ตอนที่ 33 ฉันจะไม่รับมันมาเปล่าๆ

ตอนที่ 33 ฉันจะไม่รับมันมาเปล่าๆ

.

"พ่อ!!"

ชายวัยกลางคนคุกเข่าบนพื้นมีหยดเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก เขาทนต่อความเจ็บปวดและยืนขึ้นด้วยร่างกายที่สั่นเทา เมื่อเขาเห็นพ่อของเขาไออย่างหนักและคายเลือดออกมา

จากนั้นเขาก็เดินไปที่ด้านข้างของชายชรา

"ฉันสบายดี..ไม่เป็นไร" ชายชราโบกมือของเขาพร้อมใบหน้าซีดเซียว "ไปดูเสี่ยวจิงก่อนแล้วเรียกรถพยาบาลด้วย"

ชายวัยกลางคนผงกหัวรับคำ

เขากวาดสายตาจ้องมองไปที่หวังเสียนและเดินไปหาลูกชายของเขาอย่างรวดเร็ว

"เสี่ยวจิงลูกเป็นยังไงบ้าง"

ใบหน้าของชายวัยกลางคนนั้นดูแย่มากเมื่อเขาวางมือลงบนหน้าอกของชายวัยรุ่น เขารีบโทรศัพท์เรียกรถพยาบาลทันที

"ชายหนุ่มคนนี้แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร ต่อให้ฉันอยู่ในช่วงสมบูรณ์ที่สุดหรือทะลวงเข้าสู่ระดับใหม่อีกขั้นก็คงจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา"

ซู เหลียนเจิ้น ไออีกครั้งขณะที่เขาสังเกตหวังเสียนด้วยความหวาดกลัว

ท่ามกลางสายฝนที่ตกค่อนข้างหนัก ตอนนี้อาการบาดเจ็บที่เขาเคยได้รับมาในอดีตก็ยังมากำเริบอย่างรุนแรงอีกด้วย และหลานชายของเขายังมาล่วงเกินผู้เชี่ยวชาญที่น่าเกรงขาม

เขาไม่ได้คาดหวังว่าพฤติกรรมที่หยิ่งผยองของหลานชายของเขาจะนำมาซึ่งความหายนะเช่นนี้

หากอีกฝ่ายยืนยันที่จะไล่ตามและกำจัดพวกเขานั่นจะเป็นหายนสำหรับตระกูล "ซู" เลยทีเดียว

เมื่อเขานึกถึงเรื่องนี้ ซู เหลียนเจิ้น รู้สึกว่าอาการบาดเจ็บของเขาแย่ลง

กว่าเดิมไปอีก

เขารีบขยับไปยังที่นั่งที่มีกระเป๋าเอกสารของเขาวางอยู่ เขาหยิบสมุดเช็คและเขียนจำนวนเงินมากถึง

10 ล้านหยวนโดยไม่ลังเล

นี่เป็นของขวัญในการขอโทษ แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถเป็นเพื่อนกับชายหนุ่มได้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถยอมให้ตัวเองและตระกูลเป็นศัตรูกับผู้เชี่ยวชาญที่น่าเกรงขามในระดับนี้และเวลาแบบนี้ได้

หวังเสียนไม่ได้ใส่ใจเกี่ยวกับพวกเขาในขณะที่เขามองดูคนทั้งสามรุ่นของตระกูลนี้

หากมีคนมากระตุ้นและยั่วยุฉัน

ฉันจะจ่ายคืนให้สาสมอย่างแน่นอน และฉันก็จะไม่ยั่วยุหรือทำร้ายใครคนอื่นโดยไม่มีเหตุผลเช่นกัน

นี่เป็นหลักการของหวังเสียนแม้ว่าเขาขณะนี้จะมีพลังที่แข็งแกร่งอย่างมากก็ตาม

แน่นอนเขารู้ว่าเขาจำเป็นต้องกำจัดแหล่งที่มาของปัญหาทั้งหมดหากพวกเขาเป็นศัตรูกัน ในท้ายที่สุดเขาได้เคยเห็นในละครและอ่านนวนิยายมามากมาย

คนดีๆจะซวยและตายเพราะความเมตตาปัญหาของพวกเขาจะตามมาไม่รู้จักจบสิ้น และในขณะเดียวกันคนที่ร้ายๆก็จะตายเพราะพูดมากเกินไป

"น้องชาย..."

