บทที่ 17: สงครามเริ่มตั้งแต่เกมยังไม่เริ่ม

บทที่ 17: สงครามเริ่มตั้งแต่เกมยังไม่เริ่ม!

ท่ามกลางสายตาของแฟนบอลทั้งสนาม จ้าว จ้าว เดินตรงไปยังซุ้มม้านั่งสำรองทีมเยือนเป็นอย่างแรก

ครั้งนี้เขาไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน แค่อยากจะไปทักทายอีกฝ่ายตามมารยาทเหมือนที่เคยเห็นในทีวีเมื่อชาติที่แล้ว

แต่ทว่า สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นกลับผิดคาดไปหน่อย

เมื่อจ้าว จ้าวกล่าว "สวัสดี" กับการันก้า โค้ชมิดเดิลสโบรห์ ชายชาวสเปนวัย 43 ปีกลับนั่งคุยกับผู้ช่วยหน้าตาเฉย ราวกับไม่ได้ยินเสียงของจ้าว จ้าว

จ้าว จ้าวคิดว่าเสียงตัวเองอาจจะเบาไป จึงขยับเข้าไปใกล้อีกนิดและยื่นมือออกไป "สวัสดีครับ ผมคือ..."

แต่ผิดคาด ครั้งนี้คำพูดของเขาถูกการันก้าแทรกขึ้นมาอย่างหยาบคาย

เจ้าหมอนั่นจ้องเขม็ง พลางชี้นิ้วไล่ไปทางซุ้มม้านั่งเจ้าบ้าน "ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร ไอ้เด็กเมื่อวานซืนจากจีน ที่ของแกอยู่ตรงโน้น อย่ามาสาระแนแถวนี้!"

สีหน้าของจ้าว จ้าวแข็งค้างทันที

วินาทีนั้น หางตาของเขาเหลือบไปเห็นบรรดาตัวสำรองและสตาฟฟ์โค้ชมิดเดิลสโบรห์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ต่างพากันแสดงสีหน้าเยาะเย้ย

แฟนบอลบนอัฒจันทร์สเตเดียม ออฟ ไลต์ ก็สังเกตเห็นเหตุการณ์นี้เช่นกัน

พวกเขาจ้องมองด้วยความสงสัย เมื่อเห็นจ้าว จ้าวเดินไปที่ซุ้มม้านั่งทีมเยือน ยื่นมือไปหาโค้ชฝ่ายตรงข้าม แต่แล้วมือขวานั้นก็ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ในขณะที่โค้ชอีกฝั่งไม่มีทีท่าว่าจะจับตอบ แถมยังถ่มน้ำลายใส่ขณะพูดอะไรบางอย่างกับจ้าว จ้าว

"โอ้ เกมยังไม่ทันเริ่ม ดูเหมือนจะมีละครฉากเด็ดให้ชมกันแล้วนะครับ"

แน่นอนว่า PPTV ถ่ายทอดสดศึกหนีตกชั้นนัดสำคัญนี้ และจ้าน จวิน ยังคงรับหน้าที่ผู้บรรยาย

เขาเห็นภาพเหตุการณ์ผ่านกล้องเช่นกัน

"โค้ชจ้าว จ้าว ของเราดูเหมือนจะอยากแสดงความเป็นมิตรตามมารยาท แต่เห็นได้ชัดว่าเขาประเมินความสำคัญของดาร์บี้แมตช์ในอังกฤษต่ำไปหน่อย"

"เมื่อเผชิญหน้ากับโค้ชของทีมคู่อริ การันก้าและลูกทีมของเขาชัดเจนว่าไม่ต้องการผูกมิตร และปฏิเสธการจับมือของจ้าว จ้าว อย่างไร้เยื่อใย!"

"จริงๆ ก็พอเข้าใจได้นะครับ ในฐานะโค้ชมิดเดิลสโบรห์ การันก้าแบกรับความกดดันมหาศาลในการหนีตกชั้น แถมยังมีข่าวลือเรื่องโดนปลดจ่อคอหอย การแสดงท่าทีแข็งกร้าวแบบนี้อาจเป็นวิธีเรียกศรัทธาคืนจากแฟนบอลท้องถิ่น"

"อ้อ มีอีกเรื่องที่ต้องเตือนความจำทุกคน การันก้าเคยเป็นนักเตะเรอัล มาดริด และหลังจากผันตัวมาเป็นโค้ช เขาก็รับบทผู้ช่วยโค้ชที่เรอัล มาดริด ในปี 2010 ซึ่งตอนนั้นกุนซือใหญ่ก็คือ มูรินโญ่!"

"ในเกมพรีเมียร์ลีกนัดที่แล้ว ทั้งระหว่างเกมและหลังเกม จ้าว จ้าว เล่นงานมูรินโญ่จนเสียท่า แถมยังทำให้มูรินโญ่หน้าแตกยับเยิน"

"ในฐานะสาวกผู้ภักดีของมูรินโญ่ การันก้าอาจจะอยากใช้วิธีนี้สั่งสอนจ้าว จ้าว และแก้แค้นให้ลูกพี่ของเขาก็เป็นได้!"

"เพียงแต่ว่า แบบนี้จ้าว จ้าว คงจะหน้าแตกน่าดู..."

ทว่า จ้าว จ้าวที่ตั้งสติได้แล้ว หาได้รู้สึกหน้าแตกไม่ในตอนนี้

เขาโกรธจนควันออกหูต่างหาก!

ไอ้ลูกหมาเอ๊ย อุตส่าห์มาดีๆ ดันไม่รับไมตรีใช่ไหม?!

จ้าว จ้าวจึงเปลี่ยนมือขวาที่ยื่นไปรอเก้อ เป็นนิ้วชี้ที่ชี้หน้าด่าการันก้าอย่างเผ็ดร้อน ด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม

"มึงคิดว่ามึงเป็นใครวะ?"

"มึงดังตอนเตะบอลหรือเก่งตอนคุมทีมฮะ? กูยังไม่รู้จักชื่อมึงเลยด้วยซ้ำ!"

"แล้วมูรินโญ่ล่ะ? เขาเหนือกว่ามึงตั้งกี่ขุม กูก็ยังคุยเล่นหัวเราะร่ากับเขาได้ ไม่สิ กูชนะเขาจนต้องวิ่งหนีหางจุกตูดไปแล้วต่างหาก!"

"เห็นว่าวันนี้มึงมาเยือน กูเลยให้เกียรติเดินมาทักทาย คิดว่าตัวเองเป็นขาใหญ่มาจากไหนวะ?"

"คอยดูเถอะ วันนี้กูจะถล่มพวกมึงให้เละเป็นโจ๊กเลย!"

จ้าว จ้าวก็เป็นคนแบบนี้แหละ ชอบ "ตอบแทนอย่างสาสม"

ถ้ามึงดีมา กูก็ดีตอบ เราคุยกันรู้เรื่อง

แต่ถ้ามึงไม่ให้เกียรติกู ก็อย่าหาว่ากูใจร้าย!

เจอแบบนี้เข้าไป การันก้าถึงกับเอ๋อรับประทาน

เขาคงไม่คาดคิดว่าไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี่จะกล้าชี้หน้าด่ากราด แถมยังพาดพิงถึงมูรินโญ่ โค้ชที่เขาเคารพรักที่สุด

"แก... ไอ้สวะ!" การันก้าอึกอักอยู่นานกว่าจะหลุดคำด่าออกมาได้ประโยคหนึ่ง

คลังคำด่าของฝรั่งมันจำกัดจริงๆ เทียบชั้นกับจ้าว จ้าว ไม่ติดฝุ่น

จ้าว จ้าวหัวเราะร่า "ไอ้สวะมันด่าใคร?"

การันก้าสวนกลับทันควัน "ไอ้สวะมันด่าแกนั่นแหละ!"

แล้วเขาก็รู้ตัวทันทีว่าหลงกลจ้าว จ้าวเข้าเต็มเปา ยิ่งทำให้โกรธจนเลือดขึ้นหน้า ราวกับสัตว์ร้ายบ้าคลั่งที่พร้อมจะขย้ำจ้าว จ้าวให้จมเขี้ยว!

โชคดีที่ผู้ช่วยตาไวข้างหลังรีบล็อกตัวเขาไว้แน่น

ด่ากันน่ะพอไหว แต่ถ้าถึงขั้นลงไม้ลงมือ เขาคงหมดสิทธิ์คุมเกมข้างสนามแน่ เผลอๆ จะโดนแบนเพิ่มอีกต่างหาก

เหมือนมูรินโญ่นัดที่แล้ว แค่ผลักจ้าว จ้าว ทีเดียว ก็โดนเชิญขึ้นอัฒจันทร์ไปเรียบร้อย

ตอนนี้ทีมกำลังหน้าสิหน้าขวานเรื่องหนีตกชั้น ขืนขวัญกำลังใจเสียเพราะความเลือดร้อนของโค้ช มีหวังพังกันหมด

ฝ่ายจ้าว จ้าวนั้นไม่กลัวเกรงเลยสักนิด

เขาถึงขั้นถลกแขนเสื้อ ทำท่าเหมือนพร้อมบวกเต็มที่!

