บทที่ 11 [จำลองการปรุงยา]

บทที่ 11 [จำลองการปรุงยา]

◉◉◉◉◉

'หลินเจิ้นหนาน' ยังคงแยกแยะความหนักเบาได้

การที่ตระกูลหลินมีรากฐานมั่นคงมาจนถึงทุกวันนี้

ล้วนเป็นเพราะบารมีของบรรพชน 'หลินหยวนถู'!

แต่หลังจากที่หลินหยวนถูสิ้นชีพไป

สถานการณ์ของตระกูลหลินในปัจจุบันก็ยิ่งยากลำบากขึ้นเรื่อยๆ!

ในตอนนี้!

ลูกชายของเขาได้รับวาสนา ระดับพลังทะลวงผ่านขั้นแล้วขั้นเล่า!

เรื่องนี้ทำให้หัวใจของหลินเจิ้นหนานพองโตด้วยความยินดี!

หากหลินผิงจือสามารถก้าวขึ้นไปถึงขั้นปรมาจารย์ได้!

ตระกูลหลินของพวกเขาก็มีโอกาสสูงมากที่จะกลับไปรุ่งโรจน์เหมือนในอดีต!

"ท่านพ่อ ข้าทะลวงเข้าสู่ขั้นปราณฟ้าแล้ว!"

เมื่อพลังหยุดพุ่งขึ้น!

หลินผิงจือก็ลืมตาขึ้น และกระโจนเข้าหาหลินเจิ้นหนานด้วยความดีใจจนเนื้อเต้น

ปัง!~

กะแรงไม่ถูก!

หลินเจิ้นหนานกระเด็นไปกระแทกผนังราวกับกระสอบทราย

"อ๊ะ ท่านพ่อ!"

"เป็นอะไรไหมครับ?"

"ลูกไม่ได้ตั้งใจนะ"

หลินผิงจือรีบวิ่งเข้าไปดูด้วยความตกใจ แต่หลินเจิ้นหนานยกมือห้ามไว้

"อย่าเข้ามา!"

หลินเจิ้นหนานแอบเช็ดเลือดที่มุมปากออกอย่างแนบเนียน

"เจ้าทะลวงผ่านสองระดับใหญ่ติดต่อกัน ยังควบคุมลมปราณในร่างไม่ได้ ต้องใช้เวลาปรับสมดุลสักพัก"

"สองสามวันนี้อย่าเพิ่งเดินไปไหนมาไหน สงบจิตใจแล้วทำความเข้าใจกับระดับพลังใหม่ให้ดี"

"ลูกจะทำตามที่ท่านพ่อสอนครับ!"

หลินผิงจือประสานมือรับคำอย่างเคร่งขรึม

"อืม"

หลินเจิ้นหนานพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะเอ่ยถามอีกครั้ง "ผิงจือ เจ้ายังซื้อยาเพิ่มได้อีกไหม?"

"หือ?"

หลินผิงจือชะงักไปเล็กน้อย

แต่ไม่นานเขาก็ได้สติ รีบเล่าด้วยความตื่นเต้น

"ท่านพ่อ!"

"ได้ครับ!"

"ลูกสามารถแลกทองคำได้เดือนละหนึ่งหมื่นตำลึง!"

"หนึ่งหมื่นตำลึง แลกได้ 100 คะแนน ซื้อยาได้สิบเม็ด!"

"..."

จากนั้น

หลินผิงจือก็อธิบายระบบคะแนนของกลุ่มสนทนาให้หลินเจิ้นหนานฟัง

"เป็นอย่างนี้นี่เอง!"

"เรื่องของที่ต้องใช้แลก ให้เป็นหน้าที่พ่อ เจ้าแค่ไปขอยามาก็พอ"

หลินเจิ้นหนานโบกมืออย่างใจป้ำ

สำนักคุ้มภัยฟูเวย แม้จะขาดแคลนยอดฝีมือ!

แต่เรื่องเงินทอง พวกเขาไม่เคยขาด!

...

เรือนพำนักเป่ยเสวียน

ฉู่เป่ยเสวียนมองดูคะแนน 50 แต้มในบัญชี แล้วตัดสินใจใช้จ่ายสักหน่อย

เขาเลือกฟังก์ชัน 'จำลองการปรุงยา' เป็นอันดับแรก

มียาระดับสองชนิดหนึ่งที่เขาต้องรีบปรุงออกมาให้ได้ในระยะสั้น

"หวังว่าราคาคงไม่โหดเกินไปนะ"

เมื่อตารางราคาปรากฏขึ้น ฉู่เป่ยเสวียนก็ถอนหายใจโล่งอก

"10 คะแนนต่อครั้งงั้นเหรอ? ถูกกว่าที่คิดแฮะ"

ยาเม็ดระดับหนึ่งเม็ดเดียว แลกโอกาสจำลองการปรุงยาได้หนึ่งครั้ง กำไรเห็นๆ!

