ตอนที่ 531 - 532: ถางฮวงกรุ๊ปตกอยู่ในความวุ่นวาย, เลือกประธานคนใหม่?

ตอนที่ 531 ถางฮวงกรุ๊ปตกอยู่ในความวุ่นวาย

“ฉันรู้ ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไงมั่งตอนนี้ ในเมื่อเธอภูมิใจนักภูมิใจหนาและไม่ค่อยแยแสฉันเท่าไหร่” จางชุนหลินยิ้ม จากนั้นก็มองเหวินอวี้หลานด้วยสายตารังเกียจ “ดูเธอสิ! สวมชุดอะไรเนี่ย? ชีวิตเธอคงลำบากมากเลยสินะ ถ้าเธอเป็นเมียฉัน คงใช้ชีวิตสุขสบายไปแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นกู้หนิงก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ผู้ชายคนนี้คงตามจีบเหวินอวี้หลานอย่างเปล่าประโยชน์ และตอนนี้เขากำลังอวดความร่ำรวยของตัวเอง ผ่านมาหลายปีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยมันไป แม้ว่าจะโชคดีร่ำรวยมีเงินทอง แต่ยังเคียดแค้นไม่หาย แบบนี้ก็ไม่ต่างจากไอ้ขี้แพ้คนหนึ่ง

“ไม่ใช่เรื่องของนาย!” เหวินอวี้หลานโกรธจัดและตะโกนเสียงดังใส่หน้าเขา “ฉันไม่สนเงินของนายหรอก!”

“เธอไม่สนเงิน? ฉันยังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่ไม่สนเงินมาก่อน เธอแค่ไม่มีปัญญาซื้อของราคาแพง แต่อย่าแกล้งว่าไม่ชอบเงินเลยนะ น่าสงสารจัง” จางชุนหลินพูดจาดูถูก ในสายตาของเขาผู้หญิงก็คือนักขุดทองดีๆ นี่เอง ก็เหมือนผู้หญิงสวยพวกนั้นที่ตามติดเขาเพราะเขารวย และเขาก็ชอบชีวิตแบบนี้ซะด้วยสิ

“จางชุนหลิน พอได้แล้ว! พวกเราเป็นแค่เพื่อนธรรมดากันเท่านั้น แต่สิ่งที่นายพูดกำลังทำลายชื่อเสียงของฉัน!” เหวินอวี้หลานโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง เธอไม่ได้ทำร้ายเขาสักหน่อย เธอแค่ปฏิเสธตอนที่เขาจีบเธอก็เท่านั้น ทำไมเขาถึงคิดว่าเธอปฏิเสธเขาเพราะว่าเขาจน?

“เธอปฏิเสธฉันเพราะว่าฉันจนไงล่ะ!” จางชุนหลินเถียง

“นาย...” เหวินอวี้หลานโกรธจนพูดไม่ออก ผู้ชายคนนี้เป็นคนไม่มีเหตุผลที่สุด

เหวินอวี้หลานไม่ชอบเขาเพราะผู้ชายคนนี้มีข้อบกพร่องมากมาย แม้ว่าตอนนี้เขาจะรวยแล้ว แต่เธอก็ยังไม่เต็มใจที่จะคุยกับเขา แน่นอนเธอไม่ได้พูดออกมาดังๆ ไม่เช่นนั้นจางชุนหลินอาจคลั่งจนเสียสติได้

“น่าสนใจจัง” กู้หนิงหัวเราะใส่หน้าจางชุนหลิน “ทำไมคุณถึงไม่ส่องกระจกมองตัวเองก่อนจะอ้างว่าผู้หญิงไม่ชอบเพราะว่าตัวเองจน ไม่รู้จริงๆหรือว่าตัวเองทั้งเตี้ย ทั้งอ้วน ทั้งน่าเกลียดและไม่มีเหตุผล? คนอย่างคุณไม่สมควรได้รับความชื่นชมจากคนอื่นหรอก ผู้หญิงสวยๆ ที่วิ่งเข้าหาคุณก็เพราะเงินทั้งนั้น อ้อ แล้วรู้หรือเปล่าว่าเมือง D มีคนรวยที่มีเงินหลายสิบล้านตั้งกี่คน? แม้แต่คนรวยที่มีเงินหลายร้อยล้านยังไม่อวดเบ่งบารมีเท่าคุณเลย คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”

