บทที่ 5 เริ่มแผนการ

บทที่ 5 เริ่มแผนการ

หลี่เหยียนมองแผ่นหลังที่เดินจากไป ชุดที่เธอสวมน่าจะเป็นชุดยูนิฟอร์มของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์สักแห่ง แต่ไม่ใช่ของโรงงานเขา

หลี่เหยียนเปิดขวดน้ำแร่บ้วนปาก ก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับบ้าน

เพียงแต่มองดูเงาร่างบอบบางที่เดินอยู่ไม่ไกลข้างหน้า ในใจก็อดสงสัยไม่ได้

‘นี่คือผู้เช่าบ้านเราเหรอ?’

ตึกแถวของตระกูลหลี่ปล่อยเช่าชั้นสี่และชั้นห้า ปกติผู้เช่าจะใช้บันไดอีกฝั่ง ซึ่งแยกจากบันไดที่หลี่เหยียน แม่ และน้องสาวใช้

ช่วงนี้หลี่เหยียนไม่ค่อยได้กลับบ้าน ย่อมไม่รู้ว่าผู้เช่าบ้านมีใครบ้าง ปกติแม่จะเป็นคนเก็บค่าเช่า

ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น นอกจากขอบคุณความใจดีของหญิงสาวคนนั้นในใจเงียบๆ หลี่เหยียนเปิดประตูอีกฝั่งแล้วเดินขึ้นตึกไป

‘ลูกชายเจ้าของบ้านเหรอ?’

เหลียงซินหรานที่กำลังจะเดินขึ้นบันไดชะงักเท้า หันไปมองชายหนุ่มที่เธอเพิ่งยื่นน้ำให้ กำลังเดินไปยังฝั่งที่พักของเจ้าของบ้าน

ในหัวพลันนึกถึงเมื่อไม่กี่วันก่อนตอนที่เพิ่งย้ายมา ป้าเจ้าของบ้านกำลังอุ้มเด็กหญิงหน้าตาน่ารักน่าชังพูดปลอบว่า

"เดี๋ยวอีกไม่กี่วันพี่ชายก็กลับมาแล้ว..."

พอเห็นชายหนุ่มคนนี้ เหลียงซินหรานก็คิดว่าน่าจะใช่

เธอส่ายหน้าเบาๆ ไม่ได้คิดอะไรต่อ แล้วเดินขึ้นห้องไป พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานอีก

หลี่เหยียนกลับถึงห้อง ถอดเสื้อผ้าโยนลงตะกร้า พรุ่งนี้แม่คงเอาไปซักให้

เขาเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ แปรงฟัน เสร็จแล้วก็ไม่รีรอ ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มแล้วหลับเป็นตายทันที

พรุ่งนี้มีเรื่องยุ่งๆ รออยู่อีกเพียบ

เที่ยงวันต่อมา เจ้าหน้าที่สินเชื่อจากสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนก็มาถึงโรงงานเพื่อทำการตรวจสอบกิจการ (Due Diligence) ขั้นตอนทุกอย่างราบรื่น เรื่องราวหลังจากนั้นก็เป็นไปตามครรลอง

...

วันเวลา: 15 พฤศจิกายน 2007

นับตั้งแต่การประชุมปรับทัศนคติของหลี่เหยียนจบลง โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ซิงเฉินที่เปรียบเสมือนเครื่องจักรที่ขาดการหล่อลื่นมานาน ก็เหมือนถูกอัดฉีดเชื้อเพลิงใหม่เข้าไป เริ่มเดินเครื่องด้วยประสิทธิภาพที่ไม่เคยมีมาก่อน

ก้าวที่หนึ่ง: ตัดอวัยวะรักษาชีวิต ระบายสินค้าเพื่อหมุนเงินสด

คำสั่งแรกของหลี่เหยียนชัดเจนและเรียบง่าย: "หยุดการผลิตเดิมทั้งหมด เคลียร์สต็อกและออเดอร์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับ 'จินเซิงอิเล็กทรอนิกส์' ออกไปให้หมด"

การโอนออเดอร์: อาสามหัวหน้าฝ่ายผลิตออกโรงเอง ติดต่อ "โรงงานอะไหล่หย่งฟา" ที่อยู่ข้างๆ

หลังจากต่อรองราคากันพักหนึ่ง ก็โอนออเดอร์กรอบโทรศัพท์บ้านที่ยังค้างอยู่ 5 หมื่นชุด พร้อมวัตถุดิบที่เหลือ ในราคาเหมา 3 หมื่นหยวน

