Chapter 13: คนหน้าไม่อาย! (อ่านฟรี)

     กู้หนิงได้รับเงินค่าขนมสัปดาห์ล่ะหนึ่งร้อยหยวนซึ่งเป็นจำนวนเงินไม่มาก แต่สำหรับกู้หนิงแล้วมันเยอะสำหรับเธอ

ตอนที่กู้หนิงจะออกจากบ้านไปโรงเรียน กู้ม่านยื่นเงินให้เธอหนึ่งร้อยหยวน

แม้ตอนนี้กู้หนิงมีเงินเยอะ แต่เธอไม่อยากจะให้ใครรู้เรื่องนี้ เธอจึงรับเงินจากกู้ม่านตามปกติ

กู้หนิงไม่ขึ้นรถประจำทางแต่วิ่งไปโรงเรียนแทน

เพราะว่าเธอนั้นสุขภาพไม่ค่อยดี เธอจำเป็นต้องออกกำลังกายบ้าง กู้หนิงตัดสินใจวิ่งไปโรงเรียนจากนี้เป็นต้นไปยกเว้นวันฝนตก

โรงเรียนลำดับสามในเมือง F เป็นโรงเรียนธรรมดาทั่วๆไป

ในเมือง F มีโรงเรียนมัธยมปลายอยู่ห้าโรงเรียน โรงเรียนอันดับหนึ่งแน่นอนว่าเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดส่วนที่เหลือก็ธรรมดาทั่วไป

กู้หนิงใช้เวลาสามสิบนาทีวิ่งจากบ้านมาโรงเรียน

กู้หนิงมีร่างการอ่อนแออยู่ก่อนแล้ว วิ่งครึ่งชั่วโมงก็ทำเธอหอบเกือบหายใจไม่ทัน

กู้หนิงอยากให้ร่างกายตัวเองแข็งแรงแต่เธอรู้ว่าต้องใช้เวลาสักพักกว่าร่างกายเธอจะกลับมาแข็งแรง เธอไม่อยากกดดันตัวเองมากนัก เธอต้องค่อยเป็นค่อยไป

กู้หนิงออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ ดังนั้นจึงมีเวลาเหลือยี่สิบนาทีก่อนเริ่มเรียนวิชาแรก เธอตัดสินใจไปหาข้าวเช้ากิน

เธอทานข้าวเช้าเสร็จเรียบร้อยและกำลังจะกลับไปทางเดิม

“กู้หนิง?”

วินาทีที่กู้หนิงเดินเข้าอาคารเรียน มีเสียงผู้ชายทักขึ้นด้วยความไม่แน่ใจ

กู้หนิงขมวดคิ้วย่น เพราะเธอรู้ว่าเสียงที่ฟังดูคุ้นๆนี้คือเสียงใคร ฉินเจิ้ง

เธอหันมามอง เป็นฉินเจิ้งจริงๆด้วย

ฉินเจิ้งสูงห้าฟุตสิบเอ็ดนิ้ว สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงยีนส์ เขาเป็นหนุ่มนักกีฬาสุดหล่อและได้รับความนิยมในหมู่สาวๆ

แต่สิ่งที่เขาทำกับกู้หนิงนั้นไร้ยางอาย

“มีอะไร?”

กู้หนิงทำสีหน้าไร้อารมณ์ราวกับว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ

ซึ่งจริงๆแล้วมันก็ใช่ ถึงแม้เธอจะมีความทรงจำของกู้หนิง แต่เธอคือถังอันหนิง นอกจากกู้ม่านและครอบครัวกู้ชิงแล้ว คนอื่นล้วนเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ

รวมทั้งญาติคนอื่นในตระกูลกู้ด้วย เธอไม่สนใจพวกเขาเลยสักนิด

ฉินเจิ้งเป็นสาเหตุที่ทำให้กู้หนิงต้องตาย เมื่อวิญญาณของถังอันหนิงกลับมาเกิดในร่างกู้หนิง เธอไม่ต้องการที่จะแก้แค้นเขา

ถ้าพวกเขาไม่นำปัญหามาให้เธอ เธอก็จะปล่อยไป แต่ถ้าพวกเขากล้า กู้หนิงก็จะตอบโต้พวกเขาคืนแน่นอน

เมื่อเห็นกู้หนิง ฉินเจิ้งรู้สึกประหลาดใจ เธอถูกรถชนไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้เธอดูไม่เป็นอะไร?

ระหว่างที่เขากำลังประหลาดใจเขาไม่ทันสังเกตเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของกู้หนิง เขาถามเธอว่า

“เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ถึงแม้ฉินเจิ้งจะไม่ชอบกู้หนิงเขาก็รู้สึกผิดกับอุบัติเหตุของเธอ

“แล้วไง?” กู้หนิงถามกลับ

“อะไรนะ?” ฉินเจิ้งไม่เข้าใจ

“เธอหมายถึงอะไร?”

