ตอนที่ 649 - 650: ไม่มีสิทธิ์ตัดสินโทษ, ชดใช้

ตอนที่ 649 ไม่มีสิทธิ์ตัดสินโทษ

“คุณพูดถูก” เลิ่งเชาถิงเอ่ย

เมื่อเลิ่งเชาถิงขับรถไปยังถนนที่ไม่ค่อยมีรถสัญจร เลิ่งเชาถิงหยุดรถกะทันหัน แสร้งทำเป็นว่าเครื่องยนต์รถมีปัญหาและลงจากรถมาตรวจสอบดู

เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายสองคนก็หยุดรถตามและลงจากรถเหมือนกัน “เฮ้ ให้ผมช่วยไหม” หนึ่งในนั้นถาม

“ขอบคุณ” เลิ่งเชาถิงเอ่ย จากนั้นชายสองคนก็เดินเข้ามา

เมื่อพวกเขาเดินเข้ามาใกล้ก็ถูกกู้หนิงและเลิ่งเชาถิงประเคนหมัดใส่รัวๆ

ชายทั้งสองชะงักงันเพราะคาดไม่ถึงว่าพวกเขาจะรวดเร็วปานนี้ พอตั้งสติได้ พวกเขาก็เริ่มสู้กลับ

คนที่ขับรถผ่านต่างจอดรถลงมาดู บางคนถึงกับบันทึกวิดีโอไว้

ส่วนบางคนโทรศัพท์แจ้งตำรวจ

สู้กันอยู่สักพัก นักฆ่าสองคนนั้นก็ตกเป็นรอง แต่เลิ่งเชาถิงกับกู้หนิงก็ไม่สามารถเข้าควบคุมพวกเขาไว้ได้

นักฆ่าประหลาดใจ นึกไม่ถึงว่าชายและหญิงคู่นี้จะสู้เก่งกว่าพวกเขามาก ในเมื่อสู้มือเปล่าไม่ได้ก็ไม่รีรอควักปืนออกมา

เมื่อเห็นปืนถูกควักออกมา เลิ่งเชาถิงและกู้หนิงก็พุ่งเข้าไปแย่งปืน นักฆ่าสองคนหลบได้แต่ก็พลาดจังหวะยิง

เมื่อปืนโผล่มา บรรดาคนมุงก็ขับรถหนี เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังเฝ้าดู แต่ก็ขยับถอยห่างออกมาให้ไกลเท่าที่จะไกลได้

กู้หนิงดึงกริชออกมาและตัดข้อมือของนักฆ่าคนหนึ่ง ปืนหลุดจากมือของเขาร่วงลงพื้นทันที กู้หนิงไม่รอช้า รีบเตะปืนออกไป

นักฆ่าที่ถูกกริชปาดข้อมือทำหน้าตกใจ เขามองไม่ทันว่าเธอเอากริชออกมาตอนไหน

นักฆ่าที่ไม่มีปืนแทบจะสู้กู้หนิงไม่ได้เลยในตอนนี้ เธอสามารถเอาชนะเขาได้ง่ายๆ

ส่วนเลิ่งเชาถิง เขาเก่งและมีประสบการณ์ในการต่อสู้มากกว่ากู้หนิง เขาบิดแขนของนักฆ่าอีกคนโดยไม่ลังเลและแย่งปืนมาได้ จากนั้นเตะที่หัวเข่าเพื่อให้นักฆ่าคุกเข่าลงกับพื้นและไม่สามารถขัดขืนได้

ในขณะเดียวกันกู้หนิงก็เข้าควบคุมนักฆ่าอีกคนได้

เหตุการณ์หวาดเสียวนี้สร้างความตื่นตะลึงผู้พบเห็น ชายหญิงคู่นี้สามารถแย่งปืนจากนักฆ่าได้ภายในเวลาไม่กี่นาที!

แม้ว่าฝ่ายชายจะดูเก่งกว่าฝ่ายหญิง แต่ทุกคนก็ประทับใจในฝีมือของเธอ เพราะดูแล้วเธอยังเด็กอยู่เลย กู้หนิงเปลี่ยนความคิดของพวกเขาไปตลอดกาลว่าเด็กผู้หญิงจะต้องอ่อนแอเสมอ

“บอกมา ใครเป็นคนส่งพวกแกมา?” กู้หนิงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

นักฆ่าสองคนยังคงเงียบ ไม่ยอมปริปากบอก

ได้" กู้หนิงสวมใบหน้าเย็นชาแล้วเหยียบข้อเท้าของนักฆ่าอย่างแรง เสียงกระดูกถูกบด และใบหน้าของนักฆ่าก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดทรมาน “บอกมา” กู้หนิงพูดอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังคงไม่ยอมพูด

“ถ้ายังไม่ยอมบอก ครั้งต่อไปคือความตาย” ครั้งนี้เป็นเลิ่งเชาถิงที่เป็นฝ่ายพูด

ถึงกระนั้น นักฆ่าสองคนก็ยังปากแข็ง “พวกเราเป็นคนประเทศ Y ประเทศแกไม่มีสิทธิ์ตัดสินโทษพวกเรา!”