ปกติกู้หนิงจะไม่โจมตีใครง่ายๆ แต่เธอต้องสั่งสอนผู้ชายคนนี้ให้ได้รับบทเรียน

“เธอ…” ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธ

ในขณะเดียวกัน คนที่มุงดูก็เริ่มพูดปกป้องเหวินอวี้หลาน

“ใช่ๆ เขาไม่ใช่คนรวยที่สุดในเมือง D ซะหน่อย”

“นิสัยก็ยังไม่ดีอีกด้วย”

“อวดรวยสินะ!”

“คนเห็นแก่ตัว ไม่มีใครชอบเขาหรอก!”

“การที่ผู้หญิงปฏิเสธผู้ชายที่ไม่ชอบก็เป็นเรื่องปกติธรรมดานะ ใช้เหตุผลนี้มารังแกคนอื่น นิสัยไม่ดีจริงๆ”

“ฮึ่ม…” จางชุนหลินโกรธจัด จ้องกู้หนิงราวกับจะกินเลือดกินเนื้อของเธอ ในตอนนั้นเองที่เขาเผลอสบตาเลิ่งเชาถิง ตัวของเขาก็สั่นสะท้าน หายใจติดขัดด้วยความกลัว

“ไปกันเถอะค่ะ!” กู้หนิงไม่อยากเสียเวลาโต้เถียงกับจางชุนหลิน เธอพาคนอื่นๆ เดินหนีไปอีกทาง จางชุนหลินก็ไม่กล้าตามไปเพราะเขากลัวสายตาคมดุของเลิ่งเชาถิง เมื่อพวกกู้หนิงจากไปแล้ว จางชุนหลินก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นชั่วร้าย

เหวินอวี้หลาน แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!

ที่บ้านตระกูลถาง เมือง B

วันนี้เป็นวันเสาร์ ดังนั้นสมาชิกตระกูลถางจึงอยู่ที่บ้าน

ทุกคนต่างเป็นกังวลเพราะถางหยุนฟ่านยังไม่ฟื้นขึ้นมา

“นี่มันก็สี่วันแล้วนะ ทำไมหยุนฟ่านถึงไม่ฟื้นขึ้นมาสักที?” ถางไห่เฟิงถอนหายใจ วันนี้เขาถอนหายใจจนนับครั้งไม่ได้

โชคดีที่ถางหยุนฟ่านเพียงหมดสติแต่ร่างกายของเขายังปกติดี และยังหายใจได้เองตามปกติ มิฉะนั้นตระกูลถางคงจะวิตกกังวลมากกว่านี้

เมื่อรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ ฉวนหมิงข่ายก็เดินเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว “นายท่านถางครับ คณะกรรมการบริหารได้ยินข่าวว่าท่านประธานหมดสติ จึงมีกรรมการบางคนโต้เถียงกันเพื่อเลือกประธานคนใหม่” ฉวนหมิงข่ายรายงานถางไห่เฟิง

ได้ยินเช่นนั้นถางไห่เฟิงก็ไม่พอใจ เขาไม่แปลกใจที่พวกเขาทราบข่าว เพราะถึงอย่างไรความจริงก็ต้องเล็ดลอดออกไปอยู่ดี

ถางหยุนฮางได้เตือนทุกคนที่รู้เรื่องนี้ไม่ให้เผยแพร่ข่าวออกไป แต่ข่าวก็ยังรั่วไหลออกมา เห็นได้ชัดว่าบุคคลนั้นกำลังวางแผนต่อต้านพวกเขา ดังนั้นถางไห่เฟิงจึงโกรธจัด “ใครก็ตามที่ปล่อยข่าวออกไป ไล่มันออกจากตระกูลถางซะ!”

มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าถางหยุนฟ่านยังคงหมดสติอยู่ ดังนั้นจึงไม่ยากที่จะรู้ว่าใครเป็นคนปล่อยข่าว

“ครับ คุณท่าน”

“ส่วนพวกคณะกรรมการ ฉันจะไปคุยกับพวกเขาด้วยตัวเอง” ถางไห่เฟิงกล่าวขณะยืนขึ้น

แม้ว่าถางไห่เฟิงจะอายุ 70 ​​​​แล้ว แต่เขาก็ยังแข็งแรงดีด้วยความช่วยเหลือจากยากู้หนิง และเขาดูเหมือนผู้ชายอายุ 50 ปี  ถึงอายุจะเยอะและวางมือปล่อยให้ลูกชายบริหารบริษัท แต่เขาก็ยังมีความสามารถในการควบคุมความวุ่นวายอยู่

สมาชิกทุกคนในตระกูลถางเป็นห่วงสุขภาพของถางไห่เฟิง แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถแก้ไขวิกฤตครั้งนี้ได้

ถางหยุนฮางและถางหยุนหรงเป็นผู้ถือหุ้นของถางฮวงกรุ๊ป ดังนั้นพวกเขาจึงไปที่บริษัทพร้อมกับถางไห่เฟิง

ตอนที่ 532 เลือกประธานคนใหม่?

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงผู้ถือหุ้น ไม่ใช่ผู้จัดการ แต่พวกเขาก็มีสิทธิที่จะพูด

แกะดำมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และถางฮวงกรุ๊ปก็เช่นกัน

ภายใต้การบริหารของถางหยุนฟ่าน ถางฮวงกรุ๊ปเจริญเติบโตขึ้นมากกว่าแต่ก่อน แต่อนาคตที่สดใสของบริษัทยืนอยู่บนความสงบและความสามัคคีในหมู่พนักงาน อย่างไรก็ตาม คนที่มีความทะเยอทะยานมักไม่นิ่งเงียบไปตลอด คอยจ้องหาโอกาสอยู่เสมอ

ดังนั้นเมื่อข่าวที่ถางหยุนฟ่านหมดสติรั่วไหลออกไป กรรมการที่มีความทะเยอทะยานเหล่านั้นต้องการแทนที่ถางหยุนฟ่านจึงเริ่มสร้างความโกลาหล พวกเขาคิดว่าถางไห่เฟิงแก่เกินไปที่จะบริหารกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่เช่นนี้ และไม่มีใครอื่นนอกจากถางหยุนฟ่านในตระกูลถางที่รู้วิธีการทำธุรกิจ ดังนั้นคณะกรรมการจึงต้องเลือกประธานคนใหม่จากตัวพวกเขาเอง

ทว่าถางไห่เฟิงทำให้พวกเขาตกใจ ถางไห่เฟิงที่พวกเขาคิดว่าแก่เกินไปยังคงมีสุขภาพที่ดีและแข็งแรง พวกเขาคิดว่าเขาจะเป็นชายชราที่แก่มากและคงจะทำอะไรไม่ได้ นอกจากนี้พวกเขายังได้ยินว่าถางไห่เฟิงเป็นโรคหัวใจ ดังนั้นพวกเขาส่วนใหญ่เชื่อว่าเขาน่าจะนอนป่วยหลังจากมีเรื่องเกิดขึ้นกับถางหยุนฟ่าน ซึ่งนี่เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้พวกเขากล้าสร้างความวุ่นวาย

ถางไห่เฟิงเกษียณอายุเมื่อหลายปีก่อน แต่เขาก็ยังเป็นผู้มีอิทธิพลในกลุ่มธุรกิจ และทุกคนยังคงให้ความเคารพเขาอย่างมาก

ทันทีที่ถางไห่เฟิงปรากฏตัว เหล่าคณะกรรมการทั้งหลายก็เงียบลง

ภายในห้องประชุมกว้าง ถางไห่เฟิงนั่งบนเก้าอี้ของประธานด้วยท่าทางจริงจัง เหลือบมองกรรมการทุกคน ซึ่งทำให้เหล่ากรรมการรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง

“นายท่านถางครับ ประเทศไม่มีวันมีกษัตริย์ที่หายไป ในขณะที่กลุ่มธุรกิจไม่มีวันมีผู้นำที่หายไป ประธานถางหมดสติมาหลายวันแล้ว และเราคิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเลือกประธานคนใหม่เพื่อประโยชน์ของบริษัท” ถางตี้หมิงกล่าว เขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่คนที่สี่ของถางฮวงกรุ๊ป และมาจากสาขาของตระกูลถาง

ธุรกิจของตระกูลถาง เป็นธุรกิจของครอบครัว จึงมีสมาชิกบางส่วนจากสาขาของตระกูลถางเป็นผู้ถือหุ้น

ถางไห่เฟิงเกษียณแล้ว ดังนั้นกรรมการจึงเรียกเขาว่านายท่านถาง

"ผมเห็นด้วย หากคู่ต่อสู้ทางธุรกิจของเราพบว่าประธานของเราไม่อยู่ พวกเขาจะฉวยโอกาสนี้โจมตีเรา” ฝูไค่อวี้กล่าว เขาเป็นกรรมการบริหารคนที่เจ็ดในคณะกรรมการ

“ใครบอกคุณว่าประธานของเราไม่อยู่? นายท่านถางยังคงมีสุขภาพดีและแข็งแรง และผมคิดว่าท่านสามารถทำหน้าที่เป็นประธานรักษาการได้จนกว่าประธานถางจะตื่น” ถางจื้อหลินแย้ง เขาเป็นกรรมการบริหารคนที่ห้า

ถางจื้อหลินก็มาจากสาขาของตระกูลถาง แต่เขาภักดีต่อตระกูลถาง ดังนั้นเขาจึงเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วยกับการเลือกประธานคนใหม่

“ผมก็เห็นด้วยกับจื้อหลิน” กรรมการคนที่แปดเอ่ย

ถางหยุนฮางและถางหยุนหรงซึ่งเป็นกรรมการคนที่สองและสามยืนเคียงข้างถางไห่เฟิง

ในตอนท้ายในบรรดากรรมการเก้าคน ห้าคนไม่เห็นด้วยที่จะเลือกประธานคนใหม่ งดออกเสียงสองคน และสองคนตกลงที่จะเลือกประธานคนใหม่ เนื่องจากกรรมการส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย ข้อเสนอนี้จึงเป็นอันว่าพับไป

ถางตี้หมิงและฝู่ไค่อวี้ที่มีความทะเยอทะยานที่จะชิงตำแหน่งประธานรู้สึกหงุดหงิดและรำคาญ แต่พวกเขาไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ ตราบใดที่ถางไห่เฟิงยังอยู่ที่นี่ พวกเขาทำได้เพียงรอโอกาสที่ดีอีกครั้งเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ถางไห่เฟิงเป็นเพียงชายชราและเขาไม่สามารถจัดการบริษัทได้นาน หากถางหยุนฟ่านหมดสติไปตลอดกาลหรือเสียชีวิต พวกเขาจะต้องเลือกประธานคนใหม่

ตอนที่ถางหยุนฟ่านเป็นประธาน พวกเขาไม่มีโอกาสปลดเขาออก เพราะพวกเขากลัววิธีการควบคุมบริษัทของเขา แต่ว่าตอนนี้ถางหยุนฟ่านไม่อยู่ พวกเขาจึงมีเวลาเพียงพอในการเตรียมตัวสำหรับแผนการของพวกเขาต่อไป!

ถางไห่เฟิงเตือนพวกเขาอย่างจริงจังว่า “ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณได้ยินข่าวว่าหยุนฟ่านหมดสติได้อย่างไร แต่ฉันไม่ต้องการให้คนอื่นได้ยินเรื่องนี้ ไม่ว่าใครที่ปล่อยข่าวจะถูกไล่ออก!”

