ตอนที่ 699 - 700: ไม่ต้องการร่วมธุรกิจกับใคร, ส่วนลด

ตอนที่ 699 ไม่ต้องการร่วมธุรกิจกับใคร

คุณนายหลินกล่าวว่า “ลูกก็ลองดูก่อน บางทีเธออาจยกโทษให้ลูกก็ได้”

“ก็ได้ ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง แล้วแม่ก็เลิกบอกว่าผมควรทำยังไงสักที!” หลินเทียนโหย่วหมดความอดทนแล้วและเดินปึงปังออกจากบ้านไป

“เทียนโหย่ว!” คุณนายหลินไม่พอใจที่ลูกแข้งกร้าวใส่ตน แต่ว่าหลินเทียนโหย่วออกไปแล้ว

คุณนายหลินหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นโทรหาจ้าวเซี่ยวซวน แต่โทรศัพท์ของจ้าวเซี่ยวซวนปิดเครื่อง ดังนั้นเธอจึงโทรหาคุณนายจ้าวแทน

แม้ว่าคุณนายจ้าวจะฟังที่ลูกสาวพูด ไม่ติดต่อหลินเทียนโหย่วหรือแม่ของเขา แต่การที่อีกฝ่ายโทรมาเองนั้น เธอย่อมรับสายแน่นอน เพราะเธอต้องการคว้าโอกาสนี้ระบายความโกรธแทนลูกสาว

“อ้อ คุณนายหลิน มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอคะ?” น้ำเสียงของคุณนายจ้าวฟังดูไม่เป็นมิตรแม้แต่น้อย

คุณนายหลินทราบดีว่าคุณนายจ้าวโกรธหลินเทียนโหย่วมากและมันก็เป็นความผิดของเขาจริงๆ “เอ่อ คุณนายจ้าว ฉันขอโทษด้วยสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นกับหนูเซี่ยวซวน ตอนนี้เทียนโหย่วรู้สึกเสียใจมากเลยค่ะ เขาไม่รู้จะเผชิญหน้ากับหนูเซี่ยวซวนยังไงดี ฉันก็เลยโทรมาแทน แต่โทรศัพท์ของหนูเซี่ยวซวนปิดเครื่อง”

“ตอนนี้เขาน่ะหรือเสียใจ? จริงหรือ?” คุณนายจ้าวหัวเราะราวกับว่าได้ยินเรื่องตลกที่สุด “คุณนายหลิน ฉันไม่ใช่คนโง่หรอกนะ หลินเทียนโหย่วถูกอวี้จื่อปฏิเสธมาล่ะสิก็เลยคิดจะกลับมาหาเซี่ยวซวนของฉัน ลูกชายของคุณไม่ได้รักลูกสาวของฉันเลยสักนิด สิ่งที่เขาอยากได้ก็คือสมบัติของครอบครัวฉันต่างหาก! เซี่ยวซวนรู้เรื่องนี้ดี และเธอตัดสินใจเดินไปข้างหน้าแล้ว” พูดในสิ่งที่อยากพูดจบ คุณนายจ้าวก็วางสายทันที

ขณะนี้คุณนายหลินสิ้นหวังแล้วเพราะหลินเทียนโหย่วสูญเสียครั้งใหญ่ถึงสองครั้ง

ในตอนนี้คุณนายหลินรู้สึกเสียใจที่สนับสนุนลูกชายให้กลับไปคืนดีกับอวี้จื่อ

กู้หนิงและเลิ่งเชาถิงออกจากบ้านตระกูลถางด้วยกันเพราะมีคนโทรหาเธอ ชายคนนั้นอ้างว่าเป็นผู้จัดการทั่วไปของเซียงหลงจิวเวอรี่ เขาต้องการคุยเรื่องธุรกิจกับเธอ

กู้หนิงผู้มีความจำดี จำได้ว่าพวกเขาแลกนามบัตรกันในงานแถลงข่าว

ไม่จำเป็นต้องให้กู้หนิงคาดเดาเพราะเธอรู้จุดประสงค์ของเขาเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเขาไม่ได้พูดออกมาตรงๆ กู้หนิงจึงยังไม่ปฏิเสธในตอนนี้ เธอจึงไปพบเขาพร้อมกับเลิ่งเชาถิง

ตอนที่กู้หนิงออกมาก็ได้โทรหาเฉียวหยาและบอกให้เธอบินกลับไปที่เมือง F กับกู้ม่าน หลังจากนั้นกู้หนิงก็จองตั๋วเครื่องบินสำหรับเฉียวหยาและกู้ม่าน

กู้ม่านและถางหยุนฟ่านดูเหมือนจะไม่มีความคืบหน้าในความสัมพันธ์ แต่พวกเขามีความเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไรมาก ทั้งสองคนเข้ากันได้คล้ายกับความรู้สึกของคู่รักที่แต่งงานกันมาหลายปีแล้ว ไม่มีความตื่นเต้นหวือหวาเหมือนคนหนุ่มสาว

