ตอนที่ 21 สะกดรอยตามเหยียนเจี้ยน
ตอนที่ 21 สะกดรอยตามเหยียนเจี้ยน
ช่วงเวลาต่อจากนั้น สวี่หยวนก็ติดตามหวงกั๋วไปถ่ายทำภาพยนตร์ตลอดทาง
เพราะการถ่ายทำภาพยนตร์ไม่ได้เป็นไปตามมุมมองของผู้ชมที่เห็น
แต่เป็นการสลับไปมา เมื่อไหร่ที่เหมาะสม สถานที่ไหน ก็ต้องถ่ายฉากที่สถานที่นั้นให้เสร็จ
กลางวันถ่ายฉากกลางวัน กลางคืนถ่ายฉากกลางคืน
โชคดีที่ฉากหลักสองฉากของสวี่หยวนกระจุกตัวอยู่ที่การปล้นซูเปอร์มาร์เก็ตและการปล้นธนาคาร
ส่วนหลังจากนั้นก็เป็นฉากที่พระเอกตามมา และฉากต่อสู้ของตู้เจ๋อกับหลินเหยียน
แล้วก็เป็นการปิดกล้องของเขา
ตอนนี้ยังไม่ถึง แต่ก็สบายขึ้นมากแล้ว
สวี่หยวนถ่ายฉากวันนี้เสร็จ กำลังจะไปขอข้าวกล่องจากถังเจี๋ย
แต่ก็เห็นว่าเหยียนเจี้ยนกำลังจูงมือผู้หญิงที่สวี่หยวนเคยเจอเมื่อคราวก่อนไปยังห้องพัก
เจ้านี่
สวี่หยวนมองทะลุปรุโปร่งแล้ว
เรื่องส่วนใหญ่ในกองถ่ายนี้ หวงกั๋วเป็นคนทำ
ส่วนเหยียนเจี้ยนค่อนข้างจะสบายๆ
เขาแค่มาที่กองถ่ายเป็นครั้งคราว ชี้ไม้ชี้มือไปทั่ว แล้วก็กลับไป
บางครั้งก็ชวนผู้ชาย หรือชวนผู้หญิงไปคุย
สวี่หยวนแอบตามไป
หลังจากสืบถามมาหลายวัน
สวี่หยวนก็รู้ข้อมูลของผู้หญิงคนนั้น
เธอชื่อซุนหยวนหยวน
เป็นนักศึกษาที่เพิ่งจบใหม่ ครอบครัวไม่ได้ร่ำรวย เพราะหางานไม่ได้ จึงต้องมาทำงานจิปาถะในกองถ่าย
หน้าตาดี ค่อนข้างหวาน น่ามอง
และครอบครัวแบบนี้มักจะ...
สวี่หยวนยืนอยู่หน้าประตู ฟังบทสนทนาข้างใน
"หยวนหยวน เรื่องที่บอกเธอครั้งที่แล้วคิดยังไงแล้ว? แค่วันเดียวก็สามารถหาเงินได้เท่ากับเงินเดือนทั้งเดือนของเธอแล้วนะ! แค่ไปอยู่เป็นเพื่อนแขกเท่านั้นเอง หาเงินง่ายๆ พออยู่เป็นเพื่อนเสร็จแล้ว ฉันรับรองว่าจะขึ้นเงินเดือนให้เธอ จะไม่มายุ่งกับเธออีกเลย"
ในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง
"ก็ได้ค่ะ ท่านผู้กำกับเหยียน หนูไปค่ะ!"
"ดี! งั้นรอเธอเลิกงานแล้วค่อยตามฉันมานะ! เริ่มคืนนี้เลยก็แล้วกัน!"
"คืนนี้!?"
"แน่นอน....."
"......"
หลังจากที่ทั้งสองคุยกันเสร็จ ก็เดินออกมา สวี่หยวนหลบอยู่ข้างๆ มองแผ่นหลังที่ภาคภูมิใจของเหยียนเจี้ยน
ตกอยู่ในความคิด
สวี่หยวนพอจะเดาออกว่าเหยียนเจี้ยนจะทำอะไร
อย่าลืมสิ นอกจาก "อาชญากรเหี้ยม" แล้ว เขายังมี "นักเที่ยวตัวยง" อีกด้วย
ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกจ้าวอันจับตามอง
ถึงแม้ว่านักเที่ยวตัวยงจะเป็นแค่ผู้บริโภค แต่ก็มีความรู้ความเข้าใจในเรื่องเหล่านี้อยู่บ้างไม่มากก็น้อย
เมื่อนึกถึงการแสดงออกของซุนหยวนหยวนในกองถ่าย เธอก็ขยันขันแข็งมาก
และร่าเริงมากด้วย
แต่เชือกป่านมักจะขาดตรงส่วนที่เล็กที่สุด!
