900%

【ความเชี่ยวชาญธาตุดิน LV8】: ความเสียหายธาตุดิน * 800%

… … … … … …

หลินเหยียนส่งภาพความเชี่ยวชาญธาตุทั้งสี่ให้ดู

เมื่อเห็นสกิลติดตัวทั้งสี่ที่ต่ำสุดคือ LV8 เหล่าผู้บริหารโรงเรียนต่างเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

“บ้าไปแล้ว นักเวทสี่ธาตุ! เป็นไปได้ยังไงกัน?”

“ในบรรดาผู้มีอาชีพสายธาตุหมื่นคน จะมีผู้ใช้สองธาตุปรากฏตัวแค่คนเดียวเท่านั้น!”

“ว่ากันว่ายิ่งมีธาตุหลากหลาย พลังที่ปลดปล่อยได้ก็ยิ่งรุนแรง ปกติผู้ใช้สองธาตุ LV1 จะมีพลังรบเทียบเท่า LV2 แต่ถ้าปาเข้าไป LV8 แบบนี้ ดีไม่ดีอาจเทียบเท่านักเวทธาตุคลาส S ระดับ LV10 ทั่วไปได้เลยกระมัง!?”

“มีคำกล่าวเช่นนั้นด้วยรึ? แล้วสี่ธาตุของหลินหยานล่ะ? หนึ่งในนั้นปาเข้าไป LV9 แล้ว! แบบนี้จะไม่ยิ่งแกร่งกว่าเหรอ?”

… … … …

ในชั่วพริบตา เสียงอุทานด้วยความตื่นเต้นดังระงมไปทั่ว

มีเพียงซือคงเสวี่ยอวิ๋นเท่านั้นที่ยังรู้สึกสับสนเล็กน้อย

“สูงสุดแค่ LV9 จริงๆ หรือ?

แต่ถ้าเป็นแค่ LV9 ต่อให้เป็นอาชีพสายสี่ธาตุ พลังรบสูงสุดที่ทำได้ก็น่าจะแค่สูสีกับคลาส S ทั่วไปเท่านั้น!

เว้นแต่ว่าเขาจะครอบครอง 'สกิลโจมตีวงกว้างระดับสีน้ำเงิน'!

มิฉะนั้น คงเป็นไปไม่ได้ที่จะกวาดล้างมอนสเตอร์ป่ากว่า 95% ของพื้นที่ในเวลาอันสั้น จนไปกระตุ้นเงื่อนไขการอัญเชิญสี่บอสราชันย์ออกมาได้!”

ซือคงเสวี่ยอวิ๋นวิเคราะห์และพอจะคาดเดาตื้นลึกหนาบางได้บ้าง

แต่สกิลระดับสีน้ำเงินจะหาได้ง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ?

อย่างไรก็ตาม ทุกคนย่อมมีความลับเป็นของตัวเอง

ในเมื่อหลินเหยียนไม่พูด เธอก็ไม่ควรถาม

อีกอย่าง การหาสกิลโจมตีวงกว้างระดับสีน้ำเงิน ยังนับว่าโชคดีและง่ายดายกว่าการปลุกอาชีพขึ้นมาพร้อมกันสี่สายมากนัก

“พ่อหนุ่ม ที่ฉันมาที่นี่ก็ด้วยคำสั่งของท่านเจ้าแห่งดวงดาว เพื่อมาตรวจสอบสาเหตุการปรากฏตัวของสี่บอสราชันย์!

ในเมื่อตอนนี้ทราบสาเหตุแล้ว ฉันมีสองเรื่องที่อยากจะหารือกับเธอ”

ซือคงเสวี่ยอวิ๋นมองหลินหยานและเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

พรสวรรค์ของหลินหยานนั้นเหนือกว่าเธออย่างแน่นอน หากได้รับการฟูมฟักอย่างถูกต้อง เขาคงจะไล่ตามเธอทันในไม่ช้า ดังนั้นท่าทีของเธอจึงเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมาก

ทันทีที่เธอพูดจบ ผู้อำนวยการและคนอื่นๆ ต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

มีสองเรื่องจะหารือ? หนึ่งในนั้นต้องเป็นการเชิญหลินหยานเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยหลงเถิงอย่างแน่นอน

อัจฉริยะระดับนี้จะเรียกว่าร้อยปีจะมีสักคนในดาวหลงเถิงก็ยังน้อยไป

มหาวิทยาลัยหลงเถิงจะต้องทุ่มทรัพยากรมหาศาลเพื่อดึงตัวหลินหยานไปร่วมชายคาแน่ๆ

ส่วนเรื่องที่สองคืออะไรนั้น แม้พวกเขาจะไม่รู้ แต่มันต้องเป็นเรื่องดีแน่นอน!

“สองเรื่องที่ว่าคืออะไรครับ? ว่ามาได้เลย!”