เมื่อหวังเสียนกำลังเดินไปขึ้นรถแท็กซี่แล้วกลับบ้าน แต่ชายชราก็เดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ

"หืม?" หวังเสียนยกคิ้วขึ้นเมื่อเขาหมุนตัวกลับมาและมองไปที่ชายชรา

"หลานชายของฉันนั้นแย่เกินไปและทำให้คุณขุ่นเคือง ในตอนนี้ฉันมาที่นี่เพื่อขอโทษอย่างจริงใจแทนเขา"

ชายชราจับเช็คด้วยมือทั้งสองข้างส่งไปที่หวังเสียนอย่างนอบน้อม

"10 ล้านหยวน?" หวังเสียนตกใจเมื่อเห็นตัวเลขในเช็ค

10 ล้าน 10ล้านหยวนเลยงั้นรึ ชายชรากำลังเสนอเงินจำนวนนี้เพื่อเป็นการขอโทษเขา

เขามองไปที่ชายชราด้วยอาการตกตะลึง

"ได้โปรดยอมรับมันด้วย" เมื่อเห็นว่าไม่ได้รับคำตอบจากหวังเสียนเขาคิดว่าหวังเสียนจะไม่ให้อภัยพวกเขา ดังนั้นเขาจึงอ้อนวอนอีกครั้งด้วยท่าทีที่ค่อนข้างกังวลใจ

หลังจากพูดจบประโยคเขาก็เริ่มมีอาการไอไม่หยุดอีกครั้ง เขาเอามือปิดปากของเขาอย่างรวดเร็ว แต่เลือดก็ยังไหลออกมาผ่านทางช่องว่างของนิ้วมือ

หวังเสียนมองไปที่ชายชราและยื่นมือรับเช็คมา

"ขอบคุณที่ให้อภัยพวกเราน้องชาย" ชายชราที่มีใบหน้าซีดเซียวมีรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา

"พ่อ!" เมื่อชายวัยกลางคนที่ด้านข้างได้ยินอาการไอเขาก็เป็นห่วงมากจนตะโกนเรียกอย่างกังวล

"ฉันจะไม่รับเงินนี้มาเปล่าๆ"

หวังเสียนมองไปที่ชายชรา พูดแล้วเขาก็วางมือบนหน้าอกของชายชราในทันที

"น้องชาย...นี่.." ชายชราตัวแข็งทื่อเมื่อหวังเสียนวางมือที่หน้าอกในระยะประชิดอย่างกระทันหันเนื่องจากเขาไม่ทันได้ตั้งตัวและไม่สามารถต่อต้านได้เลย

หวังเสียนส่งพลังงานมังกรเข้าไปในร่างของชายชราโดยไม่พูดอะไรสักคำ เกือบจะในทันทีสภาพของชายชราก็ปรากฏอยู่ในใจของหวังเสียน

"หืม?" มีจุดดำที่หัวใจ นอกจากนั้นเขายังพบพลังงานพิเศษแปลกๆ

ในเส้นลมปราณทั้งแปดเส้นซึ่งกำปกป้องหัวใจของชายชราอยู่ มิฉะนั้นเขาคงจะตายไปแล้ว

พลังงานนี้เรียกว่าพลังภายในหรือพลังลมปราณงั้นเหรอ

หวังเสียนรู้สึกถึงการบาดเจ็บในร่างกายของชายชราและยังมีข้อสงสัยอยู่ในใจของเขา

หวังเสียนกดฝ่ามือแนบกับหน้าอกของชายชรา

ขณะที่เขากดฝ่ามือเบา ๆสองสามครั้งพลังงานมังกรก็พุ่งไปยังจุดที่เป็นจุดสีดำทันที

พลังงานมังกรเป็นพลังงานที่ทรงพลังที่สูงสุดแห่งจักวาล มันสามารถเสริมสร้างร่างกายและยกระดับสัตว์ทะเลทั้งหลายได้ไม่ว่าจะมีขนาดใด เช่นนั้นมันจึงมีผลอย่างมากในการซ่อมแซมและรักษาด้วยเช่นกัน