มันเป็นความจริง หากไม่มีข้อตกลงส่งผู้ร้ายข้ามแดน ประเทศอื่นไม่มีสิทธิ์ตัดสินโทษพวกเขา

นอกจากนี้ นักฆ่าทั้งสองไม่เชื่อว่ากู้หนิงและเลิ่งเชาถิงจะกล้าฆ่าพวกเขา เพราะมันจะกลายเป็นปัญหาระดับระหว่างประเทศที่ร้ายแรง ตราบใดที่พวกเขาสามารถหนีกลับไปยังประเทศ Y ได้ พวกเขาจะปลอดภัย

“อ้อ งั้นหรือ?” เลิ่งเชาถิงไม่ได้ดูกังวลแต่อย่างใด เขาหยิบเอาบัตรทหารออกมา “ไม่รู้แกรู้หรือเปล่าว่าแกสามารถถูกตัดสินประหารชีวิตได้หากพยายามลอบสังหารนายทหาร”

เมื่อเห็นบัตรทหาร นักฆ่าทั้งสองก็ตื่นตะลึง

“บอกพวกเรามาว่าใครส่งแกมาที่นี่ แล้วฉันจะลงโทษพวกแกสถานเบา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพวกแก” เลิ่งเชาถิงเอ่ย

นี่เป็นการพยายามฆ่า ดังนั้นพวกเขาจะไม่ถูกตัดสินประหารชีวิตหากอิงตามกฎหมาย แน่นอนว่าถ้าเลิ่งเชาถิงต้องการให้พวกเขาตาย เขาก็แค่พูดไม่กี่คำก็สามารถลงมือได้แล้ว

ตอนนี้นักฆ่ากลัวตัวตนที่แท้จริงของเลิ่งเชาถิง แต่ถ้าพวกเขายอมบอก พวกเขาจะถูกผู้จ้างวานฆ่าเพราะทำผิดกฎ นอกจากนี้พวกเขาไม่แน่ใจว่าเลิ่งเชาถิงจะรักษาสัญญาหรือไม่ ถึงกระนั้นก็มีความเป็นไปได้มากกว่าที่จะรักษาชีวิตหากพวกเขายอมบอกว่าใครคือผู้จ้างวาน

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาก็ยอมบอกในที่สุด

“เอมี่ ฮิลล์ จากตระกูลฮิลล์”

กู้หนิงขมวดคิ้ว ก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่เพราะเธอรู้ว่าเอมี่คงไม่ยอมรามือง่ายๆ

“คุณรู้จักคนชื่อนี้ไหม?” ตอนแรกเลิ่งเชาถิงคิดว่าเป้าหมายของนักฆ่าคือเขา แต่เขาไม่เคยได้ยินชื่อผู้หญิงคนนี้มาก่อน อาจเคยได้ยินชื่อตระกูลฮิลล์มาบ้างแต่ไม่เคยคบค้าสมาคมด้วย

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของกู้หนิง เขาก็รับรู้ได้ทันทีว่ากู้หนิงคือเป้าหมายที่แท้จริง

“พวกเราเคยมีเรื่องขัดแย้งกัน” กู้หนิงตอบแต่ยังไม่ได้บอกรายละเอียด

ได้ยินเช่นนั้น เลิ่งเชาถิงก็ชักสีหน้าไม่พอใจทันที

ตอนที่ 650 ชดใช้

ถ้าเป้าหมายคือเขา เขาคงไม่รู้สึกอะไรมากมาย แต่เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายกู้หนิง ใครก็ตามที่กล้าคิดร้ายคนที่เขารัก เขาจะให้คนผู้นั้นชดใช้อย่างสาสม

“พวกแกแน่ใจนะ?” กู้หนิงจ้องนักฆ่านิ่งๆ

“ฉันมั่นใจ” นักฆ่าตอบ น้ำเสียงปราศจากความประหม่า

“เธอสั่งให้พวกแกทำอะไรกับฉันบ้าง?” กู้หนิงถาม แม้จะพอเดาคำตอบได้ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกผู้หญิงด้วยกันคิดร้าย

“หล่อนต้องการพวกเรากรีดหน้าเธอและข่มขืน เธอจะได้ใช้ชีวิตที่เหลือด้วยความขมขื่น”

