ตอนที่ 541 - 542: ไปเมือง B พร้อมกับกู้ม่าน, เหมือนเด็ก

ตอนที่ 541 ไปเมือง B พร้อมกับกู้ม่าน

เมื่อได้ยินสิ่งที่กู้หนิงเพิ่งพูด ถางไห่เฟิงก็โล่งใจและร้องไห้ออกมาในที่สุด

“หลานกู้ ขอบใจหนูมากที่เข้าใจ พวกเราติดค้างหนูกับแม่เหลือเกิน พวกเราได้แต่หวังว่าหนูจะสามารถให้โอกาสพวกเราชดเชยในที่สิ่งที่ผ่านมา โดยเฉพาะพ่อของหลาน”

กู้ม่านเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ถางหยุนฟ่านรักและกู้หนิงก็เป็นลูกสาวคนเดียวที่เขามี ถางไห่เฟิงได้แต่หวังว่าพวกเธอจะยอมรับตระกูลถางและเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของตระกูล แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับกู้หนิงและกู้ม่านมากนัก แต่พวกเขาให้ความสำคัญกับครอบครัวมากกว่าสิ่งอื่นใด

มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เพราะกู้หนิงมีแนวโน้มที่จะเป็นทายาทของถางฮวงกรุ๊ป และแย่งชิงทรัพย์สมบัติจากสมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูลถาง แน่นอนว่ากู้หนิงไม่ได้ตั้งใจจะทำอย่างนั้น เพราะเธอชอบที่จะสร้างอาณาจักรธุรกิจของตัวเองขึ้นมาเอง

“คุณปู่ไม่ต้องกังวลนะคะ หนูไม่มีความขุ่นเคืองใดๆ กับตระกูลถาง แม่และลุงถางต้องการเวลาทำความคุ้นเคยกันอีกเยอะ แต่สิ่งที่สำคัญและเร่งด่วนที่สุดที่เราต้องจัดการในตอนนี้คือการปลุกเขาให้ตื่น” กู้หนิงกล่าว เธอยังคงเรียกถางหยุนฟ่านว่าลุงถางเพราะยังไม่มีการยอมรับกันและกันอย่างเป็นทางการ

“ใช่ หลานพูดถูก!” ยังเร็วเกินไปที่จะพูดคุยในตอนนี้เพราะถางหยุนฟ่านยังไม่ตื่น นอกจากนี้กู้หนิงและแม่ยังมีสิทธิ์ตัดสินใจด้วยตัวเอง และพวกเขาไม่สามารถบังคับพวกเธอให้ทำในสิ่งที่พวกเขาต้องการได้

ถางไห่เฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนเปิดปากพูดว่า “หมิงข่ายบอกว่าความหมกมุ่นของหยุนฟ่านคือแม่ของหลานและก็หลาน ถ้าหลานสามารถพูดกับเขาได้ เขาอาจจะตื่นขึ้น”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของกู้หนิงก็สว่างขึ้นทันที เธอคิดว่ามันเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเรื่องจริง ไม่เช่นนั้นทำไมถางหยุนฟ่านถึงยังไม่รู้สึกตัวแม้ว่าร่างกายของเขาจะไม่เป็นไรแล้ว?

“ถ้าอย่างนั้นหนูเต็มใจช่วยค่ะ แต่ต้องปรึกษาแม่ก่อน”

“ได้ ได้” ถางไห่เฟิงกล่าวอย่างตื่นเต้น แม้ว่ากู้หนิงจะยังไม่ตอบตกลง แต่เขารู้ว่าเธอต้องเต็มใจช่วยแน่

“หลานกู้ ถ้าหลานตัดสินใจได้แล้ว โทรหาปู่นะ ปู่จะส่งเครื่องบินส่วนตัวไปรับ”

“ได้ค่ะ”

อันที่จริงกู้หนิงและกู้ม่านสามารถนั่งเครื่องบินไปเองได้ แต่กู้หนิงก็ยังยอมรับข้อเสนอของถางไห่เฟิง

ตระกูลถางต้องการแสดงความเมตตาและให้เกียรติกู้หนิงรวมถึงความสำคัญของกู้ม่าน เพื่อที่กู้หนิงและกู้ม่านจะยอมรับพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน

กู้หนิงยังหวังว่ากู้ม่านและถางหยุนฟ่านจะมีความสุขร่วมกันในอนาคต แต่เธอจะไม่ยอมให้ใครในตระกูลถางดูหมิ่นแม่ของเธอได้

กู้หนิงไม่สนใจความร่ำรวยและอิทธิพลของตระกูลถาง ไม่ว่าถางหยุนฟ่านจะเป็นคนธรรมดาหรือแม้แต่ขอทาน เธอก็ยังจะสนับสนุนตราบใดที่เขาปฏิบัติต่อแม่ของเธอเป็นอย่างดี

หลังจากวางสาย กู้หนิงก็กลับไปที่ห้องทานข้าวแบบส่วนตัว

“หนิงหนิง ลูกออกไปคุยโทรศัพท์นานจัง มีเรื่องอะไรสำคัญรึเปล่า?” กู้ม่านถามด้วยความเป็นห่วง

กู้หนิงไม่คิดปิดบังจึงบอกแม่ไปตรงๆ “คุณปู่ถางโทรมาค่ะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างกายของกู้ม่านก็แข็งทื่อเล็กน้อย เธอคิดในใจว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับถางหยุนฟ่าน "เกิดอะไรขึ้นกับเขา?" เธอรีบถาม

“คุณปู่ถางบอกว่าเพื่อนของคุณปู่บอกว่าคุณลุงยังคงสลบอยู่ เพราะเขาติดอยู่กับความหมกมุ่นในความฝันของเขา และความหมกมุ่นของเขาคือแม่กับหนู ถ้าเราสามารถคุยกับเขาได้ เขาก็อาจจะตื่นขึ้นมา คุณปู่ก็เลยโทรมาและถามว่าเราจะเต็มใจช่วยรึเปล่า” กู้หนิงกล่าว “คุณปู่ยังบอกด้วยว่าพวกเราสามารถเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลถางได้ แม่คิดว่าไงคะ?”

“เอ่อ...” กู้ม่านไม่รู้ว่าตอนนี้ควรทำอย่างไร แน่นอนว่าเธอเต็มใจช่วยถางหยุนฟ่าน แต่เธอยังไม่ได้เตรียมใจเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลถางในตอนนี้ พอคิดถึงเรื่องนี้แล้วเธอก็รู้สึกหวั่นวิตก

“แม่คะ ไม่ต้องห่วงนะคะ ทำตามหัวใจของตัวเองก็พอค่ะ” กู้หนิงเอ่ย

ในสายตาของกู้หนิง ตระกูลถางแทบจะไม่สามารถเทียบได้กับกู้ม่าน เช่นเดียวกับถางหยุนฟ่านที่ไม่สามารถหาใครมาแทนที่ได้สำหรับตระกูลถาง ถ้าเธอต้องเลือกระหว่างพวกเขา กู้หนิงจะไม่ลังเลเลยที่จะเลือกกู้ม่านมากกว่าตระกูลถาง และตระกูลถางก็จะเลือกถางหยุนฟ่านมากกว่ากู้หนิงและกู้ม่านด้วย

“ม่าน หนิงหนิงพูดถูก อย่าคิดมากเกินไปและทำตามหัวใจของตัวเองก็พอ” กู้ชิงกล่าว เธอยังหวังว่ากู้ม่านจะมีชีวิตที่มีความสุขในอนาคต แต่มันก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ง่ายเลย

ถ้ากู้ม่านไม่มีความรู้สึกต่อถางหยุนฟ่านหรือไม่รักเขาอีกแล้ว เธอสามารถยอมแพ้เรื่องนี้ได้และใช้ชีวิตต่อไปเหมือนที่ผ่านมา

กู้ม่านเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันสามารถช่วยเขาได้ แต่ฉันต้องการเวลาดูว่าเขากับฉันจะไปกันได้ในอนาคตรึเปล่า”

“ได้สิคะ งั้นหนูโทรหาคุณปู่ถางตอนนี้เลยแล้วกัน ท่านจะได้ส่งเครื่องบินส่วนตัวมารับเรา” กู้หนิงเอ่ย ถางหยุนฟ่านอยู่ในสถานการณ์เร่งด่วน และเมือง F ไม่มีเรื่องเร่งด่วนให้ต้องรีบไปจัดการ ดังนั้นพวกเธอจึงตัดสินใจไปที่เมือง B ก่อน