แต่ทว่า...

"หือ? มีเงื่อนไขต่อท้ายด้วย?"

ฉู่เป่ยเสวียนมองไล่ลงไป หนังตาก็เริ่มกระตุก

"ซื้อครั้งที่สอง ต้องใช้ 20 คะแนน, ครั้งที่สาม 30 คะแนน... เพิ่มทีละ 10 คะแนนเนี่ยนะ?"

"ระบบ เล่นแบบนี้ไม่สนุกเลยนะ"

ราคาแบบขั้นบันไดนี่มันอะไรกัน?

"โปรดวางใจ จำนวนครั้งในการซื้อจะรีเซ็ตใหม่ทุกวัน"

"และขอเพียงโฮสต์ขายยาออกไปได้เยอะๆ คะแนนแค่นี้ถือว่าจิ๊บจ๊อย"

เสียงใสๆ ของระบบดังขึ้น

"เหอะๆ"

ฉู่เป่ยเสวียนแค่นหัวเราะ

ในกลุ่มมีสมาชิกแค่ห้าคน สามคนในนั้นแทบไม่มีความต้องการเรื่องยาเลย

เขาอยากขายเยอะๆ เหมือนกัน แต่ต้องหาตลาดให้ได้ก่อนสิ!

"รีเซ็ตทุกวัน ถ้าซื้อแค่วันละครั้งสองครั้ง ก็ถือว่าไม่แพง รับได้"

"แล้วการเพิ่มระดับพลังล่ะ ว่าไง?"

ฉู่เป่ยเสวียนขี้เกียจเปิดดูเอง เลยถามระบบตรงๆ

"คนธรรมดา เลื่อนเป็น ขั้นหลอมกายแปลงปราณ ระดับต้น ใช้ 10 คะแนน"

"ขั้นหลอมกายแปลงปราณ ระดับต้น เลื่อนเป็น ระดับกลาง ใช้ 30 คะแนน"

"ขั้นหลอมกายแปลงปราณ ระดับกลาง เลื่อนเป็น ระดับปลาย ใช้ 50 คะแนน"

"ขั้นหลอมกายแปลงปราณ ระดับปลาย เลื่อนเป็น ระดับสูงสุด ใช้ 80 คะแนน"

"ขั้นหลอมกายแปลงปราณ ระดับสูงสุด เลื่อนเป็น ขั้นหลอมปราณแปลงจิต ระดับต้น ใช้ 100 คะแนน"

"ขั้นหลอมปราณแปลงจิต ระดับต้น เลื่อนเป็น ระดับกลาง ใช้ 300 คะแนน"

"ขั้นหลอมปราณแปลงจิต ระดับกลาง..."

"พอ!"

ไม่ฟังแล้ว

ฟังไปก็เสียเวลาเปล่า

เริ่มต้นก็ปาไปหลายร้อยคะแนน

ไม่ใช่สิ่งที่เขาในตอนนี้จะจ่ายไหว

ฉู่เป่ยเสวียนถอนหายใจเบาๆ ถามต่อ "แล้วการอนุมานวิชาล่ะ? ถ้าแพงไปก็ไม่ต้องบอก"

"การอนุมานวิชา ไม่มีราคาตายตัว ขึ้นอยู่กับความยากง่ายของวิชาที่โฮสต์ต้องการอนุมาน"

ไม่มีข้อโต้แย้ง

ระบบยังคงเข้มงวดเหมือนเดิม

"ซื้อการจำลองการปรุงยาหนึ่งครั้ง"

คะแนนแค่ห้าสิบ ทำอะไรได้จำกัดจริงๆ

ฉู่เป่ยเสวียนทำได้แค่ซื้อการจำลองการปรุงยา

"ติ๊ง! หัก 10 คะแนนสำเร็จ จำนวนครั้งการจำลองการปรุงยา +1"

ฉู่เป่ยเสวียนสงบจิตใจ หลับตาลง ปากพึมพำแผ่วเบา "ยาระดับสอง 'โอสถวิญญาณภูต' (หลิงพั่วตัน) เริ่มการจำลอง!"

