บทที่ 2 เงินของนักศึกษานั้นช่างหอมหวาน

บทที่ 2 เงินของนักศึกษานั้นช่างหอมหวาน

รถตู้เก่ากึกขับมาจอดที่มุมถนนอันเงียบสงบด้านหลังวิทยาลัยสารพัดช่างอย่างยากลำบาก

ที่นี่จะเต็มไปด้วยแผงขายอาหารต่างๆ เมื่อพลบค่ำ มีผู้คนหนาแน่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนกลางคืน นักศึกษาที่ออกมาหาของกินหรือเดทกันจะมาอย่างไม่ขาดสาย

อาจารย์หลิวมองดูถังมู่ลากโต๊ะพับที่ดูเรียบง่ายออกมาจากเบาะหลังรถ และป้ายผ้าที่ซีดจางซึ่งพิมพ์คำว่า "โรงงานไฟแช็กซิงหั่ว" ที่ขุดมาจากห้องเก็บของในโรงงาน ใบหน้าก็ย่นเหมือนบวบขม

“เจ้านายครับ เราจะมาตั้งแผงที่นี่จริงๆ เหรอครับ? มัน... มันดูไม่สมเกียรติเอาเสียเลย”

อาจารย์หลิวรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า ในสมัยที่เถ้าแก่คนเก่ายังอยู่ แม้โรงงานซิงหั่วจะไม่ใหญ่ แต่ก็เป็นองค์กรที่มียอดขายปีละหลายล้านหยวนอย่างเป็นทางการ ไม่เคยทำกิจการแบบขายของข้างถนนเช่นนี้มาก่อน

“ไม่สมเกียรติ?”

ถังมู่จัดโต๊ะอย่างรวดเร็วและเทปากกาทางยุทธวิธีไทเทเนียมอัลลอยด์ที่ดูประณีตแต่ไร้ประโยชน์เหล่านั้นลงบนโต๊ะ ก่อนจะหัวเราะเยาะ “อาจารย์หลิวครับ ท้องสำคัญกว่าหน้าตา ถ้าเอาชีวิตไม่รอด นั่นแหละครับถึงจะเรียกว่าเสียเกียรติจริงๆ”

เขาหยิบปากกาทางยุทธวิธีที่หนักอึ้งขึ้นมาหนึ่งด้าม แล้วลองกะน้ำหนักในมือ

ต้องยอมรับว่าถึงแม้เจ้าของร่างเดิมจะโง่ แต่ในแง่ของการ ‘เลือกใช้วัสดุ’ เขาทุ่มทุนจริงๆ

ตัวด้ามทำจากไทเทเนียมอัลลอยด์ตันๆ ที่กลึงด้วยเครื่อง CNC ผิวเคลือบด้วยการพ่นทราย ให้ความรู้สึกยอดเยี่ยม หัวปากกาทำจากเหล็กแข็งคมพอที่จะทิ่มแทงคนได้—แน่นอนว่าการออกแบบเดิมอาจมีไว้เพื่อทุบกระจก

แต่ไอ้เจ้านี่ เขียนก็ไม่ถนัดมือ วาดรูปก็ไม่ได้ ราคาก็แพงลิบลิ่ว นอกจากจะดูเหมือนตะปูเหล็กไฮเทคแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ทว่า ในสายตาของถังมู่ นี่กลับเป็นวัสดุที่สมบูรณ์แบบสำหรับ — กระบองป้องกันตัว!