ที่ร้านอาหาร

กู้หนิงและเลิ่งเชาถิงเดินเข้าไปในร้าน ไปยังห้องส่วนตัวที่ถูกจองเอาไว้ และมีผู้ชายสองคนนั่งรออยู่ข้างในแล้ว หนึ่งในนั้นเป็นผู้จัดการของเซียงหลิงจิวเวอรี่ ‘ตู้ไห่เจ๋อ’ ส่วนอีกคนเป็นเลขาของเขา

ตู้ไห่เจ๋อเป็นผู้ชายอายุประมาณสามสิบสี่ปี เขาสวมชุดสูทเหมือนนักธุรกิจมืออาชีพ

เมื่อเห็นกู้หนิงเดินเข้ามา ตู้ไห่เจ๋อและเลขาก็ยืนขึ้นต้อนรับ “เชิญนั่งครับ คุณกู้และสุภาพบุรุษท่านนี้” ตู้ไห่เจ๋อเอ่ยอย่างสุภาพ เขาไม่รู้จักเลิ่งเชาถิง ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าจะเรียกเขาอย่างไร

“ยินดีที่ได้เจอค่ะ ผู้จัดการตู้” กู้หนิงเอ่ย จากนั้นก็นั่งลงพร้อมกับเลิ่งเชาถิง เลขาของตู้ไห่เจ๋อรินชาสองแก้วให้พวกเขา

กู้หนิงไม่พูดอะไร ยกชาขึ้นดื่มอย่างเพลิดเพลิน

“คุณกู้ คือว่าบริษัทของเรามีความหวังว่าจะได้ร่วมกับหยกบิวตี้ของคุณ ถ้าหากคุณเต็มใจทำงานกับบริษัทของเรา บริษัทของเรายินดีมอบผลประโยชน์ที่ดีที่สุดให้คุณ” ตู้ไห่เจ๋อกล่าวอย่างจริงใจ น่าเสียดายที่เขาต้องพบกับความผิดหวัง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู้หนิงก็ไม่แปลกใจแต่อย่างใดเพราะเธอเดาไว้ล่วงหน้าแล้ว เธอยิ้มและพูดว่า “ขอบคุณมากสำหรับความซาบซึ้งของคุณที่มีต่อหยกบิวตี้  แต่ฉันเสียใจที่ต้องบอกว่าบริษัทของฉันไม่มีความตั้งใจที่จะทำงานร่วมกับใคร”

ตู้ไห่เจ๋อมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง เพราะเขาไม่เข้าใจว่าทำไมกู้หนิงถึงปฏิเสธโอกาสดีๆ ในการทำเงินจำนวนมากเช่นนี้

“คุณกู้ คุณไม่อยากทำเงินให้มากกว่านี้หรือครับ?” ตู้ไห่เจ๋อเอ่ยถาม

“ฉันอยากค่ะ แต่ฉันไม่คิดจะแบ่งผลประโยชน์ของฉันให้ใคร”

“คุณกู้ คุณช่วยพิจารณาหน่อยได้ไหมครับ?” ตู้ไห่เจ๋อขมวดคิ้ว เขาไม่อยากยอมแพ้ง่ายๆ

“ขอโทษด้วยนะคะ” กู้หนิงยืนยันคำพูดเดิมของตน

“ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมก็จะไม่เซ้าซี้ แม้ว่าพวกเราไม่สามารถร่วมมือเป็นพันธมิตรกันได้ ผมก็ยังหวังว่าจะได้เป็นเพื่อนกับคุณครับ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ก็เชิญร่วมทานอาหารด้วยกันดีไหมครับ?”

เขารู้สึกผิดหวังที่กู้หนิงปฏิเสธไม่ร่วมมือกับเขา แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกโมโหแต่อย่างใด พวกเขาเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องขัดแย้งกัน หยกบิวตี้เน้นเฉพาะหยก ส่วนเซียงหลงมีอัญมณีหลากหลายกว่า ทั้งทอง หยก เพชร และอื่นๆ

“โดยส่วนตัวฉันเองก็อยากเป็นเพื่อนกับผู้จัดการตู้ค่ะ แต่น่าเสียดายที่บ่ายนี้ฉันไม่ว่างแล้ว เกรงว่าจะร่วมทานข้าวกับคุณไม่ได้ในวันนี้” กู้หนิงเอ่ย เธอกำลังจะไปทานข้าวกับพวกซู่จินเฉินเพราะพวกเขาจะบินกลับเมืองหลวงพรุ่งนี้เช้า

ตอนที่ 700 ส่วนลด

“น่าเสียดายจังเลยครับ ผมหวังว่าครั้งหน้าพวกเราจะได้มีโอกาสร่วมรับประทานอาหารด้วยกันนะครับ” ตู้ไห่เจิงเอ่ย เขาไม่สนใจว่าข้ออ้างของเธอจะเป็นจริงหรือไม่

หลังจากนั้นกู้หนิงและเลิ่งเชาถิงก็จากไป

หลังจากที่กู้ชิงได้รับผลิตภัณฑ์บำรุงผิว ทุกคนต่างตกตะลึงกับราคาของมัน ซึ่งสูงพอๆ กับแบรนด์ต่างประเทศ ลูกค้าของพวกเธอจะซื้อหรือเปล่า?