“ครับ นายท่านถาง” พวกเขาตอบรับ

แน่นอนว่าบรรดาผู้ที่จงรักภักดีต่อถางฮวงกรุ๊ปจะไม่ปล่อยข่าวให้รั่วไหล ในขณะที่กรรมการที่ต้องการแย่งชิงเก้าอี้ประธานเหล่านั้นก็ต้องการเก็บเป็นความลับ เผื่อว่าฝ่ายตรงข้ามทางธุรกิจจะฉวยโอกาสโจมตีถางฮวงกรุ๊ปซึ่งอาจทำลายแผนการของพวกเขาได้ อย่างไรก็ตาม บางคนมีความคิดที่ต่างออกไป เมื่อการประชุมสิ้นสุดลงถางตี้หมิงก็กลับไปที่ห้องทำงานของเขาและโทรศัพท์หาใครบางคน

“พวกเราต้องปรับแผนกันนิดหน่อย ตอนนี้ถางไห่เฟิงเข้ามานั่งเป็นประธานบริษัท” ถางตี้หมิงพูดกับคนที่อยู่ปลายสาย

“อะไรนะ? ตอนนี้ถางไห่เฟิงทำหน้าที่เป็นประธาน?” คนที่อยู่อีกปลายสายตกใจ “เขาแก่เกินไปที่จะบริหารบริษัทขนาดใหญ่แบบนี้”

“เขายังดูแข็งแรงมาก” ถางตี้หมิงเอ่ย

“ไม่เป็นไร ตราบใดที่ถางหยุนฟ่านยังหมดสติก็จะไม่มีใครในตระกูลถางที่จะเข้าควบคุมบริษัทได้ สิ่งสำคัญที่สุดที่คุณต้องทำตอนนี้คือการติดสินบนกรรมการสองคนที่งดออกเสียง เพื่อที่เราจะได้มีโอกาสชนะมากขึ้น”

“ไม่มีปัญหา ผมเข้าใจแล้ว” ถางตี้หมิงเอ่ย จากนั้นก็วางสาย

ในห้องหนังสือบนชั้นสองของวิลล่าสามชั้นในย่านชานเมืองใกล้กับเมือง B ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีดำนั่งอยู่หน้าโต๊ะ เขาจ้องที่โทรศัพท์ของเขาและเหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมา

ถางหยุนฟ่าน แกหลบกระสุนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก

ในขณะนั้นเอง มีคนมาเคาะประตูห้องหนังสือ ผู้ชายคนนั้นก็ร่าเริงขึ้นทันที "เข้ามา"

ประตูถูกผลักเปิดโดยเด็กสาวอายุยี่สิบต้นๆ เธอเป็นคนสวยและค่อนข้างสูง

“พ่อคะ”

“ซินรุ่ย กลับมาแล้วเหรอลูก สัมภาษณ์ที่ถางฮวงกรุ๊ปเป็นไงมั่ง?”

ถางซินรุ่ยยิ้มออกมาและพูดด้วยความมั่นใจ “พ่อรู้ไหมว่าหนูจบเศรษฐศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมจากมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศ M! หนูได้รับการว่าจ้างในแผนกการเงินค่ะ”

ดีมาก!" ชายคนนั้นพอใจ “พี่ชายของลูกไร้ประโยชน์ ลูกเลยต้องทำงานหนัก พ่อสัญญาว่าลูกจะเป็นทายาทของถางฮวงกรุ๊ปตอนที่เราเข้าควบคุมบริษัท”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถางซินรุ่ยก็ตื่นเต้น ดวงตาเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน “พ่อไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ หนูจะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”

“พ่อคะ วันนี้หนูได้พบกับนายท่านถางตอนไปสัมภาษณ์ที่ถางฮวง” ถางจื่อรุ่ยกังวลเล็กน้อย “ท่านดูแข็งแรงมาก หนูเกรงว่าถางฮวงคงจะไม่วุ่นวายในเร็วๆ นี้”

“พ่อรู้ แต่ไม่เป็นไรหรอก ปล่อยให้มันเป็นประธานกรรมการรักษาการไปสักสองสามวัน” ชายคนนั้นกล่าว เขาไม่เชื่อว่าถางไห่เฟิงจะมีความสามารถจัดการกลุ่มธุรกิจได้นาน

“ค่ะพ่อ หนูเชื่อพ่อค่ะ หนูขอตัวก่อนนะคะ”

“อืม” จากนั้นถางซินรุ่ยก็ออกไป