19 ความเป็นไปได้ใหม่!

“พวกเวรโคโนฮะ...”

ชายวัยกลางคนสบถอย่างเจ็บใจ ขบฟันกรอด

เกนอิจิ แค่นเสียงในลำคอ

แล้วเตะใส่ชายคนนั้นเต็มแรง จนสลบแน่นิ่ง

เมื่อเขาหันไปมองรอบ ๆ

การต่อสู้ของ ฮาตาเกะ ซาคุโมะ และคนอื่น ๆ ก็จบลงเช่นกัน

ข้างศพสองร่างที่นอนอยู่ตรงหน้า อุจิวะ นามิอิจิ

ดวงตาของเขาปรากฏ เนตรวงแหวน สองโทโมเอะ!

ข้าง ยามานากะ เอน ก็มีศพหนึ่งร่าง

และข้าง ซาคุโมะ อีกสองร่าง

จากนั้น...

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น

เกนอิจิ หันไปมอง

พบว่า ฮาตาเกะ ซาคุโมะ อีกคนหนึ่งกำลังเดินกลับมาจากทางหมู่บ้าน

บนบ่าแบกศัตรูมาสองคน!

โจรทั้งหมด แปดคนพอดี

ไม่มาก... ไม่น้อย

เห็นได้ชัดว่า เอน ซึ่งเป็นนินจาประเภทตรวจจับของทีม

ล่วงรู้แต่แรกแล้วว่าศัตรูแบ่งกำลังกันมา

ซาคุโมะ ตัวจริงจึงไปรอดักที่หน้าหมู่บ้าน

ปุ!

ศัตรูสองคนที่ ซาคุโมะ แบกมาก็ถูกโยนลงพื้น

แล้วร่างของเขาก็ระเบิดควันหายไป

กลายเป็นว่า—

ที่ซุ่มรออยู่หน้าหมู่บ้านคือ ร่างเงา!

เกนอิจิ เคยเข้าใจผิดว่า ซาคุโมะ ที่อยู่กับพวกเขาเป็นร่างแยก

แต่ตอนนี้เขาก็เข้าใจในทันที

เพราะหากให้ปลอดภัยไว้ก่อน

ซาคุโมะ ตัวจริงต้องอยู่ใกล้พวกเขา

เผื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน จะได้ช่วยทัน โดยเฉพาะเขา—มือใหม่ในทีม

“ทำดีมากเลยนะ เกนอิจิ”

ซาคุโมะ ยิ้มพลางกล่าวชม

เกนอิจิ รับมือศัตรูได้ถึงสองคนด้วยตัวเอง

คนหนึ่งด้วยวิชาดาบ อีกคนด้วย คาถาน้ำ

ที่สำคัญคือ เขาเลือกใช้ คาถาน้ำ: ร่างแยกวารี ตั้งแต่เริ่ม

พร้อมซ่อนร่างจริงไว้ตั้งแต่ต้น

นั่นถือเป็นการตัดสินใจที่ยอดเยี่ยม

ซาคุโมะ เห็นทั้งหมด

และนั่นคือเหตุผลที่เขายอมปล่อยให้ศัตรูเข้าประชิด เกนอิจิ ได้

ยิ่งไปกว่านั้น

ฝีมือดาบของ เกนอิจิ ก็นับว่าดีมาก

การชักดาบของเขาเฉียบคมจนทำให้ ซาคุโมะ ต้องตาวาว

“ความเร็วของผมยังช้าไปครับ... ยังหลบ คาถาลม ไม่ทันเลย”

เกนอิจิ ถ่อมตัวตอบ

อุจิวะ นามิอิจิ เสริมขึ้นว่า

“ก็ร่างแยกมีไว้ล่อศัตรูไม่ใช่เหรอ?”