“ป้าคะ จะเป็นไรไหมถ้าป้าจะกลับบ้านคนเดียวก่อน?” กู้หนิงถามกู้ชิง

“ได้สิ ไม่ต้องห่วงป้าหรอก ป้าจะให้ลุงของหลานมารับที่สนามบิน” กู้ชิงเอ่ย

ที่บ้านของตระกูลถาง ทุกคนถามถางไห่เฟิงทันทีที่เขาวางสายจากกู้หนิง

ถางไห่เฟิงจึงเล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับสิ่งที่กู้หนิงพูดกับเขาทางโทรศัพท์ หลังจากได้รับฟังทุกคนก็สบายใจขึ้นเมื่อรู้ว่ากู้หนิงและแม่ของเธอไม่ได้เกลียดถางหยุนฟ่าน เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาคาดหวังไว้ นอกจากนี้พวกเขายังเข้าใจด้วยว่ากู้หนิงต้องคุยกับแม่ของเธอก่อนเรื่องถางหยุนฟ่านว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย

ในเมื่อกู้หนิงและแม่ของเธอต้องการเวลาที่จะยอมรับพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน พวกเขาก็ยินดีที่จะรอเช่นกัน

ตราบใดที่กู้ม่านไม่ได้เกลียดถางหยุนฟ่านก็มีความเป็นไปได้สูงที่เธอจะกลับมาอยู่กับเขาอีกครั้งเพื่อลูกของพวกเขาเองนั่นก็คือกู้หนิง

ในขณะนั้น โทรศัพท์ของถางไห่เฟิงก็ดังขึ้นและคนที่โทรมาคือกู้หนิง

Chapter 542 เหมือนเด็ก

เมื่อเห็นชื่อผู้โทร ถางไห่เฟิงก็รู้สึกตื่นเต้นและเป็นกังวลเพราะเขาไม่รู้ว่ากู้หนิงและแม่ของเธอจะเห็นด้วยหรือเปล่า แม้ว่าเขาคิดว่าคำตอบน่าจะเป็นตกลง แต่เขาก็ยังประหม่าอยู่ดี

“หลานกู้ หลานเต็มใจมาแล้วเหรอ?”

กู้หนิงพูดว่า “ค่ะ แม่ตกลงแล้วค่ะ”

“จะ จริงเหรอ?” ถางไห่เฟิงยินดีปรีดา “หลานจะมาเมื่อไหร่? ปู่จะเตรียมเครื่องบินส่วนตัวไปรับเดี๋ยวนี้”

“เมื่อไหร่ก็ได้ค่ะ” กู้หนิงตอบ

“เยี่ยม! ปู่จะส่งเครื่องบินส่วนตัวไปรับหลานกับแม่เดี๋ยวนี้” ถางไห่เฟิงรีบพูด เขาไม่สามารถรอได้แม่แต่วินาทีเดียวที่จะได้พบกับกู้หนิงและแม่ของเธอ “อ้อ หลานจะพักอยู่ที่บ้านตระกูลถางหรือบ้านของหลานเอง?”

“พวกเราจะพักอยู่ที่บ้านของหนูค่ะ” กู้หนิงเอ่ย

“ได้ๆ ไม่มีปัญหา” ถางไห่เฟิงเอ่ย

กู้หนิงบอกถางไห่เฟิงอย่างละเอียดถึงตำแหน่งในเมือง G ก่อนวางสาย และถางไห่เฟิงได้จัดเครื่องบินส่วนตัวไปพวกเธอรับทันที

หลังจากนั้น เขาบอกถางหยุนหรงให้เตรียมเสื้อผ้าให้กู้หนิงและกู้ม่าน เพราะพวกเธอจะบินมาจากเมือง G โดยตรงและอาจจะไม่ได้นำเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วย ยิ่งไปกว่านั้น พวกเธอจะต้องมาเมือง B บ่อยๆ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเตรียมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

แต่ว่าพวกเขาเคยพบแค่กู้หนิงคนเดียวและไม่รู้ว่ากู้ม่านหน้าตารูปร่างเป็นอย่างไร โชคดีที่ฉวนหมิงข่ายรู้

เมื่อได้ยินว่ารูปร่างของกู้ม่านคล้ายกับกู้หนิงแต่เตี้ยกว่าเล็กน้อย ถางหยุนหรงจึงรีบไปจัดการโดยไม่ชักช้า