“มาเลย อาจารย์หลิว อย่ามัวยืนทำหน้าเหลอหลา เอาคิวอาร์โค้ดกับป้ายที่ผมสั่งให้พิมพ์มาตั้งเลย” ถังมู่สั่ง

อาจารย์หลิวหยิบป้ายที่ทำจากกระดาษแข็งออกมาอย่างอืดอาด บนนั้นมีสโลแกนสุดห่ามที่ถังมู่ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์พิมพ์ไว้:

【ของวิเศษที่นักศึกษายามค่ำคืนต้องมี! ป้องกันตัวจากผู้ร้าย! ปกป้องความปลอดภัยของคุณ!】

【กระบองป้องกันตัวไทเทเนียมอัลลอยด์ · พกพาสะดวก · เชื่อถือได้ · อุ่นใจไว้ก่อน】

【ราคาปกติ 399 หยวน! ราคาทดลองเพียง 99 หยวน! เฉพาะวันนี้เท่านั้น!】

ด้านล่างมีคิวอาร์โค้ดขนาดใหญ่สำหรับรับเงินผ่าน WeChat และ Alipay

อาจารย์หลิวมองดูสโลแกนนั้น จนปลายเท้าแทบจะจิกพื้นรองเท้าทะลุแล้ว

คำโฆษณาที่โอ้อวดเกินจริงขนาดนี้ ตัวเขาเองก็ยังไม่เชื่อเลย

แต่ถังมู่ไม่ได้สนใจ เขาหายใจเข้าลึกๆ ราวกับว่า [แสงออร่าแห่งของก๊อบ] และ [การเพิ่มประสิทธิภาพวาทศิลป์] ที่ระบบมอบให้เริ่มทำงานอย่างเงียบๆ แล้ว

เขาเล็งไปที่กลุ่มนักศึกษาที่เพิ่งเลิกเรียน โดยเฉพาะนักศึกษาหญิงที่เดินมาด้วยกัน แล้วเขาก็เปิดปากพูด เสียงดังฟังชัด พร้อมกับการโน้มน้าวใจที่แปลกประหลาด:

“น้องๆ นักศึกษาดูทางนี้ครับ! อุปกรณ์ป้องกันตัวที่ออกแบบมาเพื่อนักศึกษาโดยเฉพาะ! ผลิตจากไทเทเนียมอัลลอยด์ คุณภาพเกรดทหาร! ไม่เปลืองพื้นที่ พกใส่กระเป๋าไว้ก็พอ ถ้าเจอกับอันตรายแค่หยิบออกมา ก็สามารถทำให้คนร้ายตกใจหนีไปได้แล้ว! เวลาสำคัญมันช่วยชีวิตได้เลยนะครับ!”

ขณะที่พูด เขาก็หยิบ ‘กระบองสุดเท่’ ขึ้นมาหนึ่งด้าม และทิ่มลงบนโต๊ะอย่างแรง!

“ตึง!” เสียงดังอื้ออึง โต๊ะถึงกับเป็นรอยบุบเล็กน้อย!

“ดูความแข็ง! ดูเนื้อสัมผัส! ของแบบนี้ของเล่นพลาสติกเทียบไม่ได้หรอกครับ!”

นักศึกษาหญิงหลายคนตกใจและหยุดเดิน มองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“พี่คะ อันนี้... ใช้ได้จริงเหรอคะ?” นักศึกษาหญิงสวมแว่นคนหนึ่งถามอย่างไม่มั่นใจ

“ใช้ได้ครับ! แน่นอนว่าใช้ได้!” ถังมู่มองด้วยสายตาจริงใจ “สิ่งที่มันมอบให้คือความรู้สึกปลอดภัย! คือการข่มขู่ทางจิตใจ! การมีของอยู่ในมือกับไม่มีอะไรเลย ความกล้าหาญในการเผชิญหน้ากับอันตรายมันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ! แถมดูการออกแบบสิครับ ปกติจะใช้เป็นพวงกุญแจก็ได้! เวลาจำเป็นก็ยังใช้เขียนเซ็นชื่อได้อีกด้วย!”

【แสงออร่าแห่งของก๊อบ】 เริ่มมีผล: ความขัดแย้งกำลังถูกเปลี่ยนแปลง

นักศึกษาหญิงหลายคนมองดูเนื้อโลหะที่เย็นเยียบและแข็งกระด้าง แล้วมองดูป้าย "99 หยวนเฉพาะวันนี้เท่านั้น" ก็ดูเหมือนจะเริ่มสนใจ

เนื่องจากมีข่าวลือเกี่ยวกับความไม่ปลอดภัยบนถนนรอบๆ เขตมหาวิทยาลัยอยู่บ่อยครั้ง

“ดูเหมือนจะเท่ดีนะ”

“ซื้อมาใส่กระเป๋าเพื่อความสบายใจก็ไม่เลวนะ?”

