ตอนที่ 507 - 508: กลับเมือง F, ไม่ผิด

ตอนที่ 507 กลับเมือง F

กู้หนิงได้ให้ภาพเหล่านั้นแก่ Let's Gossip Official พวกเขาไม่สนใจว่าภาพมาจากไหน ตราบใดที่มันน่าตกใจเพียงพอ

ในที่สุดการใส่ร้ายป้ายสีก็ได้รับการแก้ไข กู้หนิงและทีมงานของเธอก็กลับไปถ่ายหนังต่อ

พวกเขาถ่ายฉากที่ต้องใช้วัตถุโบราณของแท้ทั้งหมดสี่วัน ดังนั้นกู้หนิงจึงแอบเก็บวัตถุโบราณกลับเข้าช่องเก็บของกระแสจิตของเธอ

ฉู่เพ่ยหานและคนอื่นๆ ยังจำเป็นต้องอยู่ต่ออีกหนึ่งอาทิตย์ แต่กู้หนิงต้องกลับตอนนี้แล้วเพราะถางหยุนฟ่านกำลังจะบินไปเมือง F กู้หนิงไม่อยากให้แม่พบหน้าเขาเพียงลำพัง ดังนั้นเธอจึงต้องกลับเมือง F

ก่อนที่เธอจะกลับ เธอไม่ลืมจ่ายค่าโรงแรมให้เพื่อนๆ ส่วนรถบัส ฮ่าวหรันจะเป็นคนขับ เมื่อฉากที่ต้องถ่ายของพวกเขาเสร็จเรียบร้อย กู้หนิงถึงจะกลับมารับพวกเขา

กู้หนิงมาถึงเมือง F ประมาณ 5 โมงเย็น แต่เธอไม่ได้กลับบ้านทันที เธอไปที่บ้านของหลานอูบินแทน

หลานเทียนฮั่ว ลูกชายของหลานอูบินฟื้นตัวเต็มที่แล้ว หลานอูบินได้โทรหากู้หนิงเมื่อสองสามวันก่อนเพื่อเชิญเธอไปทานอาหารกับครอบครัวเพื่อขอบคุณเธอเพื่อแสดงความขอบคุณอีกครั้ง

ตอนแรกกู้หนิงปฏิเสธแต่หลานอูบินยังคงยืนกราน เธอจึงตอบตอบตกลงใน้ทายที่สุด พรุ่งนี้เธอจะไม่ว่าง ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไปเยี่ยมพวกเขาวันนี้

เมื่อกู้หนิงมาถึง หลานอูบินและภรรยาก็ออกมาต้อนรับเธอพร้อมกับกล่าวขอบคุณซ้ำๆ

“โอ้ คุณกู้ ผมมีเพื่อนหลานคนที่อยากซื้อยาของคุณ” หลานอูบินพูดกับกู้หนิง

“ฉันก็อยากขายค่ะ แต่คงไม่ง่ายขนาดนั้น ฉันจะไม่ขายมันจนกว่าโรคนั้นจะรักษาโดยแพทย์ไม่ได้ เพราะยามีจำนวนจำกัด” กู้หนิงกล่าวอย่างจริงจัง แม้ว่าเธอจะมียามากมาย แต่จำนวนนั้นก็มีจำกัด และเธอยังต้องการยาเหล่านี้เพื่อทำยาและเครื่องสำอาง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลานอูบินก็คิดว่ามันสมเหตุสมผล คนรวยเหล่านั้นไม่ได้มีโรคร้ายแรงอะไร พวกเขาแค่ต้องการเตรียมเผื่อไว้เผื่อจำเป็นในอนาคต และกู้หนิงก็ไม่จำเป็นต้องขายยาให้พวกเขา เพราะเธอไม่ได้ขาดเงินเลย นอกจากนี้เธอได้ช่วยชีวิตผู้คนจำนวนมากด้วยยาของเธอ และไม่เคยขอให้พวกเขาจ่ายเงิน

หลังจากรับประทานอาหาร กู้หนิงก็กลับบ้าน

เมื่อเธอกลับถึงบ้าน กู้ม่านไม่อยู่ แต่กู้ชิงอยู่ที่บ้านของเธอ กู้หนิงถามป้าว่าแม่ของเธออยู่ที่ไหน ปรากฎว่ากู้ม่านไปเยี่ยมหวางซูเฟิน ตอนนี้เกือบสองทุ่มแล้ว กู้หนิงกังวลเรื่องความปลอดภัยของแม่ ดังนั้นเธอจึงโทรหาแม่ทันที

เมื่อกู้ม่านรับสายของกู้หนิง กู้หนิงได้ยินเสียงสบถของผู้ชายและเสียงผู้หญิงร้องไห้ เธอจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือหวางซูเฟิน

กู้หนิงขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องไม่น่าอภิรมย์กำลังเกิดขึ้นที่นั่น และเธอก็เป็นห่วงแม่

“หนิงหนิง ตอนนี้ลูกอยู่บ้านแล้วหรือ?” กู้ม่านถาม

กู้หนิงได้บอกกู้ม่านว่าเธอจะไปเยี่ยมหลานอูบินก่อน

“ค่ะ แม่ ตอนนี้แม่อยู่ไหนคะ? เกิดอะไรขึ้น?” กู้หนิงถาม

“แม่อยู่บ้านป้าหวางซูเฟิน ลูกมารับแม่หน่อยได้ไหม” กู้ม่านบอกที่อยู่ให้กู้หนิงทราบ ปกติกู้ม่านจะไม่รบกวนลูกสาวให้มารับ แสดงว่าต้องมีเรื่องบางอย่าง

เกาอี้และเฉียวหยาอยู่อีกเมือง ดังนั้นรถจึงยังจอดอยู่ที่ลานจอดรถ

กู้หนิงเดินไปยังลานจอดรถ และขับรถไปรับแม่

สิบนาทีต่อมา กู้หนิงก็มาถึงบ้านของหวางซูเฟิน ทางเข้าเป็นถนนสายเก่าที่ไม่ได้รับการซ่อมแซม และคนมุงจำนวนมากยืนอยู่นอกบ้านของหวางซูเฟินซึ่งเป็นอาคารสองชั้นขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเอง

เนื่องจากฉนวนกันเสียงของบ้านไม่ดี และผู้ชายคนนั้นก็จงใจขึ้นเสียง การทะเลาะวิวาทของพวกเขาจึงได้ยินกันทั่ว

“หวางซูเฟิน เธอแต่งงานกับฉันมานานกว่าสิบปีแล้ว ลูกชายก็ยังคลอดออกมาให้ฉันไม่ได้ เธอยังกล้านอกใจฉันอีกเหรอ?” ชายคนนั้นเกือบจะตะโกน ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจให้คนอื่นได้ยิน โดยทั่วไปแล้วผู้คนมักจะซ่อนความลับที่น่าละอายของตน แต่ชายผู้นี้กลับทำตรงกันข้าม

กู้หนิงไม่รู้ว่าสิ่งที่ชายคนนั้นพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่ แต่เธอคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ เธอเชื่อว่าชายผู้นี้ตั้งใจกุเรื่องขึ้นเพื่อให้ได้เปรียบในการหย่าร้าง

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น กู้หนิงจะไม่ด่วนสรุป เมื่อเธอเดินไปที่ประตู เธอใช้ตาทิพย์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน ภายในห้องนั่งเล่น กู้ม่านเอาแขนโอบไหล่หวางซูเฟินซึ่งพวกเธอนั่งอยู่บนโซฟาด้วยกัน หวางซูเฟินตัวสั่นสะอื้นไห้ ขณะที่กู้ม่านดูไม่พอใจอย่างยิ่ง

ตรงข้ามพวกเธอ ผู้ชายคนนั้นกำลังมองหวางซูเฟิน

“หยางต้าจื่อ ซูเฟินตกลงหย่าแล้ว คุณต้องสบถด่าเธอตลอดเวลาขนาดนี้เลยเหรอ? เดี๋ยวลูกสาวของฉันกำลังจะมารับเราแล้ว!” กู้ม่านกล่าว

เมื่อเผชิญหน้ากับหยางต้าจื่อ กู้ม่านรู้สึกกลัวเล็กน้อย แต่เธอก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องหวางซูเฟิน เพื่อนของเธอ

ตอนที่ 508 ไม่ผิด

“พรุ่งนี้เจอกันที่สำนักงานกิจการพลเรือน!” หยางต้าแค่นเสียงและหยุดสบถ

ประตูถูกแง้มไว้ ดังนั้นกู้หนิงจึงผลักมันเปิดออกโดยตรง

“ใคร?” หยางต้าจื่อตะโกนด้วยความโมโห

เมื่อเห็นกู้หนิงเข้ามาข้างใน กู้ม่านก็พูดทันทีว่า “ลูกสาวของฉันเอง”

เมื่อหวางซูเฟินเห็นกู้หนิง เธอรู้สึกอับอายมากและพยายามสงบสติอารมณ์และปาดน้ำตา

หยางต้าจื่อมองกู้หนิงผ่านๆ จากนั้นก็หันไปหาหวางซูเฟิน “ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้! พรุ่งนี้อย่าลืมไปพบฉันที่สำนักงานกิจการพลเรือน!” ชายคนนั้นพูดด้วยความรังเกียจอย่างรุนแรง