กู้หนิงพลันระเบิดเสียงหัวเราะ เธอมองไปที่ฉินเจิ้งราวกับเขาเป็นคนโง่

“ฉินเจิ้ง นายตาบอดหรอ? ไม่เห็นหรือว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้ต่อหน้านาย? ฉันสบายดี! เลิกยุ่งกับฉันสักที!”

“เธอ…”

ฉินเจิ้งไม่สบอารมณ์ที่เธอล้อเลียนเขา ถึงอย่างนั้นกู้หนิงก็ทำให้เขาแปลกใจที่เธอเปลี่ยนไป เธอกล้าพูดตรงไปตรงมาซึ่งแตกต่างจากกู้หนิงคนที่เงียบขรึมคนเก่า

นี่เป็นเพราะอุบัติเหตุรึเปล่า? เธอถึงดูเปลี่ยนไปเยอะมาก

ใช่แล้วล่ะเมื่อวิญญาณเปลี่ยนบุคลิกก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

“อะไรอีกล่ะ?” กู้หนิงพูดอย่างสงบอย่างกับก่อนหน้าเธอไม่ได้ตะโกนใส่เขา

“บราโว!” เสียงผู้หญิงดังขึ้น

“คนไร้ยางอายพวกนี้มักมีความสุขบนความทุกข์ทรมานของคนอื่นและก็ดูภาคภูมิใจซะด้วยสิ”

เด็กสาวในชุดเครื่องแบบนักเรียน ผมยาวเหยียดตรง เธอมีรูปลักษณ์ภายนอกที่สวยงามด้วยดวงตากลมโต ริมฝีปากหนาดูน่ารัก

แต่พฤติกรรมของเธอแตกต่างจากรูปลักษณ์ของเธอ เธอดูไม่เกรงกลัวอะไรและดูไม่มีมารยาท

อีกสิบนาทีจะเริ่มคาบเรียนแรก มีนักเรียนหลายคนทยอยเข้ามาข้างในอาคาร คำพูดของเด็กสาวดึงความสนใจทุกคน

ฉินเจิ้งเป็นที่รู้จักดีในโรงเรียนด้วยรูปร่างหน้าตาดีและมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย

แต่นั่นในสายตาคนอื่น มีเพียงเพื่อนสนิทเขาที่รู้ว่าจริงแล้วเขาเป็นคนอย่างไร

ถ้าเขาเป็นคนดีจริงเขาคงไม่ไปตามจีบกู้เซียวเซียวด้วยการทำร้ายเด็กสาวไร้เดียวสา

อย่างไรก็ตามคนส่วนใหญ่อยู่ข้างฉินเจิ้ง พวกเขาไม่เชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างกู้หนิงและฉินเจิ้งเป็นเรื่องจริง พวกเขาแค่สนใจที่ได้เห็นเรื่องสนุก

มีเพียงมู่เค่อที่เตือนกู้หนิง

และไม่มีใครอื่นนอกจากพวกเขารู้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉินเจิ้งไม่อนุญาตให้กู้หนิงเล่าเรื่องให้คนอื่นฟังว่ามันเป็นเกมของเขาตั้งแต่ต้นจนจบ

ถ้ามีคนรู้ว่าฉินเจิ้งเป็นแฟนกับกู้หนิงที่ทั้งจน เก็บกดและเรียนแย่ เขาคงอับอาย

“ฉู่เป่ยฮาน เธอ….”

ฉินเจิ้งหงุดหงิดขณะที่ทุกคนดูงุนงง

เขาอยากจะตอบโต้กลับแต่ไม่รู้จะตอบโต้ยังไง

เขารู้ในใจว่าเขาทำสิ่งไม่ดี

ขณะอีกด้านกู้หนิงขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อ ฉู่เป่ยฮาน เธอรู้ว่าเด็กสาวคนนี้ค่อนข้างดังในโรงเรียน

แต่ไม่ได้ดังในทางที่ดี เธอมักเข้าเรียนสาย มีเรื่องชกต่อย และได้รับใบเตือนมากมาย

ความจริงแล้วเธอควรถูกไล่ออกจากโรงเรียน แต่เธอเป็นคนเรียนเก่งและยังติดอันดับนักเรียนท็อป40คน

นอกจากนี้เธอมาจากครอบครัวที่มีอำนาจดังนั้นเธอจึงไม่กลัวถูกไล่ออก

“อย่าโกรธง่ายแบบนั้นสิ ฉันยังไม่เอ่ยชื่อนายออกมาเลยนะ” ฉู่เป่ยฮานหัวเราะเยาะฉินเจิ้ง

----------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้มีเพจสำหรับนิยายเรื่องนี้แล้วนะคะ สามารถเข้าไปติดตามได้ที่ Facebook : BuaElla Translation World

ตอนนี้กำลังจะทำกลุ่มลับสำหรับอ่านนิยายเรื่องนี้ค่ะ สำหรับนักอ่านที่ไม่อยากเสียเงินอ่านเป็นตอนๆ ซึ่งในกลุ่มลับจะอัพนิยายไวกว่าค่ะ เอาไว้เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง