ตอนที่ 20 เพื่อนสมัยเด็กกับการคุยกันตอนกลางคืน

'พี่น้องทั้งหลาย สืบมาแล้ว คนนี้ชื่อ สวี่หยวน!'

'แม่งเอ๊ย ไอ้หมอนี่มันโหดว่ะ ฉันดูคลิปวิดีโอพวกนั้น ตอนกลางคืนฉันกลัวจนไม่กล้าลุกไปเข้าห้องน้ำเลย'

'ตอนแรกฉันนึกว่าพวกคุณล้อเล่น จนกระทั่งฉันเห็นวิดีโอของหมีสตรอว์เบอร์รี ฉันรู้เลยว่าฉันผิด ไอ้รอยยิ้มนั่นมันน่ากลัวเกินไป!'

'ฮือๆๆ ทำให้เมีย หวังสุ่ยสุ่ย ของฉันกลัวแทบแย่เลย!'

'แววตาของคนนี้มันแปลกๆ มีความเหี้ยมที่รุนแรงมาก ให้ความรู้สึกเหมือนว่าถ้าไม่เชื่อฟัง จะถูกยิงทิ้งได้ตลอดเวลา'

'พี่น้องทั้งหลาย เป็นไปได้ไหมว่าคนนี้เป็นของจริง? แค่ปลอมตัวต่างๆ นานา ตุ๊กตายางนั่นก็แค่ฉากบังหน้า!'

'ฉันก็ว่ามีเหตุผล ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ คนที่ไม่เคยฆ่าคน จะมีแววตาแบบนั้นได้ยังไง?'

'เชื่อฉัน ฉันเป็นมืออาชีพ คนนี้มีปัญหา แนะนำให้ตำรวจตรวจสอบอย่างละเอียด!'

'บวกหนึ่ง!'

ด้วยการออกเดินทางของนักสืบอินเทอร์เน็ต สวี่หยวน ก็ถูกตีตราว่าเป็นโจรปล้นธนาคาร และฆาตกร

คนจำนวนมากนำวิดีโอเหล่านั้นมาวิเคราะห์แววตาและสีหน้าต่างๆ ของ สวี่หยวน

จนได้ข้อสรุปว่า:

แนะนำให้ประหารชีวิตทันที

แน่นอนว่าถึงแม้จะเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังมีคนที่มีสติอยู่ไม่น้อย

แต่การแสดงความคิดเห็นของคนที่มีสติไม่สามารถทำให้คนส่วนใหญ่พอใจได้ แววตาที่ดุร้ายของ สวี่หยวน ก็ยิ่งแพร่กระจายออกไป

ทำให้เด็กหนุ่มเด็กสาวที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่จำนวนมาก มองผ้าม่านและตู้เสื้อผ้าของตัวเองด้วยความหวาดกลัวในตอนกลางคืน

แถมยังกลั้นปัสสาวะไว้ ไม่กล้าลุกไปเข้าห้องน้ำ ไม่กล้าวางมือไว้ข้างเตียง ไม่กล้ายื่นเท้าออกจากผ้าห่ม

......

เพิ่งกลับถึงบ้าน เสียงเครื่องจักรในสมองก็ดังขึ้น:

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ค่าความนิยมถึงเกณฑ์ที่กำหนด ปลดล็อกฉายาใหม่ "นักซิ่ง"]

"?????"

สวี่หยวน เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ค่าความนิยมถึงเกณฑ์ที่กำหนดแล้ว? ทำไม? ตัวเองยังถ่ายละครไม่จบเลยนี่นา?

อ๋อ น่าจะเป็นเพราะ หวังสุ่ยสุ่ย สองครั้งนั้น

ดูเหมือนว่าตัวเองจะเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมมาก! ค้นพบมุมตลกขบขันของฉัน

แต่ระบบนี้มันไม่ทำหน้าที่นี่หว่า!

ตัวเองเป็นนักแสดง ให้พรสวรรค์ด้านการแสดงขั้นเทพอะไรแบบนั้นไม่ได้เหรอ?

ถ้าไม่ได้จริงๆ ให้พรสวรรค์ด้านการร้องและการเต้นขั้นเทพ จะได้ออกเดบิวต์เป็นไอดอล!

เขาก็อยากจะจัดคอนเสิร์ตแบบง่ายๆ แล้วมีคนจำนวนมากใส่ชุดแต่งงานมาโห่ร้องว่าจะแต่งงานกับรักแรก!

ดันให้ฉายานักซิ่งมาซะงั้น?

นี่มันไม่เท่ากับผลักให้เขายิ่งเดินลึกเข้าไปในเส้นทางแห่งอาชญกรรมหรอกหรือ?

กลุ้มใจ!

สวี่หยวน ถอนหายใจ

โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมา

"ฮัลโหล? สวี่หยวน ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?"