หลังจากที่ได้ใช้พลังงานมังกร 100 คะแนนหวังเสียนก็กำจัดจุดด่างดำรอบ ๆ หัวใจของชายชราได้จนหมด

เขากดฝ่ามืออีกครั้งเมื่อเขาเห็นเลือดที่จับตัวเป็นก้อนยังตกค้างอยู่ในร่างของชายชรา

"นี้…!" เมื่อชายชราถูกปล่อยออกจากฝ่ามือของหวังเสียน

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงกระแสของพลังงานอันอบอุ่นที่ห่อหุ้มหัวใจของเขาไว้

หลังจากนั้นไม่นานเขารู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างพุ่งออกมาจากลำคอของเขาและเขาก็พ่นเลือดสีดำออกมามากมายเต็มปากไปหมดจนมองดูแล้วค่อนข้างน่ากลัว!

"แกกำลังทำอะไร! หยุดเดี๋ยวนี้อย่าทำร้ายพ่อของฉันมิฉะนั้นฉันจะแลกชีวิตกับแก ฉันกับ..!. "

"หุบปาก!!!"

ชายวัยกลางคนกำลังกัดฟันและมีดวงตาสีแดงก่ำขณะที่เขาเห็นพ่อของเขากระอักและพ่นเลือดออกมาอย่างมากในขณะที่วังเสียนวางฝ่ามือบนหน้าอก

อย่างไรก็ตามชายชราหยุดเขาก่อนที่เขาจะสามารถพูดจบประโยคได้ น้ำเสียงแตกต่างจากเสียงที่เคยได้ยินมาก่อนเสียงของเขาตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยพลังงาน

"น้องชาย คุณเป็นผู้มีพระคุณของฉันขอบคุณ ขอบคุณมากๆสำหรับการรักษาอาการบาดเจ็บของฉันขอบคุณจริงๆ"

ชายชรา งอร่างกายของเขาและประสานมือป้องหมัดขณะที่เขาโค้งคำนับต่อหวังเสียนอย่างจริงใจ

ใบหน้าของเขาเป็นสีแดงและดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

ขณะที่เขาถ่มเลือดสีดำออกมาเขาก็รู้ทันทีว่าเขาหายจากอาการบาดเจ็บแล้ว

ชายชรารู้อาการบาดเจ็บของเขาเกือบจะเป็นอันตรายถึงชีวิต มันยากมากจนแทบจะไม่มีโอกาสรักษาให้หายได้

กระนั้นสิ่งที่ชายหนุ่มคนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ สิ่งที่เขาทำคือวางฝ่ามือของเขาที่หน้าอกของตัวชายชราและมันก็หายเป็นปกติหลังจากการกดสองสามครั้ง นี่คือความสามารถแบบไหนกันนะ?

แม้แต่สาวกของ หมอเทวดา หรือหนึ่งในแพทย์ที่มีทักษะสูงจาก

สมาคมศาลาสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่สามารถรักษาให้หายได้ด้วยความเร็วระดับนี้

เขาเป็นปราชญ์ทางการแพทย์มือหนึ่งหรือไม่? หรือลูกหลานของนักบุญแสงศักดิ์สิทธิ์? ถ้ามันเป็นอย่างนั้นตระกูลฉันจะต้องไม่ล่วงเกินเขา!

