บทที่ 29 ล่ารัตติกาล

บทที่ 29 ล่ารัตติกาล

ในแดนรกร้างภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน ระดับความอันตรายจะเพิ่มสูงขึ้นเป็นทวีคูณเมื่อเทียบกับช่วงเวลากลางวัน

ยามค่ำคืน เหล่าอสูรกัมมันตรังสีที่ทรงพลังซึ่งหลับใหลในยามกลางวันจะตื่นขึ้น และเริ่มออกตระเวนล่าเหยื่อในแดนรกร้าง ยิ่งไปกว่านั้น ความมืดมิดสนิทของรัตติกาลยังเป็นเครื่องช่วยอำพรางร่างชั้นยอดของพวกมันอีกด้วย

แม้แต่หน่วยล่าสังหารชั้นยอดอย่าง 'ไนท์เชด' ก็ยังแทบไม่เลือกออกล่าในยามค่ำคืน หากไม่จำเป็นจริงๆ

แต่ดังคำกล่าวที่ว่า ความเสี่ยงและผลตอบแทนย่อมมาคู่กัน การล่าในเวลากลางวัน บางครั้งอาจต้องเดินเท้าอยู่หลายวันโดยไม่พบเจออสูรกัมมันตรังสีระดับสองดาวเลยแม้แต่ตัวเดียว

แต่ในยามค่ำคืน เพียงแค่คืนเดียว หากโชคดี มือซุ่มยิงชั้นยอดก็อาจสังหารอสูรกัมมันตรังสีระดับสองดาวได้สำเร็จหนึ่งตัวหรือหลายตัว และอาจจะรวมถึงอสูรกัมมันตรังสีระดับจ้าวสองดาวด้วยซ้ำ!

"อย่างไรก็ตาม การพึ่งพาเพียงอุปกรณ์มองกลางคืนยังไม่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ ควรรออีกสักหน่อย..."

สายตาของซูอวี่จับจ้องไปที่หน้าต่างอาชีพของเขา อาชีพ 'มือปืน' ของเขาได้มาถึง Lv8 แล้ว และระยะของ 'สัมผัสจิตสังหาร' ก็เพิ่มขึ้นเป็นภายในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร

ส่วนทักษะอื่นๆ... 'ความชำนาญอาวุธปืนพื้นฐาน' และ 'เทคนิคการซุ่มยิงพื้นฐาน' ก็มาถึงระดับนี้เช่นกัน

ทว่า การพัฒนาของทักษะ 'การเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง' นั้นรวดเร็วยิ่งกว่า

การออกล่าในแดนรกร้างอย่างต่อเนื่องทำให้ซูอวี่ได้รับค่าประสบการณ์ทักษะ 'การเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง' ในอัตราที่เร็วกว่าทักษะอื่นๆ ของเขาเกือบสองถึงสามเท่า และยังมากกว่าค่าประสบการณ์อาชีพเล็กน้อยด้วยซ้ำ การตั้งค่ายพักแรมและการประกอบอาหารในป่าล้วนให้ค่าประสบการณ์ทักษะนี้จำนวนมหาศาล

ผลก็คือ ตอนนี้ทักษะ 'การเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง' ของซูอวี่จึงไปถึง Lv9 และแถบค่าประสบการณ์ก็ใกล้จะแตะ 90% แล้ว

"เมื่อทักษะเหล่านี้และอาชีพ 'มือปืน' เลื่อนขั้นจนถึงระดับสูงสุดทั้งหมด เมื่อถึงตอนนั้น ด้วยสมรรถภาพทางกายของข้า บวกกับความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของอาชีพและทักษะที่จะปลดล็อก ข้าจะสามารถนำหน่วยที่เก้าออกล่าในยามค่ำคืนด้วยระดับความปลอดภัยที่สูงขึ้นมาก"

การล่ากลางคืนให้ผลตอบแทนอันงดงาม และแต้มประสบการณ์ก็มากมายไม่แพ้กัน

ประสิทธิภาพในการเพิ่มระดับของข้าก็จะถูกเร่งให้เร็วขึ้นอย่างมาก ทำให้ข้าสามารถยกระดับความแข็งแกร่งของตนเองโดยเร็วที่สุด จนถึงขั้นที่สามารถต่อกร หรือกระทั่งซุ่มสังหาร หลี่เฮ่อ หัวหน้าหน่วยไนท์เชดได้!

