เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 429 - 430: ยอมรับผลไม่ได้?, สามพันล้านในกระเป๋า

ตอนที่ 429 - 430: ยอมรับผลไม่ได้?, สามพันล้านในกระเป๋า

ตอนที่ 429 - 430: ยอมรับผลไม่ได้?, สามพันล้านในกระเป๋า  


ตอนที่ 429 ยอมรับผลไม่ได้?

 

กู้หนิงยักไหล่ “นั่นมันเรื่องของคุณแต่พวกเราก็ยังต้องเซ็นข้อตกลง”

 

“ต่อให้เราเซ็นสัญญาข้อตกลง แต่ว่าเธอจะทำยังไงถ้าเกิดว่าฉันกลับลำทีหลัง?” ฉีเทียนหลินเอ่ย ดวงตาของเขาบอกว่าไม่จำเป็นต้องเขียนสัญญาเลยแม้แต่น้อย

 

“คุณหมายถึงว่าคุณจะกลับลำทีหลัง?” กู้หนิงถาม

 

“ถ้าหากว่าฉันต้องการอ่ะนะ” ฉีเทียนหลินเอ่ย

 

“ฉันไม่สน ไม่มีใครขโมยของที่เป็นของฉันไปจากฉันได้” กู้หนิงไม่แคร์ว่าฉีเทียนหลินจะทำอะไรเพราะเธอมั่นใจว่าเธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการ “เริ่มกันเถอะ!”

 

หลังจากนั้นทั้งสองก็เริ่มโยนลูกเต๋า

 

ฉีเทียนหลินและกู้หนิงดูผ่อนคลายและผู้ชายสองคนที่ทำงานให้ฉีเทียนหลินก็เชื่อมั่นในตัวบอสของพวกเขา แต่เกาเหวินซินและถางเจียข่ายประหม่าจนฝ่ามือเปียก ทั้งสองได้แต่หวังว่ากู้หนิงจะชนะ

 

หลังจากนั้นพวกเขาก็วางถ้วยที่มีลูกเต๋าลงบนโต๊ะ

 

“เธอก่อน” ฉีเทียนหลินเอ่ย

 

กู้หนิงใช้ตาทิพย์และเห็นตัวเลขในถ้วย ‘12’

 

ดวงตาของฉีเทียนหลินค่อยๆสว่างวาบ แม้ว่าเขาจะไม่มั่นใจว่าตัวเลขในถ้วยจะเป็น 12 หรือไม่ แต่มีความเป็นไปได้

 

ฉีเทียนหลินเปิดถ้วยออก เป็น 12 จริงๆด้วยและตอนนี้เขาตกที่นั่งลำบากแล้ว

 

เกาเหวินซินและถางเจียข่ายเกือบตะโกนด้วยความตื่นเต้น พวกเขาหวังว่าฉีเทียนหลินจะแพ้

 

‘17’ ฉีเทียนหลินเอ่ย

 

กู้หนิงยิ้มเบาๆและเปิดถ้วยของเธอออก มีเลข 38 อยู่ข้างใน

 

“คุณแพ้แล้ว” กู้หนิงเอ่ย เธอไม่ได้ทำหน้าภาคภูมิใจราวกับว่าเธอรู้ผลอยู่แล้ว จากนั้นเธอก็หยิบเอาเศษกระดาษออกมาและเขียนเลขบัญชีธนาคารลงไปแล้วโยนไปตรงหน้าฉีเทียนหลิน “โอนเงินมาให้ฉันเดี๋ยวนี้”

 

ฉีเทียนหลินก้มมองจากนั้นก็เงยมองกู้หนิง “ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ? นี่มันสถานที่ของฉัน เธอจะทำอะไรฉันได้?”

