ตอนที่ 497 - 498: ถังปิงเสิ่น, ลู่เซียว

ตอนที่ 497 ถังปิงเสิ่น

“ฉันจะไม่ไปดูหรอก”

“ใครสนว่าเธอจะไปดูหรือไม่ไปดูกันล่ะ”

“ฉันจะบอกเพื่อน ครอบครัว และทุกคนที่ฉันรู้จักว่าอย่าไปดู!”

“เธอนี่มันใจร้ายชะมัด”

"ไม่เอาน่า! แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะเป็นแค่นักแสดง B-list แต่พวกเขาก็เป็นนักแสดงที่ดีจริงๆ นะ คุณคิดว่านักแสดงระดับ A-list ทุกคนแสดงเก่งไหมล่ะ? ฉันคิดว่าสิ่งที่พวกเขามีคือชื่อเสียง! ฉันอยากดูหนังที่แสดงโดยนักแสดงที่มีฝีมือมากกว่า”

“คุณคงเป็นแฟนตัวยงและโง่เขลาสินะ ที่ปกป้องคนพวกนั้นแบบนั้น!”

“โอ้ คุณต้องเป็นแฟนตัวยงของนักแสดงที่รู้แค่วิธีโปรโมตหนังสินะ!”

“ทำไมเราไม่รอจนกว่าหนังจะออก? เราสามารถแสดงความคิดเห็นหลังจากดูได้”

"ยังเร็วเกินไปที่จะตัดสินตอนนี้”

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแค่นักแสดงระดับ B แต่คนที่เคยได้ยินชื่อของพวกเขาต่างก็รู้ดีว่าพวกเขาเป็นนักแสดงที่ดี ส่วนพวกที่ไม่รู้จักพวกเขาส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะรอจนกว่าหนังจะออก สรุปแล้วมันเป็นเพียงกลุ่มผู้เกลียดชังที่โจมตีพวกเขาทางอินเทอร์เน็ตเท่านั้น

เนื่องจากไม่มีใครสนใจผีดิบอีกต่อไป กู้หนิงและลู่เจินจึงผ่อนคลาย และพวกเขาไม่สนใจว่ามีความคิดเห็นเกลียดชังที่โจมตีพวกเขาบนอินเทอร์เน็ตมากแค่ไหน อย่างไรก็ตาม Infinite Horror ประสบความสำเร็จอย่างมากในการประชาสัมพันธ์

ถางหยุนฟ่านยังใส่ใจเกี่ยวกับอาชีพของกู้หนิงเป็นอย่างมาก และเขาก็โล่งใจเมื่อเห็นว่าข่าวของผีดิบถูกบดบังด้วยข่าวของภาพยนตร์เรื่องนี้

ภายในสตูดิโอเหิงเถียน หลี่เจียเยว่สวมชุดการแสดงโบราณสีน้ำเงิน และเธอดูสวยมากทีเดียว

แม้ว่าหลี่เจียเยว่จะไม่สวยเท่าซูตงนั่ว แต่เธอก็ยังสวยอยู่ดี และเธอก็มีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากแต่งหน้าหลี่เจียเยว่ก็ดูน่าทึ่งในระดับหนึ่ง คราวนี้เธอแสดงเป็นนักแสดงสมทบในละครโรแมนติก แม้ว่าบทบาทของเธอจะถูกกำหนดให้เป็นผู้หญิงที่ชั่วร้าย แต่ก็ไม่ใช่บทบาทที่ชั่วร้ายที่สุดในละคร

ในขณะนั้น หลี่เจียเยว่กำลังแสดงร่วมกับนักแสดงนำชาย

นักแสดงนำชายเป็นนักแสดงหนุ่มหน้าตาดีและมีชื่อเสียงมาก ดังนั้นหลี่เจียเยว่จึงรู้สึกเครียดที่จะต้องร่วมแสดงกับเขา ส่งผลให้เธอทำผิดพลาดมากมายในฉากง่ายๆ ผู้กำกับโกรธและสบถใส่เธอสองสามครั้งทำให้หลี่เจียเยว่อารมณ์ไม่ดี