ขณะที่ซูอวี่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น

"เอี๊ยด"

พร้อมกับเสียงเปิดประตู หยางเลี่ย ซึ่งออกไปส่งมอบของที่ล่ามาได้เพื่อแลกแต้มสมทบ ก็กลับมาจากข้างนอกด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เมื่อเห็นสีหน้าของหยางเลี่ย สมาชิกหน่วยที่เก้าที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ลุงหยาง เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?" ซูอวี่ลุกขึ้นยืนและเอ่ยถาม

หยางเลี่ยพยักหน้าและยื่นการ์ดในมือให้ซูอวี่ นี่คือการ์ดสำหรับจัดเก็บแต้มสมทบของหน่วยล่าสังหารทุกหน่วย

ซูอวี่รับการ์ดมาและเหลือบมองยอดแต้มสมทบPคงเหลือในปัจจุบันของหน่วยที่เก้า ความเข้าใจก็ฉายประกายขึ้นในดวงตาของเขาทันที และเขาก็อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาออกมา: "หน่วยไนท์เชด ช่างมีวิธีการที่ 'ล้ำเลิศ' นัก!"

ของที่ล่ามาได้ทั้งหมดที่หน่วยที่เก้าสะสมมาในช่วงเวลานี้ เมื่อแปลงเป็นแต้มสมทบแล้วน่าจะได้ราวสามพันแต้ม หลังจากจ่ายโควต้าแต้มสมทบสำหรับเดือนปัจจุบันแล้ว พวกเขาควรจะเหลือแต้มอย่างน้อยห้าร้อยแต้ม

แต่ตอนนี้ ไม่เพียงแต่ยอดแต้มสมทบบนการ์ดใบนี้จะว่างเปล่า แต่มันยังแสดงเครื่องหมาย "ติดลบ 500" อีกด้วย

นี่หมายความว่าหน่วยที่เก้า อย่าว่าแต่การเริ่มสะสมแต้มสำหรับเป้าหมายของเดือนหน้าเลย แม้แต่โควต้าของเดือนนี้ก็อาจจะไม่ผ่านด้วยซ้ำ หากพวกเขาไม่รีบจัดการออกล่ารอบใหม่อย่างเร่งด่วน!

"เป็น... เป็นไปได้อย่างไร?" สมาชิกคนอื่นๆ ของหน่วยที่เก้าต่างก็เข้ามารุมล้อม มองดูการ์ดแต้มสมทบที่หยางเลี่ยนำกลับมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง!

"คนจากสำนักงานจัดการบอกว่าของที่พวกเราล่ามาได้มีส่วนที่เน่าเสียมากเกินไป และวัตถุดิบหลายอย่างก็ถูกปฏิเสธการรับซื้อ หรือไม่ก็ถูกกดราคาประเมินอย่างจงใจ!"

หยางเลี่ยกัดฟันกรอด ดวงตาเต็มไปด้วยความอัปยศอดสู เขาพยายามโต้แย้งแล้ว แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นการเยาะเย้ยถากถางจากพวกผู้ดูแลของสำนักงานจัดการ พวกมันถึงกับพูดว่า ถ้าไม่เต็มใจจะอยู่ ก็ไสหัวออกไปจากศูนย์หลบภัยที่ 73 ได้เลย

เมื่อพิจารณาถึงความบาดหมางระหว่างหน่วยไนท์เชดและหน่วยที่เก้าแล้ว ยากจะจินตนาการได้เลยว่าชะตากรรมใดจะรอคอยสมาชิกหน่วยที่เก้าอยู่ หากพวกเขาออกจากศูนย์หลบภัยไปในตอนนี้!

"หัวหน้า ไม่ทนแล้ว! ลุยกับพวกมันเลย!" สมาชิกสายต่อสู้คนหนึ่งของหน่วยที่เก้าอดรนทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าอัดอั้นตันใจ!

"ลุยกับพวกมันงั้นรึ..." เมื่อได้ฟังคำพูดของลูกทีม ในแววตาของหยางเลี่ยก็ฉายแววสั่นไหวขึ้นมาในขณะนี้ เดิมทีเขาตั้งใจจะเตรียมการให้พร้อมที่สุดก่อนที่จะตัดสินใจสู้แบบถวายชีวิต แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าหน่วยไนท์เชดจะไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาทำเช่นนั้น ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การตัดสินใจสู้ตายในตอนนี้ อย่างน้อยก็ยังพอจะสร้างความเดือดร้อนให้กับหน่วยไนท์เชดได้บ้าง มิฉะนั้น หากพวกเขายังรอต่อไปอีก พวกเขาอาจจะถูกหน่วยไนท์เชด 'เล่นงาน' จนตายในแดนรกร้างนี้ โดยที่ศัตรูไม่จำเป็นต้องลงมือเองแม้แต่น้อย!