ในฐานะผู้หญิงจากตระกูลเศรษฐี ถางหยุนหรงจึงมีรสนิยมในการแต่งตัวที่ดีมาก

นับตั้งแต่กู้หนิงตัดสินใจบินไปยังเมือง B เลิ่งเชาถิงก็ดูอารมณ์เสียเล็กน้อย เพราะเขากลัวว่าเขาจะไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับกู้หนิงเพียงลำพังมากนักถ้าเธอบินไปยังเมือง B กับกู้ม่าน

ทว่าเมื่อเขาได้ยินว่ากู้หนิงจะไม่พักอยู่ในบ้านของตระกูลถางแต่เป็นบ้านของเธอแทน ใบหน้าของเขาก็สดใสขึ้นทันที

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเลิ่งเชาถิง กู้หนิงก็รู้สึกขบขันและรู้สึกว่าเขาเหมือนเด็กที่จะมีความสุขทันทีถ้าเธอให้ขนมแก่เขา

อันที่จริงกู้หนิงเป็นขนมหวานในสายตาของเลิ่งเชาถิง และเขาไม่เต็มใจที่จะปล่อยมันไป

กู้ชิงจะบินกลับไปยังเมือง F เวลา 14:50 น. และมีเวลาประมาณสามชั่วโมงก่อนเครื่องออก เครื่องบินส่วนตัวที่ถางไห่เฟิงส่งมาจะถึงเมือง G ในอีกสามชั่วโมงเช่นกัน

เมื่อกู้ชิง กู้ม่านและกู้หนิงเดินทางไปสนามบินพร้อมกันโดยมีเลิ่งเชาถิงเป็นคนไปส่ง

กู้ชิงและกู้ม่านรู้สึกเกรงใจ “เชาถิง มันจะไม่เสียเวลาเธอเหรอจ๊ะ?” กู้ม่านถาม

“ไม่เลยครับ วันหยุดผมยังเหลืออยู่และผมก็กำลังว่างเลยครับ” เลิ่งเชาถิงเอ่ย

ได้ยินคำตอบ กู้ม่านก็รู้สึกสบายใจ

เมื่อมาถึงสนามบิน พวกเขาก็เดินไปส่งกู้ชิงในห้องรับรองผู้โดยสารก่อน จากนั้นพวกเขาก็เดินไปยังห้องรับรองวีไอพีสำหรับเครื่องบินส่วนตัว

“หนิงหนิง เราไม่เอาบอร์ดดิ้งพาสก่อนเหรอลูก?” กู้ม่านสับสนเมื่อกู้หนิงเดินนำเธอตรงไปที่ห้องรับรองวีไอพีเลย กู้ม่านยังไม่รู้ว่าถางไห่เฟิงส่งเครื่องบินส่วนตัวมารับพวกเธอ

“พวกเราขึ้นเครื่องบินส่วนตัวค่ะ พวกเราสามารถขึ้นเครื่องได้เลย” กู้หนิงเอ่ย

“อะไรนะ?” กู้ม่านตะลึง ตระกูลถางได้ส่งเครื่องบินส่วนตัวมารับพวกเธอ เมื่อนึกถึงเฮลิคอปเตอร์ที่มารับถางหยุนฟ่านครั้งก่อน กู้ม่านก็รู้สึกประหม่ามากเพราะเธอรู้สึกว่าตระกูลถางไม่ใช่ตระกูลที่รวยธรรมดาๆ

“หนิงหนิง ตระกูลถางทำธุรกิจอะไร?” ในที่สุดกู้ม่านก็ถามออกมา

กู้หนิงเข้าใจว่าทำไมแม่ถึงรู้สึกประหม่า และเธอไม่ต้องการให้แม่รู้สึกไม่ดีเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าคนตระกูลถาง ดังนั้นเธอจึงปลอบใจแม่ว่า “ตระกูลถางเป็นตระกูลถางที่มีอิทธิพลมากค่ะ แต่ลูกสาวของแม่ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะคะ แม่สามารถยืนเผชิญหน้าพวกเขาได้อย่างมั่นใจ ตระกูลถางให้ความสำคัญกับคนในครอบครัวมาก แม่ไม่ต้องกังวลค่ะ”

กู้ม่านผ่อนคลายเล็กน้อยหลังจากฟังคำพูดปลอบโยนจากลูกสาว แต่เธอก็ยังไม่รู้ว่าตระกูลถางเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง B กู้หนิงยังไม่ได้บอกเธอเพราะเธอไม่ต้องการให้แม่เครียดเกินไป .

