ตอนที่ 670 ฆ่าอย่างไร้ปราณี!

“ก็แค่นั้น! ไม่เห็นจะเก่งเหมือนดังที่อวดอ้าง!”

คำพูดอันประชดประชันและน้ำเสียงที่เย็นชาดังมาจากหวังเสียน!

ดาบคมกริบถูกดึงออกมาจากร่างของผู้อาวุโสฮัวที่ยังตกตะลึงอยู่!

ขณะเดียวกันสาวกของสำนักมังกร ก็ดึงกรงเล็บมังกรอันแหลมคมออกมาจากทางด้านหลังของเหล่าผู้ฝึกตนระดับจิตวิญญาณเซียนทั้ง 25 คนจากโลกเหยาติงด้วยเช่นเดียวกัน!

กลุ่มคนเหล่านั้นถูกนักรบมังกรโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว และยังจุดสำคัญอีกด้วย

“ผู้อาวุโสฮัว!!...”

กลุ่มผู้ฝึกตนที่เหลือจากโลกเหยาติง แสดงสีหน้าอันตกตะลึง ขณะที่มองไปยังผู้อาวุโสฮัวและเหล่าผู้ฝึกตนระดับสูงที่ถูกโจมตี

“นี่มัน...เป็นไปไม่ได้?”

“ข้าไม่เชื่อ! ทำไมพวกมันถึงมาปรากฏตัวอยู่ด้านหลังกลุ่มผู้อาวุโสได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้! มันจะเป็นไปได้อย่างไร?”

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับตา แม้ว่าปากของพวกเขาจะพูดว่าไม่เชื่อ แต่สีหน้าและแววตาของพวกเขานั้นบ่งบอกได้ถึงความหวาดกลัวได้เป็นอย่างดี

เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันน่าตื่นตกใจมากเกินไป กลุ่มผู้ทรงพลังในอาณาจักรจิตวิญญาณเซียนขั้นสูง ทั้ง 25 คนและผู้อาวุโสฮัวในระดับครึ่งขั้นเทพเจ้าอมตะ กลับถูกโจมตีอย่างสาหัส และเมื่อดูจากบาดแผลแล้วน่าจะยากที่จะมีชีวิตรอดได้

โดยเฉพาะผู้นำแห่งนิกายชิงเฟิง และกลุ่มคนของตระกูลซ่ง รวมถึงกลุ่มผู้ฝึกตนคนอื่นๆที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อกลุ่มของผู้อาวุโสฮัว ในเวลานี้พวกเขาต่างรู้สึกหวาดกลัวกันเป็นอย่างมาก!

เพราะต้นไม้ใหญ่ที่พวกเขาหวังพึ่งพิงในเวลานี้นั้น ได้ล้มลงแล้ว! สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือการพิพากษา!

"หืม! ดูจากอาวุธพวกนี้แล้วน่าจะเป็นอาวุธวิญญาณระดับ 13 กลุ่มคนพวกนี้จากโลกเหยาติงช่างร่ำรวยจริงๆ!”

หวังเสียนยื่นมือออกไปหยิบคฑาสีเขียวมรกตจากผู้อาวุโสฮัวขึ้นมาพิจารณาดู

บนคฑาสีเขียวมรกตมีลูกแก้ววิญญาณธาตุไม้ซึ่งเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามากที่สุดอยู่ด้วย ซึ่งหวังเสียนก็เคยเห็นมาแล้ว

ส่วนอาวุธชิ้นอื่นๆนั้นก็เป็นอาวุธวิญญาณระดับ 12 และยังมีลูกแก้วจิตวิญญาณแห่งธาตุไฟ และธาตุไม้อยู่อีกเป็นจำนวนอยู่หลายชิ้น

ลูกแก้วจิตวิญญาณธาตุเหล่านี้นั้นสามารถเพิ่มพลังงานมังกรให้แก่ตัวเขาได้มากเลยทีเดียว

“เจ้า… แค่กกๆๆ!”

ผู้อาวุโสฮัวจ้องมองไปที่หน้าอกของเขาที่ถูกแทงด้วยดาบวิญญาณ ขณะที่เขาต้องการพูดเลือดจำนวนมากก็ไหลออกมาจากปาก แต่อย่างไรก็ตามเขายังไม่ได้เสียชีวิตเนื่องจากพลังชีวิตของผู้ฝึกตนระดับนี้นั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง!