"ทำไม? จะมาเยาะเย้ยฉันเหรอ?" สวี่หยวน นอนลงบนโซฟาตอบอย่างสบายๆ

ผู้หญิงที่โทรมาชื่อว่า หลิวเมิ่งหาน เป็นเพื่อนเล่นตั้งแต่เด็กของเขา

แต่หลังจากที่ สวี่หยวน สารภาพรักกับเธอแล้วถูกปฏิเสธ ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

ได้ยินมาว่าช่วงนี้ตั้งวงออกเดบิวต์ ไปเป็นไอดอลแล้ว

ในอินเทอร์เน็ตมีการคาดเดามากมายเกี่ยวกับ หลิวเมิ่งหาน ที่โผล่ขึ้นมาอย่างรวดเร็วคนนี้

เช่น มีเถ้าแก่หนุนหลัง ต้องใช้เส้นสายแน่นอน อะไรทำนองนั้น

แต่ตราบใดที่คนที่รู้จักเธอ จะรู้ว่า

พวกนั้นเป็นแค่ข่าวลือ!

เพราะเธอคือทุน!

บ้านเธอรวย!

พ่อของเธอรวยมาก เพื่อให้ลูกสาวอยู่ในวงการบันเทิงได้ดี ถึงขั้นซื้อบริษัทบันเทิงแห่งหนึ่งเลยทีเดียว

พวกผู้บริหารต่างก็มาขอร้องเธอแทบแย่

แต่เพื่อนยากอย่างเขา กลับกลายมาเป็นเพื่อนเล่นตั้งแต่เด็กของเศรษฐีนีแบบนี้ได้

ก็คงต้องใช้คำว่า โชคชะตา ช่างน่าอัศจรรย์ มาอธิบายแล้วล่ะ

"ไม่มีอะไร แค่เป็นห่วงนาย ช่วงนี้อยู่ในกองถ่ายเป็นยังไงบ้าง?" เสียงจากปลายสายฟังดูร่าเริง

"สบายๆ ครองความเป็นใหญ่ในกองถ่าย" สวี่หยวน ตอบไปส่งๆ "เดี๋ยวก่อน เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ในกองถ่าย?"

เสียงจากปลายสายดูเหมือนจะตื่นตระหนกเล็กน้อย เงียบไปสักพักแล้วรีบพูดว่า "ไม่มีอะไรหรอก คนอื่นบอกฉันมา ฉันไม่ได้ตั้งใจสืบ ไม่ได้เป็นห่วงนายสักหน่อยนะ!"

"อ๋อ" สวี่หยวน ไม่แปลกใจกับพฤติกรรมขี้เล่นของอีกฝ่ายแล้ว

ในใจไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

เพราะความขี้เล่นมันตกยุคไปแล้ว

"ฉันรู้จักผู้กำกับใหญ่ๆ หลายคน อยากจะให้แนะนำให้ไหม" น้ำเสียงจากปลายสายอ่อนโยนลงเล็กน้อย

"ไม่ต้องหรอก ฉันมีเส้นสาย" สวี่หยวน เผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ

จะว่าไปลูกพี่ลูกน้องของเขาก็เป็นฝ่ายจัดหาอุปกรณ์อยู่ในกองถ่าย ดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนมากมายในกองถ่าย — หมายถึงดูแลข้าวกล่อง

แต่สาเหตุหลักก็คือ สวี่หยวน ไม่อยากรับน้ำใจจาก หลิวเมิ่งหาน

ยังไงก็มีระบบแล้วทั้งคน จะไปเลียผู้หญิงได้ยังไง?

ถ้าเขามีใจจริง เขาคงลดตัวลงไปนานแล้ว

ถึงแม้ว่าระบบของเขา....

อย่าพูดถึงเลยดีกว่า!

แต่จิตใจที่ควรจะมีก็ต้องมี

"นายยังติดใจเรื่องที่ฉันปฏิเสธนายอยู่เหรอ?"

"ถ้าเธอว่างมากส่งเงินมาให้ฉันบ้างก็ได้ อย่ามาวุ่นวายกับฉันตลอดเวลาเลย!" สวี่หยวน ตัดสายอย่างจนปัญญา

ตั้งแต่ที่เขาถูกปฏิเสธความรัก เขาก็ไม่ค่อยสนใจเธอ

เพื่อนเล่นคนนี้ก็เปลี่ยนไป

ชอบหาเรื่องมาคุยกับเขาตลอด

น่ารำคาญ!

เพิ่งวางโทรศัพท์ เสียงดัง ติ๊ง

"จื้อฟู่เป่า โอนเงินเข้าบัญชี 10,000 หยวน"

เพื่อนเล่นสมัยเด็กของเขาคนนี้นี่นะ ทั้งสวยทั้งใจดี ไม่น่าแปลกใจเลยที่คำสารภาพรักของเขาถูกปฏิเสธ มันไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายหยิ่งหรือเล่นตัวหรอก แต่เพราะเขาเองต่างหากที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!

กล้าไปเทียบชั้นกับเธอได้ยังไง!

สมควรถูกปฏิเสธแล้ว!