เลิ่งเชาถิงโกรธมากหลังจากที่ได้ยินคำว่ากรีดหน้าและข่มขืน เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะใจคอโหดเหี้ยมขนาดนี้

กู้หนิงเหลือบมองเลิ่งเชาถิง เธอรู้ว่าเขาโมโหมาก

“พวกแกมีเบอร์โทรของเธอไหม?” กู้หนิงถาม

“มี”

“เอาเบอร์มาให้ฉัน”

นักฆ่าไม่ลังเล บอกเบอร์โทรศัพท์ของเอมี่ให้กู้หนิงทราบทันที กู้หนิงกดเบอร์และกดโทรออก

คฤหาสน์ตระกูลฮิลล์ ประเทศ Y

เอมี่กำลังเล่นเกมคนเดียวในห้องของเธอ และเธอก็ตื่นเต้นเมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้ามา เธอคิดว่างานสำเร็จแล้ว ดังนั้นเธอจึงรับสายอย่างรวดเร็ว

กู้หนิงยังไม่ได้ทันได้กล่าวอะไร น้ำเสียงตื่นเต้นของเอมี่ก็ดังขึ้นก่อน “เอเวอรี่ เป็นไงมั่ง?”

แม้จะเป็นคำถาม เอมี่เชื่อไปแล้วว่างานสำเร็จ ก็เธอส่งนักฆ่ามือดีไปตั้งสองคนนี่นา

“ขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวังนะคะ คุณฮิลล์” น้ำเสียงยานคางของกู้หนิงก็ดังขึ้น

“แก...” เอมี่จำเสียงของกู้หนิงได้ มือของเธอสั่นด้วยความกลัวเล็กน้อย

เป็นไปได้ยังไง? นังนั่นใช้โทรศัพท์ของเอเวอรี่โทรหาเธอได้ยังไง?

“คุณฮิลล์ ฉันคิดว่าซื่อตู้เย่บอกคุณแล้วว่าอย่าได้หาเรื่องฉันอีก แต่ดูเหมือนว่าคุณไม่ฟังเขาเลยนะ ฉันเดาว่าคุณคงเตรียมตัวเตรียมใจชดใช้สิ่งที่คุณทำแล้วสินะ” กู้หนิงเอ่ย จากนั้นก็กดตัดสาย

เมื่อเลิ่งเชาถิงได้ยินชื่อของซื่อตู้เย่ เขาก็อารมณ์ไม่ดีอีกครั้ง ตอนนี้เขารู้แล้วว่าซื่อตู้เย่คือสาเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้น

“คุณคิดจะทำอะไรต่อ? ผมช่วยคุณได้นะ” เลิ่งเชาถิงเอ่ย เขารู้ว่ากู้หนิงไม่มีทางปล่อยให้ผู้หญิงที่ชื่อเอมี่หนีไปง่ายๆ

“ไว้ฉันนึกออกแล้ว ฉันจะบอกคุณอีกทีแล้วกันค่ะ” แน่นอนว่าเธอจะต้องแก้แค้นเอมี่คืน แต่ไม่ใช่ตอนนี้เพราะเธอกำลังยุ่งจัดการธุรกิจของเธออยู่

“ได้” เลิ่งเชาถิงไม่ได้ถามถึงซื่อตู้เย่ แม้ว่าในใจจะอยากรู้มากแค่ไหนก็ตาม เขากลัวว่าเธอจะรำคาญเขามากกว่า

เนื่องจากแผนการของเธอถูกเปิดเผย เอมี่รู้สึกหวาดกลัว ถ้าหากซือตู้เย่รู้ว่าเธอทำอะไรลงไป เรื่องแต่งงานระหว่างเธอกับเขาคงไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน นอกจากนี้ เธอยังกังวลว่าเขาจะบอกครอบครัวของเธอเพื่อเอาใจกู้หนิง และครอบครัวของเธอจะลงโทษ ด่าทอ หรือแม้แต่กระทั่งละทิ้งเธอ

อย่างไรก็ตาม เอมี่ไม่ได้รู้สึกกลัวกู้หนิงแต่อย่างใดเพราะเธอเชื่อว่ากู้หนิงไม่มีทางทำร้ายเธอได้เพราะเธอเป็นคนของตระกูลฮิลล์ สิ่งที่เธอไม่รู้คือกู้หนิงเป็นทายาทหญิงของตระกูลชั้นนำในเมือง B และยังเป็นลูกสะใภ้คนสำคัญของตระกูลชั้นนำในเมืองหลวง ภูมิหลังของกู้หนิงยิ่งใหญ่กว่าของตระกูลฮิลล์ของเธอมากมายนัก

ตระกูลฮิลล์เป็นตระกูลเศรษฐีในประเทศ Y แต่ก็ไม่ใช่ตระกูลระดับบนสุด ตรงกันข้ามกับตระกูลถางและตระกูลเลิ่งที่เป็นตระกูลที่มีอิทธิพลและอำนาจเหนือกว่า อีกอย่างคือกู้หนิงไม่คิดจะสู้กับตระกูลฮิลล์ เธอจะแก้แค้นเฉพาะเอมี่คนเดียวเท่านั้น แต่หากตระกูลฮิลล์ต้องการมีส่วนร่วม กู้หนิงก็ไม่รังเกียจที่จะสู้กับพวกเขาทั้งตระกูล เธอจะไม่ปราณีและยอมทนกับเรื่องเลวทรามนี้คนเดียว

ไม่นานตำรวจก็มาถึงและจับกุมนักฆ่าสองคน ด้วยตัวตนและฐานะของเลิ่งเชาถิง พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องไปให้ปากคำที่โรงพัก แต่ก็เล่าให้ตำรวจฟังว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อกู้หนิงและเลิ่งเชาถิงกลับไปขึ้นรถและกำลังจะไปที่โรงแรม เกาเหวินซินก็โทรมาและถามว่าตอนนี้กู้หนิงอยู่ที่ไหน จะมาถึงเมื่อไหร่ กู้หนิงและเลิ่งเชาถิงเสียเวลาจัดการกับสองนักฆ่าอยู่นาน ดังนั้นเกาเหวินซินและซินเป่ยจึงรอพวกเขาอยู่ที่โรงแรมอยู่นานมาก

ระหว่างขับรถไปโรงแรม กู้หนิงก็ถามเลิ่งเชาถิงว่า “ทำไมคุณถึงก่อตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยล่ะคะ?”

“เพราะว่าทหารเกษียณอายุจำนวนมากไม่สามารถหางานที่ดีได้ ผมจึงก่อตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยขึ้นและตั้งเป้าที่จะจ้างทหารที่เกษียณอายุเหล่านั้น”

“ฉันเองก็อยากมีบริษัทรักษาความปลอดภัยด้วยเหมือนกันเพราะฉันต้องการคนคุ้มกัน คุณช่วยแนะนำทหารเกษียณอายุที่ยังอยากทำงานให้ฉันรู้จักหน่อยได้ไหมคะ?” กู้หนิงเอ่ยขอร้อง

กู้หนิงตอนนี้คิดว่ามีเพียงต้องใช้กำลังเท่านั้นที่สามารถปกป้องเธอจากคนที่คิดร้ายได้

“ได้สิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

ในเมื่อกู้หนิงต้องการ เขาจะไม่เข้าไปยุ่งในการตัดสินใจของเธอ กู้หนิงเป็นผู้หญิงที่ไม่ผูกมัดกับใครและเข้มแข็งเสมอ ดังนั้นเธอจึงไม่เต็มใจที่จะพึ่งพาผู้อื่น รวมทั้งเขาด้วย

มีคนอัปโหลดวิดีโอลงอินเทอร์เน็ต ไม่นานวิดีโอนี้ก็สร้างเสียงฮือฮา แต่ไม่มีใครรู้ว่าใครคือฆาตกร

“เอ๊ะ นั่นเทพธิดากู้นี่นา”

“ใช่เธอแน่ๆ”

“เทพธิดากู้สุดยอดไปเลย เธอจัดการผู้ชายที่มีปืนได้อยู่หมัด”

“ไม่เอาน่า ผู้หญิงคนนั้นอาจเป็นคนอื่นได้ มีผู้หญิงอีกมากที่ต่อสู้เก่งในโลกนี้”

“ฉันเชื่อว่าผู้หญิงในวิดีโอคือเทพธิดากู้!”

“บ้าไปแล้ว”

“แกสิบ้า!”

“ฉันเป็นคนเดียวที่คิดว่านักฆ่าสองคนนั้นตั้งใจโจมตีเทพธิดากู้หรือเปล่า?”

“พวกมันต้องถูกจ้างโดยคนที่อิจฉาริษยาเทพธอดากู้แน่นอน!”

“พระเจ้าช่วย! ใครจะฆ่ากันเพราะความอิจฉา? บ้าบอคอแตก ฉันว่าเธอต้องไปหาเรื่องคนที่ไม่ควรหาเรื่องด้วยได้มากกว่า”

“ฉันไม่เชื่อว่าเทพธิดากู้จะทำแบบนั้น”

“พวกคุณมีหลักฐานรึเปล่า?”

“เดี๋ยวนะ มีผู้ชายอีกคนในวิดีโอด้วยนี่นา ใช่เขารึเปล่าที่เป็นเป้าหมาย ส่วนเทพธิดากู้เป็นคนช่วยเขา?”

“เห็นด้วย”