อีกฝ่ายเห็นว่าเปลี่ยนเป็นเงินสดได้เร็วและได้ของถูก จึงยอมจ่ายเงินสดทันที

การเคลียร์สต็อก: เจ๊หลี่ฝ่ายจัดซื้อรับหน้าที่จัดการวิทยุค้างสต็อก

เธอหาพ่อค้าคนกลางที่รับซื้อสินค้าอิเล็กทรอนิกส์มือสองและขายส่งตามต่างจังหวัด เจรจาหว่านล้อมจนขายวิทยุหลายพันเครื่องออกไปได้ในราคาเหมือนขายซาก 1 หมื่นหยวน

รวมสองรายการ ได้เงินสดกลับเข้าโรงงาน: 4 หมื่นหยวน

ก้าวที่สอง: เช็คหน้าตัก วางงบประมาณ

หลี่เหยียนและน้าจางฝ่ายบัญชีตรวจสอบบัญชีอย่างละเอียดในห้องทำงาน

"เสี่ยวเหยียน เงินเดิมในบัญชีมี 1 แสน 5 หมื่น" น้าจางรายงาน "บวกกับที่เพิ่งได้มาอีก 4 หมื่น ตอนนี้มีเงินสดหมุนเวียน 1 แสน 9 หมื่น"

"รายจ่ายหลักในเดือนหน้าล่ะครับ?" หลี่เหยียนถาม

"วันที่ 15 เดือนหน้าต้องจ่ายค่าแรง 1 แสน 2 พันหยวน ค่าน้ำค่าไฟ ค่าอาหารโรงอาหาร กันไว้เผื่ออีก 2 หมื่น"

หลี่เหยียนคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว:

เงินสดทั้งหมด: 190,000 หยวน รายจ่ายจำเป็น: 122,000 หยวน เงินทุนที่ใช้ได้: 68,000 หยวน

"หกหมื่นแปด... บวกกับเงินกู้ที่จะได้ ก็พอแล้ว"

หลี่เหยียนครุ่นคิด "สำหรับเป็นทุนตั้งต้น ถือว่าพอ น้าจางครับ โอนเงินส่วนหนึ่งเข้าบัญชีเฉพาะกิจ 'โปรเจกต์มือถือ' เพื่อเตรียมงานเบื้องต้น"

ต่อให้ในอนาคตต้องขยายขนาด การใช้เงินกู้ธนาคารก็ยังเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

และตอนนี้ก้าวที่สาม คือการเริ่มต้นแผนการใหม่อย่างแท้จริง!

หลี่เหยียนอนุมัติงบ 5 พันหยวนให้เจ๊หลี่

"เจ๊หลี่ เจ๊พาคนไปหัวเฉียงเป่ย ไปซื้อมือถือรุ่นที่ขายดีที่สุดอย่าง Tianyu, Gionee, CECT, Nicai มายี่ห้อละสองเครื่อง

ไม่ใช่แค่ซื้อ แต่ให้ดูด้วยว่าเขาขายยังไง แพ็กเกจเป็นแบบไหน โปสเตอร์ติดยังไง"

นี่คือการศึกษาคู่แข่ง ขั้นตอนนี้สำคัญมาก

แม้ในใจหลี่เหยียนจะมีข้อมูลอยู่บ้าง และมีความทรงจำจากชาติก่อน แต่เมื่อได้กลับมายุคนี้จริงๆ การศึกษาผลิตภัณฑ์คู่แข่งให้ทะลุปรุโปร่งก็ยังจำเป็น

ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง สำคัญยิ่งกว่า

นั่นคือการเจรจาต่อรองเรื่องบอร์ดหลักและชิป

นี่คือหัวใจสำคัญ

หลี่เหยียนให้เป้าหมายที่ชัดเจนกับเจ๊หลี่: "เน้นตัวแทนจำหน่าย MTK บอกเขาว่าเราเป็นโรงงานที่มีตัวตนจริงในตงก่วน ต้องการร่วมมือระยะยาว

ออเดอร์ล็อตแรกเพื่อทดลองผลิต สั่งบอร์ดโซลูชัน MT6226BA จำนวน 500 ชุด แต่เป้าหมายของเราคือต้องได้เครดิตเทอมอย่างน้อย 30 วัน!"