 

เกาเหวินซินและถางเจียข่ายหน้าเปลี่ยนสีในทันใด เพราะผู้ชายคนนี้กลับคำพูดจริงๆๆ เกาเหวินซินอยากจะด่าเขาให้เข็ดแต่กู้หนิงเตือนเธอไม่ให้พูดอะไร เธอจึงเม้มปากแน่นอย่างขุ่นเคือง

 

กู้หนิงจ้องหน้าเขาเงียบๆพร้อมกับรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้า เธอดูมีเสน่ห์แต่ก็ดูอันตราย

 

“คุณแน่ใจนะ?” กู้หนิงถามเสียงเรียบ แต่ภายในใจของเธอปั่นป่วนราวกับกำลังมีพายุ

 

อันที่จริงฉีเทียนหลินจะจ่ายก็ได้แต่เขาแค่อยากเห็นปฏิกิริยาของเธอตอนที่เขาบอกว่าไม่จ่าย เขาอยากรู้ว่าเธอจะทำอะไรต่อไปซึ่งนั่นทำให้เลือดในกายของเขาเดือดพล่าน

 

“ฉันหวังว่าคุณจะไม่เสียใจทีหลัง” กู้หนิงเอ่ยอย่างเย็นชาจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนหันไปพูดกับเกาเหวินซินและถางเจียข่ายว่า “ไปกันเถอะ”

 

กู้หนิงไม่ทำอะไรซึ่งนั่นทำให้ฉีเทียนหลินผิดหวัง “ฉันอนุญาตให้เธอไปแล้วงั้นหรือ?”

 

วินาทีที่ฉีเทียนหลินพูดจบประโยค บอดี้การ์ดทั้งสองของเขาก็เดินมาขวางทางกู้หนิง ยกปืนเล็งไปที่พวกเธอ

 

กู้หนิงโกรธขึ้นมาแล้วจริงๆ เธอห่วงความปลอดภัยของเกาเหวินซินและถางเจียข่าย เธอเลยจะพาพวกเขาออกไปก่อนแล้วเธอจะย้อนกลับมาหาฉีเทียนหลินอีกครั้ง ไม่คิดว่าเขาจะไม่ปล่อยพวกเธอไป

 

โดยไม่ลังเล กู้หนิงโจมตีบอดี้การ์ดทั้งสอง ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว เธอบิดข้อมือและปืนก็ร่วงสู่มือของเธอ

 

หลังจากนั้นกู้หนิงก็เตะพวกเขาอีกครั้ง เธอใช้พลังและบอดี้การ์ดทั้งสองก็ถูกลูกเตะของเธอลอยไปทิศทางตรงกันข้าม

 

ฉีเทียนหลินอึ้งและเพราะเขาอึ้งอยู่จึงยังไม่ได้ขยับตัว ช่วงเวลานั้นกู้หนิงก็สบโอกาสยื่นปืนที่เธอคว้ามาจากบอดี้การ์ดให้เกาอี้ซินและถางเจียข่าย

 

ฉีเทียนหลินรู้สึกตัวและตอนนี้เขาก็โกรธมาก เขาหยิบปืนออกมาจากเอวทันทีโดยเล็งไปที่กู้หนิง ในขณะเดียวกันเกาเหวินซินและถางเจียข่ายก็เล็งปืนไปที่ฉีเทียนหลินด้วย

 

ฉีเทียนหลินพ่นเสียงหัวเราะเย็นชา “นี่คือสถานที่ของฉัน เธอคิดว่าจะหนีไปได้จริงๆหรือ?”

 

เขาไม่เชื่อว่าเธอจะสามารถออกจากที่นี่ไปได้อย่างปลอดภัย แต่เขาต้องยอมรับว่ากู้หนิงน่าสนใจกว่าที่เขาคิดไว้มาก เธอว่องไวอย่างน่าประหลาด คนของเขาถูกเธอจู่โจมก่อนที่พวกเขาจะทันได้ขยับตัวด้วยซ้ำ  หากพวกเขาไม่สามารถเอาชนะเด็กสาวในการต่อสู้ได้ พวกเขาก็ไร้ประโยชน์ และถึงเวลาแล้วที่เขาจะเปลี่ยนบอดี้การ์ด

 

“เดี๋ยวก็รู้!” กู้หนิงตอบอย่างมั่นใจและเอ่ยเยาะเย้ยว่า “ฉันไม่คิดว่าบอสใหญ่แก๊งคิรินยอมรับผลการตัดสินใจของตัวเองไม่ได้ ในเมื่อรับไม่ได้ก็อย่าเล่นพนันเลย แม้แต่ฉันก็ยังรู้สึกละอายใจแทน”

 

ได้ยินเช่นนั้นเกาเหวินซินและถางเจียข่ายก็รู้สึกประหลาดใจ อะไรนะ? บอสใหญ่แก๊งคิริน? ฉีเทียนหลิน? กู้หนิงกล้าสบประมาทฉีเทียนหลินต่อหน้าเขา?