“หยางต้าจื่อ สักวันหนึ่งคุณจะเสียใจ!” กู้ม่านมองหยางต้าจื่อ จากนั้นก็ลากกระเป๋าเดินทางของหวางซูเฟิน เดินไปที่ประตู

กู้หนิงช่วยแม่ลากกระเป๋า และพวกเธอก็กลับออกไป

เพื่อนบ้านใกล้เคียงไม่ได้แสดงความรังเกียจต่อหวางซูเฟิน พวกเขาทั้งหมดเห็นอกเห็นใจเธอ เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนบ้านกันมากว่าสิบปีแล้ว และพวกเขารู้ว่าหวางซูเฟินเป็นคนแบบไหน หยางต้าจื่อไม่ใช่คนที่น่าเชื่อถือ เขาไม่มีความสามารถในการหาเงินและแม้กระทั่งนอกใจภรรยา เพื่อนบ้านของพวกเขาเคยเห็นมากกว่าหนึ่งครั้งว่าหยางต้าจื่อสนิทกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งและดูเหมือนคู่รัก ดังนั้นเพื่อนบ้านทั้งหมดจึงสนับสนุนหวางซูเฟิน และเชื่อว่าหยางต้าจื่อต่างหากเป็นคนที่ทรยศต่อคู่ของตัวเอง

เมื่อพวกเธอเข้ามาในรถ กู้ม่านก็พูดขึ้นว่า “หนิงหนิงกลับบ้านเรา ซูเฟินจะค้างอยู่ที่บ้านเราก่อน”

“ได้ค่ะ” กู้หนิงรู้ว่าหวางซูเฟินเป็นเพื่อนของแม่ ตอนที่แม่ตกบันได้ ก็เป็นหวางซูเฟินที่เป็นคนช่วย กู้หนิงจึงจำน้ำใจของเธอได้เป็นอย่างดี

“ไม่รบกวนหรอก ฉันพักที่โรงแรมก็ได้ หลังจากหย่าเรียบร้อยแล้ว ฉันจะหาที่อยู่ใหม่” หวางซูเฟินเอ่ยเพราะเธอไม่อยากสร้างปัญหาให้กู้ม่าน

“ทำไมเธอต้องพักในโรงแรมด้วย? เปลืองเงินเปล่าๆ ที่บ้านฉันก็มีแต่หนิงหนิงกับฉันอยู่กันสองคน เธอพักกับพวกเราได้” กู้ม่านเอ่ย

“ใช่แล้วค่ะ พักที่บ้านเราเถอะค่ะคุณป้า” กู้หนิงพูดเสริมอีกแรง

หวางซูเฟินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตกลง กู้ม่านพูดถูก การพักในโรงแรมมีค่าใช้จ่ายมาก และเธอไม่มีเงินติดตัวมากนักในตอนนี้ นอกจากนี้เธอยังมีลูกสาวหนึ่งคน “อืม ขอบคุณมาก!”

“ด้วยความยินดีค่ะ เอ่อ ขอหนูถามได้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้น?” กู้หนิงถาม

แม้ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัวของหวางซูเฟินและคงไม่เหมาะที่กู้หนิงจะเข้าไปยุ่ง แต่ว่าแม่ของเธอเข้าไปยุ่งด้วยแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้ ถ้าแม่ต้องการช่วยหวางซูเฟิน เธอก็จะช่วยสนับสนุนเต็มที่

หวางซูเฟินเล่าทุกอย่างให้กู้หนิงฟัง

หวางต้าจื่อและหวางซูเฟินไม่ได้มีความรักให้กันมากนัก แต่พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะหย่ากัน อย่างไรก็ตามเมื่อหยางต้าจื่อได้ยินข่าวว่าถนนจะถูกรื้อถอนและเขาสามารถรับเงินชดเชยได้มากกว่าหนึ่งล้านหยวน ทันใดนั้นเขาก็มีความคิดที่จะหย่ากับหวางซูเฟินเพื่อฮุบเงินไว้คนเดียว

ถ้าเขาต้องการหย่ากับภรรยาที่แต่งงานกันมาหลายสิบปี เขาจำเป็นต้องมีข้อแก้ตัวที่ดี ดังนั้นเขาจึงใช้โทรศัพท์ของเพื่อนผู้ชายส่งข้อความถึงหวางซูเฟินมากมาย แล้วกล่าวโทษหวางซูเฟินว่าเธอ ‘นอกใจ’

แม้ว่าหวางซูเฟินเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา แต่เธอก็รักศักดิ์ศรีของเธอ เนื่องจากสามีของเธอนอกใจเธอมาหลายครั้งแล้ว และถึงกับพยายามทำลายชื่อเสียงของเธอเพื่อจุดประสงค์ในการหย่า เธอจึงคิดว่าไม่จำเป็นที่จะต้องรักษาชีวิตแต่งงานของพวกเขาไว้ ดังนั้นเธอจึงตกลงหย่า

หยางต้าจื่อมุ่งมั่นที่จะหาภรรยาใหม่และมีลูกชาย ดังนั้นเขาจึงละทิ้งลูกสาวของเขาด้วย ลูกสาวของหวางซูเฟินตอนนี้พักอยู่ในโรงเรียน

หลังจากได้รับฟังเรื่องราว กู้หนิงก็โกรธมาก เพราะเธอเกลียดผู้ชายที่ทิ้งภรรยาและลูกสาวเพียงเพื่อเงิน การที่หวางซูเฟินหย่ากับเขาถือว่าเป็นเรื่องดี

หวางซูเฟินรู้อยู่แล้วว่ากู้หนิงรวยแล้ว แต่เธอยังคงตื่นตาตื่นใจเมื่อเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่สวยงามของกู้ม่าน

กู้หนิงเทน้ำหนึ่งแก้วให้หวางซูเฟิน และแอบใส่ผลึกพลังลงไป กู้หนิงสังเกตว่าหวางซูเฟินอารมณ์ไม่ดีและไม่ได้พักผ่อนเพียงพอ ดังนั้นร่างกายของเธอจึงอยู่ในสภาพที่ไม่ดี หลังจากดื่มน้ำที่มีผลึกพลัง หวางซูเฟินก็รู้สึกดีขึ้นมาก

กู้ม่านคุยกับหวางซูเฟินในห้องนั่งเล่น ขณะที่กู้หนิงไปจัดห้องให้แขก ไม่เคยมีแขกเข้าพักในบ้านของเธอมาก่อน ดังนั้นเตียงในห้องพักของแขกจึงยังไม่เรียบร้อย

ผ่านไปครู่หนึ่ง กู้ม่านก็บอกหวางซูเฟินให้ไปพักผ่อนก่อน ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอในตอนนี้ เธอไม่ได้ตัวคนเดียว เธอมีลูกสาวที่ต้องเลี้ยงดูในอนาคต หวางซูเฟินเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง ดังนั้นถึงแม้จะอกหักแต่ก็ไม่ท้อถอย แต่กำลังคิดหาวิธีให้ลูกสาวมีชีวิตที่ดี

เมื่อหวางซูเฟินหลับไปแล้ว กู้ม่านพูดกับกู้หนิงว่า "หนิงหนิง หวางซูเฟินเป็นเพื่อนที่ดีของแม่และเธอกำลังมีปัญหา แม่คิดว่าเราควรช่วยเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“แผนของแม่คืออะไรคะ?” กู้หนิงถาม

“เธอไม่ค่อยมีเงิน แม่คิดว่าเราน่าจะให้เธอยืมเงินเพื่อหาอพาร์ตเมนต์ใหม่ งานของเธอในโรงงานค่อนข้างเหนื่อย แต่เงินน้อย แม่เลยอยากจ้างเธอมาทำงานในร้านเสริมสวยของเรา แม้ว่าเธอจะไม่ได้มีทักษะมากมาย แต่เธอก็สามารถเรียนรู้ได้ และเราสามารถจ่ายเงินเดือนให้เธอสูงขึ้นได้ ลูกคิดอย่างไร?” กู้ม่านถามความคิดเห็นของกู้หนิง

“หนูคิดว่าเป็นความคิดที่ดีค่ะ”

เมื่อกู้ม้านกลับไปอยู่กับถางหยุนฟ่าน เธอจะอาศัยอยู่ในเมือง B และกู้ชิงจะดูแลร้านเสริมสวยเพียงลำพัง ถ้าหวางซูเฟินมาทำงานด้วย เธอสามารถช่วยกู้ชิงได้ในขณะที่กู้ม่านไม่อยู่

“อ้อ แม่คะ แม่ตัดสินใจจะเจอเขาแล้วหรือยังคะ?” กู้หนิงถาม แน่นอนว่าเธอหมายถึงถางหยุนฟ่าน ถางหยุนฟ่านกำลังจะมาที่เมือง F ในวันพรุ่งนี้และกู้หนิงหวังว่าปัญหานี้จะสามารถแก้ไขได้โดยเร็วที่สุด กู้ม่านต้องตัดสินใจแล้ว

กู้ม่านนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพูดว่า “อืม พวกเราสามารถเจอกันได้แล้ว”

วันต่อมากู้หนิงก็ไปโรงเรียนและเพื่อนของเธอก็มาหาเธอ

“บอส เธอไปทำอะไรที่เมือง D ? ทำไมต้องเก็บเป็นความลับด้วย?” ฉินซีหุนถามด้วยความสงสัย