ตอนที่ 5 เวลาของเจ้าหมดแล้ว (Rewrite)

เดิมทีเขาคิดว่าเจ้าสำนักหนุ่มแห่งสำนักอมตะผู้นี้จะถ่ายทอดเคล็ดวิชาอะไรให้ ไม่คิดว่าจะพาเขามายังสถานที่เช่นนี้

มีสถานที่มหัศจรรย์เช่นนี้ สำนักอมตะจะล่มสลายได้อย่างไร

หรือว่าพวกเขาล้วนเป็นคนโง่

แต่ไม่ว่าจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจ ตอนนี้เขาพอใจกับผลลัพธ์ของการเดินทางครั้งนี้มาก

กางท่า เริ่มฝึกฝน!

ใช้เวลาครึ่งชั่วยามในการทำให้ร่างกายของตนเองมั่นคง และค่อยๆ ทำให้ตนเองปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่แปลกประหลาดนี้ได้แล้ว หยุนเลี่ยวก็โคจรปราณของตนเองไม่หยุด โคจรไปทั่วร่างตามวิธีในเคล็ดวิชา

กระทบประตูชีพจรทะลวงปฐพีที่ข้อมือซ้ายไม่หยุด

เส้นทางสู่การทะลวงปฐพีถูกปิดกั้น มีเพียงการกระทบอย่างต่อเนื่องจึงจะสามารถเปิดมันได้ พบการทะลวงปฐพี

เขาเคยลองกระทบเช่นนี้มาก่อน แต่ผลลัพธ์อ่อนแอเกินไป วันหนึ่งผ่านไป แทบจะไม่เห็นผลใดๆ

แต่ตอนนี้แตกต่างออกไป เขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นเอกลักษณ์นี้ กระทบชีพจรด้วยความเร็วเก้าเท่า

หนึ่งชั่วยามเทียบเท่ากับผลการฝึกฝนเก้าชั่วยามภายนอก ไยต้องกังวลว่าไม่มีเวลาทะลวงการทะลวงปฐพี ที่น่ากลัวที่สุดคือหากเป็นเช่นนี้นานเข้า หยุนเลี่ยวก็ไม่กล้าคิดว่าตนเองจะได้รับอะไร

ฝึกฝนหนึ่งปี เทียบเท่ากับผู้อื่นเก้าปี

ฝึกฝนสิบปี ก็เทียบเท่ากับเก้าสิบปีของผู้อื่น เกือบจะเท่ากับหนึ่งชีวิตเลยทีเดียว

ยิ่งคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อ

ในตอนนี้ เหวินผิงนั่งดูอยู่ครู่หนึ่งก็เดินกลับไปตามทางที่มา ไม่นานก็กลับมา ทั้งยังนำกาน้ำชาและถ้วยชามาจากหอทิงอวี่

นั่งไปเช่นนี้จนถึงพลบค่ำ

เมื่อเมฆสีแดงปกคลุมครึ่งท้องฟ้า ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู

เป็นระบบอีกแล้ว

แต่ไม่ใช่การประกาศภารกิจใหม่ ยิ่งไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจอันใด แต่เป็นข่าวที่ทำให้เขาแทบล้มทั้งยืน

“โฮสต์ ขณะนี้หยุนเลี่ยวฝึกฝนในสนามแรงโน้มถ่วงใกล้จะถึงแปดชั่วโมงแล้ว โปรดขับไล่ทันที!”

“ขับไล่ คำนี้ช่างใช้ได้แหลมคมยิ่งนัก” กฎนี้เขารู้อยู่แล้ว หลายวันก่อนเขาก็ฝึกฝนสี่ชั่วยามแล้วถูกไล่ออกมา

“ในฐานะสุดยอดสำนัก และเป็นสำนักที่เป็นหนึ่งเดียวในโลก นอกจากเจ้าสำนักจะต้องเป็นหนึ่งเดียวแล้ว เกณฑ์การรับเข้าก็ต้องเป็นหนึ่งเดียวเช่นกัน ปัจจุบันเจ้าสำนักและเกณฑ์การรับเข้าล้วนทำได้เป็นหนึ่งเดียวแล้ว ข้อที่สามคือกฎของสำนักก็ต้องเป็นหนึ่งเดียวเช่นกัน แม้จะเป็นผู้อาวุโส วันหนึ่งก็ฝึกฝนในสนามแรงโน้มถ่วงได้มากที่สุดเพียงแปดชั่วโมง”

“ผ่อนปรนสักหน่อยไม่ได้หรือ หยุนเลี่ยวผู้นี้เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตหลอมกายาระดับสิบสามเลยนะ อย่าจำกัดเวลาอะไรเลย”