 

ฉีเทียนหลินหรี่ตาลงและดูเหมือนหมาป่าหิวกระหาย เขาแปลกใจที่กู้หนิงรู้จักเขาและโกรธที่เธอกล้าทำให้เขาอับอาย เธอบอกว่ารู้สึกละอายใจแทนเขางั้นเหรอ ใช่! เขาแพ้ เขาจงใจไม่จ่ายเงินเพื่อดูปฏิกิริยาของเธอ การที่เธอดูถูกพฤติกรรมของเขาก็สมเหตุสมผลแล้ว

เธอรู้ว่าเขาเป็นใครตั้งแต่แรกและยังกล้าดูถูกเขาซึ่งนั่นเป็นการท้าทายเขามาก เขาไม่พอใจมากจริงๆ “ในเมื่อเธอรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นใคร ถ้าอย่างนั้นก็รู้สินะว่าไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจฉันได้”

“ไม่มีใครเปลี่ยนใจคุณได้ ฉันก็เหมือนกัน ไม่มีใครสามารถหยุดฉันจากสิ่งที่ฉันต้องการจะทำ” กู้หนิงโต้กลับ “งั้นถ้าคุณไม่อยากตายก็โอนเงินสามพันล้านเข้าบัญชีของฉันซะ” ไหน ๆ ปัญหาก็มาเยือนแล้ว เธอจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!

ฉีเทียนหลินเลิกคิ้ว “เธอกำลังขู่ฉันเหรอ? รู้ไหมว่าจุดจบของคนที่บังอาจขู่ฉันจบไม่สวยเท่าไหร่ ผู้หญิงก็ไม่มีข้อยกเว้น”

“คุณเองก็กำลังขู่ฉันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?” กู้หนิงหัวเราะ

ฉีเทียนหลินไม่คิดว่ากู้หนิงจะตอบแบบเดียวกับเขา “พูดเก่งนี่” แต่ว่าเธอขู่เขาก่อน เขายอมไม่ได้ “เธอทำมือคนของฉันเจ็บและยังต้องการเงินจากฉันอีก? คิดหรือว่าฉันจะตกลง?”

“เป็นเพราะคนของคุณเล็งปืนใส่ฉันก่อน ฉันเมตตาแค่ไหนแล้วที่แค่แย่งปืนมาไม่หักแขนพวกเขาทิ้ง” กู้หนิงเอ่ยอย่างใจเย็น

“เพื่อนของเธอก็เล็งปืนใส่ฉันเหมือนกัน ฉันควรทำยังไงกับพวกเขาดีล่ะ?” ฉีเทียนหลินแสยะยิ้ม

ตอนที่ 430 สามพันล้านในกระเป๋า

“คุณเล็งปืนใส่ฉันก่อน!” กู้หนิงโต้กลับ

ฉีเทียนหลินอึ้งอีกครั้ง เด็กสาวคนนี้ช่างพูดเก่งจริง ๆ และเธอก็พูดตรงประเด็น ฉีเทียนหลินยิ้ม เขารู้สึกสนุกที่ได้ขัดแย้งกับเธอ มี “คุณผู้หญิง เธอทำให้ฉันสนใจในตัวเธอแล้วสิ”