มีลูกค้าเพียงหนึ่งในสามเท่านั้นที่เป็นคนรวย ส่วนที่เหลือก็แค่พอมีเงินบ้างนิดหน่อย

ค่าสมาชิกรายปีที่มากกว่าหมื่นหยวนไม่ใช่ปัญหา แต่จะเพิ่มขึ้นเป็นหลายแสนหยวนต่อปีหากพวกเธอเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ดูแลผิว

สำหรับอิมัลชั่น เซรั่ม และโทนเนอร์ผิว ชุดเก่าราคาหนึ่งพันหยวน แต่ชุดใหม่มีราคาเกือบสี่พันหยวน

ราคาของผลิตภัณฑ์ที่เหลือทั้งหมดเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเป็นอย่างน้อย

หากขึ้นราคาอย่างกะทันหัน ลูกค้าอาจจะยอมรับไม่ได้ในทันที

เมื่อคิดเช่นนั้น กู้ชิงก็โทรหากู้หนิงเพื่อปรึกษา

“หนิงหนิง ราคาครีมบำรุงผิวมันสูงเกินไป ลูกค้าจะยอมจ่ายหรือ?” น้ำเสียงของกู้ชิงฟังดูเป็นกังวลมาก

“ป้าคะ ไม่ต้องห่วงค่ะ เลือกผู้โชคดีสิบคนเพื่อทดลองใช้ฟรีในงานวันเปิดร้าน พวกเขาจะเห็นผลภายในเวลาอันสั้น และหนูเชื่อว่าพวกเขาจะยินดีจ่ายแน่นแน โอ้ มีตัวอย่างให้ทดลองใช้ตั้งเยอะ ป้าสามารถส่งให้ลูกค้าได้นะคะ ถ้าใช้แล้วเห็นผล พวกเขาจะต้องซื้อแน่นอน”

“ได้ ป้าจะทำตามที่หลานบอกแล้วกัน” กู้ชิงเชื่อใจกู้หนิง ในเมื่อกู้หนิงแนะนำแบบนั้น เธอก็จะทำตาม

หลังจากวางสายจากกู้หนิง กู้ชิงก็ให้พนักงานในร้านลองใช้ครีมตัวใหม่

หวางซูเฟินอาสาเป็นคนแรก ตามมาด้วยคนอื่นๆ หลังจากลองใช้ครีมบำรุงผิว ทุกคนก็ทึ่งในผลลัพธ์ของมัน

ทุกคนเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุดบนใบหน้าของหวางซูเฟิน เพราะเธอเป็นคนอายุเยอะที่สุดในบรรดาพนักงานด้วยกัน ยกเว้นกู้ชิง ก่อนหน้านี้เธอได้รับการบำรุงอย่างดีจากพลังเวทย์มนตร์ของกู้หนิง ดังนั้นผิวของเธอจึงเรียบเนียนและเกือบจะไร้ที่ติในตอนนี้ ดังนั้นจึงไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงมากนักบนใบหน้าของเธอ

ผิวของหวางซูเฟินมีสีเหลืองเข้ม มีรอยย่นและกระมากมาย หลังจากทดลองใช้ กระของเธอจางลง ใบหน้าของเธอสว่างขึ้น และริ้วรอยไม่ลึกเท่าหลังจากตอนแรก

“พระเจ้า! ฉันไม่อยากเชื่อเลย”

“ฉันก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน ชุดครีมบำรุงผิวนี้ได้ผลดีมากเลย ฉันรู้สึกได้ทันทีเลยว่าผิวได้รับการบำรุงอย่างดี”

“สิวบนใบหน้าของฉันก็หายไปด้วย!”

“นี่มันดีกว่าแบรนด์ดังๆของต่างประเทศซะอีกนะ!”