ต่อให้หัวใจถูกทำลาย พวกเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ได้อีกหลายอึดใจ และหากได้รับการรักษาหรือมีเม็ดยาจิตวิญญาณที่ฟื้นฟูสภาพ พวกเขาก็สามารถรอดพ้นจากความตายได้!

แต่ในขณะนี้ผู้อาวุโสฮัวกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง!

“เจ้า!... เจ้าไม่ได้อยู่ในระดับจิตวิญญาณเซียนขั่นสมบูรณ์แบบ… และ! และเจ้าก็ไม่ได้เป็นครึ่งขั้นเทพเจ้าอมตะ! แค่กๆๆ”

ขณะที่พูดเลือดก็พุ่งออกมาจากปากของผู้อาวุโสฮัวเป็นจำนวนมาก

“แล้วใครบอกเจ้าว่าข้าอยู่ในระดับนั้น?” หวังเสียน จ้องมองไปยังผู้อาวุโสทฮัวด้วยสายตาที่เย็นชา

ในขณะเดียวกันกลุ่มผู้ฝึกตนของสำนักโอสถศักดิ์สิทธิ์จากโลกเหยาติงที่ยังไม่เสียชีวิตล้วนแล้วแต่เบิกตากว้างด้วยความตกใจอย่างจะได้ยินคำพูดของหวังเสียน

โดยเฉพาะชายวัยกลางคนผมสั้น ที่ตั้งใจจะแก้แค้นหวังเสียน ใบหน้าของเขานั้นซีดเซียวและตกตะลึงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เทพเจ้าอมตะ! แท้จริงแล้วราชามังกรอยู่ในระดับอาณาจักรของเทพเจ้าอมตะแล้ว!

แต่ถึงกระนั้น! แววตาที่เขาจ้องมองไปยังหวังเสียน ก็ยังคงเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น ราวกับว่าต้องการจะที่ฉีกเขาออกเป็นชิ้นๆ!

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเจ้าที่อยู่โลกภายนอกที่ระดับพลังงานจิตวิญญาณของสวรรค์และโลกเบาบาง จะสามารถก้าวเข้าสู่อาณาจักรเทพเจ้าอมตะได้เช่นนี้! แต่อย่าเพิ่งหยิ่งผยองมากเกินไปนักราชามังกร..!”

“แค่กๆ!..ในโลกเหยาติง และโลกใบเล็กที่ซ่อนเร้นอื่นๆ ก็มีระดับเทพเจ้าอมตะอยู่อย่างมากมาย! เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าก็จะต้องไล่ฆ่าไม่ต่างจากหมาข้างถนน!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!.. แค่กๆ!”

ผู้อาวุโสฮัวเริ่มกระอักเลือดมากขึ้น และเสียงของเขานั้นค่อนข้างจะสั่นเครือ แต่สีหน้าและแววตาที่เขามองไปยังหวังเสียน ก็ยังคงเต็มไปด้วยสีหน้าอันเย้ยหยันและดูถูก!

“ฮึ! พวกเจ้าทั้งหมดที่นี่ไม่จำเป็นต้องมาห่วงข้า! ไม่ว่าข้าจะเป็นเช่นไร พวกเจ้าทั้งหมดก็คงจะไม่มีชีวิตอยู่ได้เห็น!”

“แต่ข้าก็มีข่าวดีที่จะบอกพวกเจ้าเช่นกัน! หลังจากนี้อีกไม่นาน ข้าก็จะส่งคนในสำนักของพวกเจ้าไปยังนรกเช่นเดียวกัน! พวกเจ้าจะได้ไม่ต้องเดียวดายอย่างไรล่ะ ฮึๆ!”

หวังเสียนยิ้มและดึงดาบวิเศษในมือออกมาอย่างช้าๆ

“บัด… บัดซบ! ข้าฮัวชิวเต้า! อีกก้าวเดียวก็จะเข้าสู่อาณาจักรเทพเจ้าอมตะอันยิ่งใหญ่! ข้าจะมาตายด้วยนะมือของเด็กเมื่อวานซืน ที่อยู่โลกภายนอกเช่นเจ้าได้อย่างไร…”

คำพูดและการแสดงออกของผู้อาวุโสฮัว แสดงออกถึงความไม่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง!