การแสดงฝีมือของ เกนอิจิ ทำให้ นามิอิจิ เริ่มยอมรับ

เขาไม่เหมือนมือใหม่เพิ่งจบจากโรงเรียนนินจาเลย

ทักษะต่าง ๆ ที่ใช้ออกมา ก็ดูชำนาญไม่ต่างจากนินจาผู้มีประสบการณ์

“นามิอิจิ, เอน พวกนายสองคนไปสอบสวน”

ซาคุโมะ สั่งการทันที

“คนพวกนี้... เป็นนินจาจาก หมู่บ้านลับแห่งท้องฟ้า(โซระงาคุเระ) ทั้งหมด”

หมู่บ้านลับแห่งท้องฟ้า...!

เกนอิจิ ตาเบิกกว้าง

เขานึกออกแล้ว—หมู่บ้านนี้เคยถูก แคว้นไฟ ทำลายไปในช่วงสงครามนินจาครั้งที่สอง

ในอนาคต

พวกมันจะพยายามลอบสังหาร ดันโซ ระหว่างเดินทางไปประชุมห้าคาเงะ

และในภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง พวกมันยังกล้าบุกโจมตี โคโนฮะ ด้วยซ้ำ!

และที่สำคัญที่สุด...

ศูนย์หาง—!

เกนอิจิ สะดุ้งในใจ

หมู่บ้านลับแห่งท้องฟ้า... มี ศูนย์หางหาง อยู่ตอนนี้รึเปล่า!?

*Zero-Tails" อยู่จริงในจักรวาล Naruto (แต่เป็นใน เนื้อเรื่องเสริม ไม่ใช่ต้นฉบับมังงะ)*

ถ้าใช่...

เขาจะสามารถชิงมันมา

แล้วลองกลายเป็น สถิตร่างของศูนย์หาง ได้ไหม!?

แม้ว่า ศูนย์หาง จะถือว่าเป็นหางที่ขยะสุด

แต่มันก็ยังมีจักระปริมาณมหาศาล

และในฐานะสิ่งที่ก่อตัวจากจักระมืด

ตราบใดที่ “ความมืด” ยังมีอยู่ในโลก

จักระของมัน... ก็ไม่มีวันหมดสิ้น!

และโลกนินจาแบบนี้

จะขาด “ความมืด” ไปได้อย่างไร?

ความคิดต่าง ๆ แล่นพล่านในหัว

แต่ในใจของ เกนอิจิ ก็ได้วางแผนใหม่เรียบร้อยแล้ว!

เวลานั้น

นามิอิจิ กับ เอน ก็เริ่มลงมือสอบสวน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

การสอบสวนสิ้นสุด

และศัตรูทั้งสาม... ก็ถูก นามิอิจิ ประหารในทันที

เกนอิจิ ยืนดูนิ่ง ๆ โดยไม่แสดงสีหน้า

จะให้เก็บพวกมันไว้เลี้ยงข้าวหรือไง?

หลังจากก่อไฟอีกครั้ง

นามิอิจิ กับ เอน ก็ผลัดกันรายงานข้อมูลที่ได้ให้ ซาคุโมะ และ เกนอิจิ ฟัง

“พวกมันมีฐานอีกแห่งอยู่ในเขา

มีนินจาเหลืออยู่สิบสามคน หนึ่งในนั้นเป็นโจนิน”

“นี่เป็นแค่ฐานหนึ่งของพวกนินจาท้องฟ้าที่เหลือรอด

พวกมันน่าจะมีฐานอื่นด้วย

แต่สามคนนี้ไม่รู้ที่ตั้งของฐานเหล่านั้น”

“และภารกิจนี้... เป็นกับดัก

ตั้งใจล่อทีมโคโนฮะมาแต่แรก!”

โดยปกติแล้ว

นินจาฝีมือระดับสูงอย่าง ซาคุโมะ

ไม่มีทางถูกส่งมาทำภารกิจระดับนี้หรอก

เพราะนี่เป็นภารกิจระดับ C ที่ โคโนฮะ จัดไว้

ซึ่งปกติจะมอบหมายให้ทีมที่มี จูนิน เป็นหัวหน้าพา เกะนิน ไปทำ

แต่พอมาเจอกับข้อมูลแบบนี้

อันดับภารกิจก็ต้องถูกอัปเกรดแน่นอน!