เมื่อเห็นว่าเลิ่งเชาถิงยังอยู่ กู้ม่านก็หันไปพูดกับเขาว่า “เชาถิง เธอไม่จำเป็นต้องไปส่งพวกเราก็ได้นะ ถ้ามีธุระอื่นก็ไปทำเถอะจ๊ะ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่มีเรื่องอะไรต้องทำเป็นพิเศษ ผมเดินไปส่งได้ครับ” เลิ่งเชาถิงตอบ

ในเมื่อเขาพูดเช่นนั้น กู้ม่านก็ไม่โต้แย้ง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เครื่องบินส่วนตัวก็มาถึง เจ้าหน้าที่สนามบินพากู้ม่าน กู้หนิง และเลิ่งเชาถิงไปที่เครื่องบินส่วนตัวที่จอดแสตนบายรออยู่

เลิ่งเชาถิงไม่ได้กลับไปจนกว่าเครื่องบินจะเทคออฟ จากนั้นเขาก็ไปรับตั๋วเครื่องบินที่เขาจองไว้และโทรหาอี้เหวยเฉิน

อี้เหวยเฉินบอกว่าจะส่งคนมาเอารถ

เที่ยวบินที่เลิ่งเชาถิงจองได้คืออีกห้าสิบนาทีให้หลัง เป็นเที่ยวบินแรกที่เขาสามารถจองได้

สามชั่วโมงต่อมา เครื่องบินส่วนตัวของตระกูลถางก็ได้ลงจอดที่สนามบินของเมือง B เมื่อกู้หนิงกับแม่ลงจากเครื่องบินก็ขึ้นรถพิเศษไปที่บ้านของตระกูลถาง

ระหว่างทางกู้ม่านรู้สึกหวั่นวิตก ดังนั้นกู้หนิงจึงกุมมือแม่ไว้ตลอด

“หนิงหนิง พวกเราควรซื้อของฝากติดตัวไปด้วยดีหรือเปล่า?” กู้ม่านถาม ตอนนี้กู้ม่านรู้สึกว่าตัวเธอเป็นแค่แขก ดังนั้นควรมีของติดไม้ติดมือไปด้วย

“ไม่เป็นไรค่ะ” กู้หนิงเอ่ย “พวกเราไม่ใช่แขก” อยากน้อยในไม่ช้าพวกเธอก็จะไม่ใช่แขกอีกต่อไป

กู้ม่านยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่ กระนั้นเธอก็เลือกเชื่อลูกสาว

ทันทีที่รถขับเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลถาง กู้ม่านก็ต้องตะลึงกับลานกว้างที่สวยงามและอาคารหลักอันโอ่อ่า พระเจ้า! บ้านของตระกูลถางนั้นใหญ่โตมาก!

สมาชิกตระกูลถางกำลังรอพวกเธออยู่ที่ประตูด้วยความคาดหวัง เมื่อเห็นว่าแม่เริ่มประหม่าอีกแล้ว กู้หนิงก็จับมือแม่แน่นและพูดว่า “แม่ ทำใจให้สบายค่ะ”

ถึงแม้ลูกสาวจะปลอบใจ กู้ม่านก็อดรู้สึกประหม่าไม่ได้อยู่ดี

“หนิงหนิง เสื้อผ้าหน้าผมแม่เป็นไงบ้าง?”

“ดีค่ะ สวยมาก” กู้หนิงยิ้ม

เมื่อรถหยุดที่ทางเข้าตัวบ้าน คนรับใช้เดินมาเปิดประตูรถให้พวกเธอโดยไม่ชักช้า กู้หนิงและกู้ม่านออกจากรถเดินไปหาสมาชิกตระกูลถางที่กำลังรอพวกเธออยู่

กู้ม่านกวาดตามองพวกเขาแต่ไม่รู้จะพูดอะไร

ผู้หญิงคนนี้หรือ แม่ของกู้หนิง? พวกเขาทำหน้าประหลาดใจเมื่อเห็นกู้ม่าน