“ไทเทเนียมอัลลอยด์อันละ 99 หยวน ดูเหมือนจะไม่แพงเกินไปนะ?”

...

ถังมู่สาธิตวิธีการจับ การนำออกมาอย่างรวดเร็ว และการเล็งไปที่ส่วนไหนของร่างกายเพื่อ ‘ข่มขู่’

แน่นอนว่าเป็นการสาธิตล้วนๆ

การกระทำของเขาลื่นไหลและน่าเชื่อถือ ซึ่งเป็นการเพิ่มความน่าเชื่อถือและประสบการณ์การใช้งานผลิตภัณฑ์โดยไม่รู้ตัว

นักศึกษาหญิงคนหนึ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็สแกนจ่ายเงิน

เมื่อมีคนแรก ก็มีคนที่สอง

ไม่นานนัก แผงลอยเล็กๆ ก็มีคนมามุงดูเจ็ดหรือแปดคน ส่วนใหญ่มาเพราะความแปลกใหม่และความสนุกสนาน

วัสดุไทเทเนียมอัลลอยด์และแนวคิด ‘การป้องกันตัว’ ประกอบกับวาทศิลป์ของถังมู่ที่เกือบจะเทียบเท่ากับผู้นำศาสนา ทำให้เกิดแรงจูงใจในการซื้ออย่างแท้จริง

ที่สำคัญที่สุดคือไอ้เจ้านี่ยังเขียนหนังสือได้อีกด้วย!

อาจารย์หลิวคอยรับเงินและหยิบสินค้าอย่างวุ่นวาย ในสมองของเขาว่างเปล่าไปหมด

เชื่อได้หรือนี่!

ไอ้ของแบบนี้ขายออกไปจริงๆ เหรอ?!

เป็นเขาเองที่บ้าไปแล้ว หรือเป็นกลุ่มนักศึกษากลุ่มนี้ที่บ้าไปแล้วกันแน่?

อาจารย์หลิวมองดูภาพลักษณ์ที่อ่อนเยาว์ของกลุ่มนักศึกษาตรงหน้า ดวงตาที่ใสสะอาดแต่เต็มไปด้วยความลังเล ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจว่า เงินของนักศึกษาพวกนี้ช่างหอมหวานเสียจริง!

ในขณะนั้นเอง เสียงที่ไม่เข้าหูก็ดังขึ้น

“พี่ชายครับ ของคุณนี่... ผมดูแล้วคุ้นตาจังเลยนะ?”

นักศึกษาชายร่างสูงใหญ่สวมชุดบาสเกตบอลคนหนึ่งเบียดเข้ามา หยิบ ‘กระบองสุดเท่’ ขึ้นมาหนึ่งด้าม และมองดูอย่างละเอียด แล้วก็ตระหนักได้ทันที:

“ให้ตายเถอะ! นี่มันปากกาทางยุทธวิธี ‘ภาษีคนโง่’ ที่เคยเป็นข่าวทางอินเทอร์เน็ตเมื่อไม่นานมานี้ไม่ใช่เหรอ? ที่เขาว่าเขียนได้ ทุบกระจกได้ ป้องกันตัวได้ แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้เลย ขายไม่ออกจนต้องปิดตัวไปนิ้ง? คุณเปลี่ยนชื่อแล้วมาหลอกล่อพวกน้องๆ นักศึกษาเหรอ?”

บรรยากาศก็อึดอัดขึ้นมาทันที

นักศึกษาหญิงหลายคนที่กำลังจะจ่ายเงินก็ชักมือกลับ มองถังมู่ด้วยความสงสัย

อาจารย์หลิวใจเต้นตุบๆ แย่แล้ว ต้องเกิดเรื่องแน่!