“เจียเยว่ ข่าวร้าย!” ผู้ช่วยของเธอพูดกับเธออย่างกระวนกระวายใจในขณะที่หลี่เจียเยว่กลับมาพัก

“เกิดอะไรขึ้นล่ะ?” หลี่เจียเหยว่พูดด้วยน้ำเสียงหมดความอดทน

"อ่านนี่สิ" ผู้ช่วยของเธอมอบยืนโทรศัพท์มือถือให้หลี่เจียเยว่ และบอกให้เธออ่านเอง หน้าเวยป๋อของซูตงนั่วปรากฏบนหน้าจอ

"นี่มันอะไร? ซูตงนั่ว เป็นนักแสดงนำในหนังงั้นเหรอ?” หลี่เจียวเยว่ไม่เชื่อสายตาของตัวเองและพูดด้วยความโกรธ เธอเกือบจะขว้างโทรศัพท์ลงกับพื้น ตอนที่ซูตงนั่วออกจากเฟยเถิง เธอก็กลายเป็นนักแสดงนำในหนังงั้นเรอะ ในขณะที่หลี่เจียเยว่ยังคงเป็นนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์ นอกจากนี้ผู้กำกับคนนั้นก็คือลู่เจินอีกด้วย

หลี่เจียเยว่ไม่ใช่คนโง่ และในไม่ช้าเธอก็ตระหนักว่าลู่เจินต้องมีใครสักคนที่มีอิทธิพลมาสนับสนุนเขา เพื่อที่เขาจะได้มีโอกาสถ่ายหนังอีกครั้ง เหมือนกับที่ซูตงนั่วสามารถแสดงได้อีกครั้งหลังจากที่มีคนช่วยเธอยกเลิกสัญญา

ลู่เจินเป็นผู้กำกับที่มีชื่อเสียงและมีความสามารถ และเขาได้รับรางวัลมากมายจนถึงปัจจุบัน ทำไมซูตงนั่วถึงโชคดีขนาดนี้?

หลี่เจียเยว่โกรธมาก เธอจะทำทุกอย่างเพื่อทำลายชื่อเสียงของซูตงนั่ว ทว่าซูตงนั่วเป็นนักแสดงที่มีความประพฤติดีและตรงไปตรงมาหลี่เจียเยว่จึงไม่พบความลับสกปรกใดๆ ของซูตงนั่ว เนื่องจากเธอไม่พบความลับสกปรกใดๆ เลย หลี่เจียเยว่จึงตัดสินใจสร้างบางอย่างขึ้นมา

ในเมืองหลวง ถังปิงเสิ่นนั่งอยู่หน้าโต๊ะอ่านเอกสารในห้องทำงานของประธาน เขายังไม่รู้เกี่ยวกับข่าวภาพยนตร์เรื่องใหม่ของลู่เจิน

ทันใดนั่นโทรศัพท์ของถังปิงเสิ่นก็ดังขึ้น คนที่โทรมาคือเฟยเฟย

“มีอะไร?” ถังปิงเสิ่นตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ท่านประธานถังคะ ลู่เจินกลับเข้าสู่วงการแล้วค่ะ” ผู้หญิงในสายพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“อะไรนะ? ลู่เจินกลับมาถ่ายหนังแล้ว?” ถังปิงเสิ่นประหลาดใจ เขาเป็นคนกีดกันลู่เจินเอง ใครกันที่กล้าต่อต้านเขา?