ในขณะเดียวกัน แฟนบอลซันเดอร์แลนด์ด้านหลังซุ้มม้านั่งทีมเยือนก็เริ่มของขึ้น

แม้จะไม่ได้ยินว่าโค้ชทั้งสองด่าอะไรกัน แต่ท่าทางเอาเรื่องของจ้าว จ้าวนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง

นี่แหละโค้ชที่สมกับเป็นซันเดอร์แลนด์!

ไอ้แบบนิ่มนวลเรียบร้อยอย่างเดวิด มอยส์ ก่อนหน้านี้ มันน่าหงุดหงิดชะมัด!

เจอคู่อริ มันต้องแข็งกร้าวแบบนี้สิวะ!

แฟนบอลจึงเทใจเชียร์จ้าว จ้าว ทันที

พวกเขาพร้อมใจกันชูนิ้วกลางใส่สตาฟฟ์โค้ชและนักเตะมิดเดิลสโบรห์ สารพัดคำผรุสวาทภาษาอังกฤษพรั่งพรูออกมา กลายเป็นเสียงคำรามกึกก้อง!

ทว่าจังหวะนั้น เบรสเวลล์ที่ซุ้มม้านั่งเจ้าบ้าน เห็นผู้ตัดสินวิ่งเหยาะๆ ตรงมาทางนี้ จึงรีบวิ่งเข้าไปลากตัวจ้าว จ้าว ออกมา

ขณะลากก็บ่นอุบ "เกิดอะไรขึ้นเนี่ยบอส? ทำไมต้องมีเรื่องทุกนัดเลย...?"

จ้าว จ้าวทำได้แค่เดินตามเบรสเวลล์กลับไปประจำที่

เอาเถอะ ถอยตอนนี้ยังทัน ขืนโดนไล่ออกจริงๆ จนทีมแพ้ จะได้ไม่คุ้มเสีย

เป็นไปตามคาด หัวหน้าผู้ตัดสินเข้าไปเตือนการันก้าที่ซุ้มม้านั่งทีมเยือน แล้ววิ่งมาทางฝั่งเจ้าบ้าน กำชับจ้าว จ้าว ว่าอย่าไปยั่วยุคู่แข่งอีก ไม่งั้นจะมีบทลงโทษ

จ้าว จ้าวพยักหน้าส่งๆ แล้วเหลือบมองไปทางซุ้มม้านั่งทีมเยือน เห็นการันก้ายังจ้องเขม็งมาที่เขา แววตาดุร้ายราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"ก็ได้ เดิมทีแค่อยากจะชนะแบบธรรมดาๆ จบเกมไปสวยๆ แต่ดูเหมือนจะไม่ยอมสินะ บังคับกูเองนะ!"

จ้าว จ้าวคิดในใจ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นจางๆ

จริงๆ แล้ว เขาจำลองการแข่งขันนัดนี้มาแล้ว

แต่ต่างจากนัดเจอแมนฯ ยูไนเต็ด เพราะแทกติกและระดับการฝึกซ้อมของเขาพัฒนาขึ้นมาก บวกกับการเตรียมตัวที่ละเอียดขึ้น เขาจำลองแค่ครั้งเดียวก็ชนะมิดเดิลสโบรห์ได้ ด้วยสกอร์ 2-1

พูดง่ายๆ คือ แค่เล่นไปตามเกมปกติ ซันเดอร์แลนด์ก็ชนะได้สบายๆ!

แต่การจำลองแมตช์จะเริ่มนับตั้งแต่เสียงนกหวีดเริ่มเกม จ้าว จ้าวจึงไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันก่อนเกมเยอะขนาดนี้

ในเมื่อการันก้าและมิดเดิลสโบรห์ทำตัวน่ารำคาญขนาดนี้ ชนะแค่ลูกเดียวมันน้อยไปหน่อยมั้ง

มันต้องถล่มให้เละจนโงหัวไม่ขึ้นสิ ถึงจะสาสม?!

คิดได้ดังนั้น จ้าว จ้าวจึงเปิดใช้งานระบบ

เขาอยากลองวิธีที่ดุดันกว่านี้ ดูซิว่าจะยำอีกฝ่ายให้เละกว่าเดิมได้ไหม!

"เครื่องจำลอง ทำงาน!"