เขาอยากจะพูดหนึ่งประโยคว่า ระบบ เจ้าทำเช่นนี้ จะเสียหยุนเลี่ยวไปนะ

ทว่า ระบบยังคงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่มีการต่อรอง แน่นอน โฮสต์สามารถเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้นได้”

“ข้า…”

จนปัญญา เหวินผิงทำได้เพียงลุกขึ้นยืน หยิบก้อนหินบนพื้นขึ้นมาเขวี้ยงปลุกหยุนเลี่ยวที่ก้มหน้าฝึกฝนจนถึงพลบค่ำโดยไม่รู้ตัวให้ตื่นขึ้น

หยุนเลี่ยวรำคาญที่สุดก็คือมีคนมารบกวนตอนฝึกฝน ดังนั้นจึงรีบหันไปมองรอบๆ

“ผู้ใด”

ตามมาด้วยเห็นเหวินผิงที่ยืนอยู่ไม่ไกล อีกฝ่ายยังโบกมือให้เขาด้วย

เหวินผิงกล่าว “ออกมาเถิด!”

แม้จะรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ทำอย่างไรได้ อีกฝ่ายตอนนี้เป็นหัวหน้าของเขา ทำได้เพียงตอบรับ

“เจ้าสำนักเหวิน วันนี้ข้าหยุนผู้นี้คิดจะฝึกฝนอยู่ที่นี่ตลอดทั้งวัน พยายามเปิดประตูชีพจรทะลวงปฐพีให้ได้โดยเร็วที่สุด ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเชื่อมวิญญาณ หากท่านมีธุระก็ไปทำเถิด”

“เวลาของเจ้าหมดแล้ว”

หยุนเลี่ยวตะลึงไปครู่หนึ่ง ถามอย่างไม่เข้าใจ “เวลาอะไร”

“กฎของสำนักนี้ ศิษย์ธรรมดาสามารถฝึกฝนในนี้ได้วันละสามชั่วยาม แม้ท่านจะไม่ใช่ศิษย์ธรรมดา แต่ตามระดับของท่าน วันหนึ่งก็มากที่สุดสี่ชั่วยาม”

หยุนเลี่ยวได้ยินเช่นนี้ สีหน้าก็ไม่สู้ดีนัก ราวกับถูกหลอกลวง “เจ้าสำนักเหวิน เป็นท่านที่สัญญาว่าจะช่วยข้าทะลวงขอบเขตเชื่อมวิญญาณได้ ข้าจึงยอมเข้าร่วมสำนักอมตะ ท่านนี่มันกลับคำพูด”

“ข้าเคยสัญญาก็จริง แต่นี่คือกฎของสำนักนี้ หากท่านไม่ยอมปฏิบัติตาม ก็ต้องขออภัยด้วย ขึ้นบัญชีดำผู้ที่ไม่ควรข้องเกี่ยวด้วย เงินพันชั่งไม่คืน ท่านก็ไม่เป็นคนของสำนักอมตะอีกต่อไป”

“เจ้าสำนักเหวิน สำนักอมตะเป็นเช่นนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตามกฎของสำนักใดๆ อีกแล้วกระมัง”

พูดตามตรง เขาไม่ยอมจากไปจริงๆ ขอบเขตหลอมกายาระดับสิบสามแล้วสามารถครึ่งเดือนไม่กินอาหารได้ เขาคิดจะอยู่ที่นี่ครึ่งเดือนโดยไม่ออกไปเลย

“สิบ”

หยุนเลี่ยวกล่าว “เจ้าสำนักเหวิน ท่านกับข้ามิใช่สหายกันหรือ”

“เก้า”

“เจ้าสำนักเหวิน”

“แปด”

“ช่างเถิด กฎนี้ข้าจะปฏิบัติตามก็ได้”

ไม่มีทาง หยุนเลี่ยวทำได้เพียงเดินออกจากสนามแรงโน้มถ่วง แต่หลังจากออกมาแล้ว ก็ยังคงมองเข้าไปด้านในด้วยท่าทีโหยหา

ในตอนนี้ เหวินผิงกล่าว “คุณชายหยุน นับจากวันนี้ไปท่านเป็นคนของสำนักอมตะของข้าแล้ว หวังว่ากฎของสำนักอมตะนี้ท่านจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด มิเช่นนั้นข้าจะขึ้นบัญชีดำท่านจริงๆ”

“เข้าใจแล้ว เจ้าสำนักเหวิน” หยุนเลี่ยวพยักหน้า จากนั้นจึงยิ้มเล็กน้อย “เจ้าสำนักเหวิน ไม่มีทางต่อรองได้เลยหรือ”

ความเร็วในการฝึกฝนเพิ่มขึ้นเก้าเท่า เสียเวลาหนึ่งเค่อในโลกภายนอกเขาก็รู้สึกเหมือนเสียไปหลายชั่วยาม