โอสถวิญญาณภูตระดับสอง มีสรรพคุณในการบำรุงและเสริมสร้างจิตสัมผัส

ฉู่เป่ยเสวียนที่เพิ่งทะลวงด่านมาหมาดๆ จำเป็นต้องใช้ยานี้เพื่อทำให้จิตสัมผัสมั่นคง

ถ้าพึ่งแค่การบำเพ็ญเพียรอย่างเดียว อย่างน้อยต้องใช้เวลาแปดถึงสิบปี

วูบ!~

ฟ้าดินแปรเปลี่ยน

จิตสำนึกของฉู่เป่ยเสวียนมาโผล่ท่ามกลางห้วงอวกาศแห่งดวงดาว

ทะเลดาวระยิบระยับ ดวงดารานับไม่ถ้วนดุจกระแสน้ำ ถมเต็มทัศนวิสัย

ตรงหน้าเขามีเตาปรุงยาโบราณขนาดมหึมาลอยอยู่

ใต้เตามีเปลวไฟสีม่วงลุกโชน

เปลวไฟสีม่วงเต้นเร่าราวกับมังกรไฟที่กำลังหายใจ แผดเผาฟ้าดิน!

"เริ่มการจำลองการปรุงยา โปรดเลือกสมุนไพรด้วยตนเอง"

สิ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบ สมุนไพรที่สอดคล้องกับสูตรยาโอสถวิญญาณภูต ก็ลอยขึ้นมารอบตัวฉู่เป่ยเสวียน

นี่แหละคือความโกงของการจำลองการปรุงยา!

มันจะเตรียม 'สมุนไพรทดแทน' ไว้ให้ฉู่เป่ยเสวียนเลือกสรร

จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์ที่มีฝีมือแต่ไร้วัตถุดิบ

แต่ทว่า ของทดแทนก็คือของทดแทน

สู้ของแท้ดั้งเดิมไม่ได้

มันทำให้อัตราความล้มเหลวในการปรุงยาสูงลิบลิ่ว!

"ต่อให้อัตราล้มเหลวจะสูง ก็ต้องถูไถไปก่อน ใครใช้ให้สมุนไพรไม่กี่ตัวในสูตรยา มันหาไม่ได้ในโลกนี้ล่ะ?"

"คงต้องอาศัยความชำนาญ เข้ามาช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จเอา"

ฉู่เป่ยเสวียนส่ายหน้า เลือกสมุนไพรออกมาทีละอย่างด้วยความชำนาญ

หลังจากกะปริมาณอย่างละเอียด ก็โยนใส่เข้าไปในเตา

"คราวก่อนที่ล้มเหลว เพราะจังหวะการอัดปราณเซียนไม่ถูกต้อง เร็วไปนิดเดียว ครั้งนี้ห้ามพลาดแบบเดิมอีก"

โอสถวิญญาณภูต ฉู่เป่ยเสวียนเคยจำลองการปรุงมาแล้วเป็นสิบครั้ง

ล้มเหลวทุกครั้ง

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสมุนไพร อีกส่วนเป็นเพราะยังมือไม่ถึง

"ปรุง!"

ฉู่เป่ยเสวียนหลับตาลง ตะโกนก้อง!

วูมมม!

ฉับพลันนั้น อสรพิษไฟเริงระบำ เตาปรุงยาสั่นสะเทือนและหมุนวนอย่างรุนแรง!

...

ตะวันขึ้นจันทราตก น้ำขึ้นน้ำลง

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่

เรือนพำนักเป่ยเสวียน

"เฮ้อ!~"

ฉู่เป่ยเสวียนที่นั่งนิ่งเหมือนรูปปั้น พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น

"ล้มเหลวอีกแล้ว..."

"เจ็บใจนัก ยาระดับสอง โดยเฉพาะพวกที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณนี่ ปรุงยากชะมัด!"

"คราวหน้า ลองเปลี่ยนสมุนไพรตามสูตรอื่นดูบ้างดีกว่า"

ฉู่เป่ยเสวียนบิดขี้เกียจ ฮัมเพลงเบาๆ แล้วเดินทอดน่องไปทางหลังบ้าน

เขาไม่ได้เก็บเรื่องปรุงยาพลาดมาใส่ใจ

ประสบการณ์แบบนี้ ตลอดสามปีมานี้ เขาเจอมาไม่รู้กี่รอบ

ชินชาไปนานแล้ว

แค่ล้มเหลว ไม่เห็นจะเป็นไร ครั้งหน้าก็แค่ปรับปรุงใหม่

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]