“ใช่แล้วค่ะ ท่านประธานถัง เฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์เป็นบริษัทที่ลู่เจินทำงานด้วยตอนนี้ค่ะ”

เมื่อสองปีที่แล้ว ลู่เจินถูกแบนเพราะเธอ และแน่นอนว่าเธอไม่ต้องการพบเขาอีก

เถียนเฟยเฟยเป็นนักแสดง B-list และเมียน้อยของถังปิงเสิ่น แม้ว่าเธอจะแสดงไม่เก่ง แต่เธอก็สวยมากด้วยรูปร่างที่เซ็กซี่ ดังนั้นเธอจึงกลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงและเป็นนางแบบ เธอเซ็กซี่แต่ไม่เคยเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาว ดังนั้นเธอจึงมีชื่อเสียงค่อนข้างดี

แน่นอนว่าในฐาะเมียน้อยของถังปิงเสิ่น เธอไม่จำเป็นต้องสมาคมกับนักลงทุนหรือผู้ชายคนอื่นๆ

ในบรรดาเมียน้อยของถังปิงเสิ่น เถียนเฟยเฟยเป็นคนที่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ด้วยเพราะเธอค่อนข้างเก่งเรื่องบนเตียงและถังปิงเสิ่นไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากเธอในตอนนี้ นอกจากนี้เถียนเฟยเฟยยังฉลาดอีกด้วย สิ่งที่เธอต้องการคือตำแหน่งในวงการบันเทิงและเงินทองตลอดจนชื่อเสียง เธอรู้ว่าเธอไม่มีวันเป็นภรรยาของถังปิงเสิ่นได้ และเธอไม่เคยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในสายตาเธอ ผลประโยชน์คือสิ่งสำคัญที่สุด

“เฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์?” ถังปิงเสิ่นขมวดคิ้ว เขาไม่เคยได้ยินชื่อบริษัทนี้มาก่อน

“ค่ะ เป็นบริษัทก่อตั้งใหม่”

“เอาล่ะ ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง เธอไม่ต้องกังวลไป” ถังปิงเสิ่นเอ่ย เขารู้ว่าเถียนเฟยเฟยไม่พอใจ และเขาก็ไม่อยากให้ใครมาสั่นคลอนอำนาจของเขา เขาอยากรู้ว่าเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์ฝ่าฝืนคำสั่งของเขาได้อย่างไร

หลังจากวางสายกับเถียนเฟยเฟยแล้ว ถังปิงเสิ่นก็โทรหาเลขาของเขาและบอกให้เขาตรวจสอบเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์

ตอนที่ 498 ลู่เซียว

เมื่อถังปิงเสิ่นมีคำสั่งให้สอบสวนเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์ ชายหนุ่มหลายคนกำลังเล่นบิลเลียตในคลับเฮาส์สุดหรูในเมืองหลวง พวกเขาทั้งหมดสวมชุดแบรนด์เนม ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา

ผู้หญิงสวยหลายคนที่นั่งบนโซฟาใกล้ ๆ กำลังเล่นอินเทอร์เน็ต ทันใดนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งพูดด้วยความประหลาดใจ “ซูตงนั่วไม่ได้ออกจากวงการบันเทิงเหรอ? ทำไมเธอถึงแสดงในหนังเรื่องใหม่ได้ล่ะ?”

“อะไรนะ?”

ทุกคนมองผู้หญิงคนนั้นด้วยความประหลาดใจ ด้วยเสียงอันดังของเธอ ผู้ชายคนหนึ่งโยนไม้บิลเลียตลงบนโต๊ะ เดินไปหาผู้หญิงคนนั้น เขาดูไม่พอใจนักและคว้าโทรศัพท์มือถือจากมือของผู้หญิงคนนั้น เมื่อเขาแน่ใจว่าซูตงนั่วกลับมาโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงจริงๆ เขาก็โกรธมาก

ชายคนนี้เป็นลูกชายของผู้อำนวยการสำนักวัฒนธรรม กงลี่จุน เขาชอบซูตงนั่วแต่ถูกเธอปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงกีดกันซูตงนั่วทุกวิธีทางให้เธอออกจากวงการบันเทิง

กงลี่จุนเป็นคนสูงและแข็งแรงแต่หน้าตาไม่ดี ถึงกระนั้นก็ยังมีผู้หญิงสวยมากมายอยู่เคียงข้างเขาเพราะครอบครัวของเขา ซูตงนั่วเป็นข้อยกเว้น เพื่อปกป้องภาพลักษณ์และการรักษาหน้าของเขา เขาจีงกีดกันเธอออกจากวงการบันเทิง