ถังมู่ก็แอบสบถในใจว่า เจอคนรู้จริงเข้าแล้วเหรอเนี่ย?

แต่สิ่งนี้ก็ไม่สามารถทำให้เขาลำบากใจได้

เขาแสดงสีหน้าปกติ ไม่สะทกสะท้าน แม้กระทั่งยิ้มแบบ “คุณยังไม่เข้าใจ”

“เพื่อนนักศึกษาครับ คุณพูดแบบนี้ไม่ถูกนะครับ พิษของคนอื่น อาจเป็นยาอายุวัฒนะของฉันก็ได้!”

เขาหยิบปากกามาสองด้าม แล้วเคาะกัน “ก๊องแก๊ง” เสียงโลหะกระทบกันดังชัดเจน

“ผลิตภัณฑ์ที่ล้มเหลวที่คุณพูดถึง เป็นเพราะมันมีจุดยืนที่ไม่ชัดเจน อยากให้ครอบคลุมทุกอย่าง แต่กลับล้มเหลวทุกอย่าง!”

“แต่ ‘กระบองผู้พิทักษ์’ ของผมนี้ มีจุดยืนที่ชัดเจนอย่างยิ่ง!”

“มันคือเครื่องมือป้องกันตัวล้วนๆ! เราละทิ้งฟังก์ชันการเขียนที่หรูหราออกไป และมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มความแข็งแกร่งของโครงสร้างและพลังในการข่มขู่ของมัน!”

“ดูน้ำหนัก! ดูความสมดุล! ดูเสียงที่แหวกอากาศ! นี่คือสินค้าที่ล้มเหลวเหรอ? นี่มันอุปกรณ์ป้องกันตัวแห่งยุคสมัยที่ก้าวหน้าต่างหาก!!”

คำพูดที่บิดเบือนของเขาเต็มไปด้วยพลัง ทำให้ชายชุดบาสเกตบอลถึงกับมึนงง

【แสงออร่าแห่งของก๊อบ】 เปิดใช้งานอย่างทรงพลังอีกครั้ง: ความขัดแย้งเชิงลบ, ผลิตภัณฑ์ภาษีคนโง่ → เปลี่ยนเป็น → ความสนใจในหัวข้อ, การเกิดใหม่? เครื่องมือป้องกันตัวที่มุ่งเน้น? อุปกรณ์ป้องกันตัวแห่งยุคสมัยที่ก้าวหน้า?

ดูเหมือนจะมีเหตุผลบางอย่างนะ!

นักศึกษาต่างพิจารณาคำพูดของถังมู่และพยักหน้าถี่ๆ

ชายชุดบาสเกตบอลอ้าปากค้าง หาคำพูดมาโต้แย้งไม่ได้ พึมพำว่า “พูดจาเอาดีเข้าตัว” แล้วก็เบียดตัวออกจากฝูงชนไป

หลังจากเกิดเหตุวุ่นวายนี้ ผู้คนที่มามุงดูยิ่งเยอะขึ้นไปอีก

นักศึกษาชอบความสนุกสนานและความขัดแย้งอยู่แล้ว

“สิ่งที่เจ้านายพูดก็ดูมีเหตุผลนะ”

“คิดซะว่าซื้องานหัตถกรรมโลหะก็ได้ ไทเทเนียมอัลลอยด์ชิ้นใหญ่ขนาดนี้ 99 หยวนก็ดูไม่ขาดทุนนะ?”

“ให้ฉันอันหนึ่ง!”

“เพื่อนนักศึกษา คุณเป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ แล้วซื้อไอ้นี่ไปทำไม?”

“น้องครับ น้องไม่เข้าใจหรอก พวกผู้ชายเวลาออกไปข้างนอก ก็ต้องเรียนรู้วิธีป้องกันตัวเองให้ดีด้วย”

...

เหลือเชื่อ!

หลังจากความวุ่นวายนี้

ธุรกิจของถังมู่กลับดีขึ้นไปอีก!