เมื่อฟังข้อมูลเสร็จ

ซาคุโมะ ก็ตัดสินใจทันที

“พักอีกหนึ่งคืน

พรุ่งนี้ขึ้นเขา!”

เกนอิจิ กับคนอื่น ๆ พยักหน้ารับคำ

“ครับ/ค่ะ หัวหน้า!”

คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ

เช้าวันต่อมา

หลังอาหารเช้า

ทั้งสี่ก็ออกเดินทางขึ้นภูเขาทันที

ฐานที่มั่นของพวก นินจาท้องฟ้าที่เหลือรอด

หาไม่ยากเลย

พวกเขาไล่ตามร่องรอยที่พวกโจรแปดคนเมื่อวานทิ้งไว้

ไม่นานก็เจอหุบเขาเล็ก ๆ

มีลำธารไหลผ่าน และมีเพิงไม้ตั้งเรียงกันอยู่ข้าง ๆ

อีกฝั่งของหุบเขา

เอน แอบซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้

ประสานอิน ใช้คาถาตรวจจับจักระ

ไม่กี่อึดใจ

เขาส่งสัญญาณมือกลับมา

สิบสามคน—ตรงเป๊ะ!

ซาคุโมะ พยักหน้า

แล้วส่งสัญญาณมือกลับไปหา เกนอิจิ

มีน้ำ ใช้คาถาน้ำได้!

เกนอิจิ พยักหน้านิดเดียว

จากนั้นหายตัวไปทันทีด้วย คาถาเคลื่อนย้ายพริบตา

กลางหุบเขา

ร่างของ เกนอิจิ ปรากฏบนผิวน้ำของลำธาร

เขาแบมือออก

จากนั้นก็ ประสานอิน: ไซ!

แล้วชูมือประกบฝ่ามือเข้าหากัน

น้ำใต้เท้าเริ่มหมุนวนขึ้นสูง

พุ่งโอบล้อมรอบร่างของเขา

สายน้ำในลำธารถูกดึงขึ้นมาไม่หยุด

เสียงโครมครามดังขึ้นเรื่อย ๆ

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

เงาร่างหลายสายพุ่งออกจากเพิงไม้

มายืนบนหลังคา

“เป็นนินจาโคโนฮะ!”

พวก นินจาท้องฟ้า รู้ทันทีจากที่คาดหน้าผากของ เกนอิจิ

เกนอิจิ พุ่งมือไปข้างหน้า

เสาน้ำหมุนวนขนาดยักษ์พุ่งออกไปด้วยเสียงสนั่น

คาถาน้ำ: คลื่นกระแทกวารี!

แต่ขนาดของมัน…

ราวกับท่าไม้ตายของ คิซาเมะ อย่าง ระเบิดคลื่นน้ำกระแทก!

เพิงไม้ในหุบเขาถูกกระแทกจนปลิว

พังพินาศเป็นแถว ๆ

พวก นินจาท้องฟ้า โดดหลบขึ้นกลางอากาศ

ก่อนจะยืนทรงตัวบนผิวน้ำ

แต่ทันใดนั้น

ลูกไฟยักษ์ก็ปรากฏขึ้นกลางฟ้า

ก่อนจะร่วงหล่นใส่พวกมัน!

“ระวัง!!”

เสียงเตือนของ นินจาท้องฟ้า ดังขึ้น

ก่อนพวกมันจะรีบกระจายตัวหลบกันโกลาหล

ตูม! ตูม! ตูม!

ลูกไฟกระแทกลงน้ำ

เกิดไอร้อนพวยพุ่งกลายเป็นม่านไอน้ำ

เกนอิจิ ประสานอินอีกครั้ง!

ไซ → มะเส็ง → ขาล!