แต่หลี่เหยียนก็ให้เส้นตายกับเจ๊หลี่ไว้ด้วย

"พยายามคุยให้ได้ตามนี้ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ เครดิตเทอม 15 วันก็พอรับได้"

"แล้วก็เรื่องราคา กดให้ต่ำกว่า 150 หยวนต่อแผ่น แต่จุดสำคัญของการเจรจา อันดับแรกคือเครดิตเทอม รองลงมาคือการสนับสนุนด้านเทคนิคและการรับประกันการส่งของ เราวางมัดจำแสดงความจริงใจได้ 1 หมื่นหยวน"

เจ๊หลี่พยักหน้า หยิบปากกาจดบันทึกยิกๆ

ในฐานะฝ่ายจัดซื้อ เจ๊หลี่ย่อมรู้ทางหนีทีไล่ดี ประสบการณ์ของแกถือว่าโชกโชน แม้ตัวผลิตภัณฑ์จะเปลี่ยนไป แต่ประสบการณ์ก็ยังใช้ได้เหมือนเดิม

"งั้นเจ๊ไปเลยนะ รอฟังข่าวดีได้เลย!"

เจ๊หลี่พาเด็กหนุ่มในโรงงานสองคนมุ่งหน้าสู่หัวเฉียงเป่ยทันทีโดยไม่รีรอ

ส่วนหลี่เหยียนจุดบุหรี่สูบ นั่งอยู่ในห้องทำงาน เริ่มวางแผนงานขั้นต่อไป

การสูบบุหรี่ไม่ดี แต่ไม่ว่าจะเป็นร่างเดิมหรือหลี่เหยียนคนปัจจุบัน ภายใต้ความกดดันมหาศาล ต่างก็เลือกใช้ยาสูบเพื่อบรรเทาความเครียด

ช่วยไม่ได้ ความกดดันมันหนักหนาจริงๆ

โดยเฉพาะตอนนี้ที่ลงมาทำธุรกิจอุตสาหกรรม (Real Economy) แบกรับความอยู่รอดของทั้งโรงงานไว้บนบ่า นี่เป็นครั้งแรกของหลี่เหยียนเหมือนกัน

อย่าเห็นว่าเขาดูมั่นใจ แต่จริงๆ แล้วความกดดันที่แบกไว้นั้นหนักอึ้ง

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น หลี่เหยียนเขี่ยบุหรี่ลงที่เขี่ย "เข้ามา!"

"บอสหลี่ เรียกผมเหรอครับ?"

คนที่เข้ามาคือลูกมือเดิมของเจ๊หลี่ฝ่ายจัดซื้อ หลี่เหยียนจงใจให้เขาอยู่ ไม่ให้ตามไปหัวเฉียงเป่ย เพราะมีงานอื่นจะสั่ง

"มา พี่จาง สูบบุหรี่หน่อย"

หลี่เหยียนยื่นบุหรี่จงฮว๋าราคาแพงส่งให้ พี่จางวัยสามสิบกว่ารับมาอย่างเกรงใจ รีบจุดไฟเองไม่กล้าให้หลี่เหยียนจุดให้

หลี่เหยียนไม่พูดพร่ำทำเพลง ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้

พี่จางรับกระดาษมา มองตัวหนังสือที่เขียนไว้อย่างชัดเจน แล้วก็ได้ยินคำถามจากหลี่เหยียน

"พี่จาง ทำได้ไหม?"

พี่จางก้มลงดูรายละเอียด

หน้าจอ: 1.8 นิ้ว ราคาเป้าหมาย < 30 หยวน/ชิ้น แบตเตอรี่: 1800mAh ราคาเป้าหมาย < 15 หยวน/ก้อน กล้อง: 3 แสนพิกเซล ราคาเป้าหมาย < 20 หยวน/ตัว กรอบเครื่อง/แป้นพิมพ์: ราคาเป้าหมาย < 15 หยวน/ชุด อะไหล่อื่นๆ : ราคาเป้าหมาย < 10 หยวน/ชุด

นี่คือรายการจัดซื้อ หรือเรียกให้ถูกคือ รายการจัดซื้อตามราคาเป้าหมาย

พี่จางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลี่เหยียนไม่ได้เร่ง

"ได้ครับ!"

หลี่เหยียนไม่ถามว่าทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้น และไม่ถามว่าจะทำยังไง เขาเพียงแค่พยักหน้า