ครอบครัวของกงลี่จุนไม่ได้มีอิทธิพลมากนักในสังคมชั้นสูงของเมืองหลวง ดังนั้นเขาจึงเล่นได้เฉพาะกับนักแสดงระดับ B เท่านั้น

“ลี่จุน บริษัทเฟิ่งหัวบ้าอะไรนี่กล้าเมินคำสั่งของนายเหรอวะ!” ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดด้วยความโกรธ

“ใช่” คนที่เหลือก็พร้อมใจพูดพร้อมกัน

กงลี่จุนควักโทรศัพท์ออกมาทันที และโทรหาเซี่ยจื่อหง

เซี่ยจื่อหงกลัวหงลี่จุน แต่เขากลัวกู้หนิงมากกว่า เพราะกู้หนิงมีหลักฐานอยู่ในมือของเธอซึ่งสามารถปลดเขาได้อย่างง่ายดาย “ผมต้องขอโทษสำหรับเรื่องนี้ด้วยครับ แต่เธอมีหลักฐานความลับสกปรกของผมอยู่ในมือของเธอ ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย ผมคิดว่าเราทั้งคู่ควรปล่อยเรื่องนี้ไป มิฉะนั้น เธออาจสามารถหาหลักฐานความลับสกปรกของคุณได้อย่างง่ายดายเช่นกัน ซูตงนั่วเป็นแค่นักแสดง เธอไม่คุ้มที่จะเสี่ยงด้วย ทั้งชื่อเสียงและชีวิตของเรา! คุณสามารถหาผู้หญิงแบบไหนก็ได้ที่คุณต้องการ” เซี่ยจื่อหงโน้มน้าวใจกงลี่จุน

กงลี่จุนเป็นคนอวดดีแต่ไม่โง่ ดังนั้นเขาจึงคิดว่าคำพูดของเซี่ยจื่อหงนั้นสมเหตุสมผล

ในเมื่อคนที่ช่วยซูตงนั่วออกไปสามารถหาหลักฐานเกี่ยวกับความลับสกปรกของเซี่ยจื่อหัวได้ จึงไม่ใช่เรื่องยากหากคนนั้นต้องการลงโทษเขา กงลี่จุนยังเชื่อด้วยว่าไม่ใช่เรื่องดีหากเขาสูญเสียทุกอย่างเพื่อดาราเกรดบี

พ่อของเขาเตือนเขาหลายครั้งเช่นกัน ถ้าเขามีปัญหาใหญ่ที่อาจส่งผลกระทบต่อตระกูลกง พ่อของเขาจะไม่ช่วยเขาแล้วเพราะพ่อมีลูกชายมากกว่าหนึ่งคน และตระกูลกงก็ไม่อยากถูกทำลายเพราะเขา ดังนั้นกงลี่จุนจึงต้องยอมแพ้แม้ว่าเขาจะไม่พอใจก็ตาม

ไม่นาน เลขาของถังปิงเสิ่นก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์ เจ้าของเฟิ่งหัวป็นเพียงเด็กสาวอายุ 18 ปี และบริษัทเพิ่งจดทะเบียนใหม่ นอกจากนี้เด็กคนนี้ยังมาจากเมืองระดับสาม ไม่ใช่เมืองหลวง

เมืองระดับที่สามเป็นเพียงเมืองเล็กๆ ในสายตาของถังปิงเสิ่น เพราะเขาอาศัยอยู่ในเมืองระดับหนึ่ง ถังปิงเสิ่นจึงเชื่อว่าเด็กสาวจะต้องไร้เดียงสา หรือบางทีเธออาจไม่รู้จริงๆ ว่าลู่เจินถูกเขากีดกันจากวงการ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดถังปิงเสิ่นตัดสินใจที่จะจ่ายเงินเพื่อติดสินบนอีกครั้ง เนื่องจากพวกเขาถ่ายทำหนังเรื่องนี้แล้ว เขาจะลงมือเมื่อหนังเรื่องนี้เข้าฉาย