“เห็นด้วย ตอนนี้ฉันคิดว่าราคาของมันถูกไปเลย”

ทุกคนต่างทึ่งกับผลลัพธ์ที่ราวกับปาฏิหาริย์นี้

“เจ้านายคะ ฉันขอซื้อสักชุดได้ไหมคะ?” พนักงานคนหนึ่งถามกู้ชิง

“ได้สิ ซื้อชุดแรกได้ส่วนลด 50% ซื้อชุดที่สองได้ส่วนลด 30%” กู้ชิงเอ่ย

กู้ชิงเป็นเจ้านายที่ใจดีมาก

“ขอบคุณมากค่ะ” พนักงานทุกคนดีใจที่ได้ส่วนลดมากมาย

พนักงานที่ทำงานที่นี่ได้เงินเดือนไม่น้อยเลย นอกจากนี้ ร้านเสริมสวยแห่งนี้ยังได้รับความนิยมอย่างมาก ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถทำเงินได้มากกว่าหนึ่งหมื่นหยวนในแต่ละเดือน ดังนั้นแม้ว่าผลิตภัณฑ์ดูแลผิวตัวใหม่จะมีราคาแพงมาก แต่ก็ยังสามารถซื้อได้เพราะกู้ชิงให้ส่วนลดจำนวนมากแก่พนักงาน

กำหนดเปิดร้านคือวันมะรืน ดังนั้นพวกเขาจึงต้องแจ้งสมาชิก VIP พรุ่งนี้

หลังจากวางสายจากกู้ชิง กู้หนิงก็นึกได้ว่าเธอควรแบ่งปันครีมบำรุงผิวให้เพื่อนๆของเธอด้วย

เมื่อกู้หนิงกำลังจะมาถึงห้างสรรพสินค้าเฟิงจาง เธอบอกเลิ่งเชาถิงให้จอดรถที่ประตูด้านใต้ และเธอจะทิ้งชุดครีมบำรุงผิวไว้ในร้านหยกบิวตี้เพื่อใหอวี้จื่อแวะมารับเอา

กู้หนิงถือกระเป๋าเป้สะพายหลังตลอดเวลา ดังนั้นเลิ่งเชาถิงจึงจะไม่สงสัยว่าทำไมเธอถึงมีชุดครีมบำรุงผิวในมือ

กู้หนิงส่งข้อความถึงอวี้จื่อ และบอกว่าเธอจะฝากชุดครีมบำรุงผิวตัวใหม่ไว้ที่หยกบิวตี้ซึ่งเป็นของขวัญสำหรับเธอ

หลังจากนั้นไม่นาน อวี้จื่อก็อ่านข้อความและขอบคุณกู้หนิง เธอเชื่อว่าครีมบำรุงผิวนี้ต้องดีมากแน่ๆ เพราะว่ามันเป็นของขวัญจากกู้หนิง

ในเวลานี้มีคนจำนวนมากในร้านหยกบิวตี้ แม้ว่าจะจ้างผู้จัดการสาขาในเมือง B แล้ว แต่โจวเจิ้งหงยังคงประจำการอยู่ที่นี่ตลอดเวลาในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

กู้หนิงไปไม่นาน เธอบอกให้เลิ่งเชาถิงรออยู่ในรถ

เมื่อกู้หนิงเดินเข้าไปในร้าน เธอก็กลายเป็นจุดสนใจของคนในร้านทันที

“ดูนั่นสิ คุณกู้นี่นา”

“โอ้ ในที่สุดฉันก็ได้เห็นคุณกู้ตัวจริงๆสักที”

“เธอสวยกว่าในทีวีมากเลยนะ”

“ใช่ๆ”

เมื่อเผชิญกับสายตาและเสียงซุบซิบของลูกค้าในร้าน กู้หนิงเพียงยิ้มรับและพยักหน้าทักทายพวกเขา

“คุณกู้ทักพวกเราด้วย! เธอมารยาทดีมากและถ่อมตัวมากเลยเนอะ”

“หายากนะที่คนดังระดับนี้จะมีมารยาทขนาดนี้”

พวกเขาล้วนชื่นชมกู้หนิง

เมื่อกู้หนิงเดินไปที่เคาน์เตอร์ เธอหยิบชุดดูแลผิวพร้อมกับกล่องมาส์กหน้าออกมาจากกระเป๋าเป้ “นี่เป็นของขวัญสำหรับอวี้จื่อ ฝากไว้ให้เธอหน่อยนะ”

“ได้เลยค่ะ” พนักงานแคชเชียร์กล่าว

“ผู้จัดการโจวไปไหน?” กู้หนิงถาม

“ผู้จัดการโจวและผู้จัดการคนใหม่อยู่ข้างในออฟฟิศค่ะ”

“ขอบคุณ” กู้หนิงเอ่ย จากนั้นเดินเข้าไปในออฟฟิศ

แม้ว่าผู้จัดการคนใหม่จะเป็นมืออาชีพ แต่เขาก็แค่ดูแลส่วนสาขา ดังนั้นโจวเจิ้งหงยังคงต้องสอนเขาเกี่ยวกับการบริหารร้านหยกบิวตี้