มันเป็นเรื่องของจังหวะเวลาและโชคชะตาที่เลวร้ายสำหรับเขา ราชามังกรที่เขาหวังจะสังหารเพื่อเป็นการเชื่อดไก่ให้ลิงดู และหวังปกครองโลกหลักทั้งใบ กลับกลายเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับอาณาจักรเทพเจ้าอมตะ ดังนั้นจึงถือได้ว่าผู้อาวุโสฮัวนั้นโชคร้ายเป็นอย่างมาก!

“นี่คือคำพูดสุดท้ายของเจ้างั้นสินะ! เช่นนั้นก็ไปลงนรกอย่างสบายได้แล้ว! อีกไม่นานคนรู้จักของเจ้าทั้งหมดก็จะตามลงไป!”

คำพูดอันเย็นชาของหวังเสียนดังขึ้น ดวงตาของผู้อาวุโสคู่จ้องมองไปที่เขาด้วยความเกลียดชัง!

หวังเสียนตวัดดาบในมือเบาๆ คมดาบก็เฉือนไปที่คอของผู้อาวุโสฮัวจนเลือดพุ่งกระฉูด เขาตายด้วยดวงตาที่ยังคงเบิกกว้าง หลังจากนั้นเหล่าสาวกของสำนักมังกรก็สังหารกลุ่มคนที่เหลือรอบตัวด้วยเช่นเดียวกัน

ร่างของเหล่าผู้ทรงพลังร่วงลงสู่พื้น หวังเสียนไม่แม้แต่จะเหลือบมองผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ แต่บินไปยังภูเขาเบื้องล่างน้ำตกพลังวิญญาณ!

"เส้นเลือดจิตวิญญาณมังกรเส้นที่สอง!"

หวังเสียนมองลงไป ดวงตาของเขามีแววตื่นเต้นเล็กน้อย!

"ฮ่าๆๆ คนจากโลกเหยาติงนี่ช่างหยิ่งยโสและหลงตัวเองเสียจริง พวกเจ้าไม่ใช่คนแรกจากโลกใบเล็กทั้งเก้าที่ราชามังกรของเราสังหาร และพวกเจ้าอาจจะไม่ใช่กลุ่มคนสุดท้ายด้วยซ้ำ!"

เหล่าสาวกนมแห่งสำนักมังกร ตะโกนออกมาเสียงดังอย่างเย้ยหยัน ขณะที่ดาบของพวกเขานั้นยังคงมีเลือดหยดลงมา

โมชิงหลงไม่ได้หยุดพวกเขา เพราะใครก็ตามที่ดูถูกหรือคิดร้ายต่อราชามังกรจะต้องตาย!

แววตาอันเย็นชาและเต็มไปด้วยเจตนาสังหารของเหล่าสาวกแห่งสำนักน้ำมังกร ทำให้เราผู้ฝึกตนที่อยู่โดยรอบรู้สึกหนาวเหน็บไปจนถึงไขสันหลัง

ราชามังกรอยู่ในระดับเทพเจ้าอมตะ! และกลุ่มผู้ใต้บังคับบัญชาของเขานั้นก็แข็งแกร่งมากจนแม้ผู้ฝึกตนจากโลกไปเล็กที่อยู่ในระดับอาณาจักรจิตวิญญาณเซียนขั้นสูงก็ยังถูกฆ่าตายภายในไม่กี่กระบวนท่า

พวกเขาไม่รู้ว่าเหล่าอมตะและเทพเจ้าน่ากลัวขนาดไหน แต่พวกเขาก็พอจะทราบได้ว่าปรมาจารย์จิตวิญญาณเซียนขั้นสูงทั้ง 25 คนนั้นทรงพลังขนาดไหน! แต่ในตอนนี้พวกเขาทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้น!

"เลือดของผู้แข็งแกร่งในระดับนี้นั้นช่างน่าเสียดายที่มันต้องสูญเปล่าไป ควรจะใช้บำรุงปะการังเลือดบริสุทธิ์ที่วังมังกร เสียเปล่าจริงๆ! ช่างเถอะ! ฆ่าพวกมันซะ!"