ได้ยินมาว่าช่วงนี้แม่ของเธอก็ป่วยด้วย เป็นช่วงที่ขาดเงินพอดี บังเอิญว่าเหยียนเจี้ยนมาหาเธอในช่วงเวลานี้
บอกกับเธอว่ามีงานที่สบาย
ผู้หญิง งานที่สบาย แถมยังเป็นตอนกลางคืน แถมยังต้องอยู่เป็นเพื่อนคน
เหยียนเจี้ยนยังบอกอีกว่าหลังจากคืนนี้แล้วจะไม่มายุ่งอีก
เรื่องแบบนี้ก็เหมือนกับผู้หญิงที่แต่งตัวเป็นผู้ชาย มีแต่ครั้งที่ศูนย์กับครั้งที่นับไม่ถ้วน จะถอนตัวง่ายๆ ได้ยังไง?
เมื่อลองไปแล้วครั้งหนึ่ง ก็คือการตกลงไปในขุมนรก
สวี่หยวนยังคิดไม่ทันจบ ก็เห็นเหยียนเจี้ยนเดินตรงไปยังหลินเหยียน
เหยียนเจี้ยนเข้าไปทักทาย แต่หลินเหยียนส่ายหน้าอย่างเย็นชา เขาก็จากไปด้วยความผิดหวัง
สีหน้าของสวี่หยวนหม่นลง
เดินตรงไปยังหลินเหยียน
"พี่หลินเหยียน"
"หืม? เป็นอะไร?" เมื่อเห็นว่าเป็นสวี่หยวน หลินเหยียนก็เผยรอยยิ้มแบบพี่สาวข้างบ้าน
"เมื่อกี้ เหยียนคนนั้น....."
"อ๋อ บอกว่าอยากชวนไปทานข้าว มีละครเรื่องหนึ่งจะคุยด้วย ฉันปฏิเสธไปแล้ว"
"อย่างนี้นี่เอง" สวี่หยวนได้ยินก็สบายใจ "พี่หลินเหยียน เมื่อกี้แสดงเก่งมากเลยนะครับ ผมดูแล้วตู้เจ๋อรับไม่ทันเลย"
เนื้อเรื่องเมื่อกี้ก็คือพระเอกกับนางเอกมีความขัดแย้งกัน ทะเลาะกันอย่างรุนแรง
หนังที่มีองค์ประกอบของความรัก จะไม่มีการทะเลาะวิวาทและความเข้าใจผิดได้อย่างไร?
"ฮ่าๆ นั่นก็เป็นเพราะมีนายอยู่ข้างๆ มองอยู่น่ะสิ" หลินเหยียนยกมือขึ้นปิดริมฝีปากสีแดงระเรื่อ กระพริบตาปริบๆ
มีเสน่ห์เย้ายวนจริงๆ
"ผมมองอยู่แล้วยังไง?"
"นายมองอยู่ ฉันก็เลยต้องแสดงให้ดีไง" หลินเหยียนยื่นแก้วน้ำให้สวี่หยวนอย่างสนิทสนม
"ขอบคุณครับพี่หลินเหยียน แต่เรื่องจูบทางอ้อมแบบนี้ ผมหวังว่าเราจะสนิทกันมากกว่านี้ก่อนค่อยว่ากัน"
".......“หลินเหยียนเบ้ปากอย่างขุ่นเคือง”ช่วยเอาไปวางให้หน่อย ฉันจะไปดูว่าถ่ายออกมาเป็นยังไงบ้าง"
"โอ้ๆ" สวี่หยวนเกาหัว
เขารู้ว่าหลินเหยียนเล่นมุกแบบนี้ได้ถึงกล้าพูด
เพราะเมื่อกี้โดนหยอดไป ก็ต้องโต้กลับคืน
เขาเป็นผู้ชายที่ชอบจดจำความแค้น
สวี่หยวนส่ายหน้า ยังคงถือแก้วน้ำไปให้ผู้จัดการส่วนตัวของหลินเหยียนอย่างเชื่อฟัง
ถึงยังไงก็เป็นดาราดัง ก็ต้องดูแลปกป้องสิ่งของเหล่านี้ให้ดี
ต้องรู้ว่า ความคลั่งไคล้ของแฟนคลับคลั่งไคล้บางคน ถึงขนาดที่ว่าแม้แต่ทิชชูในถังขยะของโรงแรมที่ดาราเคยไปพักก็ยังเอา
บางคนถึงขั้นชอบสะกดรอยตามดารา แม้แต่ทิชชูที่ดาราใช้เช็ดปากก็ยังมีคนจ่ายเงินซื้อ
ความวิปริตนั้น แม้แต่สวี่หยวนเห็นแล้วก็ยังต้องร้องว่าวิปริตพอ
ดังนั้นถึงจะวางใจได้ก็ต่อเมื่อส่งแก้วน้ำให้กับคนที่ไว้ใจได้เท่านั้น
ไม่อย่างนั้นถ้ามียา หรือแอบดื่มเข้าไป มันก็ยังน่าขยะแขยงอยู่ดี
หลังจากส่งแก้วน้ำเสร็จ เขาก็ไปตามหาร่องรอยของเหยียนเจี้ยน
หาอยู่ตั้งนาน เขาเกือบจะยอมแพ้แล้ว กำลังจะออกไปหาพี่ชายที่เคาน์เตอร์เพื่อขอข้าวกล่องเพิ่มไก่ ก็เห็นเหยียนเจี้ยนที่หน้าประตู
เห็นเพียงว่าซุนหยวนหยวนเดินตามหลังเหยียนเจี้ยน
ทั้งสองขึ้นรถไป
สวี่หยวนรีบเรียกรถแท็กซี่
"คุณลุง รบกวนตามรถคันหน้าไปหน่อยครับ"
"หนุ่มน้อย ให้ลุงตามรถคันหน้าไปทำไม?"