“มีผู้ชายนับไม่ถ้วนที่สนใจในตัวฉัน!” กู้หนิงเอ่ย

"ก็ถูก ผู้หญิงอย่างเธอสามารถกระตุ้นความสนใจของคนอื่นได้อย่างง่ายดาย“ฉีเทียนหลินไม่ได้ปฏิเสธ แต่ทันใดนั้นน้ำเสียงก็เปลี่ยนไป”แต่ว่าไม่มีอะไรที่ฉันไม่ได้ถ้าหากฉันอยากได้รวมถึงผู้หญิงด้วย” ขณะที่พูดฉีเทียนหลินก็มองกู้หนิงตาไม่กระพริบ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตราบใดที่เขาต้องการเธอ เขาก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมาครอง

กู้หนิงรู้จักนิสัยของฉีเทียนหลินในระดับหนึ่ง ดังนั้นเธอจึงไม่สงสัยในคำพูดของเขาเลย อย่างไรก็ตามมันก็เป็นไปไม่ได้เช่นกันที่เขาจะได้เธอ "มาดูกัน! แต่ว่าตอนนี้คุณควรโอนเงินมาให้ฉันก่อน”

“ก็แค่สามพันล้านหยวนเอง ฉันจ่ายได้” ฉีเทียนหลินวางปืนลงและโทรให้คนของเขาโอนเงินให้กู้หนิง

กู้หนิงส่งสายตาให้เกาเหวินซินและถางเจียข่ายวางปืนลงจากนั้นก็เดินไปยังบอดี้การ์ดทั้งสองคนเพื่อรักษามือให้พวกเขา บอดี้การ์ดทั้งสองคนหวาดกลัวเมื่อเห็นกู้หนิงเดินตรงมา

กู้หนิงขยับข้อมือและแขนของพวกเขากลับเข้าที่เดิมและหยิบยาออกมา “นี่ กินยาซะแล้วพวกคุณจะรู้สึกดีขึ้น”

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่เชื่อเธอ ดังนั้นจึงไม่ยอมรับยามา

“จะรับหรือไม่รับ” กู้หนิงชักจะยั้วะ

ฉีเทียนหลินเพิ่งวางสาย เขาได้ยินเธอพูดกับบอดี้การ์ดของเขาจึงเอ่ยถามว่า “จริงเหรอ? ยาของเธอใช้ได้ผลจริงๆเหรอ?”

“ลองดูก็ได้นะถ้าอยากรู้” กู้หนิงเอ่ย

“อวี้ฮ่าว ลองซิ” ฉี้เทียนหลินเอ่ย เขาอยากรู้ว่ายาของกู้หนิงได้ผลดีตามที่เธอกล่าวอ้างหรือไม่ ในเมื่อบอสสั่ง อวี้ฮ่าวจึงต้องทำตามต่อให้ยานั้นเป็นยาพิษก็ตาม เขากรอกยาเข้าปาก

เม็ดยาละลายในปากของเขา ไม่ขมแต่เย็น กระแสลมเย็นกระจายไปทั่วร่างกายของเขาทีละน้อยและความเจ็บปวดของเขาก็บรรเทาลงภายใน 10 วินาที

อวี้ฮ่าวเบิกตากว้างด้วยความตกใจและเอ่ยว่า “ผมไม่รู้สึกเจ็บแล้ว!”

“จริงหรือ?” มีความไม่น่าเชื่อในดวงตาฉีเทียนหลิน

บอดี้การ์ดอีกคนมองกู้หนิง เขาอยากจะกินยาด้วยเหมือนกัน

กู้หนิงไม่สนว่าพวกเขามีความคิดเห็นอย่างไร เธอโยนขวดยาให้เขาทันที

“เห็นตัวอย่างแล้วใช่ไหม? ยาไม่ใช่ถูกๆ ถ้าฉันไม่ได้เงินชนะพนันมามากก็ไม่มีทางให้ยาพวกเขาหรอก” กู้หนิงเข้าใจว่าเมื่อฉีเทียนหลินเห็นประสิทธิภาพของยาแล้วเขาย่อมอยากได้แน่นอน เธออยากขายให้เขาแต่ยามีจำกัด