อาจารย์หลิวรับเงินจนมืออ่อนปวกเปียก สายตาที่มองถังมู่เปลี่ยนจาก “เจ้านายเสียสติไปแล้ว” เป็น “เจ้านายดูเหมือนจะมีกึ๋นอยู่บ้าง?!”

ไม่ถึงสองชั่วโมง ‘กระบองป้องกันตัวคูลคลับ’ ห้าพันด้ามที่นำมา ก็ขายไปแล้วกว่าหนึ่งพันด้าม!

ได้เงินกลับมามากกว่าหนึ่งแสนหยวน!

แม้จะยังห่างไกลจากเป้าหมายห้าแสนหยวน แต่นี่ก็เป็นกำลังใจสำคัญอย่างยิ่ง!

ระหว่างทางขับรถกลับโรงงาน อาจารย์หลิวที่กำลังขับรถอยู่นั้น มือยังคงสั่นเทา ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เพราะความตื่นเต้น

“เจ้านายครับ พรุ่งนี้เราจะมาอีกไหมครับ? เงินของนักศึกษานี่มันหาได้ง่ายจริงๆ” อาจารย์หลิวตื่นเต้นจนพูดไม่หยุด

“ไป! ทำไมจะไม่ไปล่ะ!” ถังมู่มองดูวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่พุ่งผ่านหน้าต่าง ดวงตาเป็นประกาย “แต่ถ้าอาศัยแค่เขตมหาวิทยาลัย การระบายสินค้าก็ช้าไปหน่อย อาจารย์หลิว คุณรู้จักผู้ค้าส่งอุปกรณ์กลางแจ้งในพื้นที่ หรือเจ้าของตลาดขายส่งสินค้าขนาดเล็กบ้างไหม?”

“รู้จักสองสามคนครับ เจ้านายมีอะไรเหรอครับ?”

“พรุ่งนี้ คุณเอาตัวอย่างไปหาพวกเขา” มุมปากของถังมู่ยกขึ้นเล็กน้อย “บอกพวกเขาว่านี่ไม่ใช่ปากกา แต่เป็น ‘ปากกาเอาชีวิตรอดฉุกเฉินกลางแจ้ง’ ‘เครื่องทุบกระจกนิรภัยในรถยนต์’ ‘กระบองป้องกันตัว’ ! ราคาขายส่ง หกสิบ! ไม่สิ ห้าสิบห้าหยวนต่อด้าม! ยิ่งซื้อมากยิ่งได้ราคาดี!”

อาจารย์หลิวสูดหายใจเข้าลึกๆ : “เจ้านายครับ ราคานี้เราแทบไม่มีกำไรเลยนะครับ!”

“กำไรอะไรกัน?” ถังมู่หันกลับมา ในดวงตาเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน “ตอนนี้สิ่งที่ผมต้องการคือ กระแสเงินสด! คือการเคลียร์สต็อกสินค้าอย่างรวดเร็ว! คือการทำให้ของพวกนี้หายไปจากสายตาผมทันที!”

“แล้ว...” เขาหยุดชั่วครู่ เสียงต่ำและหนักแน่น “เราถึงจะมีเงิน มีพื้นที่ เพื่อทำธุรกิจที่ทำเงินได้จริงๆ!”

ในสมองของเขา ได้ผุดเป้าหมายต่อไปแล้ว

ไฟแช็ก

ธุรกิจดั้งเดิมของโรงงานซิงหั่ว

แต่คราวนี้ สิ่งที่เขาจะทำ จะไม่ใช่สินค้าใช้แล้วทิ้งราคาไม่กี่สลึงอีกต่อไปอย่างแน่นอน

ด้วยระบบ [วิศวกรรมย้อนรอย] รูปลักษณ์ของไฟแช็กกันลมที่น่าทึ่ง ไฟแช็กไฟฟ้าอาร์ค หรือแม้แต่ไฟแช็ก ‘ทางยุทธวิธี’ บางอย่างที่มาจากอนาคตในสมองของเขาก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

การลอกเลียนแบบ เป็นเพียงขั้นตอนแรกเท่านั้น