สวี่หยวน: 'คุณหนูหลิวตาถึงจริงๆ ฮิๆ มีเรื่องกลุ้มใจอะไรโทรหาฉันได้เสมอนะครับ! จุ๊บๆ'

หลิวเมิ่งหาน: '........'

เพิ่งจะปิดหน้าต่างแชทของทั้งสองคน

เจียงเสี่ยวเสี่ยว: 'อยู่ไหม?'

อะไร เปิดฉากมาก็ตัวตลกเลยเหรอ?

จำได้ว่าตอนที่เขาสารภาพรักกับ หลิวเมิ่งหาน ก็เปิดฉากมาด้วยคำว่า อยู่ไหม นี่แหละ

สุดท้ายแพ้ราบคาบ!

สวี่หยวน: 'ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ในอีกหลายสิบปีข้างหน้าฉันก็จะอยู่'

เจียงเสี่ยวเสี่ยว: "......"

เจียงเสี่ยวเสี่ยว: 'มาทำความรู้จักกันใหม่ ฉันชื่อ เจียงเสี่ยวเสี่ยว'

สวี่หยวน: 'สวี่หยวน'

เจียงเสี่ยวเสี่ยว: 'ชื่อนายเพราะดีนะ'

สวี่หยวน: 'ถ้าเธอชอบก็ไปเปลี่ยนเป็นชื่อเดียวกันที่สถานีตำรวจก็ได้'

เจียงเสี่ยวเสี่ยว: '.....'

นอกจอ ภายในห้องที่ตกแต่งด้วยสีชมพูทั้งห้อง บนเตียงเต็มไปด้วยตุ๊กตาต่างๆ

เจียงเสี่ยวเสี่ยว ที่สวมชุดนอนโชว์เรียวขายาว กำลังกลิ้งไปมาบนเตียง

บางครั้งก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด บางครั้งก็ตีตุ๊กตาหมีที่อยู่ข้างๆ

สวี่หยวน คนนี้ทำไมถึงไม่เหมือนกับที่เห็นในอินเทอร์เน็ตเลยล่ะ!

จะคุยกันยังไงเนี่ย!

ไม่มีเหตุผลเลย! สาวสวยอย่างเธอ เขาไม่ควรจะรุกมากกว่านี้เหรอ?

หรือว่าเขาจะยังไม่เห็นเสน่ห์ของฉัน?

คำพูดของ สวี่หยวน ทำร้ายจิตใจเธอมาก หลังจากที่เงียบไปพักหนึ่ง เจียงเสี่ยวเสี่ยว ก็เลยตัดสินใจทำลายหม้อข้าวตัวเอง

เจียงเสี่ยวเสี่ยว: 'เมื่อไหร่นายจะว่าง? อยากชวนนายถ่ายวิดีโอ!'

สวี่หยวน: 'จะทำเอง หรือจะแอบถ่าย? หน้าฉันจะเบลอไหม?'

"?????"

เจียงเสี่ยวเสี่ยว ยังไม่ทันได้ตอบ

ก็ขึ้นว่าอีกฝ่ายได้ยกเลิกข้อความไปแล้ว

สวี่หยวน: "ถ่ายวิดีโอได้ แต่ฉันขอดูก่อนว่าเมื่อไหร่จะว่าง"

หลังจากตอบกลับไป สวี่หยวน ก็คุยกับ เจียงเสี่ยวเสี่ยว อีกพักหนึ่ง แล้วก็สควอชสองสามครั้ง อาบน้ำ แล้วเข้านอน

หลับสบายมาก

.......

ส่วน หลิวเมิ่งหาน ที่อยู่ในเซี่ยงไฮ้ กลับพลิกตัวไปมา นอนไม่หลับ

พลิกดูประวัติการแชทของเธอกับ สวี่หยวน อยู่ตลอดเวลา

คิดว่าอีกฝ่ายก็คงกำลังกลุ้มใจเหมือนกับเธอ เลยอยากจะโอนเงินไปให้แล้วคุยกัน

แต่ก็ยังอดทนไว้

คิดแล้วก็เปลี่ยนไปส่งข้อความหาคนอื่นแทน

หลิวเมิ่งหาน: 'พี่หลินเหยียน สวี่หยวน ในกองถ่ายเป็นยังไงบ้างคะ?'

หลังจากส่งไป เธอก็รีบปิดหน้าต่างข้อความ หน้าเล็กๆ แดงระเรื่อ

เธออายมากที่จะให้คนอื่นรู้ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของเธอ

เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

เธอเปิดวิดีโอขึ้นมาดู

คำค้นหาคำหนึ่งดึงดูดความสนใจของเธอ

#สวี่หยวน

เธอสงสัยว่าจะเป็นคนชื่อเหมือนกันหรือเปล่า?

แต่เธอก็ยังคลิกเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

วิดีโอแรกที่อยู่ด้านบนสุด

เธอคลิกเข้าไปดูได้ไม่ถึงห้าวินาทีก็กดออก

คืนนั้น

หลิวเมิ่งหาน นอนไม่หลับ

แม่จ๋า หนูกลัว!

น่ากลัวเหลือเกิน!