กลุ่มนักรบมังกรบนพึมพำออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะพุ่งเข้าหาผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆในทันที!

“อ๊าาา! พวกเขา… พวกเขาต้องการฆ่าพวกเราทั้งหมด!!”

“อ๊าาาก!”

“ไม่… หนีเร็ว!”

เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ดังขึ้นพร้อมกับการวิ่งหนีตายอย่างสับสนอลหม่าน!

แต่ทั้งหมดนี้นั้นก็เป็นเพียงแค่การเสียเวลาเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อยสำหรับเหล่านักรบมังกร!

หลังจากนั้นไม่นานการสังหารหมู่ที่น่าสยดสยองก็จบลง เลือดของผู้ฝึกตนจำนวนมากไหลเป็นสายธารไปรวมกันอยู่ที่เส้นเลือดพลังงานจิตวิญญาณมังกร!

“เอาล่ะ! ได้เวลากลับแล้ว! ไปกันเถอะ!”

ในเวลานี้หวังเสียนค่อนข้างจะเมินเฉยกับภาพการสังหารหมู่นี้ไปนานแล้ว! อาจจะเป็นเพราะการหลอมรวมสายเลือดมังกรและเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำในสายเลือดมังกรของเขาก็เป็นได้ ทำให้เขามีความเฉยชาต่อชีวิต! ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่ามันค่อนข้างผิดปกติ! แต่ตัวเขาในเวลานี้นั้นก็ไม่สามารถแก้ไขสิ่งใดได้!

เขารู้ดีว่าสายเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขานั้นได้เปลี่ยนพฤติกรรมของเขาไปค่อนข้างมาก ฉะนั้นการแก้ปัญหาก็คงต้องค่อยเป็นค่อยไป!

และเขารู้ดีว่าในโลกของผู้ฝึกตนนั้นการต้องทำให้ตัวเองมีจิตใจโหดร้าย เป็นการลดปัญหาให้กับตัวเองและคนที่เขารัก เพราะเส้นทางที่เข้าก้าวเดินไปนั้นย่อมเต็มไปด้วยกองซากศพ!

…

หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา กลุ่มนักรบกลุ่มใหญ่ ก็มาถึงบริเวณน้ำตกจิตวิญญาณ!

“ฮ่าฮ่า! น้ำตกจิตวิญญาณ! นี่มันน้ำตกจิตวิญญาณที่มีพลังงานจิตวิญญาณแห่งสวรรค์และโลก!”

“ฮ่าฮ่า! พวกเราช่างโชคดีอะไรเช่นนี้! หากพวกเราสามารถยึดครองที่นี่ได้ ระดับการฝึกฝนของพวกเราจะต้องพุ่งทะยานอย่างแน่นอน!”

กลุ่มผู้ฝึกตนจำนวนมากรีบตรงเข้าไปใกล้บริเวณน้ำตกจิตวิญญาณขนาดใหญ่ด้วยความตื่นเต้น!

แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาไปถึงเนินเขาที่อยู่ใกล้บริเวณน้ำตกจิตวิญญาณ! ใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นซีดขาว และยืนตัวแข็งทื่อกันอยู่บริเวณนั้น!

เศษซากศพมากมายนับไม่ถ้วน! และสายเลือดที่ไหลนองไม่ต่างจากลำธารขนาดเล็ก!

และในขณะเดียวกันกลุ่มผู้ฝึกตนอันทรงพลัง ก็ก็บินมาจากท้องฟ้าอีกทางด้านหนึ่ง พวกเขามีประมาณ 30 คน แต่ละคนนั้นมีออร่าอันทรงพลังเป็นอย่างมาก!

พวกเขาบินตรงเข้ามาอย่างเย่อหยิ่งโดยไม่ปิดบังรัศมีความแข็งแกร่งเลยแม้แต่น้อย

“ต่อไปจุดบริเวณน้ำตกวิญญาณขนาดใหญ่ที่อยู่

เบื้องหน้าของพวกเรา! จะกลายเป็นเขตแดนเขตแรกที่พวกเรายึดในโลกหลัก!”

“พวกเราต้องรีบเร่งดำเนินการโดยเร็ว! ก่อนที่กลุ่มอื่นๆ จะมาถึง!”

…………

จบบท