เหวินผิงกล่าว “พรุ่งนี้ยังสามารถฝึกฝนต่อได้ คุณชายหยุนไยต้องรีบร้อนในตอนนี้เล่า”

“ก็ได้ เช่นนั้นพรุ่งนี้เช้าข้าจะมาใหม่”

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดสำนักอมตะจึงมีกฎเช่นนี้ หรือว่าผู้ฝึกยุทธ์ใหญ่ขอบเขตหลอมกายาระดับสิบสามอย่างเขาอยู่ที่นี่ไม่มีสถานะใดๆ เลย

สำนักอมตะตอนนี้ไม่ใช่กระทั่งสำนักระดับหนึ่งดาวแล้วหรือ

ทั้งค่าสมัครพันชั่ง

แล้วยังมีเวลาจำกัดในสถานที่ฝึกฝนอีก

กฎนี้ก็แปลกประหลาดเหลือเกิน ไม่เคยได้ยิน ไม่เคยได้เห็น

แต่เขาก็ทำได้เพียงปฏิบัติตาม อย่างไรเสียเขาก็เข้าร่วมสำนักอมตะแล้ว ทั้งยังได้เห็นความร้ายกาจของสถานที่แห่งนี้แล้ว

เพียงแต่ในตอนนี้ให้เขาไป ก็ทรมานยิ่งกว่าฆ่าเขาทิ้งเสียอีก

โลกภายนอกนี้ ความเร็วในการโคจรปราณมิได้ช้าธรรมดาเลย เหมือนกับเต่าคลาน

......

ยามราตรี

หวังโป๋เตรียมอาหารเย็นไว้เรียบร้อยแล้ว เหวินผิงพาหยุนเลี่ยวไปด้วย ทั้งยังแนะนำหยุนเลี่ยวให้หวังโป๋รู้จัก จากนั้นจึงนำครึ่งหนึ่งของเงินพันชั่งออกมามอบให้หวังโป๋ เป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของพวกเขา

หลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เหวินผิงก็จัดให้หยุนเลี่ยวไปพักที่โถงใหญ่ซึ่งเป็นที่พักของผู้อาวุโส ส่วนตนเองก็ไปที่สนามแรงโน้มถ่วง

ทันทีที่ไปถึง กำลังจะเริ่มการฝึกฝนของวันนี้ เสียงของระบบก็ดังขึ้น

“โฮสต์ ต้องการอัปเกรดสนามแรงโน้มถ่วงหรือไม่ ใช้หนึ่งร้อยตำลึงทอง สามารถปลดล็อกฟังก์ชันใหม่ของสนามแรงโน้มถ่วงได้”

“ที่แท้เจ้าจ้องเงินในมือข้าอยู่นี่เอง”

ระบบตอบกลับอย่างเรียบเฉย “ท่านสามารถเลือกที่จะไม่ปลดล็อกได้ อย่างไรเสียผู้ที่ขาดทุนก็มิใช่ข้า”

เหวินผิงคาดว่า หากระบบมีใบหน้า ตอนนี้คงเป็นใบหน้าที่ไม่แยแสจนน่าตบ

น่าสงสารเงินของเขา ยังไม่ทันได้อุ่นมือ ก็ต้องส่งให้ระบบ

“อัปเกรด!”

【กำลังอัปเกรด…】

【เวลาอัปเกรด: สามชั่วโมง】

【ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: ลำแสงเลเซอร์ ยิงเลเซอร์ความเร็วสูงออกจากเสามังกร จะเพิ่มจำนวนลำแสงตามขอบเขตที่แตกต่างกัน ในสภาพแวดล้อมแรงโน้มถ่วง เพิ่มความเร็วในการตอบสนองด้วยความเร็วในการฝึกฝนที่เพิ่มขึ้นเก้าเท่า เสริมสร้างความจำของกล้ามเนื้อ และกระตุ้นศักยภาพภายใน】

หลังจากอ่านคำแนะนำจบ เหวินผิงก็ค่อยๆ รู้สึกว่าเงินห้าร้อยตำลึงทองนี้ใช้ไปไม่ขาดทุนจริงๆ

เช่นนี้แล้ว การฝึกฝนในสนามแรงโน้มถ่วงก็จะครอบคลุมทั้งหมด

ระบบพูดต่อทันที “โฮสต์ ในฐานะสถานที่ฝึกฝนที่เป็นหนึ่งเดียวในโลก หลังจากอัปเกรดสนามแรงโน้มถ่วงแล้ว จะมิใช่สถานที่ฝึกฝนฟรีอีกต่อไป เวลาจำกัดไม่เปลี่ยนแปลง แต่จะเก็บค่าบริการชั่วโมงละห้าตำลึงทอง”

(จบตอน)