สายน้ำพุ่งขึ้นฟ้า

กลายเป็นมังกรน้ำคำรามลั่น

งับใส่ศัตรูคนหนึ่งที่โดดขึ้นกลางอากาศ

จากนั้นพุ่งลงต่ำ ฟาดใส่อีกคนที่ยืนอยู่ข้างล่าง

ศัตรูทั้งสองกระเด็นปลิวไปทันที!

ในจังหวะที่ไอน้ำบดบังทุกอย่าง

สองเงาร่างพุ่งเข้าใส่ศัตรูจากหน้าและหลัง

คนนำคือ ฮาตาเกะ ซาคุโมะ!

ที่ใดที่แสงขาวจากดาบของเขากวาดผ่าน

ศัตรูก็ร่วงลงไปอย่างไร้ทางสู้

เพียงไม่กี่อึดใจ เขาล้มศัตรูได้สามคน

ก่อนจะปะทะกับ โจนินของฝ่ายนินจาท้องฟ้า

เสียงดาบปะทะกันดังก้อง!

ส่วนทาง เกนอิจิ

ไม่มีเวลามองรอบข้าง

เพราะมี นินจาท้องฟ้า สองคนพุ่งเข้าใส่เขาโดยตรง

ในสายตาของพวกนั้น

เด็กคนนี้... เป็นภัยร้ายแรงสุด!

เกนอิจิ ยืนนิ่งอยู่กับที่

ก่อนจะ ประสานอินด้วยความเร็วสูง จนเกิดภาพซ้อน

คาถาลวงตา: แวดล้อมแห่งความมืด!

ภาพรอบตัวของศัตรูมืดสนิท

เกนอิจิ สะบัดมือ

ขว้างดาวกระจายออกไปหลายแฉก

แต่พวกนั้นปัดป้องได้ทั้งหมด

แล้วหันมายืนหลังชนกัน

ตั้งท่าระวังเต็มที่

สวบ! สวบ! สวบ!

เสียงฝีเท้าบนผิวน้ำดังขึ้น

แต่เป็นการลวงสายตา!

เกนอิจิ พุ่งเข้าไปอย่างไร้เสียง

แล้วใช้ ฟันดาบสายฟ้าแลบ สังหารศัตรูคนหนึ่งในพริบตา!

อีกคนรู้ทันทีว่าเพื่อนล้ม

ก็ร้องลั่นด้วยความตกใจ

“เด็กโคโนฮะ ไอ้ชาติชั่ว! ออกมา!”

“ข้าจะฆ่าแกแน่!”

เขาตะโกนพลาง ประสานอิน

แล้วพ่นลูกไฟใส่ออกไป

แต่แน่นอนว่าพลาดเป้า

เกนอิจิ โฉบเข้ามาอีกด้าน

ใช้ท่าฟันลวงหลอก

โจมตีจากหลายทิศทาง

ทำให้ศัตรูเสียจังหวะ

เหวี่ยงดาบมั่วซั่วด้วยความลนลาน

จน เกนอิจิ เห็นช่องว่าง

และปิดบัญชีด้วยฟันเดียวจบ!

เขาสังหารศัตรูได้ทั้งหมด 4 คนโดยลำพัง!

เมื่อถึงตอนนั้น

ศึกก็จบลงพอดี

ทั่วพื้นเปียกชื้นไปด้วยร่างของศัตรู

เอน เดินออกมาจากแนวป่า

แล้วยกนิ้วโป้งให้ เกนอิจิ

เกนอิจิ ยิ้มบาง ๆ

ก่อนจะสะบัดดาบ

แล้วเก็บเข้าฝักอย่างสง่างาม

ในสภาพแวดล้อมที่มีน้ำ

เขาสามารถแสดงพลังได้เหนือชั้นชัดเจน

ถ้าเป็นพื้นที่แห้ง...

จักระของเขาคงไม่พอใช้กับคาถาน้ำระดับนี้แน่นอน

หรือถ้าฝืนใช้

ก็ต้องหมดแรงจนล้มทั้งยืนทีเดียวเชียวล่ะ!

จบตอน