ถังปิงเสิ่นไม่คิดว่ากู้หนิงเป็นบุคคลสำคัญ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ทำการตรวจสอบอย่างละเอียดเกี่ยวกับเธอและนั่นเป็นเรื่องที่ผิดพลาดมาก

ในเวลาเดียวกัน ในห้องนั่งเล่นของวิลล่าสุดหรูในเมืองหลวง ชายอายุประมาณ 27 ปีกำลังนอนอยู่บนโซฟากำลังฟังเพลงอยู่ เขามีรูปลักษณ์ที่มีเสน่ห์ ดูเซ็กซี่และสง่างาม เขากำลังท่องอินเทอร์เน็ตด้วยโทรศัพท์มือถือ จู่ๆ เขาก็ทำหน้าแปลกใจและลุกขึ้นนั่งเพื่อโทรออกทันที

เมื่อปลายสายรับสายแล้ว เขาพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า “บอส คุณไม่ได้บอกให้ผมจัดการดูแลเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์หรอกเหรอ? ตอนนี้พวกเขากำลังถ่ายหนัง แต่ผมไม่รู้อะไรเลย!”

ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่เลิ่งเชาถิงจ้างมาเพื่อช่วยกู้หนิงดูแลเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์  ชื่อของเขาคือลู่เซียว และตอนนี้เขากำลังคุยกับเลิ่งเชาถิงทางโทรศัพท์

เลิ่งเชาถิงก็ประหลาดใจเช่นกันเมื่อเขาได้ยินว่าเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเมนท์กำลังถ่ายทำหนัง “อ้อ ฉันลืมบอกเธอน่ะ ฉันจะโทรหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ”

หลังจากนั้นเขาก็วางสาย

ลู่เซียวอึ้งกับคำตอบของเลิ่งเชาถิง อะไรนะ? เขาลืมงั้นเหรอ? เขาไม่ได้ความจำแย่ขนาดนั้นนะ จะลืมได้ยังไง ไม่ว่าลู่เซียวจะรู้สึกแย่แค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้และไม่กล้าโต้เถียงกับเจ้านายของตัวเอง

อันที่จริงไม่เพียงแต่เลิ่งเชาถิงลืม กู้หนิงก็ลืมลู่เซียวเหมือนกันเพราะเธอยุ่งมาก

ตอนที่กู้หนิงได้รับโทรศัพท์จากเลิ่งเชาถิง เธอเพิ่งกลับไปที่รถบัสเพื่อพักผ่อน การถ่ายทำดำเนินไปค่อนข้างดีเพราะทุกคนมีความเป็นมืออาชีพและขยันขันแข็ง เมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือเลิ่งเชาถิง กู้หนิงก็ยิ้มอย่างมีความสุข

“สวัสดีค่ะ” กู้หนิงกดรับสายและส่งเสียงทักทาย

กู้หนิงและเลิ่งเชาถิงไม่ได้โทรหากันบ่อยเหมือนคู่รักอื่นๆ เพราะพวกเขาทั้งคู่มีธุรกิจของตัวเองที่ต้องจัดการ ถ้าทั้งคู่ว่าง พวกเขาถึงจะนัดเดทหรือไปทานข้าวด้วยกัน ถ้าทั้งคู่อยู่ที่ทำงาน พวกเขาจะโทรหากันตอนกลางคืนเท่านั้น

กู้หนิงยังเป็นนักเรียนอยู่ และเลิ่งเชาถิงส่งข้อความหาเธอตลอดตอนที่เธออยู่ในโรงเรียน บางครั้งพวกเขายังโทรหากันวันเว้นวัน อย่างไรก็ตามในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาพวกเขาทั้งคู่ยุ่งมาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่โทรหากันเลย แม้จะไม่ได้ติดต่อกันบ่อยนัก แต่ก็ยังรักกันมากเหมือนเดิม