"อ๋อ ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียเพื่อนผมครับ พอดีเพื่อนไปทำธุระต่างจังหวัด ผมเลยมาดูว่ามันยังไง"
"เฮ้อ น้องชาย" คนขับส่ายหน้า ค่อยๆ ถอดเสื้อคลุมออก
"นั่งให้ดีๆ นะ!"
สวี่หยวนพูดไปอย่างนั้น แต่คนขับกลับจริงจังขึ้นมาทันที แววตาคมกริบ
ติดตามรถของเหยียนเจี้ยนอย่างใกล้ชิด
เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา เหยียนเจี้ยนพาซุนหยวนหยวนเข้าไปในร้านนวดคนตาบอดแห่งหนึ่ง
สวี่หยวนรู้สึกสงสัย รีบลงจากรถ
"หนุ่มน้อย สู้ๆ นะ"
"สู้ๆ อะไรครับ นั่นเพื่อนผม"
"เฮ้อ พวกหนุ่มๆ ขี้อาย ลุงเข้าใจ"
"ไม่ครับ ลุงไม่เข้าใจ" คนขับไม่เปิดโอกาสให้สวี่หยวนอธิบาย ก็วิ่งไปเลย
สวี่หยวนพูดไม่ออก แต่พอมองดูรอบๆ อย่างละเอียด
ฝั่งตรงข้ามร้านนวดคนตาบอดแห่งนี้เป็นไนต์คลับ ข้างๆ เป็นโรงแรมสองแห่ง ถ้าสวี่หยวนเดาไม่ผิด อาจจะเป็นไปได้ว่าทั้งสามแห่งนี้เชื่อมต่อกัน
ด้านหลังทั้งสามแห่งนี้ยังมีเขตที่อยู่อาศัย ซอยเล็กซอยน้อยสลับซับซ้อน
ถ้าสวี่หยวนจำไม่ผิด ห่างออกไปสองสามร้อยเมตรก็มีสถานที่บันเทิงมากมาย ทั้ง KTV บาร์ ร้านอินเทอร์เน็ต
ตำแหน่งนี้ จากประสบการณ์หลายปีของสวี่หยวน.... ไม่ใช่สิ จากทักษะนักเที่ยวตัวยงที่ระบบให้มา
เป็นตำแหน่งที่ยอดเยี่ยม
กลุ่มเป้าหมายชัดเจนมาก
ที่สำคัญคือหนีได้ง่ายมาก
ไม่แปลกใจเลย
สวี่หยวนไม่ได้ตามเข้าไป
ตอนบ่ายคนน้อย ไม่สะดวกในการลงมือ
กำลังจะกลับบ้าน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เจียงเสี่ยวเสี่ยว: ‘เมื่อไหร่จะมาอัดวิดีโอด้วยกันเหรอ?’
สวี่หยวน: ‘แบบไหน?’
เจียงเสี่ยวเสี่ยว: ‘ก็แบบที่ไลฟ์สดก่อนหน้านี้อ่ะ เรื่องน่ากลัวๆ ดูเหมือนจะได้รับความนิยมมากเลยอ่ะ ก็เลยคิดว่าจะทำแบบสำรวจ แต่ฉันคนเดียวก็กลัว แถมยังไม่ปลอดภัยด้วย เพราะฉะนั้น...’
สวี่หยวน: ‘เข้าใจที่เธอพูด คืนนี้เลยละกัน ส่งตำแหน่งมา เดี๋ยวฉันไปหา’
สวี่หยวนพูดจบ ก็กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เอาของติดตัวไปด้วย แล้วก็ไปหาเจียงเสี่ยวเสี่ยว