"ไม่ได้ครับ" ในขณะนั้นเอง เสียงของซูอวี่ก็ดังขึ้นอย่างสงบ ประกายตาคมกริบปรากฏขึ้นในดวงตาขณะที่เขามองไปยังหยางเลี่ยและคนอื่นๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า "ลุงหยาง และทุกๆ คน ได้โปรดให้เวลาผมครึ่งวันเพื่อเตรียมการบางอย่างได้ไหมครับ?"

"บางที... เราอาจจะยังมีโอกาสที่จะโต้กลับ!"

เมื่อเห็นสีหน้าที่จริงจังของซูอวี่ หยางเลี่ยและคนอื่นๆ ต่างก็ตกใจ พวกเขาอยากจะพูดว่ามาถึงจุดนี้แล้ว พวกเขาไม่มีโอกาสโต้กลับได้อีก แต่เมื่อนึกถึงเรื่องน่าทึ่งที่ซูอวี่นำมาให้พวกเขาตลอดหลายวันที่ผ่านมา หยางเลี่ยก็ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่น: "ก็ได้! ยังไงเสีย ครึ่งวันจะช้าหรือเร็วก็คงไม่ต่างกันมากนัก"

"พวกเราจะฟังน้องซู ทุกคน รออีกสักหน่อยเถอะ!"

...

"ข้อสังเกตและข้อมูลเชิงลึกจากการสำรวจแดนรกร้าง?"

ภายในห้องพักปัจจุบันของหลี่เหมาซึ่งอยู่ที่ที่มั่นของหน่วยที่เก้า

หลังจากได้ยินเจตนาของซูอวี่ หลี่เหมาก็รู้สึกงุนงง เขาได้ยินเรื่องปัญหาที่หน่วยที่เก้ากำลังเผชิญอยู่แล้วและกำลังวิตกกังวลอย่างมาก แต่เขาก็นึกไม่ออกว่าจะทำอะไรช่วยได้บ้าง ตอนที่ซูอวี่มาหาเขา อันที่จริงหลี่เหมาก็รู้สึกประหลาดใจระคนยินดี และเตรียมพร้อมอย่างกระตือรือร้นที่จะช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมอย่างเต็มที่ แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า คำขอของซูอวี่จะเป็นเพียงแค่ให้เขาแบ่งปันเคล็ดลับการเอาชีวิตรอดต่างๆ ที่ได้จากการสำรวจแดนรกร้างเท่านั้น

เรื่องเหล่านี้จะช่วยแก้ไขสถานการณ์อันยากลำบากในปัจจุบันของหน่วยที่เก้าได้อย่างไร? หลี่เหมามีคำถามมากมายผุดขึ้นในใจ แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่จริงจังและมุ่งมั่นของซูอวี่ เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธในที่สุด

เขากลับค่อยๆ ทบทวนประสบการณ์ที่สั่งสมมาจากการสำรวจและล่าสัตว์ในแดนรกร้างตลอดหลายปีที่ผ่านมา และถ่ายทอดให้ซูอวี่ฟังอย่างละเอียด ทางด้านซูอวี่เองก็ตั้งอกตั้งใจฟังอย่างเต็มที่ ทั้งฟังและจดบันทึกไปด้วย

จนกระทั่งหลี่เหมาได้ถ่ายทอดทุกสิ่งที่เขารู้จนหมดสิ้น เขารู้สึกว่าตนเองได้แบ่งปันเคล็ดลับทั้งหมดที่มีแล้ว

【ติ๊ง!】

【ยินดีด้วย ท่านอัปเกรดทักษะอาชีพ 'การเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง' ถึงระดับสูงสุดแล้ว กำลังสุ่มความเชี่ยวชาญเฉพาะทางโดยอิงตามทักษะอาชีพของท่าน... สุ่มเสร็จสิ้น!】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง: สัมผัสแดนรกร้าง!】

【สัมผัสแดนรกร้าง】

【ประเภท: ความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง · ติดตัว】

【ผล: เมื่ออยู่ในแดนรกร้าง ความสามารถในการรับรู้อันตรายของท่านจะเพิ่มสูงขึ้น ทำให้ท่านสามารถตรวจพบวิกฤตที่กำลังจะมาถึงได้ล่วงหน้า และค้นหาเส้นทางที่ถูกต้องสำหรับตัวท่านเองหรือทีมของท่านได้!】