บทที่ 15 - ฆ่าฟันราวผักปลา

บทที่ 15 - ฆ่าฟันราวผักปลา

เกราะป้อมปืนของรถถังไทเกอร์หนาถึง 102 มม. เกราะตัวรถก็หนาเฉลี่ย 83 มม.

ติดตั้งปืนหลัก 88 มม. หนึ่งกระบอก นอกจากนี้ที่หอบังคับการและด้านหน้าตัวรถ ยังมีปืนกลติดรถยนต์ MG34 ขนาด 7.92 มม. อย่างละหนึ่งกระบอก

เมื่อเทียบกับรถถัง Type 92 และ Type 89 ของพวกยุ่น ที่มีความหนาของเกราะเพียงสิบกว่ามิลลิเมตร และปืนหลักขนาด 37 และ 57 มม. แล้ว มันเทียบกันไม่ได้เลย

"ตูม... ปัง... โครม..."

เมื่อรถถังไทเกอร์สิบคัน พร้อมกับเสียงปืนใหญ่ดังกึกก้อง ยิงกระสุนเจาะเกราะออกไปรอบแรก

ทั้งหมดก็ยิงถูกรถถังของพวกยุ่นอย่างแม่นยำ และเจาะทะลุเกราะที่บางราวกับกระดาษของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างง่ายดาย

สุดท้าย เมื่อกระสุนเจาะเกราะพุ่งเข้าไปในตัวรถถังของพวกยุ่น วัตถุระเบิดในกระสุนก็ยังระเบิดอย่างรุนแรงภายในรถถัง ทำให้เกิดการระเบิดซ้ำซ้อน

เพียงชั่วพริบตา รถถังของพวกยุ่นสิบคันก็กลายเป็นเศษเหล็ก ป้อมปืนถูกระเบิดลอยขึ้นฟ้า พลรถถังก็ถูกระเบิดจนไม่เหลือซาก

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้พวกยุ่นถึงกับทำอะไรไม่ถูก ทุกคนต่างมองดูกองเศษเหล็กด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ

ที่สะใจที่สุดคือ เศษเกราะที่แตกกระจายของรถถังพวกยุ่น กระเด็นไปทั่วเหมือนสะเก็ดระเบิด ทำให้พวกยุ่นหลายสิบนายเสียชีวิตและบาดเจ็บทันที

ยังไม่ทันที่พวกยุ่นจะทันได้ตั้งตัว การยิงรอบที่สองของรถถังไทเกอร์ก็เริ่มขึ้นแล้ว ครั้งนี้ก็ทำลายรถถังของพวกยุ่นไปได้อีกสิบคัน

แต่หลังจากถูกโจมตีไปสองรอบ พวกยุ่นก็เริ่มตั้งตัวได้

รถถังของพวกยุ่นรีบปรับปากกระบอกปืน ยิงโต้กลับใส่รถถังไทเกอร์

และทหารราบของกรมทหารที่ 13 ก็ไม่ต้องรอให้ผู้การกรมออกคำสั่ง ทั้งหมดก็หมอบลงกับพื้น แล้วยิงใส่รถถังไทเกอร์อย่างบ้าคลั่ง

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่า การโจมตีแบบนี้ต่อหน้าสัตว์ประหลาดเหล็กกล้าเช่นนี้ไม่มีความหมายอะไรเลย

แต่ทหารญี่ปุ่นที่ถูกความกลัวครอบงำ ก็ทำได้เพียงเลือกใช้วิธีนี้ เพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้ตัวเอง

แต่สถานการณ์ที่ทำให้พวกเขาหมดหวังยิ่งกว่าก็ปรากฏขึ้น

กระสุนปืนใหญ่ที่รถถังของพวกยุ่นยิงออกมา ก็เหมือนกับเกาให้รถถังไทเกอร์หายคัน อย่าว่าแต่จะเจาะเกราะเลย แม้แต่รอยบุบที่ลึกหน่อยก็ยังไม่ทิ้งไว้

ไม่ถึงห้านาที รถถังของพวกยุ่นทั้งสี่สิบสองคันก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น ไม่เหลือรอดแม้แต่คันเดียว

ทันใดนั้น พลประจำรถถังไทเกอร์ก็เปลี่ยนจากกระสุนเจาะเกราะเป็นกระสุนระเบิดแรงสูง แล้วเริ่มยิงถล่มทหารราบของพวกยุ่น

ที่มั่นปืนใหญ่อัตตาจรฮัมเมิลของกองพันรบพิเศษที่ตั้งอยู่ด้านหลังเมืองหลินถิง ตอนนี้ก็ได้พิกัดที่แม่นยำจากพลสังเกตการณ์แล้ว ก็เริ่มยิงถล่มเช่นกัน

"ฟิ้ว... ตูม..."