“ยานี้ให้ผลดีและสามารถรักษาโรคได้เกือบทุกชนิด ถ้าหากโรคหรืออาการบาดเจ็บไม่รุนแรงยาเม็ดเดียวก็เพียงพอแล้ว แต่ว่ายามีราคาแพงเกินไปสำหรับอาการบาดเจ็บเล็กๆ น้อยๆ  ถ้าเป็นโรคร้ายแรงก็ต้องกินยาเพิ่ม ตัวอย่างเช่น การนำลูกกระสุนออกเมื่อถูกยิง ยาเม็ดนี้สามารถบรรเทาอาการเจ็บปวดและหยุดเลือดไหลได้ นอกจากนี้ยายังสามารถทำให้สุขภาพดีขึ้นได้ด้วย”

กู้หนิงไม่ได้โม้แต่กำลังพูดความจริง แต่ว่าในสายตาของคนทั่วไปมันเกินจริงไปมาก ยาของเธออาจช่วยรักษาโรคทั่วไปได้ แต่โรคร้ายแรงก็รักษาได้งั้นเหรอ! จะเป็นไปได้อย่างไร!

แม้แต่ยาในปัจจุบันก็ยังยากที่จะรักษาโรคร้ายแรงให้หายอย่างสมบูรณ์ แต่เธอมั่นใจว่ายาของเธอสามารถรักษาให้หายได้ด้วยยาเพียงไม่กี่เม็ด ถ้าเป็นเช่นนั้นยาจะต้องมีประสิทธิภาพมาก

“เธอมีเท่าไหร่? ฉันอยากได้ทั้งหมด” ฉีเทียนหลินเอ่ย

“ยาค่อนข้างมีค่ามากเพราะงั้นฉันจึงมีอยู่ติดตัวไม่มาก ฉันสามารถให้คุณได้แค่สิบเม็ดในตอนนี้ ที่เหลือฉันจะเก็บไว้ติดตัว ถ้าในอนาคตฉันมียามากกว่านี้พวกเราค่อยตกลงเรื่องซื้อขายกันเป็นเรื่องเป็นราว” กู้หนิงตอบ

แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจอย่างยิ่งที่จะติดต่อกับฉีเทียนหลินที่ร้ายกาจ แต่ในเมื่อได้พูดคุยปฏิสัมพันธ์กันแล้วก็ควรรักษาความสัมพันธ์อันดีนี้ไว้ดีกว่าทำตัวเป็นศัตรู

“ไม่มีปัญหา เท่าไหร่ล่ะ?” ฉีเทียนหลินถาม

“เม็ดละล้านหนึ่งล้านหยวน” ตอนแรกเธอกะว่าจะคิดที่ห้าล้านต่อหนึ่งเม็ด แต่พอคิดๆแล้วมันสูงเกินไป เธอจึงปรับมาเป็นหนึ่งล้าน

“สิบเม็ดก็สิบล้าน ฉันจะโอนเงินให้เธอเดี๋ยวนี้” สิบล้านไม่กระทบกระเทือนเขาแต่อย่างใด เขาเสียเงินไปแล้วสามพันล้านหยวนหลังจากเล่นพนันรอบเดียว แถมเสียไปโดยไม่ได้อะไรกลับมา แต่นี่เขาได้ยาวิเศษมาตั้งสิบเม็ด

กู้หนิงเอาขวดยาออกมาสิบขวดจากกระเป๋าและวางมันลงบนโต๊ะ ไม่นานเธอก็ได้รับข้อความว่ามีเงินเข้าสิบล้านหยวน เสร็จธุระแล้วพวกเธอก็กลับออกไป

เมื่อกู้หนิงหายไปจากสายตา ฉีเทียนหลินคลี่ยิ้มเล็กน้อย เขารู้สึกว่าเธอน่าสนใจมาก เหมือนลูกแมวตัวน้อย

“ตรวจสอบเธอ” ฉีเทียนหลินสั่ง

“ครับ บอส”

กู้หนิงแวะไปแลกชิปสามสิบล้านหยวนก่อนที่จะจากไป เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น พวกเขาไม่มีอารมณ์ที่จะดูการแข่งขันชกมวย

จบบทที่ ตอนที่ 429 - 430: ยอมรับผลไม่ได้?, สามพันล้านในกระเป๋า

คัดลอกลิงก์แล้ว