"ไม่เป็นไรไม่ต้องขอบคุณ เพราะนี่ถือว่าเป็นค่ารักษาพยาบาลของคุณเลยละกัน" หวังเสียนโบกเช็คเงิน

10 ล้านในมือของเขา เขามองและเดินไปที่ชายวัยรุ่นที่อยู่ในอาการโคม่า "และรวมของเขาด้วย"

ชายหนุ่มวัยรุ่นไม่สามารถตำหนิใครได้คงได้แต่โทษโชคชะตาของเขาเท่านั้นเอง

เขาจงใจหาเรื่องหวังเสียนและพยายามใช้กำลังซึ่งหวังเสียนก็อยู่ในสภาพที่โกรธเช่นกันและที่สำคัญหวังเสียนในขณะนั้นไม่ทราบความแข็งแกร่งของเขาเอง ในท้ายที่สุดชายหนุ่มผู้โชคร้ายก็กระอักเลือดหลังจากโดนเตะจนเกือบทำให้เขาเสียชีวิต

แต่เนื่องจากชายชราให้เงิน 10 ล้านถือเป็นการไถ่โทษ ซึ่งหวังเสียนก็ถือเป็นค่ารักษาพยาบาลเพื่อจะได้สบายใจกับตัวของเขาเอง

หวังเสียนไม่ต้องการใช้ประโยชน์จากความลำบากและการข่มขู่ผู้อื่น การใช้พลังงานมังกรมากกว่า 100 คะแนน เพื่อแลกกับเงิน 10 ล้านนั้นถือว่าเป็นงานที่ดีสำหรับเขา

หวังเสียนเดินเข้ามาทางชายวัยรุ่นและวางมือลงบนหน้าอกของเขา

หลังจากที่เขาส่งพลังเข้าไปในร่างกายของชายวัยรุ่น

เขารู้ว่ากระดูกซี่โครงของเขาหักหลายชิ้นหนึ่งในนั้นถูกเจาะทะลุผ่านปอดของเขา อาการบาดเจ็บนี้ไม่เบา ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาตอนนี้เขาน่าจะตายไปแล้ว

หวังเสียนส่ายหัวและรักษาชายวัยรุ่นด้วยพลังมังกรของเขา

"อ่า..?" อาการบาดเจ็บของชายวัยรุ่นค่อยๆหายไป เขาลืมตาขึ้นและเห็นหวังเสียนซึ่งอยู่ตรงหน้าเขา เขาอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเทา

“หลานควรขอบคุณเขาที่รักษาหลานเขาให้อภัยและรักษาอาการบาดเจ็บของหลาน หลานควรจะขอโทษและขอบคุณเขาซะในตอนนี้!”

“ เสี่ยวจิงขอโทษและขอบคุณเขา

ในตอนนี้ผู้มีพระคุณของเรารักษาอาการของคุณปู่ของลูกและอาการบาดเจ็บของลูกด้วยลูกควรขอบคุณเขา”

ชายวัยรุ่นตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ปู่และพ่อเขาพูด

เขาจ้องมองด้วยความหวาดกลัวไปที่หวังเสียนที่มีรอยยิ้มจางๆยืนอยู่ตรงหน้าเขา

คนผู้นี้มีพละกำลังที่น่าหวาดกลัวมากและสามารถเกือบจะฆ่าเขาได้ในหนึ่งการโจมตี

"พี่ใหญ่ฉันขอโทษฉันมันคนผิดเอง

ฉันกระทำทุกสิ่งอย่างเหมือนอันธพาลมันเป็นความผิดฉัน ฉันเสียใจจริงๆและทั้งหมดนี้ฉันต้องขอบคุณพี่ใหญ่มาก ขอบคุณสำหรับการกระทำที่มีน้ำใจของคุณ"

ชายวัยรุ่นกล่าวอย่างรวดเร็วโดยไม่เหลือทัศนคติที่เห็นแก่ตัวและหยิ่งยโสเหมือนก่อนหน้านี้แม้เพียงน้อย

…..…….

จบบท