หลังจากยิงทดสอบสองนัด ปรับวิถีสองนัด ปืนใหญ่อัตตาจรฮัมเมิลสิบสองกระบอก ก็เริ่มยิงพร้อมกันสิบสองนัด

"ฟิ้วๆๆ... โครม... กึกก้อง..." เสียงกระสุนหวีดหวิวตามมาด้วยเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว

ภายในไม่กี่นาที ปืนใหญ่อัตตาจรฮัมเมิลก็ยิงต่อเนื่องสิบรอบ บวกกับสี่นัดที่ยิงทดสอบ

รวมแล้วยิงกระสุนใส่กรมทหารที่ 13 ของพวกยุ่นไปทั้งสิ้นหนึ่งร้อยยี่สิบสี่นัด

นี่คือปืนใหญ่ฮาวิตเซอร์ขนาด 150 มม. กระสุนแต่ละนัดทิ้งหลุมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางห้าหกเมตรไว้บนพื้น

อานุภาพของกระสุนนี้รุนแรงอย่างยิ่ง สะเก็ดระเบิดและแรงอัดอากาศ ในระยะ 5 เมตร ไม่เพียงแต่สามารถทำลายรถหุ้มเกราะเบาได้ แต่ยังสามารถเจาะทะลุกำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กหนา 200 มม. ได้อีกด้วย

ในระยะ 10 เมตร สามารถทำลายที่มั่นที่สร้างจากอิฐและไม้แบบกึ่งถาวรได้อย่างสมบูรณ์

สำหรับมนุษย์ ระยะ 10 เมตร ถือเป็นรัศมีการทำลายล้างที่แน่นอน

แรงอัดอากาศและสะเก็ดระเบิดความเร็วสูง สามารถฉีกกระชากอวัยวะและเครื่องในของมนุษย์ให้แหลกละเอียดจนเสียชีวิตได้โดยตรง

แม้แต่ในระยะ 10-20 เมตร อวัยวะการได้ยินและเครื่องในของมนุษย์ก็ยังคงได้รับความเสียหายอย่างหนัก แขนขาอาจหักได้ มีโอกาสบาดเจ็บสาหัสสูงถึง 70% ขึ้นไป

และนอกระยะ 20 เมตร แม้ว่าแรงอัดอากาศจะลดลงมาก แต่ถ้าโชคร้ายถูกสะเก็ดระเบิดความเร็วสูงเข้า ก็จะทำให้บาดเจ็บสาหัสได้เช่นกัน

ที่เลวร้ายที่สุดคือ ทหารญี่ปุ่นของกรมทหารที่ 13 อย่างน้อยครึ่งหนึ่ง ตอนนี้กำลังรวมตัวกันอยู่ที่ลานฝึกทหารที่โล่งแจ้ง

พวกยุ่นมากมายขนาดนี้ภายใต้การถล่มของปืนใหญ่ นอกจากจะหมอบราบกับพื้นอย่างเชื่อฟังแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่น

แต่พวกยุ่นที่หมอบอยู่กับพื้น แม้จะสามารถหลบการระเบิดของกระสุน และการโจมตีของสะเก็ดระเบิดได้

แต่แรงอัดอากาศมหาศาลที่เกิดจากการระเบิดของกระสุนที่ตกลงพื้น ก็สามารถส่งผ่านพื้นดิน ทำให้เครื่องในของพวกยุ่นเหล่านี้บาดเจ็บได้

ในไม่ช้า พวกเขาก็จะอาเจียนเป็นเลือด แล้วตายอย่างทรมาน

กระสุนปืนใหญ่ฮาวิตเซอร์กว่าร้อยนัด บวกกับกระสุนระเบิดแรงสูงที่รถถังไทเกอร์ยิงอีกร้อยกว่านัด

ที่ลานฝึกทหารขนาดกว่าหมื่นตารางเมตร ทิ้งหลุมกระสุนไว้หนาแน่น

กรมทหารที่ 13 ของพวกยุ่นภายใต้การถล่มอย่างหนักหน่วงของปืนใหญ่ ไม่เพียงแต่กองร้อยรถถังทั้งสี่กองร้อยจะถูกทำลายจนสิ้นซาก

ทั้งกรมก็ยังบาดเจ็บล้มตายไปกว่าหนึ่งพันแปดร้อยนาย พวกยุ่นจำนวนมากถูกระเบิดจนร่างแหลกละเอียด

ทั่วทุกหนแห่งเต็มไปด้วยเศษแขนขาและอวัยวะต่างๆ เมืองหลินถิงทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยควันปืนและฝุ่นดิน

ในอากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงจนน่าคลื่นไส้

โอคาโมโตะ ยาสุยูกิ ถือว่าดวงแข็ง เมื่อรถถังไทเกอร์เริ่มโจมตีรถถังของพวกยุ่น เขาก็เห็นท่าไม่ดี รีบขี่ม้าวิ่งหนีไปข้างหลังอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อปืนใหญ่อัตตาจรฮัมเมิลเริ่มยิงถล่ม โอคาโมโตะ ยาสุยูกิ ก็วิ่งมาถึงฝั่งของทานิกาวะ มาซาโนริ นานแล้ว

ทานิกาวะ มาซาโนริ รีบพยุงเขาลงจากม้า แล้วบ่นว่า

"คุณโอคาโมโตะ ข้าเตือนท่านแล้วว่าให้ระวังซุ่มโจมตี แต่ท่านก็ไม่เชื่อ ตอนนี้ทางถอยของเราก็ถูกกองทัพจีนตัดขาดแล้ว จะทำยังไงดี?"

โอคาโมโตะ ยาสุยูกิ หลังจากลงจากม้าก็ยังขวัญเสีย เขาไม่ได้ยินเลยว่าทานิกาวะ มาซาโนริ พูดอะไร

ตอนนี้ในปากของโอคาโมโตะ ยาสุยูกิ ได้แต่พึมพำไม่หยุด

"นานิ กองทัพจีนจะมีหน่วยรถถังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ และหน่วยปืนใหญ่ฮาวิตเซอร์ขนาดใหญ่ได้อย่างไร?"

เมื่อเห็นว่าโอคาโมโตะ ยาสุยูกิ ถูกทำให้ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว ทานิกาวะ มาซาโนริ ก็จับไหล่ทั้งสองข้างของเขาเขย่าอย่างแรง

"โอคาโมโตะ โอคาโมโตะ ตื่นสิ ถ้าไม่รีบทำอะไรสักอย่าง เราจะตายกันหมดนะ" ยังไม่ทันที่โอคาโมโตะจะพูดอะไร พวกยุ่นก็ได้ยินเสียงแตรศึกของฝ่ายตรงข้ามดังขึ้นอีกครั้ง

"ตี๊ตี... ตะดะดะดา... ตี๊ตี... ตะดะดะดา..."

ในไม่ช้าทหารข้างล่างก็วิ่งมารายงานว่า รถถังของกองทัพจีนเริ่มบุกแล้ว

รถถังไทเกอร์สิบคันนี้ตอนนี้เหมือนอยู่ในดินแดนที่ไร้ผู้คน และได้หยุดยิงปืนใหญ่แล้ว เปลี่ยนมาใช้ปืนกลบนรถถังยิงกราด

พวกยุ่นที่ยังไม่ถูกระเบิดตาย และที่บาดเจ็บล้มอยู่ ไม่ก็ถูกปืนกลยิงจนร่างพรุน ก็ถูกสายพานรถถังบดขยี้จนกลายเป็นกองเนื้อ

ปืนกล MG34 ส่งเสียงยิงดังขึ้นเป็นระลอก

"ดะๆๆ... ดะๆๆ..."

พวกยุ่นที่ถูกยิงส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาเป็นระลอก

และทหารกองพันรบพิเศษที่ล้อมกรมทหารที่ 13 ไว้ทั้งสี่ด้าน ก็ใช้ปืนกล MG34 สามร้อยกระบอกทำการเก็บกวาดครั้งสุดท้าย

ควันปืนและฝุ่นดินค่อยๆ จางลง พลซุ่มยิงที่ซ่อนตัวอยู่ตามที่ต่างๆ ก็เริ่มค้นหาเป้าหมายยิง

ภาพนี้ไม่เพียงแต่ทำให้เฉินเต๋อฟาและเก่อต้าไห่ตกตะลึง แม้แต่ทหารของกองพลน้อยที่ 37 ที่ซ่อนตัวอยู่ในป่า ก็ลืมอันตรายไปโดยสิ้นเชิง

พวกเขาวิ่งออกจากป่าพร้อมกัน ยืนตะโกนเสียงดัง

"โอ้พระเจ้า กองพันมังกรเพลิงนี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว ตีพวกยุ่นเหมือนกับฆ่าฟันราวผักปลา"

"อาวุธยุทโธปกรณ์ของพวกเขาทำไมดีขนาดนี้ กำลังบดขยี้พวกยุ่นอย่างสิ้นเชิง"

"ฮ่าๆๆ พวกยุ่นก็มีวันนี้เหมือนกัน สะใจจริงๆ สะใจจริงๆ"